## PAGE 196 မျှသာ ဖြစ်၏ ။ ထိုအခါ မှစ၍ တော ထွက် လို စိတ် ကို ဒုန်း ဒုန်း ချလိုက် ဟန် ရှိသည် ။ သံဃ ပရိသတ်ကြီး နှင့် သာ ရာသက်ပန် ပရိယတ္တိ သာသနာ ပြု တော် မူ သွား ၏ ။ တ ပ ည့် များကိုလည်း တော ထွက်ရန် မ တိုက်တွန်း ။ ဆရာတော်ကြီး၏ တ ပ ည့် သား အ စဉ် အ ဆက် တို့သည် ယခုတိုင် ပရိယတ္တိ နှင့် သီလ - သိက္ခာ အ ရာတွင် များစွာ ထင်ရှား ပြ န့် ပွား ဆဲ ရှိ ပေ သေး ၏ ။ ပဋိ ပတ် အ ရာတွင် ကား ထူး ထူးချွန် ချွန် ထွက်ပေါ် မ လာ ကြ ၊ “ ဒီလောက် သီလ လေးစား ၊ ဒီလောက် စာ တတ် ၊ ဒီလောက် အ လို ရမ္မက် နည်းပြီး တ က ယ့် အရိယာ ကြီး လို နေ သွားတဲ့ တို့ ဆရာတော်ကြီး မှ တော ထွက် ကျင့် လို ့ ဘာမှမ ဖြစ်တာ ၊ ငါတို့ လို လူ ဝေး ပါ သေး ရဲ့ “ ဟု တိုက်ပွဲ မဝင် မီ က ပင် လက်မြှောက် ထား စေ သကဲ့သို့ ဖြစ်လေ တော့ ၏ ။ စစ် ဦး ကျိုး သွားခြင်း ပင် တည်း ။ အကယ်၍သာ ပျင်း ရိ ထိုင်း မှိုင်း ခြင်း ( အ ရ တိ ၊ ထိ န ၊ မိဒ္ဓ ) တပ် ကြီးကို ထိုးဖောက် ကျော်လွန်၍ အောင်မြင် နိုင် ပါ မူ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မျိုး ၏ နောက်တွင် ဝေနေယျ ပေါင်း များစွာ မာရ် စစ်သည် ကို အောင်နိုင် ကြ ပေ လိမ့် မည်း ၊ အောင်မြင်ရန် အလားအလာ ရှိ သည့် လက် ရုံး ဗိုလ် တ ပ ည့် ကြီးများ ပင် မ နည်း လှ ၊ မာရ် ၏ လက်ချက် ကား ထိ မိ လှ ပေ စွာ ၊ လက် ဦး လေ စွ ။ စာပေ အ ရာ ၊ သီလ အ ရာ ၊ အ လို နည်း မှု စသည်တို့တွင် သူ မတူ မြင့် မြတ် တော် မူ သော ဆရာတော်ကြီး တစ်ပါး စိတ် ကို အပြီးအပြတ် ဆုံး ဖြတ်၍ တော သို့ စွ န့် စွ န့် စား စား ကြီး ဝင်လာပြီး ကာ မှ အလုပ်ခွင် ၌ မပျော် ပိုက် သော စိတ် ၊ မချိ မ ဆ န့် ပျင်း ရိ သော စိတ် ကြီး ဝင်လာသည် မှာ မ ရိုးသား ချေ ။ ထို စိတ် ၌ ပင် ဘဝတစ်ခုလုံး မြှုပ် နှံ လိုက် ရခြင်း ဖြစ်၍ ဆရာ တော်ကြီး၏ ပင်ကိုယ် မူလ ဇာတိ ပါ ပကတိ စိတ် မဟုတ်ဟု ပင် ဆို ရ ပေ လိမ့် မည် ။ “ ငါ လုပ်ချင် လို့ လုပ်တာ ၊ သွား ချင်လို ့ သွားတာ ၊ စိတ်ကူး ချင်လို့ ကူး တာ ၊ ပျင်း ချင် လို့ ပျင်း တာ ” စ သည် ဖြင့် ငါ့စိတ် နှင့် ငါ ဟု ထင် တတ် ကြသော်လည်း ပဋိ ပတ် အလုပ်ခွင် ၌ “ စိတ်မျိုး ငါ့စိတ် ’ ကိုမဆို ဟုတ် လွယ်လွယ် ချင် မှ ဟုတ် နှင့် တတ် လက်မခံ ပေသည် သင့် ။ ချေ ။ အ သမာဓိ ပျင်း စိတ် ခြေထောက် သာ မဟုတ် ရသော ။ အခြား မနောကံ မည် ဖြစ်၍ သည့် အင်အားကြီး မား လှ ၏ ။ ဆက်လက် ပြင်းထန်သော ဝ စီ ကံ ၊ ကာယကံ တို့ကို ပေါက်ဖွား စေ တတ် လေသည် ။ ဗုဒ္ဓဝင် ၏ နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက် သိ ဖွယ် ဤနေရာ၌ ပကတိ စိတ် ၊ ပင် ကိုယ်စိတ် ၊ အရိုး ခံ စိတ် ဟုတ် , မဟုတ် စဉ်း စား နိုင်ရန် ဘုရားရှင်၏ အလောင်းတော် ဘဝ ဖြစ်ရပ်ကို သုံးသပ် ကြည့် ကြ ဦး စို ့ ။ လက် နှစ် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား ချောင်း ထောင်၍ မွေးဖွား ဟောကိန်းထုတ် ၍ နိမိတ် ဖတ် စဉ် ကြ၏ က ။ အခြား ကောဏ္ဍ ပု ရော ည ဟိတ် ကား ဗေဒင် “ ဧကန် ကျော် တို့သည် ဘုရား နဝမ အကြိမ် ## PAGE 197 ဖြစ်ရမည် ” ဟု တစ် ထစ် ချ ဆို၏ ။ ထို မျှ မ က သူ့ ပညာ ကို မည်မျှ ယုံကြည်၍ အလောင်းတော် အား အ မည်မျှ နှစ် အားကိုး သုံးဆယ် နီးပါး သည် ကိုလည်း တော ထဲက မမေ့ သင့် ဒုက္ခ ။ ခံပြီး ရသေ့ စောင့် ဝတ် ၍ ၍ ဥ နေ ရု ရ ဝေ လောက်အောင် လ က ပင် စောင့် ယုံ ကြို ကြည်၏ နှင့် ၏ ။ ။ အားကိုး စ သော အခြား ၏ ။ အလောင်းတော် အဖော် လေး ဦး တော လည်း ထွက်၍ ပါ ကြသည် လာ ။ သောအခါ တရား အတူ ကျင့် ကြ၏ ။ ဝပ္ပ အ စာ မ စား အလောင်းတော် ဘဲ အ သေ အ သည် လဲ အားထုတ် သဗ္ဗညုတ မှ ဘုရား ဉာဏ် ဖြစ်မည်ဟု ကို ရရှိရန် စိတ်ကူး မဇ္ဈိမ ပဋိပဒါ ပေါက် လမ်း ၏ ။ အ ကို ရှာဖွေ ထင် ရောက် လျက် ၏ က ။ ထို အသိစိတ် ဖြင့် “ ဒုက္ကရစရိယာ ခေါ်သော မ သေ ကောင်း မ ပျောက် ကောင်း လမ်း မှား ကြီးကို ခြောက် နှစ်လုံးလုံး ကာယကံ အဖြစ် ဆက်လက် ပြုမူ ၏ ။ “ ငါ လုပ်ချင် လို့ လုပ်တာ ” ဖြစ်သော်လည်း ထို စိတ် ကို စဉ်း စား သ င့်၏ ။ ' ချိန်တွင် နောက်တစ်ချက် ပို၍ အ ကျ နာ ကား စေရန် အလောင်းတော် တွန်း ပို ့ သကဲ့သို့ သည် ကောဏ္ဍ လမ်း မှား ည နှင့် ကြီးကို တကွ သေ ပဉ္စ လု ဝဂ္ဂီ မျော ငါး ပါး ဦး လုပ်နေ တို့ က နောက်ပိုင်း က လို လေ သေး မရှိ ၊ ဝိုင်း ၍ အားပေး ကြ၏ ။ ဝတ် ကြီး ဝတ် ငယ် ပြုစု ကြသည် ။ သို့ရာတွင် အလောင်းတော် ကိုယ်တိုင်က မှား မှန်း သိ၍ မဇ္ဈိမ ပဋိပဒါ လမ်း ကို ပြောင်း လိုက် ၏ ။ အစာလည်း ပြန်၍ စား သည် ။ လမ်း မှန် ရ ၍ ဘုရား ဖြစ်ရန် ပင် နီးကပ်လာ ၏ ။ ထို အခါမှ “ ကောဏ္ဍ ဂေါတမ ည ဟာ တို့ အလုပ်ခွင် ငါး ဦး ထွက်သွား က ထွက်ပြီး ကြသည် ဘုန်းကြီး ။ ( ဝါ ) အောင် သပိတ်မှောက် လုပ်နေပြီ ” သွား ဟု ကြ၏ ပင် ရှုတ်ချ ။ ကြ၏ ။ ဘုရား ဖြစ်၍ တရား ဦး ဟော ရန် ရှာဖွေ လိုက် လာသည် ကို ပင် အ ဖက် မ လုပ်ကြ ။ “ ရှိ မ ခိုး ကြ စ တမ်း ၊ ခရီး ဦး မ ကြိုဆိုကြ စ တမ်း ၊ သပိတ် သင်္ကန်း မ လှမ်း ယူ ကြ စ တမ်း ၊ ( ဇာတ် မြင့် သူ ဖြစ်၍ ) ထိုင် လို က ထိုင် ရန် ့ နေရာကို မူ ခင်း ပေးထား မည် ” ဟု က တိ ထား ကာ ဝိုင်း ပယ် မိမိ၏ ကြ ပြန်သည် ပညာ နှင့် ။ အလောင်းတော် အပေါ် အခိုင်အမာ စိတ်ချ ယုံကြည်စွာ ဆုံး ဖြတ်၍ အ နှစ် သုံးဆယ် နီးပါး ဒုက္ခ ခံ နိုင်ခဲ့ပြီး ပန်းတိုင် ရောက် ကာ နီး မှ ကောဏ္ဍ ည ထွက်ခွာသွား သည်မှာ သူ၏ ပကတိ စိတ် မှ ဟုတ် ပါ လေ စ ။ အပြောင်းအလဲ ကား မြန်ဆန် လွန်း လှ ၏ ။ စိမ်း ကား ရက်စက် လွန်း စွာ ။ စကြဝဠာ အနန္တ ကို ပင် ပြောင်းပြန် လှန် ပစ် နိုင်သော ဗုဒ္ဓ အမည်ခံ သူရဲကောင်း ကြီး ပေါ်ပေါက်လာ သူ များလည်း အနန္တ မည် ကို ။ မျက်စိ မလိုလား ရှိ သူတို့ သူ တို့တွင် က မြင်နေ မာ ကြ၏ ရသည် ။ လိုလားသူ ထိပ်ဆုံးက များလည်း ပါ၏ ။ သူ့ ရှိ၏ တာဝန်အရ ။ မနာလို ထိုအချိန် မျိုး သည် လက် နှေး နေ ရ မည့် အခါ မဟုတ် ။ ဤကား ဗုဒ္ဓဝင် နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက် အဖြစ်မှန် တစ်ခု ဟု ဆို ရ ပေ လိမ့် မည် ၊ ကျော အနည်းငယ် ပေးနေ ကြ ခိုက် သူတို့ ဆက်၍ ထံသို့ ဗုဒ္ဓ ကြည့် ရောက်လာ ကြ ဦး စို ့ ။ တော်မူ၏ ယင်းသို့ ။ ထိုအခါ ပဉ္စ ဝဂ္ဂီ အခိုင်အမာ တို ့ က ချုပ်ဆို တိ စာချုပ် ထားသော ထား၍ သူတို့ က တိ များ ထူးထူးခြားခြား ပျက်ပြား သွား ၏ ။ ဗုဒ္ဓ ရောက်လာလျှင် နေရာ ခင်း သူ က ခင်း ၏ ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 198 သပိတ် သင်္ကန်း လှမ်း သူ က လှမ်း ယူ သည် ။ ယင်းသို့ စိတ် ပြောင်းသွား ကြ ရကြောင်း ကို ( မူလ ပဏ္ဏာ သ အဋ္ဌကထာ နှင့် သာ ရတ္ထ ဋီကာ ဆရာတို့ က ) “ ဘုရားရှင်၏ တ န့် ခိုး ကြောင့် ” ဟု ဖွ င့် ကြ၏ ။ ( ဗုဒ္ဓဝင် နှင့် ဇာတ် အဋ္ဌကထာ ဆရာတို့ ကမ္မ ) “ ဗုဒ္ဓ၏ မေတ္တာ ဓာတ် ကြောင့် ” ဟု ဆိုသည် ။ မေတ္တာ " “ စကြဝဠာ ပို ့ ပုံ ညှိ အနန္တ ပုံ ကိုလည်း ရှိ သတ္တဝါ ဆက်၍ အနန္တ ပြ အပေါ် သေး ၏ ပိုက် ။ ကွန် ကဲ့သို့ ဖြ န့် ချိ ထား နိုင်သော ရှိသမျှ ဖြ န့် ရာ မေတ္တာ မှ စု လိုက် စိတ်ဓာတ်များ သကဲ့သို့ ) စု အားလုံးကို ပြုံ ဖိ တင် လိုက်သည် ပဉ္စ ဝဂ္ဂီ ငါး ” ဟု ဦး ဖွ အပေါ်၌ င့် ပြ ၏ ။ သာ ( နာ ( မီး ဠာ ဆ ဂီရိ လိုက် ဆင် ကို ကို မေတ္တာ ဖြင့် ညှိ ရာ ၌လည်း ထို နည်း ဖွ င့် သည် ။ ) သို့ စင် တန်ခိုးကြီး မှတ်သားဖွယ် သော ကောင်း ဗုဒ္ဓ ကို ပင် အ လေ စွာ့ နှော ။ င့် ထို အယှက် မေတ္တာ ပေးနိုင်သေး သည် ပင် ဗုဒ္ဓ၏ လျှင် ယနေ့ တန်ခိုး အ မဟုတ်ပါ ဘယ် ယောဂီ သည် လော ။ သူ့ စက်ကွင်း မှ လွတ် ကင်း နိုင် ချိ မ့် မည် နည်း ၊ ထို အ မွှေ ဓာတ် ကို အလွယ်တကူ အောင် နိုင်စွမ်း သော မေတ္တာ တန်ခိုး လည်း အားကိုး လောက် ပါ ပေ စွာ ။ တန်ခိုး ရှင်တို့ ပူး ဝင် ထား နိုင် ပုံ တစ်ဖန် အကောင်းဘက်က စိတ်ဓာတ် အစားထိုး ပေး ပုံ ကို အနည်းငယ် ဆိုပါ အံ့ ။ ရှေးက ဂန္ဓာ ရ တိုင်း ၌ သူ ဆင်းရဲသား အ မိ ရှိ၏ ။ ဂန္ဓာ ရ တိုင်း မှ သုဝဏ္ဏဘူမိ သို့ ခေါ်ခဲ့ သွားသော လှေ သင်္ဘော လမ်း ခု လတ် ၌ ၌ မုန်တိုင်း သားဖြစ်သူက ကြောင့် လက်ထောက် သင်္ဘော ပျက်သွား အကြီးအမှူး သည် ။ သား ရာထူး က မိခင် ရ ၍ မိခင် အား ကျောပေါ် ကို ပါ တင်၍ ၏ 11 ပင်လယ်ကို လက်ပစ်ကူး ၏ ။ သားအမိ နှစ်ယောက် မှ တစ်ပါး ကျန် ခရီးသည်များ အားလုံး သေ ကြေ ပျက်စီး ကြ ရသည် ။ အ က နိဋ္ဌ ဗြဟ္မာ့ ဘုံ မှ ရဟန္တာ ဗြဟ္မာ ကြီးသည် ကမ္ဘာ တစ်သိန်း ဘုရား မ ပွ င့်၍ သုဂတိ လမ်း ပိတ် ကာ ဘုံ ဗိမာန် များ ခြောက်သွေ့ နေ သ ဖြင့် ဘုရား ဆု ပန် ယောက်ျားများ ရှိ - မရှိ ကြည့် ရှု ခိုက် ဖြစ်၏ ။ မာ တု ရုဒ္ဓါ ရ က ခေါ် သ တိုး သား ကား ကမ်းမမြင် သော ပင်လယ်ပြင်၌ မိခင် ကို ကျော ပိုး ၍ လက်ပစ်ကူး ဆဲ ၊ ရဟန္တာ ဗြဟ္မာ ကြီးသည် ထို အဖြစ် ကို မြင်တွေ့ရ ၍ “ ဤ သူ ကား ကျေးဇူးတရား သိ၍ ဝီရိယ ကြီးမား ပေ ၏ ။ ဤ သူ့ အား ဘုရား ဆု ပန် လိုသော စိတ် ကို ဖြစ်ပေါ် စေ ရ သော် ကောင်း လေ စွာ့ ” ဟု စဉ်း စား ၏ ။ ဗြဟ္မာ ၏ တန်ခိုး ဖြင့် ဘုရား ကယ် ဖြစ် တင်၍ လိုသော ဘုရား စိတ် ကို ဆု သွင်း ပန် ပေးလိုက် စေသည် ။ ၏ ။ ထို သ တိုး သား ကား ငါတို့ ဂေါတမ အလောင်းတော် ဧ ကာ ဒသ ပင် နိ ပါတ် တည်း ။ လာ ( ဓမ္မ သော နတ် တတ္တ သား ကီ ဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ တွင်လည်း ။၉-၁၂ ဓမ္မ ။ ) နတ် သား သည် အ ခြွေ အ ရံ နှင့် အတူ တကွ အဓမ္မ ဇမ္ဗူ နတ် ဒီ ပါ သား ကို လက် ကလည်း ယာ ရစ် လက်ဝဲ လှ ည့်၍ ရစ် လူသားတို့ လှ ည့် ကာ မကောင်းမှု အား ကောင်းမှု ပြုရန် ပြုရန် နှိုးဆော် နှိုးဆော် ၏ ၏ ။ ။ ထို ကဿပ ဘုရားရှင် သာသနာ နောက်ပိုင်းတွင် လည်း သိကြားမင်း ကိုယ်တိုင် ခွေး နဝမ အကြိမ်