## PAGE 184
<!-- 378→378 fragments, 17 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ကြ၏ ။ ထိုအခါ “ တ ပ ည့် လေ တို့ ၊ နိ သံ သဇ် အား ဓုတင် နွဲ့ ၍ ကို ယဲ့ အဓိဋ္ဌာန် ယဲ့ မျှ ရှိ သည့် ကြောင့် ကြား သာ ဆောင် က -  သည် မဟုတ် ။ ကမ္မဋ္ဌာန်း တရား
ဟူသည် ကျောက်တုံး သေ နှင့် ခါနီး ထု ၍ ဝေဒနာ လေ ဖိ ၍ လုပ် ကြိုးစား ယူ ကြ ရ ရ ဖူးသည် လေ ။ လုပ် ရောဂါကို ရသည် ခုခံ ။ နိုင်သည် ရောဂါ မရှိ မှာ ကမ္မဋ္ဌာန်း သူ ပင် ပေါင် တရား ကို
တစ်ခု လွန် ဆန် သာ နိုင် ရှိသည် ရိုးမ ရှိပြီ တ ပ ” ဟု ည့် တို့ မိန့် ၊ သေခြင်းတရား တော်မူ၏ ။ တ ပ ကား ည့် အ များလည်း ဆန်း မဟုတ် ဆိတ် ။ ဘုရား ဆိတ် ရဟန္တာ နေကြ ရ များသော် တော့သည် မှ ။
အတန်ကြာ “ တ ပ ည့် တို့ ၊ ငါတို့ကို အ မော ဖြေ မြတ်နိုး ပြီးနောက် လျှင် - သေ အံ့ ဆဲ ဖြစ် နေချိန်မှာ အား မ ထုတ် ရ ဖူး သေးသော
တရား ဆုတ်ယုတ် များ ဖြစ်ပေါ် အောင် ´ မ စေရန် တားမြစ် သာ ချင် တိုက်တွန်း ကြ ပါ နှင့် ကြ ” ။ ဟု အားထုတ် နောက်ဆုံး ဆဲ တရား စကားကို များကို ကား မိန့် လျော့ပါး တော်မူ၏ ။
တ ကြ ပ ရ ည့် များလည်း တော့သည် ။ မကြာမီ ရှေ့ ဆက်၍ ပင် စု မ တိ လျှောက် ကမ္မ ဇ ရုပ် ရဲ . ကြတော့ ချုပ် ငြိမ်း ဘဲ ၍ ဂိ ခန္ဓာ လာ န ဝန် ဝတ် သိမ်း ကို သာ တော် မူ ကြိုးစား လေသည် ပြုစု ။
အချိန် ကား အမရပူရ နေပြည်တော်၌ ပုဂံမင်း နန်း တက် ချိန် ဖြစ်၏ ။ တ ပ ည့် များလည်း
အလောင်းတော် သည် ညီတော် ကို အိမ်ရှေ့မင်းသား ပြင်ဆင်၍ နန်းတော် ( မင်းတုန်းမင်း သို့ သတင်းပို့ ) ဆည်း လွှတ် ရသည် ကပ် ကိုးကွယ်သော ။ အကြောင်းမှာ ဆရာတော် ဆရာတော်
ဖြစ်ခဲ့ ပေ ၏ ။ မကြာမီ ပင် မင်းတုန်းမင်း သား ( နောင်အခါ ပဉ္စမ သံဂါယနာ တင် မင်းတရားကြီး
ဖြစ်သူ ) တ က ပ ဦး ည့် များလည်း စီး ၍ မီး သင်္ဂြိုဟ် အလောင်းတော် ရသည် ။ ပြာကျ ၍ မီး ငြိမ်း သောအခါ သူ့ထက် ငါ ရေ ဖြင့်
ပက် သွားသော်လည်း ဖျန်း ၍ အရိုး တစ် ကို ရှာဖွေ တောင် ကောက်ယူ ဆစ် မှ လက်ကောက်ဝတ် ပူဇော်ကြ၏ ။ အခြား အတွင်းရှိ အရိုး လက် များမှာ ဖျံ ရိုး ကြေ ၂- မွ ချောင်း ကျွမ်း ခြစ် မှာ မူ
အသစ်စက်စက် ရွှေ ပိန်း ချထား သကဲ့သို့ ရွှေရောင် များ ဝါ ဝင်း လှပ လျက် ကျန်ရှိ ရစ် သည် တို့ကို
ဖူး မြင် ကြ ရ၏ ။ အ ရပ်ဝေး နီး ကျော်ကြား ပြ န့် ပွား လျက် လူအများ လာရောက် ဖူးမြော် ကြ
လေသည် ( ။ ဘာဝနာ ရဟန္တာ န ယ အရှင်မြတ် ဒီပနီကျမ်း ၌ ဟူ၍ လာ ပြော သည့် စ မှတ် အဖြစ်အပျက် ပြုကြ လေ၏ အမှန်အတိုင်း ။  ဖော်ပြလိုက်ပါသည် ။
မူရင်း ၌ ပင် ခုနှစ် သက္ကရာဇ် မ ပါး )
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 185
<!-- 485→485 fragments, 26 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
မိုး ထိ အရှင် ဝိ သုဒ္ဓါ စာ ရ
များ နှင့် အရှင် စပ် ၍ ဝိ နေသော သုဒ္ဓါ စာ ရ ကား ကြောင့် အရိယာ လည်းကောင်း ဖြစ်၏ ဟု အ ၊ သဒ္ဓါ တပ်မ , ဆို ဝီရိယ သာ ချေ ရှိ ပုံ ။ သို့ရာတွင် နှင့် တရား ရှေး နိမိတ် အရှင်မြတ် ထင် ပုံ
စသည်တို့ မှာ နှောင်း လူ တို့ အတုယူဖွယ် ရှိသော ကြောင့် လည်းကောင်း ဤနေရာ၌ မူရင်း ပါ
အဋ္ဌပ္ပတ္တိ တို့ကို အကျဉ်း ချုပ် ၍ ပြ ဆိုပါ အံ့ ။
စစ်ကိုင်း အရှင် သို့ မလာမီ ဝိ သုဒ္ဓါ ည စာ က ရသည် ပင် အိပ် အင်းဝ သောအခါ မိုး မေတ္တာပို့ ထိ တိုက် မှ ၊ နတ် မိတ်ဆွေ များကို တိုင် အရှင် တည် သဒ္ဓမ္မာ ၊ အိပ်မက် လင်္ကာ ယူပြီး ရ နှင့်
အိပ်စက် သည် ။ ရွှေ လောင်း လှေ ကြီးသည် လူ အ ပြည့် နှင့် လှော် ခတ် လာ ရာ ဆိပ်ကမ်းမှ
ကြိုဆို အိပ်မက် ၍ မြင် လက် မက် ရိပ် ၏ ပြ ။ လျှင် အိပ်မက် သူ့ အား အဓိပ္ပာယ်ကို အလွယ်တကူ ကောက်၍ ပင် တစ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဘက်ကမ်း သို့ ပို့ဆောင် စွာ ဖြင့် သပိတ် ကြောင်း
တစ်လုံး လိုက် ခဲ့သည် သင်္ကန်း ။  သုံး ထည် နှင့် ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ပေ ကို ထမ်း ၍ အရှင် သဒ္ဓမ္မာ လင်္ကာ ရ နှင့် ပ ဘာ ချောင် သို့
ပ ဘာ ချောင် သို့ ရောက်လျှင် ဈာ န လာ ဘီ ဆရာတော် က နှုတ်ခွန်းဆက်စကား ပြောကြား
ပြီးနောက် “ " ငါ့ - ရှင် ၊ တရား အားထုတ် ၍ နေ မည် လော ၊ စာသင် စာ တက် ၍ နေ မ ညံ လော ။ တ ရာ
အားထုတ် ကျောင်းမှာ လို လျှင် ဤ တော ကျောင်းမှာ နေ ။ စာသင် စာ တက် လို လျှင် ရွာ နီး ကျောင်း တစ် ကျောင်း
နေ ။ ဆွမ်းခံ အ ပြန် စာ ဝါ ပို  ့ ချပေး ခဲ့ မည် ” ဟု သူ ထမ်း လာသော ပေ ထုပ် ကြီးကို
ကြည့် ၍ မိန့် တော် မူ ရာ အရှင် ဝိ သုဒ္ဓါ စာ ရသည် -
“ တရား လဲ အားထုတ် လိုပါသည် ။ စာ လဲ သင်ယူ လိုပါသည် ” ဟု နှစ် ခွ လျှောက် မိ လေ၏ ။
ထိုအခါ ဆရာတော် က -
“ ငါ့ ရှင် ၊ ဧရာဝတီမြစ်အတွင်း အ နံ ကု တို့ ပို့ သော သူတို့မှာ ဝန် ထုပ် ပါ သူ ကို တစ်မတ်
ခံယူ သည် ။ ဝန် ထုပ် မ ပါ သူ ကို တစ် မူး သာ ယူ သည် ။ ထိုအခါ ဝန် ထုပ် ပါ သူ တစ် ဦး က
“ ကု တို့ သူကြီးမင်း ၊ ကျွန်ုပ် ပန် ထုပ် ကို ဦး မင်းတို့ လှေ မှာ မ ချထား ဘဲ ထမ်း ၍ လိုက်ပါ ပါမည် ။
ကု ဝိသုဒ္ဓိမဂ် တို့ ခ တစ် မူး သာ ယူ ပါ ” ဟု ဆို၍ ပို  ့ ပါမည် လော ” ဟု မေး တော်မူ၏ ။ မိမိ အ လျှောက် မှား ပုံ ၊
ပေ ထုပ် ကြီး ယူလာ မှား ပုံ ကို သတိရ ၍ -
“ ကမ္မဋ္ဌာန်း တရား ကို သာ အားထုတ် ပါမည် ” ဟု ပြင်၍ လျှောက်ထား ရသည် ။
" ဆရာတော် “ သမထ ကို ကား အားထုတ် ရှေး နည်း လို လျှင် အတိုင်း စိတ် အခြေခံ ကို ထိန်း ညွှန်ကြားချက် ရသည် ။ ဝိပဿနာ ကို ဟောပြော ကို အားထုတ် ပေး၏ လျှင် ။
မြင်သမျှ လက္ခဏာ ရေး သုံးပါး တင်၍ စိတ် ကို လွှ င့် ရသည် ” ဟုလည်း မိန့် တော်မူ၏ ။ အရှင်
လည်း အာနာပါန ကို ကြိုးစား ၍ ရှု မှတ် သည် ။ ခြောက် ရက် ကြာသော်လည်း မှတ် ၍ မ ရ ။
ဝမ်းဗိုက် “ တွင်း ငါ့ ရှင် ၌ ၊ ဒေါသ ပြည့် ကျပ် စရိုက် မော များ ပန်း လှသည် လှ သ ။ အာနာပါန ဖြင့် ဆရာ နှင့် အား မ သွား၍ တော် ။ က သိုဏ်း လျှောက် ကို ၏ စီး ။ ဖြန်း ရမည် ”
ဒု ဝမ် အကြိမ်

## PAGE 186
<!-- 461→461 fragments, 29 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ဟု မိန့် ကာ အ သင့် လုပ် ထားသော သြ ဒါ တ ( အဖြူရောင် ) က သိုဏ်း ခွက် ကို ချီးမြှ င့် လိုက် ၏ ။
က သိုဏ်း ကို မိမိ နှင့် မ နီး မ ဝေး မ ငုံ မ မော့ ရ သည့် ရှေ့ တ ည့် တ ည့် ၌ ချ၍ ရှု ရန် လည်း မိန့် တော် မူ
သည် ။
သြ ဒါ တ က သိုဏ်း နှင့် အသုဘ သညာ
“ အဖြူ ၊ အဖြူ ” ဟု စိတ်ထဲက စူး စိုက် ၍ ကြည့် သောအခါ ကိုး ရက် ရလျှင် က သိုဏ်း ခွက်
တွင်း က မီးခိုး ခြောင်း ခြောင်း ထ သည်ဟု နိမိတ် ထင် လာ ၏ ။ ထိုအခါ အလွန် ဝမ်းမြောက် ၏ ။
မဂ်ဖိုလ် နှင့် နီး ပြီ ဟု နှစ်သက် နေ၏ ။ အပေါင်းအ ဖော် တို့ နှင့် စကား လည်း မ ပြော ။ ဆွမ်းခံ ၊
ဆွမ်း စား ရာ ၌လည်း မ ရော ဘဲ တစ်ကိုယ်တည်း ဖိ ၍ ကြိုးစား လေသည် ။ မကြာမီ က သိုဏ်း ခွက် ၌
ပိုးစုန်းကြူး ရောင် ၊ လရောင် ကဲ့သို့ တ ဝင်း ဝင်း တ လက် လက် မြင်ရ ပြန်သည် ။ က သိုဏ်း ခွက် ကို
လွှတ် ၍ ကြည့် သော်လည်း ကြည့် သမျှ နေရာတိုင်း ၌ လရောင် ထွက် နေ သကဲ့သို့ ကွက် ကွက်
ကွင်း ကွင်း မြင်နေ ရ၏ ။ ပို၍ - အား ရ နှစ်သက် ကာ မဂ်ဖိုလ် မှာ နီး သည် ထက် နီးလာပြီ ဟု
ဝမ်းမြောက် နေသည် ။
ရက်ပေါင်းများစွာ သြ ဒါ တ နိမိတ် ကို စွဲ မြဲ ရ ရှိလာ သ ဖြင့် -
“ ငါသည် က သိုဏ်း ကား စင် ကြယ် စွာ ရရှိ ပေ ပြီ ။ ပဋိ ကူ လ သညာ ( ရွံ ရှာ ဖွယ်
မှတ် ခပ် ပြီး ယူမှု ဘုရား ) ပြောင်း လိုဏ်ဂူ ၍ မှတ် အတွင်း ဦး မှ ပဲ ဘုရား ” ဟု ရှေ့၌ အကြံ ချ ဖြစ်၏ ကာ ရေ ။ ခွက် သို့ နှင့် ကို မစင် ဆွမ်းခံ ကျင် အ ပြန် ကြီး ရေ အမှတ် တစ်ခွက် ရှု ရာ
စိတ်ကူး တိုင်း ထင် လေ တော့သည် ။ သို့သော် ဆွမ်း စား သောအခါ တွင်လည်း တစ် သပိတ် လုံး
ကျင် ကြီးတွေ ဟု မြင်နေ သ ဖြင့် ဆွမ်း ကို အနည်းငယ် မျှသာ စား လို  ့ ရ၏ ။ နောက်တစ်ရက်
ချွဲ ခန်း ကို ရှု ရာ တွင်လည်း ဤသို့ ပင် ထင် ၍ ဆွမ်း စား ပျက် ရ ပြန်သည် ။ သမာဓိ နိမိတ် တစ်ခု
ရထား သူ အတွက် လွယ်ကူ မြဲ ဖြစ်၏ ။
ဘုရား နှင့် တွေ့ ၍ ငို ရခြင်း
“ သမထ ကား တော် လောက် ပြီ ၊ မြင်မြင်သမျှ သင်္ခါ ရ တင်၍ ဝိပဿနာ ကူး မှ
သင့် မည် ” ဟု ယူဆကာ တစ်ညနေ ၌ ဝိပဿနာ စ၍ ကူးပြောင်း ရှု မှတ် ကြည့် ၏ ။ ငယ် စဉ် က
အမွေး အာရုံ ငြိ ၊ ခြေသည်း ဖူး သော မာတုဂါမ လက်သည်း တစ် စ ဦး သော ကို ၃၂ စိတ်အာရုံ ကောဋ္ဌာ ၌ သ ထင်မြင် ကမ္မဋ္ဌာန်း တပ် ကို မက် ပွား စွဲ ၍ လမ်း ဖျက်ဆီး မိ ၏ ။ ပစ် ဆံပင် ရ၏ ။ ၊
ဒွါ ရ ကိုး ပေါက် မှ အလုပ် ရေ ယို စီး ပုံ ၊ ပဋိ သန္ဓေ နေ ရ ၊ အို ရ ၊ နာ ရ ၊ သေ ရ ပုံ တို့ကို ဆင်ခြင် ရသည် ။
အ သေ ကောင် ဟူ၍ ပင် ထင် ၏ ။ ထိုအခါ လက္ခဏာ ရေး သုံးပါး ( အနိစ္စ ၊ ဒုက္ခ ၊ အနတ္တ )
ထင်ရှား ပေါ် လျှင် လာပြီ ဟု ယူဆကာ မိမိ သန္တာန် ၌ ရှိသော တဏှာ အယုတ် ကို အပြစ် မြင် လာ
တော့သည် ။
နဝမ အကြိမ်
