## PAGE 214 “ ရှေး ကံ ကား တစ်ကျပ် သား တွင် တစ်မတ် သား ခန့် သာ ပါဝင်သည် ” ဟု ရုပ် ဝတ္ထု အ ရှင် စွဲ ဉာဏ သန် သူတို့၏ ဝန္တ ၏ ပုဗ္ဗေ ရေးသား စ က ပြောဆိုချက်ကို တ ပုည တာ စက် သတိ အား မူ ကြီးမား ကြရန် ဖြစ်သည် ပုံ ကို ဆက်၍ ။ ထွဋ် ခေါင် ကြည့် ဦး လောင်း စို့ ။ လျာ ရှင် ဉာဏ ဝန္တ သည် ရှင် သာ မ ဏေ ဘဝ ဖြင့် ပိဋက သင်ရိုး ပေါက် ကာ “ သုဓမ္မာ ပထမ ပြန် ပွဲကြီး ၌ ဝင်ရောက်၍ မှတ်ကျောက် တင် ရာ ပဲ ထ မ ကျော် ဘွဲ့ကို ဆွတ်ခူး နိုင်ခဲ့ ၏ ။ မိဖုရား ခေါင်ကြီး က “ မောင် ရ င့် မိဘ သား ချင်း များကို နေပြည်တော် ခေါ် ပါ ။ ချမ်းချမ်း သာ သာ ချီး မြှောက် ထောက်ပံ့ ထားပါ မည် ” ဟု လျှောက် ၍ အစ်မ ဒေါ် ငွေ ၊ ဦး စံ လုံး ( သား - မောင် သာ ရွဲ ၊ မောင် သာ ဖဲ ၊ သမီး - မ ဇံ သီး ၊ မ လွန်း မယ် ) တို့ကို စစ်ကိုင်း ပွဲ ဆိပ် ရပ် ၌ နေရာ ချထား ပေး၏ ။ ထိုအခါ မယ် တော်ကြီး လည်း ကွယ်လွန်ရှာပြီ ။ သက္ကရာဇ် ကား ၁၁၈ ဝ - ပြည့်နှစ် ပထမ တည်း ။ ကျော်အောင် ပြီး ၁၁၈၁- ခုနှစ်တွင် ထို ကျောင်း ၊ ထို ဆရာ ထို ဒကာ တို့၏ တရား ပစ္စည်း ချီး မြှောက် ခြင်းကို ခံ ယူ၍ ရှင် ဉာဏ ဝန္တ ရဟန်းအဖြစ် သို့ ရောက် ၏ ။ ရွှေ ကျောင်း စံ ဘဝမှ တော ရ ဝင် ရဟန်း ရှစ် ဝါ အထိ ပရိယတ် ဝန်ဆောင် ၍ ၁၁၈၈- ခုနှစ်တွင် ဂုဏ် ကျက်သရေ ကြီးမား လှသော မင်း မိဖုရား အ ကိုးကွယ် ခံ ၊ ရွှေ ကျောင်း စံ စာ ချ ဆရာတော် လေး အဖြစ်မှ သစ် တစ် ပင် ပထမဆုံး ရင်း ဝါး တစ် တော ပင် ရ အောက်သို့ ခို ဝင် သည့် နောက် နေရာ ပါ အဖော် ကား မင်း မ မှီး ဝံ တစ်ကိုယ်တည်း ခေါ် စစ်ကိုင်းတောင် တော အနောက်ဘက် ထွက် တော်မူ၏ ။ တောင်ခြေ ရတနာ ထွဋ် ရှိ ခေါင် စည်း စေ ခုံ တီ စေတီတော်ကြီး အနီးသို့ ရွှေ့ပြောင်း အနီး အ သည် ပါး ဖြစ်၏ ။ ရတနာ ။ နောက် ထွဋ် ခေါင် မကြာမီ စေ တီ ကား တောင်ပေါ် ယခုတိုင် ရှိ ရှိ၏ ။ သက္ကရာဇ် ၆၇၇- ခုနှစ် စစ်ကိုင်းမြို့ တည် အ သင်္ခ ယာ စော ယွန်း ၏ သမီးတော် စိုး မင်း ကိုယ် သီတင်းသုံး တော်ကြီး၏ သည် ။ ကောင်းမှု ထိုအခါ မှစ၍ တည်း “ ။ ရတနာ ထို စေ တီ ထွဋ် အနောက် ခေါင် ဘုန်းကြီး စောင်း လေး တန်း ' ဦး ဟု ၏ တောင်ဘက် ခေါ် တွင် စ ပြုကြ တွင် လေ၏ ။ ဆရာတော်သည် အခြေခံ ဖြစ်သော ရဟန်း သီလ ကို မြဲ မြံ လုံခြုံစွာ ဖြ ည့် ဆည်း ၍ ဓုတင် ၂၀- ၁၃- ကျော် ၃၀- ပါး ကိုလည်း နီးပါး နေရာ အ လျဉ်း အတည်တကျ သင့် သလို မ ဆောင် ထား ။ ရဟန်း တော်မူ၏ တရား ။ ရဟန်း နှင့် ရှစ် လျော် ဝါ ရာ မှ ဆိတ် စ၍ အ ငြိမ် နှစ် ရာ အရပ် တို့၌ သာ တစ် တော ထွက် ဝင် လှ ည့် လည် သီတင်းသုံး သည် ။ အ များအား ဖြင့် သည်လည်း မင်း ဝံ တောင်ကြီး ကို ဗဟိုပြု၍ သီတင်းသုံး တော် မူ ရာ ထို အချိန်၌ မင်း ဝံ တောင်ကြီး ဆင် ပြ ခဲ့သော နေ ကျား ဈာ န အောင်း လာ ဘီ ပု ပေါင်း အရှင် ထူထပ် မု နိန္ဒ ဃော သော သ တ ခေါ် က ယ့် ကမ္မဋ္ဌာန်း တော ကြီး နည်းပြ မြိုင် လယ် ဘုန်းတော်ကြီး ပင် ဖြစ်သည် ။ ရှေး လည်း ၌ ပ ဘာ ချောင် ၌ သီတင်းသုံး ခိုက် ရှိပေသည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 215 ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော် ကား အ နှစ် –၂ ဝ ကျော် လုံးလုံး ဘဝဇာတ် မြှုပ် ၍ “ ဒီဘဝ နှင့် အလုပ် ” ဟု မည် မဆုတ် သည့် နစ် အကြောင်း သော လုံ့လ ကြောင့် ဖြင့် ဘဝကို မျှ နောက်ကြောင်း အ လျော် အစား မ ပြန် ပြု ရဲ ဘဲ သော တွေ့သမျှ အာဇာနည် ဆင်းရဲ ယောက်ျား ဒဏ်ကို ပေ ခန္တီ တည်း ဖြင့် ။ အနိုင်ယူ ၏ ။ အသိ က အရှုံးပေး ရှေ့သို့ မှ သာ အနိုင်ရ တွန်း ၊ လောကကို ပို့ လေတော့ မ ၏ ကြည့် ။ “ မှ ဗာ လောကကို လ ပဏ္ဍိတ မြင်ကြောင်း သုတ် ' ၌ နိုင် ကိုယ်တိုင် စ နိုင် ခြေ တွေ့ ရှိသော သော အလောင်းအစား သမား သည် တိုး ၍ တိုး ၍ သာ ရှိသမျှ ပုံ အော ပြီး လောင်း စား သည်ဟု ဟော တော် မူ သကဲ့သို့ တည်း ။ တွေ့သမျှ သစ်ပင် တို့သည် ဆရာတော်၏ ကျောင်းများ ဖြစ်ကြသည် ။ ည မှောင် စ ပြု လျှင် ဘုရား သည် ။ ဝတ် ကျေး တက် ငှက်များ ၊ မေတ္တာ အိပ် ပွား တန်း ၊ ဘုရားရှင်အား တက် သည် နှင့် အသက် ည ဉ့် ဦး နှင့် ယံ ကမ္မဋ္ဌာန်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အလုပ်ကို အပြတ် စ လှူ လေတော့ ၍ အ မျှဝေ ၏ ။ မအိပ် မ နေ နေ့စဉ် ပွား များ ၍ သမာဓိ အား ကောင်း စ ပြု ချိန် ခေါင်းပါးသော အ စာ ရေ ပိန် စာ ချုံး နွမ်း ကြောင့် ရိ လေ နေ ခိုက် နာ ဆရာ ရောဂါကြီး မောင်ချမ်းသာ စွဲ ကပ် လေ နှင့် တော့သည် ဆွမ်းခံ ။ ရွာမှ ရောဂါကို ဒကာ မ များ ကျော်လွန် က မြင်း နိုင် သည့် မွေး အ တော ဆုံး ရ ကျောင်း အနောက်မြောက် ကလေး သို့ ဆေးကုသ လေး မိုင် ခန့် ခံ ရန် ဝေးကွာ ပ င့် ဆောင် သည် ကြ၏ ။ ရောဂါ ။ မြင်း သက်သာ မွေး တော စ ရ ပြု ကား လျှင် ထွဋ် ပင် ခေါင် ထို တော တော ရ ရ မှ မှ ဖဲ စေ ခွာ တီ ၍ လက် ကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင် လုပ် တော ရ ၊ ပေါက်တော တော ရ စခန်း ကန်တော တို့၌ လှ ရ ၊ ည့် ပဲ လည် က တိုး သီတင်းသုံး တော ရ စ သော တော်မူ၏ ကောင်းမှုတော် ။ တစ္ဆေ ၊ သ ရဲ ၊ သား ရဲ တိရစ္ဆာန် တို ့ နှင့် အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ကြုံ ရသော်လည်း ဆရာတော်၏ မေတ္တာ သည် ရောက်လေရာ ၌ ဆွေမျိုး ပ မာ ကြင်နာ စေ ၏ ။ ဘေး ရန် ကို ကာကွယ် ပေးသည် ။ အန္တ ရာယ် များ နှင့် ရင်ဆိုင် ရဲ သော လက်နက် ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော်သည် အ ရ ည ဝါ သီ အဖြစ် တစ် တော ထွက် ဝင် သီတင်းသုံး တော် မူ ရာတွင် တော ရ ပုဂ္ဂိုလ် တို့၏ ထုံးစံအတိုင်း အန္တ ရာယ် အမျိုးမျိုး နှင့် မကြာခဏ ရင်ဆိုင် တော် မူ ရ၏ ။ တစ်ရံ ရော ကာလ တော ကျောင်းမှ ဆွမ်းခံကြွ ရာ လမ်း ခု လတ် ၌ တော ဆင် အုပ်ကြီး နှင့် ခရီး ရင်ဆိုင် တိုး မိ သည် ။ ဆရာတော်သည် ခေတ္တ ရပ်တ န့်၍ လက်ဝါး ဖြင့် ကာ လျက် မေတ္တာ ဘာဝနာ ပွား ပို့ ၏ ။ ဆင် များမှာ ချက်ချင်းပင် က စ ဉ့် က လျား လမ်း ဖယ် သွား ကြသည် ။ အချို့ ဆင်များ ကား ဦး ညွတ် ၍ ပင် သွား ကြသော ဟူ၏ ။ မြတ်စွာဘုရားရှင် သည် သေ ရည် သောက် ကြူး မုန် ယစ် မူး သော နာ ဠာ ဂီရိ ဆင် နှင့် ရင်ဆိုင်ရ ရာ၌ စကြဝဠာ အနန္တ ရှိ သတ္တဝါ အနန္တ အပေါ် ဖြန် ့ လွှမ်း ထား နိုင်သော မေတ္တာ စိတ်ဓာတ်များ အားလုံးကို စု ပြုံ ကျုံး ဖိ ၍ ပွား ပို့ လျှင် ပင် ချက်ချင်း မုန် ယစ် ပြေ ၍ ဦး ညွတ် လာ သကဲ့သို့ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 216 ဖြစ်လေသည် ။ မိမိ မေတ္တာ စိတ်ဓာတ် လွှတ် လို ရာ၌ စူး စူး စိုက် စိုက် ခိုက် ခိုက် ထိထိ ၊ မိမိ ရ ရ ပိုက် ကွန် ဖြင့် လွှမ်း အုပ် သကဲ့သို့ ပို့ လွှတ် နိုင် ပါ လျှင် ယုံကြည် ခက် သော သူတော်ကောင်းတို့၏ “ တန်ခိုး ” ဆို သည့် အရာကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက် လာပါ လတ္တံ့ ။ ပေါက်တော ကန်တော ရ ၌ သီတင်းသုံး တော် မူ စဉ် ကလည်း သေ ဝ ပါး နီး အန္တ ရာယ် နှင့် ရင်ဆိုင် တော် မူ ခဲ့ ၏ ။ ဆရာတော်သည် တောကျောင်း ကလေး ၌ သာ နေ တော် မူ သည် မဟုတ် ။ သစ်ပင် ရင်း ၌ နေခြင်း ( ရုက္ခ မူ ဓုတင် ) ၊ လွင်တီးခေါင် ၌ နေခြင်း ( အမ္ဘော ကာ သိ က ဓုတင် ) စ သော ဓုတင် အ ကျင့် များကိုလည်း ကျင့် ကြံ သည် ။ တစ်နေ့သောအခါ တော ချုံ ထူထပ် သော အရပ်၌ နေ့ သန့် ရာ အဖြစ် သီတင်း သုံး၍ တရား ရှု မှတ် တော်မူ၏ ။ “ ဘိုး တက် ခါး ” အမည်ရှိ သား လိုက် မုဆိုး ကြီးသည် လည်း ထို တော ၌ ကျက် စား လျက်ရှိ ရာ ဆရာတော်အား သားကောင် မှတ် သည် ၍ ။ သေနတ် ဆရာတော် ဖြင့် ပစ် ကား ၏ မည်သို့မျှ ။ သေနတ် မသိ မှာ ၊ မီး မုဆိုး မ ကူး လည်း ဘဲ ဘိုး သတိရ တက် ခါး ၍ သာ ကြည့် မူး မိုက် လိုက် ၍ လဲ သောအခါ ကျသွား ဆရာတော်ကြီး ဖြစ်နေကြောင်း သိရ သ ဖြင့် ထိတ် လ န့် သွားသည် ။ ချက်ချင်းပင် ဆရာတော်၏ ခြေ စုံ ကို ဖက် ၍ ခွင့် လွှတ်ရန် အကြောင်းစုံ လျှောက်ထား တောင်းပန် ၏ ။ နောက် သံဝေဂ ရ ၍ ဘိုး တက် ခါး - ရဟန်း ပြု သွားသည် ။ သီလ , မေတ္တာ စ သော သဘာဝတရား တို့ ကား အချိန်အခါ မ ရွေး ၊ နေရာ ဌာန မ ရွေး ၊ မျက်နှာ ကြီး ငယ် မ လိုက် ။ တကယ် ယုံကြည်၍ ကျင့် သုံး လျှင် ဗုဒ္ဓ ခေတ် နှင့် ယနေ့ ဘာမျှ ထူးခြား ခြင်း မရှိ ။ ထို အချက်ကို မြန်မာနိုင်ငံ အရိယာ သူ တော် မြတ် ကြီးများ က သာဓက မူ ကြ ကုန်ပြီ ။ “ အာ ခီး မီး ဒီး ( စ် ) မှ နယူး တန် ၊ အိုင်းစတိုင်း ' တိုင်အောင် သော သိပ္ပံ ဆရာ အ ဆက် ဆက် တို့သည် တိ ကျ ခိုင် လုံ သည့် သိုက် ညွှန်း ကျမ်းစာ မရှိပါ ဘဲ လျက် လျှပ်စစ် အဏုမြူ စ သော ကမ္ဘာ့ အံ့ဖွယ် အသုံးအဆောင်များ ကို ထုတ်ဖော် နိုင်ခဲ့ ကြ၏ ။ မိမိ စိတ်ဝင်စား ရာ အလုပ် တစ်ခုတည်း ၌ သာ ဘဝကို မြှုပ် နှံ ၊ လောကကို ခြေ ကန်၍ ပတ်ဝန်းကျင် ၏ ကဲ့ရဲ့ ဒဏ် ၊ ရံ ခါ မင်း စိုး ရာဇာ ဘာသာရေး တစ် ယူ သန် တို့၏ ရာဇဝတ် ဒဏ် များကို ပင် ခံယူ ကာ မဖြစ်မနေ ရှာဖွေ ခဲ့ ကြ ရ တုံ သေး ၏ ။ ပဋိ ပတ် အလုပ် ကား ထို သို့မဟုတ် ၊ တိ ကျ ခိုင်မာ သည့် ကျမ်းစာ လည်း ရှိပြီး ရှေ့ သွား ခေါင်းဆောင် လည်း မ နည်း ။ လမ်း လည်း ဖုံ နေပြီ ။ “ ရန် သူ ဝိုင်း ထား ၊ ထို ယောက်ျား ကား ၊ ပြေး သွားဖို့ ရာ ၊ လမ်း ပေါက် သာ လျက် ၊ ပြေး မထွက် ၊ လမ်း တွက် မဟုတ်ပါ ချေ တ ကား ။ ” ဆရာတော်သည် တိရစ္ဆာန် နှင့် လူသားတို့၏ အန္တ ရာယ် သာ မဟုတ် ၊ သ ရဲ တစ္ဆေ ၊ မြေ ဘုတ် စ သော နာနာဘာဝ တို့၏ ခြောက် လှ န့် ခြင်း အမျိုးမျိုး ကိုလည်း ခံခဲ့ရသည် ။ ကောင်းမှုတော် စေတီကြီး မြောက်ဘက် တော ကျောင်း၌ နေစဉ် က သုသာန် ဓုတင် ဆောက်တည် ရာ နာနာဘာဝ တို့သည် အမျိုးမျိုး ခြောက် လှ န့် ကြ၏ ။ ဆရာတော်အား အ ရို အ သေ ပေး၍ တရားနာ ယူ သော နာနာဘာဝ ဝေ မာ နိ က ပြိတ္တာ တို့လည်း မ နည်း ပေ ။ နဝမ အကြိမ်