## PAGE 205 စာ တွေ့ နှင့် လက်တွေ့ ကင်း တော ရ ဆရာတော် အ မိန့် ရှိသော ဈာန် မဂ်ဖိုလ် များ နှင့် စပ် ၍ လာ တိုင်း ပါဠိ , အဋ္ဌကထာ , ဋီကာ နှင့် တိုက်ရိုက် ညီညွတ် မှ သာလျှင် ထောက်ခံ ပြော ဆို၏ ။ မ ညီညွတ် ဟု ထင်မြင် သော အ ရာ၌ က န့် ကွက် ၏ ။ ငြင်းဆန် ၏ ။ ပဋိ ပတ် အလုပ် စခန်းတွင် အချို့ နေရာ၌ ချွတ် စွပ် အံ မ ဝင်သော အ ရာ များလည်း ရှိနိုင်ကြောင်း ကင်း တော ရ ဆရာတော် က ရှင်းပြ ၏ ။ သီး လုံး ဆရာတော် ကား ထိုအရာ မျိုးတွင် လက်မခံ လို ။ အကြောင်း ယုတ္တိ သာဓက အမျိုးမျိုး ပြ ကာ လျှောက် လဲ ၏ ။ “ ကို သီး လုံး ၊ ဥတ္တ ရိ မနုဿ ဓမ္မ ( လောကုတ္တရာ စခန်း ) အ ရာ၌ ထင် မြင်တွေ့ ရှိသည် များမှာ အ ချင်း ခပ် သိမ်း ကျမ်း ဂန် အ ဆို နှင့် တစ် ကြံ တည်း ညီညွတ် မှ မှန်ကန် သည် မဟုတ်ချေ ။ ကျမ်း ဂန် တွင် မ လာသော အ ရာ တို့ ကား များစွာ ၏ ။ ကျမ်း ဂန် ဟူသည် ပုဂ္ဂိုလ် အစား စား ၊ စရိုက် အစား စား ၊ ဉာဏ် အစား စား သို့ လိုက်၍ ယေဘုယျ နည်း မျှသာ ဖြစ်ပေ ၏ ။ ကျမ်း ဂန် ကို မှား သည်ဟု ကား ဆို ဖွယ် မရှိ ။ “ " သုတ္တ ဟူသည် တံ မျဉ်း ချည် ဟူ သည့် အတိုင်း လက်သမား တို့ စူး ဆောက် ဖောက် ရန် သာမန် အ လျာ အ တား မျှ ဖြစ်၍ အမှန်တကယ် ဖောက်ထွင်း သော အခါ အကွေ့ အကောက် အ တိမ် အနက် တစ် သ မတ် တည်း မဟူရာ ချေ ။ တံ မျဉ်း ချည် ရာ ကို လွှတ် ၍လည်း မ ဖောက်ထွင်း သင့် သကဲ့သို့ ဘုရားရှင်၏ သုတ္တ များလည်း ထို ့အတူ ပင် ဖြစ်သည် ။ စရိုက် အားလုံး နှင့် ခြုံငုံ မိ ရုံ သဘော အ ချုပ် မျှသာ ရှိ ပေ ၏ ။ မှားသော အ ရာ လည်း မရှိ စ ကောင်း ။ “ ကျမ်း ဂန် နှင့် အလုံးစုံ မ ညီညွတ် လျှင် ဈာန် အဘိ ညာဉ် မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်မရနိုင် ပြီ ဟု မ ယူ သာ ချေ ။ ဘုရားဟော ဒေသနာ သည် ကား စင်စစ် အား ဖြင့် ဖြ ည့် စွက် ပယ် နုတ် ရန် မ လို ၊ အလုံးစုံ ပြည့် စုံ ၏ ။ မိမိ ကိုယ်တွေ့ ကို စာ နှင့် ညှိ နိုင် သည့် အသိဉာဏ် သာ လို ပေ ၏ ” ဟု ကင်း တော ရ ဆရာတော် က ရှင်းလင်း မိန့် ကြားသည် ။ မှန် ပါ ပေ ၏ ။ မြတ်စွာဘုရားသည် သံယုတ် ပါဠိတော် “ သင်္ကာ သ န သုတ် နှင့် မဟာ သီဟ နာ ဒ သုတ် ” တို့၌ သစ္စာလေးပါး အကြောင်းကို ဟောပြောရန် အလွန် ကျယ် ဝန်း လှ ၍ အက္ခရာ စာ ပင် မ လောက် နိုင် ဟု ဟော တော် မူ ခဲ့ ၏ ။ ဟော ထား သမျှ သည် လို ရင်း အနှစ်သာရ အကျဉ်း ချုပ် မျှသာ ရှိ ပေ သေးသည် ဟု ဆိုလို ပေသည် ။ ထို အကျဉ်း ချုပ် ပင် သင်္ဂါ ယ နာ တင် ပေ ထက် တင် သောအခါ သာ၍ ပင် ကျဉ်း ကျုံ့ သွား ပေ လိမ့် မည် ။ မ ဟော တစ်ချိန်က သော တရား မြတ်စွာဘုရားသည် က များပြား ၍ ဟော ယင်း သော တိုက် တရား တော က ၌ အနည်း သီတင်းသုံး အကျဉ်း တော် မျှသာ မူ စဉ် ရှိကြောင်း သိ လျက် ယင်း ထို အချက်များသည် တိုက် ရွက် များကို ကင်း လက် တော ပေါ် ရ တင်၍ ဆရာတော် ရဟန်းတို့ အ မိန် ့ အား ရှိချက်များ ထို ဥပမာ အတွက် ပေး ဟော ထောက် ခဲ့ ဖူး တည် ပေ ၏ ရာ ။ ဖြစ်ပေ ကင်း လိမ့် မည် တော ။ ရ ဆရာတော်သည် သီး လုံး သို့ ကြွ ( မဟာ တိုင်း ဝဂ္ဂ ကြွ သံယုတ် တိုင်း လက်တွေ့ ၊ သီ သ ပါ အလုပ် ဝ န သုတ် စခန်း ။ နှင့် ) နဝမ အကြိမ် ## PAGE 206 မ စပ် - စပ် အောင် အကြောင်း ရှာ ၍ ဆွဲဆောင် တော် မူ သော်လည်း သီး လုံး ဆရာတော် ကား လက်တွေ့ ထက် စာ တွေ့ ကို သာ ပမာဏ မူ ၍ စာ ကို သာ ဆုပ်ကိုင် ထား မြဲ ဖြစ်၏ ။ ကင်း တော ရ ဆရာတော် က မူ ပရိယာယ် မျိုးစုံ ဖြင့် သည်းခံ ၍ ဆွဲဆောင် တော်မူ၏ ။ နောက်ပိုင်း ကာလတွင် ကား စကား များများ မ ပြော ဟောတော့ ပေ ။ လက်တွေ့ သို့ ရောက်အောင် သာ တိုက်တွန်း တော်မူ၏ ။ နောက်ဆုံး သြ ဝါဒ နောက်ဆုံး ကြွရောက် သော အခေါက် တွင် ကား ကင်း တော ရ ဆရာတော်သည် အပ္ပမာဒ သတိ ဖြင့် သာ သီတင်းသုံး ကာ ဟောပြော ဆွေးနွေးခြင်း နည်း သွား လေသည် ။ “ ကဲ ...... ကို ခါတိုင်း သီး လုံး ပို့ ၊ နေ ပြန်ဖို့ ကျ တော သင့် စပ် ပြီ ” အထိ ဟု လိုက်ပို့ မိန့် ကာ ၏ ။ နေရာမှ တော စပ် ထ ရောက်လျှင် တော်မူ၏ ရပ်တ ။ သီး န့်၍ လုံး သီး ဆရာတော် လုံး ဆရာတော် လည်း ဘက် လှ “ " အင်း ည့် လျက် .... - ကို သီး လုံး ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ပါဠိတော် ဒေသနာ တွေကတော့ စစ်မှန် ရုံ မျှသာ မ က ပူပူနွေးနွေး မျှသာ ရှိ ပေ သေး ၏ ။ သဒ္ဓါ ၊ ဝီရိယ သာ လို ပေသည် ။ ကို သီး လုံး လဲ သာသနာတော် နှင့် ကြုံ ကြိုက် တဲ့အခါ ၊ သဒ္ဓါ ပညာ ညှိ ၍ မြဲ မြံ သော သတိ ကို ဝီရိယ ကြီးကြီး နှင့် ထူထောင် ရစ် ပေတော့ ” ဟု မိန့် တော် မူ ၍ ပြောပြောဆိုဆို သင်္ကန်း တော်ကို ခါ တွက် သီး လျက် လုံး ထို ဆရာတော် နေရာမှ ပင် လည်း ကောင်းကင် အလွန်အမင်း သို့ တက်ကြွ အံ့အား သင့် တော် ကာ မူ လက်အုပ်ချီ လေ၏ ။ ၍ မတ် တတ် ရပ် လျက် ငေးမော ကျန်ရစ် တော့သည် ။ အချိန် မည်မျှ ကြာ သွားသည် ကို ပင် သတိမမူ မိ ။ ထက် သာသနာတော်အတွက် ကြပ် မ ကွာ လိုက်ပါ ဝမ်းသာ လိုသော ၍လည်း ဆန္ဒ နှင့် မ သဒ္ဓါ ဆုံး နိုင် ၊ ဝီရိယ တော့ တို့ ပေ သာ ။ မိမိထံ တဖွားဖွား ညနေ ချမ်း ဖြစ်ပေါ် တိုင်း နေ၏ လို လို ။ မင်းကွန်း မှ ကြွ လာနိုင် ပုံ ကို ယခု မှ ပင် သတိပြု မိ တော့သည် ။ ဟောကြား ဆွေးနွေး သော တရား များကိုလည်း ယခု မှ ပင် “ ဒါ့ ကြောင့် ကိုး ” ဟု သဘောပေါက် လေ တော့သည် ။ ဝန်ချ တောင်းပန် ကျမ်း ဂန် ပါဠိ လိုသော များကို ဆန္ဒ ရွတ် ဖြင့် ၍ ချက်ချင်း ရွတ် ၍ စောဒက တွေ့ လိုသော ဝင် မိ သည် စိတ်များ ကို ပင် က ပြင်း ရှက် ပြ စနိုး လျက် မိ လေ၏ ရှိ ပေ ။ တော့ ၏ နောက်တစ်နေ့ ည ချမ်း သီး လုံး ဆရာတော် ရောက် ချိန် မ ရောက်လာ သ ဖြင့် သာ မ ဏေ ကို ရင် ကိုင်း သည် ကျောင်းမှ တော စပ် အထိ လိုက်၍ လာ ၏ ။ ဆရာတော် မှာ အ ငေး သား ရပ် နေသည်ကို ထူးထူးခြားခြား တွေ့ရသည် ။ သူ လိုက် လာသည် ကို ပင် သတိ မပြု ။ “ ဆရာတော်ဘုရား ” ဟု ကို ရင် ကိုင်း က လျှောက်ထား မှ သာ သတိရ လာ ဟန် ဖြင့် - နဝမ အကြိမ် ## PAGE 207 ဘာမှ “ အသုံး အင်း .... မကျသေး ကို ခေ မာ ပါ တို့ က များ လား သာသနာ ” ဟု နှင့် ရေ ရွတ် ကြုံရ လိုက် ကျိုး ၏ နပ် ။ ပါ ကို ရင် ပေ့ ။ ကိုင်း သီး လုံး ကား သီး ဘာမျှ လုံး နဲ့ နားမလည် ရှာ ပေ ။ " “ ဆရာတော်ဘုရား ဘာ ကြောင့် ပါ လဲ ” ဟု သိ လို ဇော ဖြင့် လျှောက် ရာ - “ သယ် ... န င့် အ ရာ လား ” ဟု မာန် မဲ တော် မူ ၍ ကျောင်းသို့ . ပြန် ခဲ့ လေသည် ။ ကို ရင် ကိုင်း ခမျာ ရှေ့သို့ တိုး မ လျှောက် ဝံ ့ တော့ဘဲ နောက်မှ ယို ့ ယို့ ကလေး လိုက်ပါ ခဲ့ ရ၏ ။ သီး လုံး ဆရာတော် လည်း နောက်တစ်ရက် ည ချမ်း ချိန် ရောက်ရန် သာ စိတ် စော နေတော့ ၏ ။ သို့သော် နောက်တစ်နေ့ ည ချမ်း ကား သူ မျှော် မှန်း သလို အားပါးတရ ဆွေးနွေး လျှောက်ထား ခြင်း ၊ တောင်းပန်ခြင်း ၊ က တိ ပေးခြင်း စ သော ကြိုတင် စဉ်း စား ထား သမျှ အ စီ အ ကြေ စဉ် များအားလုံး ကွဲ ဖွယ် နှင့် ရင်ဆိုင်ရ ဖျက်သိမ်းလိုက် တော့ ၏ ရ၏ ။ ယနေ့ ။ အလွန် အရုဏ်တက် ဝမ်းသာ ရမည်ဟု ချိန် က ပင် အား ကင်း ခဲ ထား တော သမျှ ရ ဆရာတော် ဝမ်းနည်း ပျံလွန်တော်မူ ကြောင်း မင်းကွန်း မှ သတင်း ရောက်လာ ၏ ။ အားကိုးရာ မှန်းမသိ နောင်တ ကြီး စွာ သံဝေဂ သည်း စွာ ဖြစ် တော် မူ ရ၏ ။ သီး လုံး ဆရာတော် ကိုယ်တိုင် ပင် မင်းကွန်း သို့ ကြွ ရောက်၍ ခုနစ်ရက် အတွင်း ဈာပန ပွဲ ပြီးအောင် ဦး စီး ဆောင်ရွက် တော်မူ၏ ။ ထိုအချိန်မှစ၍ သီး လုံး ဆရာတော် လည်း ကပ္ပိယ နှင့် သာ တော ရ ဝင် တော် မူ ၍ အပြင်းအထန် ကြိုးစား တော် မူ လေသည် ။ မကြာမီ ပင် သီး လုံး ဆရာတော် လည်း ရည်ရွယ် မှန်း ထား သလောက် ခရီး ပေါက် ရောက်တော် မူ လေ၏ ။ “ ယခုအခါ ဈာန် အဘိ ညာဉ် ရ မှ ရ နိုင်သေး ရဲ့ လား ” ဟူသော မိမိကိုယ်ကို လျှော့ တွက် - တွက် ၍ တစ်ဖက်သတ် စာ သန် ကာ စိတ်ဓာတ် ပျော့ ညံ့ မိ မှား သည် ကို ပင် ကိုယ်တွေ့ ရှက် စနိုး တော် မူ လေ၏ ။ ( မင်းကွန်း ဇေ တ ဝန် ဆရာတော် ထေရုပ္ပတ္တိ မှ အကြောင်းအရာ ယူ ပါသည် ။ ) အဘိ ညာဉ် နှင့် ကောင်းကင် ခရီး သီး လုံး ဆရာတော် နှင့် စပ် ၍ ကြည်ညို အံ့ မော ဖွယ် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည် ။ ဆရာတော်သည် ကပ္ပိယ တစ်ယောက် နှင့် အတူ တော ရ ကျောင်း၌ နေ တော် မူ စဉ် တစ်ခုသော နွေ ဦး ကာလ ည အခါတွင် လူ သူ တော် ကပ္ပိယ ကြီးသည် ကျောင်း နှင့် ဝေးကွာ သော သာ နေသည် ရေကန် ။ ကပ္ပိယ သို့ ရေချိုး ကြီးသည် ရန် ဆရာတော်အား ရေကန် ၌ လူတစ်ယောက် လျှောက် ရေချိုး ၍ သွား နေသည်ကို ၏ ။ လ , ခပ်ဝေးဝေးက ကလေး ကလည်း ပင် မြင်နေ ရ၏ အကြောင်းမှာ ။ ထိုသူ အနီးသို့ ရေချိုး ရောက်သွား နှင့် နေ သူ သည် သောအခါ ဆရာတော်ကြီး ကပ္ပိယ ကြီး အလွန် ဖြစ်နေသော အံ့ သြ သွား ကြောင့် လေသည် တည်း ။ ။ အိုမင်း မ စွမ်း ရှိ တော် မူ သော ဆရာတော်ကြီး သည် ညအခါ ဤမျှ ဝေးကွာ သော အရပ် သို့ နဝမ အကြိမ်