## PAGE 187 “ ဟဲ့ တဏှာ အယုတ် ရာ ဂ စုတ် ၊ န င့် ကြောင့် သံသရာ လည် ကာ ဘုရား အ ဆူ ဆူ နှင့် လွဲ ခဲ့ရသည် ” စ သည် ဖြင့် တဏှာ ၏ အပြစ်များ ဉာဏ် ၌ များစွာ ထင်မြင် ကာ တဏှာ အား ရှုတ်ချ နေ မိ ၏ ။ ဤသို့ ရန် တွေ့ ပြောဆိုသော အခါ တဏှာ သည် လူတစ်ယောက် ပ မာ အကောင် သဏ္ဌာန် မြင် လာ ပြန် ရာ ထို တဏှာ အကောင် က “ သင့် ကို နှိပ်စက်တာ ငါ ချည်း မဟုတ်ပါ ” ဟု ကောင် ဆို ကာ အ ကုသိုလ်စိတ် ၁၂- ပါး ကို အဖော် ညှိ ၍ ထုတ်ဖော် လိုက် ၏ ။ အကောင် ၁၂- တိုး လာကြသည် ။ အရှင် က ရှုတ်ချ မာန် မဲ ပြန် ၏ ။ “ " ငါတို့ ချည်း မဟုတ် ၊ ပုည ကိရိယာ ၁၀- ပါး လည်း ပါ သေးသည် ” ဟု လက်ညှိုး ထိုး ပြ ကြ ပြန် သ ဖြင့် ၁၀- ကောင် တိုးလာ ပြန် ၏ ။ ထိုအခါ မြည် တွန် ရန် ပင် မတတ်နိုင် တော့ဘဲ ကိုး ကွယ် လိုက်ပါ ရာ လာကြသည် မရှိသ ဖြင့် ဘုရား ။ “ ဒီ ကို တ , လာခဲ့ ကာ ” ( စိတ်အား ဟူသော ဖြင့် အသံကို ) ထွက်ပြေးရ ကြား ၍ ရှာ အသံ ၏ ။ ဘက် ရန် သူတို့ကလည်း ဆီသို့ ပြေး ရာ ရွှေ ပြာ သာဒ် ကြီးကို တွေ့မြင် ရ၏ ။ လှေကား သုံး ထစ် ရှိ ရာတွင် ပထမ ထစ် ၊ ဒုတိယ ထစ် အထိ ရန်သူများ လိုက် လာ ကြ သေးသည် ။ ထို့နောက် သတိ မေ့ သွား ၏ ။ သတိရ လျှင် ရ ချင်း တတိယ ထစ် မှ တစ်ဆင့် ပြာ သာဒ် တွင်းသို့ ဝင်သွား ရာ မိမိကိုယ်ကိုလည်း ရွှေရောင် ဝင်း နေသည်ဟု ထင် ၏ ။ ရှေ့တွင် အလွန် သပ္ပာယ် သော ဘုရားရှင်ကို ဖူးမြော် ရ သ ဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ခြေ တော်ကို ဖက် ၍ ဦး ချ၍ ။ စကား တွေကိုလည်း များစွာ လျှောက်ထား ပြီး အားရပါးရ ငို လေ တော့သည် ။ ငို ခြင်းမှာ ကား စိတ်အာရုံ တွင် မျှ မဟုတ် ။ တကယ်ပင် အသံထွက် အောင် ငို မိ၍ မျက်ရည်များ ရွှဲ ရွှဲ စို လာ တော့သည် ။ ထို အရှင် နှင့် မ လှမ်း မ ကမ်း တွင် တရား အားထုတ် နေသော အရှင် သဒ္ဓမ္မာ လင်္ကာ ရသည် ငိုသံ ကြား ၍ လှ ည့် ကြည့် လိုက် ရာ ငို နေသော အရှင် ကို မြင် ၍ “ အင်း ..... ငါ့ ရှင် ဝိ သုဒ္ဓါ စာ ရ ၊ ငါ့ ရှင် ၏ ပီတိ ကား အလွန် နက် စွာ တ ကား ” ဟု လှမ်း ၍ မိန့် တော်မူ၏ ။ ဘာ့ ကြောင့် ငို သည် ကို မ မေး ။ အရှင် မှာ ပြော သံ ကြား ရသော်လည်း ပြန်၍ မ လျှောက် နိုင် ဖြစ်သည် ။ ( မှတ်ချက် ။ Q “ အာရုံ ” ဟူသည် မိမိ စိတ်ကူး ‘ သ ည ဇ ” ကြောင့် လည်း ဖြစ်၏ ။ အမှန်တကယ် ရှေးက ဖြစ် ဖူး ၍လည်း ပေါ် တတ် ၏ ။ မ သူ တော် တန်ခိုး ရှင်တို့ လှ ည့် စား ခြင်း လည်း ဖြစ် တတ် ၏ ။ မိမိ ရုပ်နာမ် ဝိပဿနာ ရှု ကွက်ကို လွှတ်ပြီး အာရုံ နောက် လိုက်၍ မ ဆုံး နိုင် ဖြစ်ရသည် ကို သတိ မူ သ င့်၏ ။ ဤ ၌ ဆရာ က တရား ကူးပြောင်း ပေးခြင်း ၊ ထူးခြားချက် ဖြစ်ပေါ်လာ လျှင်လည်း ဆရာ အား လျှောက်ထား အသိပေးခြင်း မပြုဘဲ ကိုယ့် သဘော နှင့် ကိုယ် လပ် နေ ပုံ ကိုလည်း သတိပြုပါ ။ ) အရိယာ ဖြစ်ပြီ ထင် ၍ အရှင် သည် ဘုရားရှင်ကို ဖူး မြင်ရ ပြီး ငို ရာ မှ တစ်ဖြည်းဖြည်း ကိုယ် ရှိန် သတ် ၍ သော က ငြိမ်း သွား ပြီးလျှင် ဘဝ ၌ ကြောက် ဖွယ် အပြစ်အနာ အ ဆာ နှင့် ငြီး ငွေ့ ဖွယ် စ သော နဝမ အကြိမ် ## PAGE 188 အသိဉာဏ် များ ဝင်လာ ၏ ။ ထိုအခါ တွင်လည်း - “ ငါသည် အထက် မဂ် အထက် ဖိုလ် တိုင်အောင် တရားထူး ရ လေပြီ ” ဟု စိတ်ကူး ( စိန္တာ မ ယ , သုတ မ ယ ) မျှ ဖြင့် အဆင့် ဆင့် ဉာဏ် စဉ် ၁၀- ပါး တက် ကာ အဓိ မာန္ ( တရား ထူး ရပြီ ဟု အ ထင် ရောက် စိတ် ) ဝင် ပြန် ၏ ။ တရား ဖြုတ်ပြီး ကောင်းကင် သို့ မော့ ကြည့် ရာ စိ တြ နက္ခတ် ပင် မွန်း တ ည့် လေပြီ ။ 66 “ အင်း ...... ငါ တရားထူး ရတာ တန်ခူးလ ပြည့် နေ့ ည သန်းခေါင်ယံ အချိန် ” ဟု မိမိ စိတ် ၌ မှတ်တမ်းတင် လေသည် ။ ( တရား ထိုင် သူများ ထူး သော အရာကို မှတ်တမ်းတင် ထား ရ မြဲ ဖြစ်သည် ။ ) နံနက် မိုး လင်း သောအခါ ဈာ န လာ ဘီ ဆရာတော် ထံ ဝမ်းသာအားရ သွား၍ - “ ဆရာ၏ ကြီးမားသော မေတ္တာတော် ကြောင့် တ ပ ည့် တော် တရားထူး ရပါပြီ ” ဟု လျှောက်ထား “ အိမ်း ရာ ………… ဆရာ .. ငါ့ ရှင် က - ဝိ သုဒ္ဓါ စာ ရ ၊ သတိ ကြပ် ကြပ် ထားပါ ။ ပု ထု ဇဉ် အ နွယ် အမြစ် တွယ် နေသော အဝိဇ္ဇာ , တဏှာ ရေ သောက် မြစ် ကား ဖြတ် နိုင် ခဲ ၏ ။ ဥပမာ အား ဖြင့် ညောင်ပင် ကြီး တစ် ပင် ကို မိုးကြိုးပစ် ရာ ခက် လက်များ ကျိုး ပဲ့ ကုန် သော်လည်း ရေ သောက် မြစ် မ ထိမှန် က မိုး ရွာ ပြန် လျှင် ညောင် ငုတ် တို မှ အ တက် ပေါက် လာ လိမ့် မည် ။ သတိထားပါ လေ ” ဟု မိန့် တော် မူ သည် ။ ကာလအတန်ကြာ ဆရာ့ ထံ မှာ နေ ပြီးနောက် မိတ်ဆွေ အရှင် သဒ္ဓမ္မာ လင်္ကာ ရ လည်း မရှိတော့ သ ဖြင့် ဆရာ့ ထံမှ ခွာ ရန် ဆုံးဖြတ်သည် ။ တရားထူး ရပြီ ဖြစ်၍ ဆက်လက် နေ ရန် လည်း မလိုတော့ဟု စဉ်း စား သည် ။ မိမိ၏ မိ အို , ဖ အို ဆရာသမား များ က စပြီး သတ္တဝါ အ များကို မိမိ ကဲ့သို့ ခံစား စေချင် သည့် ကရုဏာ စေတနာ များ ထက် သန် နေ၏ ။ သို့ နှင့် ဇာတိ ကမ္ဗော ဇ တောင် နည်း ပေးလျက် လား မြို့သို့ နေ ကြွ ခဲ့ရာ ၍ တော တရားထူး ရ ဆောက်တည် ရ သည့် နေ၏ တန်ခူးလ ။ မိမိ လည်း မှ ရေတွက် အားထုတ် ၊ သော် လူ အ ရှစ် များကိုလည်း လ မြောက် ပေါ်ပေါက်လာ တန်ဆောင်မုန်း လ တွင် ငုပ် လျှိုး နေ ခဲ့သော အနု သ ယ ကိလေသာ ဓာတ် သည် ထ ကြွ သ ဖြင့် - “ အင်း .... ဆရာ့ စကား တယ် မှန် ပါ က လား ၊ ပု ထု ဇဉ် အ နွယ် ကို မျှ မ လွန် နိုင်သေး ၊ ညောင် ငုတ် တို အ တက် ပေါက် လေပြီ ” ဟု ယူ ကျုံး မ ရ နောင်တ ဖြစ်နေ ရှာ ၏ ။ ( စာပေ ကျမ်း ဂန် တတ် ပုဂ္ဂိုလ်များ ပင် ဖြစ် တတ်သည် ကို သတိပြု မူ ကြ ရာ ၏ ။ တရား သဘော သည် နက် ရှိုင်း စွာ ။ အရှင် ဝိ သုဒ္ဓါ စာ ရသည် ကိလေသာ မ ကုန် မှန်း သိ၍ မိမိ တတ်စွမ်းသမျှ တရားတို့ကို နှလုံးသွင်း လျက် ရာသက်ပန် တောထဲမှာ ပင် သီတင်းသုံး တော်မူ၏ ။ နည်း ခံ တ ပ ည့် များလည်း ပါရမီ အလျောက် သမထ ဝိပဿနာဉာဏ် ရ င့် သန် ကြီး ပွား တရား ရ သူတွေ များစွာ ပင် ရှိ ကြ၏ ။ နောင် သောအခါ တွင် အကြောင်း မ သင့် အ ခွင့် မ သာ ပါရမီ ကုန် သ ဖြင့် သာသနာတော်၌ မ နေ ဘဲ လူ သူ တော် ဘဝ ဖြင့် သာ တရား အားထုတ် ရင်း တော မှာပင် နေ၍ ၁၂၃၄- ခုနှစ် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 189 ရဟန္တာ နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ၁၃၃ သီပေါမင်း လက်ထက်တွင် ကွယ်လွန် ရ ရှာ ၏ ။ မင်း ငါး ဆက် သိ မှီ ၍ ပါရမီ အလျောက် မိမိ အကျိုး အာဇာနည် သူတစ်ပါး ကြီး ပင် အကျိုးကို ဖြစ် သတည်း တရား ။ ဖြင့် သည် ပိုး တော် မူ ခဲ့သော ရာသက်ပန် တော ပျော် ယောဂီ ( အရှင် ဝိ သုဒ္ဓါ စာ ရ အကြောင်း ဒီ မိုင်း ဆိုက် ၂၇- မျက်နှာ ရှိ အဋ္ဌပ္ပတ္တိ ကို လို ရင်း ပြည့် စုံအောင် ချုံး ၍ ရေးလိုက် ရပါသည် ။ ) နဝမ အကြိမ်