## PAGE 157 ဒုတိယပိုင်း ဘောင် ခေတ် ( အလောင်းမင်းတရား မှ မန္တ လေး အလွန် ) ## PAGE 158 အဘိဓမ္မာ သရုပ် ခွဲ ကမ္မဋ္ဌာန်း “ သတိပဋ္ဌာန် ဒေသနာတော် နှင့် အ ညီ ဖြစ် ဆဲ ဖြစ် ဆဲ ရုပ်နာမ် ကို မပြတ် ရှု မှတ် ပြီး သိသိ နေ တဲ့ ယောဂီ တွေမှာ “ စက္ခု က ရ ဏီ ၊ ဉာဏ က ရ ဏီ ' ဆိုတဲ့ ဒေသနာတော် အ ရ ရှု မှတ် ပြီး ပွား စေ ရတဲ့ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး အ ကျင့် လမ်း က “ ပညာ မျက်စိကို ပွ င့် စေတယ် ၊ အသိဉာဏ် ကို ဖြစ်စေတယ် “ အဘိဓမ္မာ ' ဆိုတာ ဆိုင်ရာ ကိုယ်တိုင် ကျမ်း ဂန် များ တွေ့ အား က ပြထားတဲ့ ဖြင့် ထင်ရှား အတိုင်း နေပါတယ် ကျက် မှတ် ။ ပြီး ဆင်ခြင် နေ ရုံ မျှ နှင့် ဒီလို အသိအမြင် ထူးခြားတဲ့ ဖြစ် အသိအမြင် ပါမည် လား ၊ မ ဖြစ် စဉ်း ပါမည် စား မ လား ဆင်ခြင် ။ မူလ ဘဲ က ပစ်ထား ကျက် ရင် မှတ် ကျက် ထားပြီး မှတ် ထက် ပြီးသား ထူးခြားတဲ့ တွေတောင် မေ့ ပျောက် “ ကိုယ်တိုင် မ သွား ပေ တွေ့ပြီး ဘူးလား ။ သိတဲ့ အဲဒါ ပညာ ဘာ့ သိ ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လဲ ဆိုရင် ကျက် မှတ် ထားတဲ့ သညာ သိ မျှ ဖြစ် လို ့ ပဲ ဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ် ” မဟာစည် ဆရာတော်ဘုရားကြီး ( ဓမ္မစကြာ တရားတော် ၁၂၂-၃ ) နဝမ အကြိမ် ## PAGE 159 ယောဂီ တိုင်း အတွက် ရှေး ဦး မှတ်ဖွယ် ရန် သူ နှင့် မိတ်ဆွေ ဤ “ မြန်မာနိုင်ငံ ပဋိ ပတ္တိ သာသနာ ဝင် ” ကို ထုတ်ဖော် ရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့ သိစေလို သည်မှာ အချက် နှစ်ခု သာ ရှိ၏ ။ ၁။ ရန် သူ ။ ၂။ မိတ်ဆွေ ။ “ ရန် သူ ” ဟူသည် အလုပ်ခွင် ၌ အနည်း နှင့် အ များ မလွဲမသွေ တွေ့ကြုံ ရ မည့် အနှောက်အယှက် ( အ မွှေ ဓာတ် ) အမျိုးမျိုး ကို ဆိုလို ပါ၏ ။ “ မိတ်ဆွေ ’ ဟူသည် ထို အ မွှေ ဓာတ်များ ကို ဖယ်ရှား ရာ၌ အ ထက်မြက် ဆုံးသော နိယာမ သဘာဝ အင်အားကြီး များ ပင် ဖြစ်ပါသည် ။ ယေဘုယျ အား ဖြင့် ထို နှစ်မျိုးစလုံး ပင် ပကတိ မျက်စိ ဖြင့် မြင်ရသည် မဟုတ် ။ ထို့ကြောင့် ယုံ နိုင် ခက် ၏ ။ ယောဂီ ၌ ကိုယ်တိုင် ခံစားနေရ စေ ကာ မူ ရန် သူ မှန်းမသိ ၊ မိတ်ဆွေ မှန်းမသိ ။ ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သက် စွ န့် ကြိုးပမ်း ပါ သော်လည်း ကြိုးပမ်း သလောက် ခရီး မ ပေါက် ၊ ဒုက္ခ ခံ သလောက် မ တိုးတက် ။ အိပ်မက် ထဲ ပြေး ရသကဲ့သို့ သာ ဖြစ်ကြ ရ လေ၏ ။ ရန် သူ ကား နည်း ပရိယာယ် ကြွယ် လှ ၏ ။ ပိုင်နက် အင် ပါ ရာ လည်း ကျယ် လှ ၏ ။ မြင်ရ - – မမြင်ရသော ဘက်တော်သား လည်း အတိုင်းမသိ များပြား ဘိ ၏ ။ အ တတ် မျိုးလည်း စုံ လှသည် ။ သူ့ နိုင်ငံတွင် နေ၍ သူ ခိုင်း စေ သလို ရသော သူ့ လူ တွေအကြား ယောဂီ ကား တစ်ယောက်တည်း ။ သဘာဝ အင်အားကြီး များကို ထုတ်ဖော် နိုင်သော မဟာပုရိသ သာ မ ပေါ်ပေါက် ခဲ့သော် ခက် လေ စွာ ။ ကိုယ် ၌ ရန် ပူး ကပ် သူ . အ ၏ ။ ဘယ်မှ နှုတ် ကို ဝင် စီး သနည်း ၏ ။ စိတ် ။ ကို ယောဂီ မှိုင်းတိုက် ၌ ၏ တံခါး ။ ( မနော သုံး ပေါက် တိုက် ရှိ၏ ၏ ။ ) ။ ယင်းသို့ ထိုမှ ဝင် ဆိုသော် သည် ။ တစ်ယောက်တည်း သော ယောဂီ သည် ရန်သူ့ နိုင်ငံသား ၊ ရန်သူ့ ဘက်တော်သားများ ကို အားကိုး ရဲ ပါ စ ။ သားသမီး မိဘ ဟူသည် အခိုက် အ တ န့် မျှသာ တည်း ။ ဆရာ တ ပ ည့် ဟူသည် ဝေါဟာရ မျှသာ တည်း ။ အကယ်၍ ထိုသူ များကို အားကိုး မိ ချေ အံ့ ။ ထို သူတို့ ရမ္မက် ကြီးလေ ၊ အ မျက် ကြီးလေ ၊ အ မိုက် ကြီးလေ ညောင်ရေ အိုး မှ မီး ထ တောက် လာ သကဲ့သို့ ဒုက္ခရောက် စေ နိုင် ၏ ။ ယောဂီ ကား တစ်ယောက်တည်း ။ ကောင်းပါပြီ ၊ “ ကိုယ့် ကို ကိုယ် သာ အားကိုး နေ ဗါ မည် ” ဆို စေ ၊ ယောဂီ ယခု လုပ်နေသော အပြုအမူ များသည် ယောဂီ ၏ ပင် ကို စရိုက် နှင့် အကြိုက် ညီ ၍ ရိုးရိုးသားသား ကြိုက်သော အလုပ် အပြုအမူ များ ဟုတ် ပါ လေ စ ၊ ယောဂီ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကား များလည်း ယောဂီ ကိုယ်တိုင် ပြောသောစကား များ ဟုတ် ပါ လေ စ ၊ ထား ဘိ ဦး ယခု ယောဂီ စိတ်ကူး ကြံစည် နေသော အတွေးများ မဇ္ဈိမ ပဋိပဒါ သည် ကျသော ဗုဒ္ဓရှင်တော် အတွေးများ မြတ် လိုလားသော ကော ဟုတ် ၊ ယောဂီ ပါ လေ ပကတိ စ ။ စိတ်ရင်း အကြိုက် နှင့် လျော် သော ၊ အတွေး သည် လောကတွင် တန်ခိုး အကြီးဆုံး ဖြစ်၏ ။ မနောကံ ပင် တည်း ။ ဘဝကို နဝမ အကြိမ်