## PAGE 181 ဘယ် အရပ် သို့ ရောက်နေကြောင်း စုံစမ်း မ ရ သ ဖြင့် ပ ဘာ ချောင် သို့ တစ်ပါးတည်း ကြွ လာခြင်း ဖြစ်၏ ။ အလုပ်ခွင် မဝင် မီ ကြိုတင်ပြင်ဆင် မှ အရှင် သဒ္ဓမ္မာ လင်္ကာ ရသည် ပ ဘာ ချောင် ဈာ န လာ ဘီ ပုဂ္ဂိုလ် ထံသို့ ခြေ တော် ဦး ခိုက် ရှိ ခိုး ကာ ကမ္မဋ္ဌာန်း တရား ချီးမြှ င့် ရန် ရိုသေစွာ လျှောက်ထား သည် ။ ထိုအခါ ယောဂီ တို့ လိုက်နာ ပ လိ ဗော ရ ဓ မြဲ ၁၀- ဖြစ်သော ပါး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကို တင်းကျပ်စွာ ဘာဝနာ ၏ အ ပရိ ရှောင် ကံ ခိုင်း ( ရှေ့ပြေး သည် ပြင်ဆင်မှု ။ ) များကို မိန့် တော် မူ သည် ။ “ ငါ့ ရှင် ၊ သီလ ကို ဦး စွာ စင် ကြယ် စေ ရမည် ။ သီလ ခြေထောက် မပါဘဲ သွား၍ မ ရ ။ ၂၂၇- သွယ် အကျယ် အား ဖြင့် များပြားလှသော်လည်း ကိုယ် နှုတ် စိတ် သုံးပါး စောင့် နိုင် လျှင် ပြီးတော့ သည် ။ ထို သုံးမျိုး တွင်လည်း မိမိ စိတ် တစ်ခုကို နိုင် လျှင် မည် သည့် ကျင့် ဝတ် မျှ ဝန် မ လေး ။ အလုံးစုံ ပေါ့ပါး သွားတော့ သည် ။ ပ ရိက္ခ ရာ ရှစ်ပါး မှ တစ်ပါး အ ပို မိမိ ပိုင် မ ထား ရ ၊ ပစ္စည်း အ ပို ထား လျှင် တစ်ပါးတည်း နေသော်လည်း ဧက စာ ရ မ မည် ။ “ မီးခိုး မ စဲ ရဟန်း ခွဲ ” ဆို သကဲ့သို့ လျှာ အ လို လိုက် လျှင် ဆုံး ဖွယ် မရှိ ၊ ရသမျှ နှင့် ရော င့် ရဲ ရမည် ။ ငါ့ ရှင် တတ်နိုင် မည် လော ” ဟု မေး တော်မူ၏ ။ အရှင် သဒ္ဓမ္မာ လင်္ကာ ရ ကလည်း “ ဆရာ ခိုင်း သမျှ မဖြစ်မနေ လိုက်နာပါမည် ” ဟု လျှောက် သည် ။ အာနာပါန သတိ နှင့် ရ တ နာ့ ထောင် ထုပ် ထိုအခါ ဆရာ က ဆက်၍ မိန့် သည်မှာ - “ ငါ့ ရှင် ကောင်း လှ ပေ ၏ ။ ဤသို့ ဆိုလျှင် ဦး စွာ ဘုရား ရှေ့မှာ ဂုဏ်တော် ကို အာရုံ ပြု ဝတ် တက် ရ လိမ့် မည် ။ ကိုယ် နှင့် အသက်ကို ဘုရားရှင်အား ရက်ရက် ဝံ့ ဝံ့ စွ န့် လှူပြီး မေတ္တာ ကို စူး စူး စိုက် စိုက် ပွား ။ နိဗ္ဗာန ဓာတ် ကို စိတ် ကုန် လွှတ် ပြီးနောက် အာနာပါန ကမ္မဋ္ဌာန်း ကို ပွား များ ရမည် ။ ထွက်လေ ဝင် လေ နှာ သီး ဝ မှ ထွက်တိုင်း ဝင် တိုင်း ထိ သည် ကို သိအောင် စောင့် ကြည့် ရမည် သာ လို ။ စိတ် တော့သည် ကို အပြင်သို့ ငါ့ ရှင် မထွက် ၊ တစ်ခုတည်းသော စေ ရ ။ ကမ္မဋ္ဌာန်း အ ကား သင်္ခ မ တ ခက် ဓာတ် ၊ လုပ်နိုင် မြတ်သော သည့် နိဗ္ဗာန်ကို သဒ္ဓါ ဝီရိယ သာ ရှေ့ ရှု ရမည် “ ထိ န ။ မိဒ္ဓ အဝိဇ္ဇာ မောဟ နှိပ်စက် လွန်း အား ကြီး ၍ လဲ လျောင်း အိပ် ရ စေ ကာ မူ နှာ သီး ဝ မှ သတိ ကို မ လွှတ် ရ ။ ခြင်္သေ့ မင်း များ အိပ် သကဲ့သို့ နိုး လာ သောအခါ တွင်လည်း အိပ် စ က ကိုယ်နေ ခြေ လက် မပျက် စေ ရဘူး ။ ထိုမှ တစ်ပါး ဥစ္စာ ထောင် ထုပ် နှင့် ရတနာများ ကို ဆောင် ယူ၍ ခရီး သွားသော ယောက်ျား သည် အိပ် လို သော်လည်း မ အိပ်စက် ။ မော ပန်း လှ သ ဖြင့် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 182 တစ်ခုသော မအိပ် ဘဲ နိုး သစ်ပင် လျှင် နိုး ချင်း ရိပ် ၌ ဥစ္စာ အိပ်ပျော် ထုပ် ကို သွား ကိုင် စေ မိ ကာ လျက် မူ ဥစ္စာ သား ၌ ရှိ သကဲ့သို့ ကြောင့် ကြ ထွက်လေ ၍ စိတ်ချလက်ချ ဝင် လေ ကို ဤကဲ့သို့ စောင့် ရှောက် ရမည် ငါ့ ရှင် ။ ဗယ် ခြေလှမ်း “ အာနာပါန လျှင် ဗယ် ကမ္မဋ္ဌာန်း ခြေလှမ်း မ သည် ထင် နိုင်သေး ။ ညာ ခြေလှမ်း လျှင် ဆွမ်းခံ လျှင် ညာ သွား ရာ ခြေလှမ်း ရေ ခပ် သည်ဟု သွား ရာ စ ခြေ သည် ၌ . သတိ တို့၌ ကပ်၍ အာရုံစိုက် မှတ်သား ရမည် ။ မိမိ အသိ “ ကို ငါ့ ထင် ရှင် ကား စား လွန်း စာပေ ၍ ပရိယတ္တိ ပျက်စီး တတ်သည် ကျွမ်း သ ။ ဖြင့် အရာရာ တော် သဒ္ဓါ ပေသည် ပညာ ။ , စာမတတ်သူ ဝီရိယ , သမာဓိ များ မျှတ ကား အောင် ရအောင် ကြိုးစား နည်း ပေး လေတော့ ညွှန် ပြ ငါ့ တော် ရှင် မူ ” သည် စ သည် ။ ဖြင့် ကမ္မဋ္ဌာန်း နှင့် စပ် သမျှ လို လေ သေး မရှိ မအိပ် မ နေ သေ စေ တော့ ဦး စွာ ဝတ် အရှင် တက် သဒ္ဓမ္မာ ၏ ။ ဘုရားရှင်အား လင်္ကာ ရ လည်း ပ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘာ ချောင် ဂူ မ တစ် ငဲ့ မကွက် ခု၌ နေရာ အပြီးအပိုင် ရ ၍ အားထုတ် လှူ သည် ။ တော်မူ၏ နောက် ။ နေ့ မေတ္တာပို့ အား အ ထုတ်လိုက် မျှဝေ သည် ၊ ညအခါ ။ ဤ နည်း မောဟ ဖြင့် အားထုတ် ဖုံး လိုက် မောဟ ရာ မောဟ တစ် တရား ထပ် , ထိ အ န မောဟ မိဒ္ဓ များ ( ဉာဏ် က နှိပ်စက် ပညာ သ ဝိဇ္ဇာ ဖြင့် ) တစ် နားရွက် ထပ် ဆွဲ ဖြစ်နေသည် ခြင်း စ သည် ။ ဖြင့် စင်္ကြံ အိပ် သွားခြင်း လို စိတ် ၊ ကို - ရေ ဖြေ အေးအေး ရသည် နှင့် ။ မျက်နှာသစ် ခြင်း ၊ စာ ရွတ် ခြင်း ၊ လေး ငါး ရက် ရ သောအခါ ဆရာ က - အိပ် ခဲ့ရ “ လှ ငါ့ ပြီ ရှင် ။ ယောဂီ ၊ အိပ် တို့အတွက် လို ခြင်းကို သည်း မအိပ် မခံနိုင် ချင် သော ၍ အိပ် နေရာ လျှင် ရှိသည် တစ်သံသရာလုံး ၊ ငါ ရှင် ရောက်အောင် နိုး တော့မည် သွားရမည် မဟုတ် ” ။ ဟု မိန့် “ တော် တ ပ မူ ည့် ရာ တော် အားကျမခံ နိ သဇ် ဓုတင် သော ခွင့် သဒ္ဓါ ပြု လျှင် ဝီရိယ ဆောင် ဖြင့် - ပါမည် ” ဟု လျှောက် ရာ ဆောင်ရန် တိုက်တွန်း တော် မူ သည် ။ သည် ။ နိ မအိပ် သဇ် ဓုတင် ရုံ သာ မဟုတ် ဟူသည် ၊ နိုး နေ့ရော လျက် ည လည်း ပါ မအိပ် ကျော ပါ ခင်း ဟု ဆောက်တည် ၍ မ နေ ရ ။ မောဟ ရသော နှင့် အ ထိ ကျင့် န မိဒ္ဓ ဖြစ် ကို အပြတ် သော် သေ တိုက် စေ သော တော့ အဓိဋ္ဌာန် ဟု နာမကျန်းဖြစ် နည်း တစ်မျိုး သည် ပင် ကို ပင် ဖြစ်သည် ဂရု မထားဘဲ ။ အရှင်မြတ် ပွား များ သည် ရာ ထိ မအိပ် န မိဒ္ဓ မ ပြင်း နေ ပြ ၍ စင်္ကြံ လျှောက် တစ်ခုသော ရင်း က ည လဲ ဉ့် ဦး ကျ ယံ သည့် တွင် အခါ ပ ဘာ ကျ ချောင် သည် မှ ။ ကျ ပုည လျှင် ရှင် စေ ပြန်ထ တီ သို့ ၍ တက် လျှောက် ၍ ဆရာသမား ၏ ။ . ဆောက်တည် ရှေ့တွင် မျှ မ က သည် မြတ်စွာဘုရား - “ ငါသည် ရှေ့၌ အသက်ရှင် ပင် နိ သဇ် ဓုတင် သမျှ ကို ရဟန္တာ လျှောက် မ ဖြစ်သမျှ ထား၍ ထပ်မံ မ အိပ်တော့ တင်းကျပ်စွာ ပြီ ။ ” နဝမ အကြိမ် ## PAGE 183 ပထမ တွင် ခက်ခဲ သည် ထင် ရသော်လည်း သဒ္ဓါ ဆန္ဒ ဝီရိယ တက် လျှင် လွယ်ကူ တော့ သည် ။ မကြာမီ တရု ဏ ဝိပဿနာ ယထာ ဘူ တ ဉာဏ် သို့ သက် ဝင်၍ ရုပ်နာမ် အဖြစ်အပျက် များကို ဤသို့သော မြင်ရ လုံ့လ လေ တော့သည် ဖြင့် ဝိပဿနာ ။ ကိလေသာ သမ္မာဒိဋ္ဌိ ကို တ ပွား ဒင်္ဂ , သူမှာ ဝိက္ခမ္ဘ ယခု န အား ဘဝ ဖြင့် ၌ ပင် ပယ် ရဟန္တာ သတ် နိုင်တော့ ဖြစ်လျှင် ဖြစ် ၏ ။ ၊ မ ဖြစ်သော် ပ ဘာ ခုနစ် ချောင် ဘဝ ရှိ ရဟန်းရှင်လူ ထက် မ လွန် ပြီ ယောဂီ ဟု အင်္ဂုတ္တရ များတွင် အဋ္ဌကထာ အရှင် သဒ္ဓမ္မာ ၌ မိန့် လင်္ကာ ဆို၏ ရ၏ ။ သတင်းသည် တစ်နေ့ တခြား ကျော်ကြား ၍ ဆရာ၏ အား ရ ကျေနပ် ခြင်း ခံရသူ ဖြစ်လေသည် ။ ဝိ သုဒ္ဓါ စာ တစ်နေ့သောအခါ ရ အား အသိ ပေးရန် ဈာ တာဝန် န လာ လည်း ဘီ ပုဂ္ဂိုလ် ရှိ သည့် ထံ အတွက် ခွင့် ပန် ပ ၍ ဘာ ယခင်က ချောင် မှ ထွက်ခွာ တိ ရှိ ဖူး ခဲ့ သော လေသည် အရှင် ။ ထွက်လာ မရရှိ သ ဖြင့် သည့် မိမိ အချိန်မှစ၍ နေ ခဲ့ ဖူး သော အရှင် အင်းဝ ဝိ မြို့ သုဒ္ဓါ မိုး စာ ထိ ရ၏ တိုက် သတင်း သို့ သွား ကို ၏ ။ စုံစမ်း အရှင် ရာ ဝိ သတင်း သုဒ္ဓါ စာ ရ အစအန လည်း နှစ်နှစ် သုံးနှစ် ၊ လှ ည့် လည် ၍ ဆရာ ရှာ မ ရ သည့် အ ဆုံး စိတ် ပြေ လက် ပျောက် အကြောင်းများကို မိုး ထိ တိုက်မှာ စာ အာလာပ ချ နေ ခိုက် သလ္လာပ ဖြစ်၍ ပက် ပြောဆို ပင်း တွေ့ ကြ ကြ ပြီးလျှင် လေသည် အရှင် ။ သို့ ဝိ နှင့် သုဒ္ဓါ ပ စာ ဘာ ရ ချောင် လည်း ဆရာတော် ပ ဘာ ချောင် သို့ လိုက် ရန် သဘောတူ လက်ခံ လိုက် ၏ ။ မိုး ထိ ကျောင်းမှ နှစ်ပါး အတူ ထွက် လာ၍ ဈာ န လာ ဘီ ပုဂ္ဂိုလ် ထံ များ ၌ မကြာမီ အတူ တရား အရှင် ထိုင် သဒ္ဓမ္မာ ကြ လင်္ကာ လေသည် ရ ကား ။ အား ရ ကျေနပ် လောက်အောင် အား ထုတ်ပြီး နောက် အရှေ့ လမိုင်း ဆရာ နယ် အား ရိုသေစွာ စီရင် စု နတ် လျှောက် စု ရွာ ကို ထား၍ ဂေါ စ ရ ပ ဂါမ် ဘာ ပြု၍ ချောင် သီတင်းသုံး မှ ထွက်ခွာ ခဲ့သည် နေ တော်မူ၏ ။ အမရပူရ ။ သမထ မြို့၏ , ဝိပဿနာ တရား ကို မိမိ လည်း ကျင့် မြဲ ကျင့် ၍ ရဟန်းရှင်လူ အပေါင်းကို လည်း နည်း ပေး ညွှန် ပြ တော် မူ သည် ။ ရောဂါ တိုး လေ ကြိုးစား လေ သည်း ကာလ သော ရောဂါကြီး တောင် တာ တစ်မျိုး ကြာ စွဲ လတ် ကပ် သော် လေတော့ အရှင် ၏ သဒ္ဓမ္မာ ။ မည်မျှ လင်္ကာ လောက် ရ ၌ သေ ရောဂါ ဝ ပါး ပြင်းထန် နီး ကြောက် စေ ဖွယ် ကာ မူ ကြိတ် မည် သည့် မှိတ် အခါ သည်းခံ မျှ မ ချ ဘဲ တော် ( မူ မ အိပ်စက် လျက် ဦး ဘဲ ) ခေါင်း ငုတ်တုတ် နှင့် ကျောက်ကုန်း အားထုတ် မြဲ အားထုတ် ကို ခေါင်း အုံး တော် နှင့် မူ ရာ အိပ် မြင်ရ ရာ၌ သူ တ ပ ည့် များအတွက် စိတ် စက် မ သာ ကရုဏာ ဖြစ်ကြ ရသည် ။ နောက်ဆုံး တ ပ ည့် အ များ တိုင်ပင်ကြ “ ဆရာတော်ဘုရား ၍ - ၊ ပင်ပန်း လှ ပါပြီ ၊ ရောဂါ လဲ သက်သာ လာပါ တော့မည် ။ နိ သဇ် ဓုတင် ကို ခဏ ချ ထား၍ ကျန်းမာ လာ မှ ဆက်လက် အား ထုတ်ရန် သင့် ပါမည် ” ဟု တောင်းပန်