## PAGE 154
<!-- 515→515 fragments, 23 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
မျက်စိကို စုံ မှိတ် ကာ ကြိတ် ၍ ထိုင်နေ တော် မူ ရ၏ ။ သတိရ သမျှ သံဝေဂ ဖြစ်ဖွယ် ၊ အသုဘ
ဖြစ်ဖွယ် ရုတ်တရက် များကို ဝင်လာ နှလုံးသွင်း သ ဖြင့် သည့် “ ငါ အခါ ကား သွင်း ဘုရား နေ ရ ရှ ပေသည် င့် တ ပ ။ ဣ ည့် သား သိ သိင်္ဂ ၊ ရသေ့ ၆၀- ကလေး ကျော် ၊ သေ အကြောင်း လု ပြီ ” ဟု က
အား တင်း ရ ပြန်သည် ။ တစ်ချက်တစ်ချက် တွင် ဒကာမ ကလေး၏ ညည်း သံ ပေါ်လာ ပြန်သည် ။
ဆရာတော် ကား ဘာမျှ မေး တော် မ မူ ၊ ဥပေက္ခာ ရှု ၍ သာ နေ လိုက် ရ၏ ။
တောင်ဖီလာ , စေ တီ မှ ဆည်းလည်းသံ သည် အမြဲတမ်း ဆရာတော် ဘက်က ရှိနေ လေ၏ ။
တစ် ချီ တစ် ချီ လ န့် ဖျပ် ၍ ပျံ သွားသော . လင်း ပြာ ချိုး ငှက် တို့၏ အသံ က စိုးရိမ်မကင်း သော
ဘဝကို များမှာ ဖော်ပြ ကြည်နူးဖွယ် နေသည် ရှိလေ၏ ။ လ သာ ။ သာ ကျား တွင် သစ် ကြောင့် ရဲ တို့ ဘေး ကြ မဲ့ ပျော်ရွှင် ကြောင့် ခွေး မြူး အ ထူး နှင့် နေသော သား ည သ မင် ဉ့် ငှက် တို့၏ သံ
အော် မြည် ပြေးလွှား သံ များကိုလည်း ကြားနေရ ပြန်သည် ။ “ ကျား ကိုက် ၍ သေ မူ တစ်ဘဝ
မျှသာ တည်း ဝမ်း မီး ” ဟု ကောင်း အာရုံ သူ အတွက် နောက်သို့ စား လိုက် သမျှ အ ကာ စာ ဆင်ခြင် သည် အား နေ မိ ဖြစ်၏ ၏ ။ ။ သတိ ဉာဏ် ရှိသူ အတွက်
တွေ့သမျှ မိုး အာရုံ လင်း ရ န့် သည် တစ်ဖြည်းဖြည်း တရား ချည်း ပင် နီး တည်း ၍ လာ ။ သ ဖြင့် ဆရာတော် မှာ တ အား တက်လာ ၏ ။
ပုည ရှင် “ စေ အမယ်လေး တီ မှ ကျောက် ကယ် စည် တော် ထိုး မူ သံ ပါ ကို ဆရာတော်ဘုရား ပင် သဲ့ သဲ့ ကြားနေရ ၊ တ သည် ပ ည့် ။ တော် မ သေ ရပါ လိမ့် မယ် ”
အသံ “ ကြောင့် ဟဲ့ ဒကာမ ဆရာတော် ဘာ မှာ ဖြစ် - ရ ပြန် တာလဲ ” ဟု ငေါက် ရင်း မီး အိမ်ကို ဖြုတ် ကာ အနီးသို့
သွား ရ ပြန် ရာ နေ မကောင်းသော အမူအရာ ဖြင့် တ ဟီးဟီး တုန် ခိုက် နေသည်ကို  တွေ့ ရ၏ ။
“ အ လို - “ ဘုရား ငါ့ မှာ - ဘာ ဘုရား ဆေး ” မျှ ဟု မရှိ ရေ ၊ ရွတ် မိုး လင်း ကာ မျက်နှာလွှဲ တော့မည် ၊ သည်းခံပြီး ၍ -  ဘုရား အာရုံ ပြု လေ ” ဟု
မိန့် တော်မူ၏ ။ ဒကာမ ကလေးမှာ ကား ခြေသလုံး ကို သိမ်း ကြုံး ပွေ့ ဖက် တော့ မည့် ဟန်
ပြင် ဓား နေ မောက် သ ဖြင့် ကို ရုတ်တရက် သွား၍ ယူလိုက် အကြံ ၏ ရ ။ ကာ ပြီးလျှင် ကျောင်း မိမိ နံရံ ခြေသလုံး တွင် ထိုး အား စိုက် ဓား ထားသော နှင့် မွှန်း ဒန် လေ ပူ သတ် တော့သည် သည့် ။
သွေး စိမ်း ဒကာမ ရှင် ရှင် ကလေးမှာ ပန်း ၍ ထွက် ဓား ယူ ကျ စဉ် . လာ က ၏ ပင် ။ ကြောက် ရာ မှ သွေး များကို မြင်ရ လျှင် အံ့အား သင့်
ထိတ် လ “ န့် တ သွား ပ ည့် ရှာ တော် ၏ မ ။ အား ခွင့် လွှတ် ပါ ဘုရား ၊ တ ပ ည့် တော် မ မှား ပါပြီ ” ဟု ကန်တော့ လေ၏ ။
မကြာမီ မကြာမီ ပင် မိုး ခပ် စင် စင် လှမ်းလှမ်း လင်း ၍ မှ မ ဒကာမ ကြား စ ကလေး ဖူး လူ ကား သံ များလည်း ပြန် ထွက်သွား ကြား ယောင် ၏ ။ နေ ပြန်ထွက် ရ၏ ။ မကြာမီ သွား၍
အသံ များ အဖြစ်အပျက် တိတ် သွားသည် ကား ဆန်း ။  ကြယ် လေ၏ ။ ကြံ ကြီး စည် ရာ ဟု ထင် ဖွယ်ရှိ သည် ။ အကြောင်း
ကား မိုးခေါင် ခြင်းသည် တောင်ဖီလာ ဆရာတော် အ ကျင့် သီလ ပြင်းထန် ၍ ဟု အမတ် အချို့က
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 155
<!-- 404→404 fragments, 27 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
သံ တော် ဦး တင် ကြသည် ။ မင်းကြီး ကား ပထမ တွင် မယုံ လေး ထို အမတ် တို့ က နို့ လို နိ ကာ
ဇာတ် တွင် ဣ သိ သိင်္ဂ ရှု့ သူ အ ကျင့် ပြင်းထန် ၍ ကာ သိ တိုင်း ၌ မိုး သုံးနှစ် ခေါင် နေ သ ဖြင့်
သိကြားမင်းသည် ပင် ဗာ ရာ ဏ သိ မင်း ၏ သမီး ဗို လိ နိ ကာ အား အ ဖျက် ခိုင်း ရ ဖူး သည်ဟု
သာဓက ဆောင် ကြ ပြန် လေသည် ။ နောက်ဆုံးတွင် မင်းကြီး ပါ သဘောတူ ရ ၍ အမူအရာ ကောင်း
ရုပ်ချော မင်းသမီး တစ်ပါး ကို သွန်သင် ၍ အဖော် များ ထည့် ကာ စေလွှတ် ခြင်း ဖြစ်လေသည် ။
မ ဖြစ် သင့် မင်းသမီး သော နေရာမှ လည်း “ မ ဖြစ် စေခိုင်း ထိုက်သော သည့် အတိုင်း ကိစ္စများ တောင်ဖီလာ ဖြစ် တတ်သည် ဆရာတော်အား မှာ ဓမ္မတာ သီလ ပင် တည်း အ ကျင့် ။ ကို
ဖြားယောင်း ဖျက်ဆီးခဲ့ ပါပြီ ” ဟု အပြစ် မှ လွတ်ရန် သံ တော် ဦး တင် ရ၏ ။ ထို သတင်း မျိုး သည်
ကြော်ငြာ ခ မ ကုန် သော သတင်း မျိုး ဖြစ် သည့် အတိုင်း တစ် မု ဟုတ် ချင်း ပြ န့် ကား သွားတော့ သည် ။
ယုံ သူ လည်း ယုံ မယုံ သူ လည်း မယုံ ကြ ။ ထိုအခါ အလှူအတန်း ပြု လို ဟန် ဖြင့် လာသော
မင်းကြီး နှင့် ပရိသတ်တို့ အား သင်္ကန်း စုတ် ပတ် တီး စည်း ထားသော ခြေထောက် ပြ ရင်း
ဓား မောက် “ ငါ၏ ကို ယူကာ သီလ ပျက်စီး -  ပါ မူ ဤ ဓား မောက် သည် ချ သော ခဏ ရေ ၌ မြုပ် ပါ စေ သား ။
စင် ကြယ် ပါ မူ ရေ ဝယ် ကူး စေ သား ” ဟု တောင်ဖီလာ ကန် ၌ ပင် သစ္စာ ဓိဋ္ဌာန် ၍ ပြ တော် မူ လေသည် ။
ဓား မောက် လည်း ရေ တွင် ဖြတ်သန်း ၍ ငါး ကဲ့သို့ တ လန်း လန်း ကူး သော ဟူ၏ ။ ဆရာတော် ကား
၁၀၁၂- ခုနှစ် သက်တော် ၇၂- နှစ်တွင် ပျံလွန် တော် မူ ခဲ့ သတည်း ။
ယခုတိုင် ထို တော ရ ၌ “ ဓားမ ကူး ကန် ” ဟူ၍ ရှိနေသေးသည် ။ ၁၂၂၈- ခုနှစ်တွင်
မင်းတုန်းမင်း ၏ မြောက် သားတော် စိန် တုံး မိဖုရား က ကန် ဟောင်း ကို ထပ်မံ၍ ပြင်ဆင် ကြောင်း
ကျောက်စာ ထိုး ထားသည်ကို ကျွန်ုပ် ကိုယ်တိုင် ရေး ကူး မှတ်သား ခဲ့ရ ပါ၏ ။ ထိုခေတ်က
စက် တော် ရာ ပွား နှစ် ဆူ ကိုလည်း တောင်ဖီလာ တော ရ ၌ ယခုတိုင် အမိုးအကာ မဲ့ တွေ့နိုင် ပေသည် ။
ဆရာတော်သည် ဝိ န ယာ လင်္ကာ ရ ဋီကာ ကျမ်း နိဂုံး ၌ သမ္မာ သမ္ဗုဒ္ဓ ဘုရား ဆု ပန် ကာ
ဂန္ဓ မာ ဒ န တောင် ၌ ရုက္ခစိုး ကြီး အဖြစ် ဖြင့် မင်း ကောင်း မင်းမြတ် များအား သာသနာရေး
အားပေး ကူညီ ရ လိုကြောင်း ဆုတောင်း ထား လေသည် ။
( သာသနာ ဝင်များ နှင့် ၁၂၉၇- ခုနှစ် ရိုက် ရွှေ ပြည် ဦး ဘ တင်ရေး စစ်ကိုင်း
တောင် သမိုင်း လာ အကြောင်းအရာကို ခေတ် သား တို့ ဖတ် စဖွယ် မူရင်း မပျက်
စာတန်း ဆာ ဆင် လိုက်ပါသည် - ။ စာ ပြု သူ ။ )
ပထမပိုင်း ပြီး၏ ။
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 156
<!-- 0→0 fragments, 0 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->

*(trang trống)*
