## PAGE 211 “ ဓ လေ န ဘဝတိ ပင်္က ၊ ဇ လေ နေဝ ဝိ သု တိ ။ ရွှံ့ ညွန် သည် စိတ္တေန ရေ ဘဝတိ ကြောင့် ဖြစ် ပါ ပံ ရ၏ ၊ စိတ္တေနေဝ ။ ရေ ဖြင့် ဝိ သာလျှင် သုဒ္ဓ တိ စင် ။ ကြယ် ၏ ။ မကောင်းမှု သည် စိတ် မကောင်းမှု ကြောင့် အညစ်အကြေး ဖြစ် ရ၏ ။ စိတ် ကို ဖြင့် စိတ် သာလျှင် ဖြင့် ဆေး စင် ကြော ကြယ် မှ ၏ သာလျှင် ။ ( စိတ် ဖြူစင် ကြောင့် နိုင် ပေသည် ဖြစ်လာ ။ ရသော ) ” ## PAGE 212 ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော် ( ၁၁၆၀ - ၁၂၄၂ ) မင်းတုန်းမင်း လက်ထက်တွင် ယောဂီ အများအပြား မှီခို ရ လောက်အောင် ပဋိ ပတ် သာသနာ ပြုနိုင် သူမှာ ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော် ပင် ဖြစ်သည် ။ ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော်၏ အကြောင်း အတ္ထုပ္ပတ် ဆရာတော်၏ ကို ယခုအခါ အဆုံးအမများ သိ သူ ရှား ကား သော်လည်း ယနေ့တိုင် ထို အမည်ကို အသံ မ ကား တိတ် သိ နေ သေး ကြ၏ ။ ။ ဥပုသ် ဇရပ် များတွင် ၁။` သဗ္ဗေ သတ္တာ ၊ ဝေနေယျာ ၊ သံ သာ ရှည် လှ ပြီ ။ ၂။ အတည် ကျကျ ၊ ဘယ်ဘဝ ၊ ရ ကြ မ ရှိပြီ ။ ၃။ ၄။ န ရ င့် အံ့ ကိုယ် နိုးနိုး နှင့် ၊ လောဘ အား ၊ နင် မျိုး မ ၊ အကျိုး သနား ၊ ယုတ် နင် မှား လှ ရှာ ပြီ ။ တော့သည် ။ ၆။ လူ ဖြစ် ကျိုး မှ ၊ မ ခံရ ၊ ရှုံး လှ ချေ ၏ မင်း ။ ၇။ ယခု ဘဝ ၊ မသိ ကြ မှု ၊ အ မ တ မည် ခေါ် ၊ ရွှေ ပြည်တော် ၊ အ စော် မ နံ လျှင်း ၊ ပုဒ် ရေ ၁၀၁- ပုဒ် ရှိ ကမ္မဋ္ဌာန်း သံပေါက် များသည် စာ မ တတ်သော အဘွားအို များ နှုတ် သို့ ပင် ရောက်ခဲ့ ကြ၏ ။ ဆရာတော် ရေးသား ပြုစု ခဲ့သော ( ရာဇ ပါ မောဇ္ဇ ကျမ်း ၊ ဓမ္မ ၊ ပီတိ ၊ ပ ကိဏ္ဏ က ၊ သံဝေဂ ၊ အဇ္ဈာ သ ယ ၊ သ မန္တ ၊ သာဓု ဇန ပါ မောဇ္ဇ စ သော ) ပါ မောဇ္ဇ အမည်ရှိ ကျမ်း ၁၃- ကျမ်း ထက်ပင် သာသနာပြု ခရီး တွင် ခဲ့ကြသည် ။ ( ရာဇ ပါ မောဇ္ဇ ကျမ်း ဟံသာဝတီ တိုက် မှ ရိုက် နှိပ်ပြီး ရှိပြီး ) ရေပွက်ပမာ တစ်သက်တာ မျှ သော ဘဝကို သာသနာတော် နှင့် ကြုံ ကြိုက်လို့ မှ အ လျော် အစား မလုပ် ရဲ ၊ ဟို နည်းနည်း ၊ သည် နည်းနည်း ၊ ဟို နိုးနိုး ၊ သည် နိုးနိုး ဖြင့် မရှုမလှ ကိုယ်ကျိုး နည်း ရသော ပု ထု ဇဉ် တို့၏ ယောင် ချာချာ ဘဝ သရုပ် ကား ပေါ်လွင် လှ ပေ ၏ ၊ ယခုလို ဘဝ မျိုး ရ လို့ မှ အသိတရား မ ရှိကြ လျှင် နိဗ္ဗာန်ကို အ စော် မျှ မ နံ ရ ။ “ ဘဝ တိုင်း ရှုံး ၊ လူ့ ကျောက်တုံး ၊ စုန်း စုန်း မြုပ် ရန် သာ ရှိ တော့ကြောင်း ” စ သည် ဖြင့် ဆရာတော်၏ သံပေါက် လင်္ကာ များမှာ မေ့ လျော့ ပျော် မြူး နေသူများအား ကြီးစွာသော တုန်လှုပ် ချောက် ချား ခြင်း ပြင်း ပြသော တရား သံ ဝေ ကို ဖြစ်ပေါ် စေနိုင် ၏ ။ အိပ်ပျော် နေသူများအား ဒိုးဒိုး ဒေါက်ဒေါက် ရိုက် ၍ နှိုး လိုက် သကဲ့သို့ လည်း ရှိပေသည် ။ ခိုင်မြဲသော မြတ်စွာဘုရားရှင် ဘဝ ဟု ထင် ရ ပွ င့် လောက်အောင် ပေါ် ၍ အနတ္တ အသက်ရှည် ဒေသနာတော် သော ကြီး ဗြဟ္မာ ကြွေးကြော် ကြီးများ လိုက်သော ပင် တုန်လှုပ် အခါ ကြောက် လ န့် သွား သကဲ့သို့ ပြောင်မြောက် လှ ပေ ၏ ။ ထိ မိ လှ ပေ ၏ ။ တစ်နေ့ တစ်ခေါက် မှန်မှန် ဖတ် သွား လျှင် မုချ ပြောင်းလဲ တိုးတက် စေ ရမည်ဟု ပင် ဆို သင့် စွာ ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 213 ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော်၏ ဘဝ ဖြစ်စဉ် ထူးခြား ထွဋ် လှသည် ခေါင် ။ ရှင် ဆရာတော်သည် သာ မ ဏေ ဘဝ ပဋိ က ပတ္တိ ပင် ပထမ အ ရာတွင် ကျော်အောင် ကျော်ကြား ၍ ပရိယတ္တိ သကဲ့သို့ စွမ်းရည် ပရိယတ္တိ ဖြင့် မှာလည်း လည်း ဆွေမျိုး ဆရာတော်၏ များ၏ အား ဇာတိ ကို ရာ ဖြစ်ခဲ့သည် ကား ဟင်္သာ ။ တ မြို့နယ် လေး မျက်နှာ မြို့ အနီး မြင်း က ကုန်း ရွာ ဖြစ်၏ ။ မိဘ ဦး လူကြီး - ဒေါ် မေ ။ ၁၁၆၀- ပြည့်နှစ် တပေါင်းလ ပြည့် အင်္ဂါ နေ့ နေ တက် ချိန် ၌ ဖွား သည် အရွယ် ။ ငယ် ရောက်သောအခါ မည်မှာ မောင်စိုး အင်းဝ ၊ သား မြို့မှ ကျမ်း ချင်း မှာ တတ် အစ်မ အ ကျော် မ ငွေ မန် တစ် ကျည်း ဦး သာ ရှိ၏ တော ဆရာတော်ကြီး ။ မောင် စို ၁၃ သည် နှစ် အကြောင်း ကြုံ ကြိုက် ရသည် အားလျော်စွာ ။ မိဘများ လေး မျက်နှာ က သူ့ မြို့နယ် အား ထို င ဆရာတော် တရော် ကျွဲ ထံ ခေါင်း အပ်နှံ ကျောင်း၌ ၍ မကြာမီ သီတင်းသုံး ရှင် သာ ခိုက် မ နှင့် ဏေ ပြု ကွယ်လွန် ပေး ကြသည် လေပြီ ။ ။ ဘွဲ့ မှာ ရှင် ဉာဏ ဝန္တ ။ မောင် စို ရှင် သာ မ ဏေ ဖြစ် ချိန်တွင် ခမည်းတော် ကြီး မ ယ တော်ကြီး မန် ကျည်း အား ခွင့် တော ဆရာတော်ကြီး တောင်း ၍ ဆရာ နှင့် အင်းဝ အတူ အင်းဝ သို့ ပြန် သို့ ကြွ လိုက်ပါသွား သောအခါ ရှင် ခဲ့ ၏ ဉာဏ ။ ထိုအချိန် ဝန္တ လည်း ကား အမရပူရ နေပြည်တော်၌ ဘိုးတော် မင်းတရားကြီး ထီး နန်း စိုး စံ ခိုက် ဖြစ်သည် ။ အင်းဝ သို့ ရောက်လျှင် မ လိုက်အောင် စာပေ သင်ရိုး ပရိယတ္တိ တတ် ကို မြောက် ကြိုးစား သည် ။ သင်ယူ ရူပ ၏ ကာ ။ ဉာဏ် ယ သပ္ပာယ် ပညာ ထက်မြက် သလောက် ၍ ဣန္ဒြေ အသက် လည်း နှင့် ရ င့် ကျက် ၏ ။ “ ရတနာ ရှိရာ ရတနာ စု ” ဟူ သကဲ့သို့ တော် သူ များ၌ အားလုံး တော် တတ် သည့် အတိုင်း ဆရာသမား အ ကျင့် တို့၏ သီလ မြှောက် ဖြူစင် စား ၍ ကျင့် ခြင်း ဝတ် ခံရ သကဲ့သို့ စရဏ “ ဘက်တွင် သီရိ ပ ဝ ရ လည်း တိ လို လောက နေသည် မဟာ မရှိ ရာ ။ ဇိန္ဒာ ထို့ကြောင့် ရတနာ ဒေဝီ ” ဘွဲ့ ချီ သော မိဖုရား ခေါင် ကြီး၏ ပစ္စည်းလေးပါး အထောက်အပံ့ ကိုလည်း ခံယူ ရ၏ ။ ပုဗ္ဗေ စ , ကံ ၊ အရင်း ခံ ၊ ကြံတိုင်းအောင် စ မြဲ ပုဗ္ဗေ စ က တ ပုည တာ စက် ( ရှေး ကုသိုလ် က ) အား ကောင်းသော သူ သည် မည်မျှ နိ မ့် ကျသော ဇာတိ ဒေသ၌ ဖြစ် ရ စေ ကာ မူ ထို ကံ က ပင် ထိုသူ နှင့် ထိုက်တန်သော ( ပဋိ ရူပ ) အရပ် သို့ ပို့ဆောင် ပေး ရ၏ ။ အောင် ထိုသူ ထို ကံ မျိုး က နှင့် ပင် ထိုက်တန်သော စီမံ ၏ ။ သပ္ပု ရိ ဆရာသမား သူ ပ နိဿယ မိတ်ဆွေများ စက် ကို ဆက်၍ ရှိရာသို့ လည် မရောက် စေ ၏ ။ - ရောက် ဟန်ချက်ညီညီ ဤမျှ သာ ထိန်းချုပ် လား ၊ မဟုတ်သေး နိုင်စွမ်း ။ သော ဘဝ အတ္တ လမ်းကြောင်း သမ္မာ ပ ဏီ ဓိ တိမ်းစောင်း စက် ကိုလည်း မှ မရှိ ထို ၊ မိမိကိုယ်ကို ရှေး ကံ က ပင် - ကွပ် ကဲ ၏ ။ ( ဤကား အင်္ဂုတ္တရ စ တုက္က ၊ စက္က သုတ် အဋ္ဌကထာ စကား တည်း ။ ) နဝမ အကြိမ်