## PAGE 169 ပျံလွန်တော်မူ ရာ အံ့ဖွယ် နှင့် ရှု ဖွယ် တောင် လေးလုံး ဆရာတော်သည် အလောင်းမင်းတရားကြီး နန်း တက် စ ခြောက် ဝါ လောက်က ပင် အမျိုးမျိုးသော ရှု ဖွယ် ကျမ်း တို့ကို စီရင် ၏ ။ ( ရှု ဖွယ် ကျမ်း ပေါင်း သုံး ဆယ်ကျော် စာရင်း ရှိ၍ ယခုအခါ သု ဓမ္မ ဝတီ တိုက် က ရှစ် ကျမ်း စီ ပါဝင်သော လေး တွဲ ရိုက် ထားပြီး ရှိသည် ။ ) ဓမ္မ နိဗ္ဗိန္ဒ ရှု ဖွယ် ကို ( ၁၁၁၆- ခုနှစ် ၊ ၆- ဝါ အ ရ ) ပထမဆုံး ရေး ၍ စာ ယဉ် ပန်း ရှု ဖွယ် ကို ( ၁၁၈၅- ခုနှစ် ၊ ၉၇- နှစ်တွင် ) ရေးသည် ဟု ကျမ်း ပြီး သက္ကရာဇ်များ အ ရ ထောက် ဆ ၍ ရ လေသည် ။ နမောတဿ ဂမ္ဘီရ ရှု ဖွယ် မှာ “ စာ ယဉ် ပန်း ရှု ဖွယ် လည်း ရေး ခဲ့ ဖူး ပြီ ” ဆို သ ဖြင့် ဆရာတော်၏ နောက်ဆုံး လက်ရာ ဟု ယူဆ ဖွယ် ရှိ၏ ။ စာသား အဓိပ္ပာယ် များ အရလည်း ( ပိုမို ပြည့် စုံ လေးနက် သည် ကို ထောက်၍ ) ထိုသို့ ပင် ဖြစ်ဖွယ် ရှိ ပေ ၏ ။ သက်တော် ကိုး ဆယ်ကျော် သည်အထိ စား ရေး တော် မူ နိုင်သည် မှာလည်း အလွန် အံ့ဖွယ် ဖြစ်ပေ ၏ အ ။ မ တ သော ပါ န ၊ အ မ တ ဒွါ ရ ၊ ဓမ္မ ပိ ယ ၊ သ နာ ထ စ သော ရှု ဖွယ် ကျမ်း များ၌ သာသနာတော်နှစ် ၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် များကို ( ရံ ခါ ပါဠိ ရော မြန်မာ ပါ ) ထည့် ၍ သက်တော် နှင့် ဝါ တော်များ ကို ပါ တွေ့ရ၏ ။ ၇၃- နှစ် ၊ ၇၄- နှစ်တွင် စာ အများဆုံး ရေးသား အဆက်ဆက် တော် ၏ မူ ခဲ့သည် ထပ် ။ ဆင့် သို့ရာတွင် ရေး လော သက္ကရာဇ်များ သံသယ ဖြစ်ဖွယ် မှာ “ ရှိနေ မူလ ပေသည် ရေး သက္ကရာဇ် ။ ( ဤ ၌ ဖွား လော ၊ သက္ကရာဇ် စာ ကူး နှင့် သူ ပျံလွန် လိုက်ရ သော ပေသည် သက္ကရာဇ် ။ ) ကို အ မ တ သော ပါ န နှင့် စာ ယဉ် ပန်း , နမောတဿ ဂမ္ဘီရ ရှု ဖွယ် တို့ အ ရ ပြ ဆို သက္ကရာဇ်များ အရေး အ ကူး ချွတ် ယွင်း လှသည် ။ နမောတဿ ဂမ္ဘီရ ရှု ဖွယ် ကို စာအုပ် မူ များ၌ ၁၁၅၁- ခုနှစ် ဟု ပြ ၍ ပေ မူ ၌ ၁၁၈၂- ခုနှစ် ဟု ပါရှိသည် ။ ၁၂၁၃- ခုနှစ် မင်း လှ သီရိ သီဟသူ မှတ်တမ်း ပြု ထားသော နာမည်ကျော် ဆရာတော်ကြီး တစ် ရာ့ ငါးပါး အတ္ထုပ္ပတ္တိ ( လက်ရေး မူ ) ၌ - .. “ ၂၄၊ တောင် လေးလုံး ဆရာတော် ၁၀၉၀- ဖွား ၊ နံ ၅- တေး ၊ သက်တော် ၇၈ ၊ ၁၁၆၈- ဘဝ ကူး ၊ ရှင် မေဓာဝီ ဥ သျှစ် ကျေးရွာ ဖွား ၊ သမီးတော် ဟင်္သာ တ မင်းသမီး ( ကိုးကွယ် ) ၊ မု နိန္ဒာ ဘိ လင်္ကာ ရ သဒ္ဓမ္မ မဟာ ဓမ္မ ရာဇ ဂုရု ၊ အမရပူရမြို့ မြောက် မင်း ရွာ တိုက် သုံး ထပ် ကျောင်း ။ ” ဟု ရေးမှတ် ထားသည် ။ ဤ မှတ်တမ်း အထိုက်အလျောက် ခိုင်မာ ၏ ။ နှစ်သက်ရာ ယူ ကြ ပါ ကုန် ။ ရှု ဖွယ် ကျမ်း များသည် ပိဋက သုံးပုံ မှ ဆူ ရာ ဆူ ရာ လို ရင်း အနှစ်သာရများ ကို ရွေး နုတ် ၍ လူတိုင်းနားလည် နိုင်သော မြန်မာစကား ဝါကျများ ဖြင့် ပွ င့် ပွ င့် လင်းလင်း ဟော ဟော ဒိုင်း ဒိုင်း ကြီး ရေးသားထား ရာ ရှု ဖွယ် မ ငြီး အောင် ဆွဲဆောင် လှ ပေသည် ။ နှစ်ပေါင်း နှစ် ရာကျော် သော်လည်း ယေဘုယျ လူများ စု အား သတိ သံဝေဂ ရ စေ ၍ ယောဂီ တည် လျက် တို့အား ပင် ။ တွန်းအားပေး ဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူခြင်း ရာ၌ အထိမိဆုံး နှင့် အကောင်းဆုံး စပ် ၍ အလွန် ကျမ်း ထူးခြား ကြီး တစ်ဆူ အံ့ဖွယ် အဖြစ် ရာ အဖြစ် ရပ် - နဝမ အကြိမ် ## PAGE 170 အပျက် ကို သာ ဖတ်ရှု ကြားနာ ရ ၍ ရှု ဖွယ် ကျမ်း လာ အလွန် လေးနက် လှသော သတိပဋ္ဌာန် အာနာပါန အဓိပ္ပာယ် များကို မ ဖတ်ရှု ရ သေး လျှင် ယုံ နိုင်ဖွယ် ရှိမည် မဟုတ်ပေ ။ တော် မူ အ နေပြီ ဘ ယ့် ဖြစ်ကြောင်း ကြောင့် ဆိုသော် တွန်း ရှု ပြ ဖွယ် နေပြီး ကျမ်း ဖြစ်သော များ က ဆရာတော် ကြောင့် တည်း အဘယ်မျှ ။ ပေါက် မြောက် ´ ရှု ဖွယ် မှ မှတ်ဖွယ် ပျံလွန်တော်မူ ရာ အံ့ဖွယ် ကို မ ပြ မီ ရှု ဖွယ် ကျမ်း များမှ မြန်မာစာ အရေးအသား စကား အသုံးအနှုန်း နှင့် အဓိပ္ပာယ် လေးနက် ပုံ တို့ကို သိသာ ရုံ ဖော်ပြပါ ဦး အံ့ ။ “ ထွက် သက်ဝင် သက် ကို ထွက်သက် ဝင် သက် ဟု သော ဏ သိင်္ဂါ လ ( အိမ် ခွေး ဝင် တော သက် ခွေး ကို ) တို့ ဝင် ပင် သက် လည်း ဟု သိ သိ ကုန် ကာ ၏ မတ္တ ။ ထို့ကြောင့် သည် သတိပဋ္ဌာန် ထွက်သက် ကို ကို ပွား ထွက်သက် များ စေသည် ဟု ၊ မ မည် သေး ။ ” ( ပ ၊၂၄ ။ ) အထပ်ထပ် “ ဟော ဟော တော် မူ သည့် တော် မူ သည့် အတိုင်း ဒေသနာတော် ကျင့် လျှင် ယခု အတိုင်းမသိ ဒိဋ္ဌ ဓမ္မ ၌ ရှိသည် မဂ်ဖိုလ် ။ ၎င်း ရကြောင်း ရှိ ပါ လျက် ကို ယခု ရှိလေသည် ဘဝ ၌ မဂ်ဖိုလ် သော် လည်း ရမည် မှတ် , မ ရမည် ၊ ဆရာ ဝိစိကိစ္ဆာ ပြ ၍ နည်း ရှိခဲ့ ရ လျှင် လျက် ဆရာမ ပင် ယခု ပြ နည်း ဘဝ မဂ် မရသော ရမည် ကြောင့် လော , မ ရမည် လော ဝိစိကိစ္ဆာ ရှိခဲ့ လျှင် အ စိန္တေ ယျ သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်တော် ကို မယုံ သော သူ သာ မှတ် ။ ဤ မှ တစ်ပါး ဆို ရာ မ ရှိပြီ ။ ( ပ ၊ ၅၁။ ) “ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ ဟု ဝ စီ ဘေ ဒ ဖြစ်ကာ မျှ ( ရွတ် နေ ရုံ မျှ ) သည် မဟာ ပုည မ ဖြစ် တတ် ချေ ။ ” ( အနိစ္စ စ သည် ကို တပ် တပ် မြင်လျှင် နေ့စဉ် ရွှေ ကျောင်း တစ်ရာ ၊ ငွေ ကျောင်း တစ်ရာ ၊ ရွှေ စေ တီ ပေါင်း ၈၄ ဝဝဝ . တည် ရသည် ထက် မြတ် ကြောင်း ။ ) ( ပ ၊ ၆၄။ ) သမထ 66 ဝိပဿနာ အား မ ထုတ် ဘဲ အာ ပတ် မ သင့် ရုံ ၊ အကုသိုလ် မ ဖြစ် ရုံ မျှ နေသော ရဟန်း ပျင်း ကား ဓာတ် စာ မျှ ကို သာ ရှောင် ကြဉ် စား သုံး၍ ရောဂါ ပျောက် စေ တတ် သည့် ဆေး ကို မ မှီ ဝဲ သော သူ နာ ကဲ့သို့ ကိလေသာ နူ နာ ကြီး မ ပျောက် နိုင်ကြောင်း ” ( ပ ၊ ၆၀။ ) လွန်ကဲ “ " အကြင်သူသည် စွာ ပင် ဒါန သီလ လောကီ ကို အားထုတ် စည်းစိမ် ၏ ၊ ။ လောကီ လုံ့လ ပြု ၏ ချမ်းသာ ။ ထိုသူသည် မျှ ကို သာ ကိုယ့် တော ကို ကိုယ် င့် တ ရှင် ၍ သံသရာ ဝဋ် ဒုက္ခ ၌ ရောင်းစား ပေါင် နှံ သော သူ မည်၏ ။ ( ပ ၊ ၂၁ ဝ ။ ) ဘုရားသခင်၏ “ ယထာ ဘူ တ ရန် ဉာဏ် သူ ဟူသော တော် စစ် လောကီ ဖြစ်သည် ။ သစ္စာ သာ တော်ကို သ နိ က မျှ . မ သမ္မာဒိဋ္ဌိ ခံယူ လျှင် အဖြစ် အ စိန္တေ သို့ ယျ မျှ မ ရောက်သော သူ ဖြစ်သော ကြောင့် သမ္မာဒိဋ္ဌိ ပုဂ္ဂိုလ် မဟုတ် ။ ” ( ပ ၊ ၂၉၆။ ) နဝမ အကြိမ် ## PAGE 171 “ ယထာ ဘူ တ ဉာဏ် ဖြစ်ခြင်း သည် အရုဏ်တက် သည် နှင့် တူ ပြီ ။ ကာလ မ မြင့် မီ သူရိယ မည်သော နေ ဝန်း တက် ထွန်း ပေါ်လာ ဘိ သကဲ့သို့ မဂ် ဉာဏ် ဖိုလ် ဉာဏ် နိဗ္ဗာန် “ ရတော့မည် တစ်နေ့ကို မျှ ။ ဆင်းရဲ သင့် အား ခံရသော နီး လှ ပြီ ကြောင့် ၊ သတိ နေ့ ရှိ များစွာ လှ စေ ။ ” ချမ်းသာ ( ပ ၊ ၃၅၄။ ရမည် ) မှန် လျှင် တစ်နေ့ အ ဖို့ ၌ ဖြစ်သော ဆင်းရဲ ကို မကြောက် သာ ပြီး ၊ တစ်လ မျှ ၊ တစ်နှစ်မျှ ၊ တစ်ဘဝ မျှသာ ဆင်းရဲ ခံရသော ကြောင့် လ များစွာ ၊ နှစ်များစွာ ၊ ဘဝ များစွာ ချမ်းသာ ရမည် မှန် လျှင် တစ်လ ၊ တစ်နှစ် တစ်ဘဝ ၌ ဖြစ်သော ဆင်းရဲ ကို မကြောက် သာ ပြီ ။ တစ်နေ့ ၊ တစ်လ ၊ တစ်နှစ် ၊ တစ်ဘဝ ဖြစ်သော တဏှာ ၊ လောဘ ၊ ရာ ဂ ကို အ လို မ လိုက် သင့် ။ အရှည် ကို မျှော် ၍ သူ တော် တရား၌ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် ကိုယ် အသက်ကို စွ န့် စား၍ ပျော် ပိုက် သင့် လှသည် ။ ” ( ပ ၊ ၃၆၃။ ) “ .. ငါ၏ အ မိ ၊ ငါ၏ အ ဘ ၊ ငါ၏ မယား ၊ ငါ၏ လင် ဤသို့ ဧကန် ထင် စွဲ မြဲ မြဲ မှတ် ချေ လျှင် ဗူး တောင်း ထဲသို့ ကြွက် ဝင် သကဲ့သို့ ထို့အတူ သာသနာတော် သို့ မဟာ ဗာ လုမ္မတ္တ က ( လူမိုက် ရူး ကြီး ) ရောက်၍ မွှေ နှောက် ပြီ မှတ် ။ ယထာ ဘူ တ ဉာဏ် စက္ခု မရှိ ကုန် သော ဗာ လုမ္မတ္တ က ပုဂ္ဂိုလ် တို့ အား ကြီး လျှင် သာသနာတော် ပျက်စီး လို ၍ ဘေး ရောက်လာ ချေ ပြီ ဟု သတိရ ကြ လေ ။ ကြောက် လည်း ကြောက် ကြ လေ ။ ” ( ကိုယ့် ဘာသာ အယူအဆ လွဲမှား နေ၍ ဘုရား ကိုလည်း စွပ်စွဲ ၏ ။ ကိုယ့် ကို ကိုယ်လည်း တူး ဖြို ၏ ။ မကောင်းမှု လည်း များစွာ ပွား ၏ ။ ) ( ပ ၊ ၂၉၁။ ဒု ၊ ၈၈။ ) “ ယထာ ဘူ တ ဉာဏ် သမ္ပ ဇ ည ကို မျှ မရရှိ ချေ သည် ဖြစ်လျှင် သွား၍ သွား မှန်း ကို မျှ မသိ ။ ရပ် ၍ - ထိုင် ၍ - အိပ် ၍ - အိပ် မှန်း ကို မျှ မသိ ။ ကျွဲ ၊ နွား ၊ ခွေး ၊ ဝက် ၊ ကြက် ၊ ငှက် ၊ တိရစ္ဆာန် တို့ နှင့် အတူတူ ။ ” ( ဒု ၊ ၃၈၈။ ) ညီတော် ဦး ဓမ္မ ပိ ယ ကို ဆုံးမခြင်း ရှိသည် စ ။ ဝမ်းကွဲ တု ဂီရိ လော တောင် ၊ မ လေးလုံး အေ တူ ဆရာတော် ဖ အေ ကွဲ ၌ လော ဦး မ ဓမ္မ ဆို ပိ နိုင် ယ ။ ဦး ခေါ်သော ဓမ္မ ပိ ယ လည်း ညီတော် တောရကျောင်း တစ်ပါး လည်း ; တစ် ကျောင်း၌ နေ ဟန် ရှိသည် ။ နောင်တော် ရေးသော စာများကို ဖတ်ရှု ကျင့် ကြံ လျက် နေရာ မ ရှင်း မလင်းသော အချက်အလက်များကို လျှောက်ထား သ ဖြင့် ၁၁၆၂- ခုနှစ်တွင် “ ဓမ္မ ပိ ယ ရှု ဖွယ် ” ဟု ရေး ထို ရ အချိန်၌ ပြန်သည် ။ ညီတော် သည် ၆၂- နှစ် ၊ နောင်တော် ကား ၇၃- နှစ် ရှိကြ လေပြီ ။ .. “ ညီတော် ဓမ္မ ပိ ယ က နောင်တော် အား ဓမ္မရတနာ ဥစ္စာ ကို တောင်း သည်မှာ ငို ချင် ရက် ကို လက်တို့ သည့် ပ မာ ၊ ယား ရာ ကို ရိုက် မိ တော့သည် ဆို သကဲ့သို့ မှတ် ရာ တော့သည် ” ဟု အစချီ ကာ ဝမ်းသာအားရ ရေး တော် မူ ပုံ ၊ တစ် တစ် ခွ ခွ ဆုံး မ တော် မူ ပုံ များမှာ ညီတော် နဝမ အကြိမ်