## PAGE 220 ခေါင်းညိတ် လျက် စဉ်း စား နေ၏ ။ တိတ်ဆိတ် အေးချမ်း လှသော တောတောင် လျှို မြောင် ကြီး အတွင်း “ အတန်ကြာ အင်း - မောင်တို့ စကား ညီအစ်ကို ဆိတ် ၍ ဆင်းရဲသား အတွေး ကိုယ်စီ ဟန် နေကြ ဆောင်ပြီး ရာ မှ အဝတ်အစား - ညစ် ညစ် နဲ့ လာ သော် လဲ မင်းညီ မင်းသားတွေ ပဲ မဟုတ်လား ” ဟု ဆရာတော် က တိုက်ရိုက် ကြီး မေးလိုက်ရာ ဖုံးကွယ် မ ရ ။ ရွှေ ဘို မင်း ၏သား ပုဂံမင်း ၏ ညီတော် မင်း တုန်း မြို့ စား နှင့် ကနောင် မြို့ စား ညီအစ်ကို ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်ထား ကြ ရသည် ။ “ မင်းသား တို့မှာ သာသနာပြု ရ ဦး မည့် ဘုန်း ကံ ရှိသေးသည် ။ ရဟန်းဝတ် လို လျှင် နောင် ချော့ ခါ မော့ ကျမှ ဟော ဝတ် တော် မူ ကြ လျှင် တာပေါ့ ညီနောင် ” ဟု မင်းသား အတိတ် နှစ် အနာဂတ်ကို ဦး မှာ မတင်မကျ မြင် ရှိနေသော တော် မူ သည့် အကြံ အတိုင်း ကြီး အောင်မြင် သွား သကဲ့သို့ အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက် သွား ကြ၏ ။ လောလောဆယ် ဆုံးဖြတ် ထား သည့် အစီအစဉ်များ ကိုလည်း ရပ်ဆိုင်းထား လိုက်ရ ဟန် တူ လေသည် ။ “ ဆရာ တော့် အ မိန့် အတိုင်း နာ ခံ ပါမည် ” ဟု လျှောက် ထား၍ ခရီးစဉ် ဖျက် ကာ ဆင် သုတ်သင် မ ချောင် ညှိ ခင်း နေရာ၌ ကြသည် ကျောက်တုံး ။ ညီနောင် နှစ်ပါး ကျောက်ခဲ ပြန်မည် များကို ရှိ၍ ဝတ် ကိုယ်စီ ဖြ ည့် ကြ ထမ်း သောအခါ ပြီး နေရာ ဒုလ္လဘ လမ်းပန်း ငါးပါး ၊ မင်း ကျင့် တရား နှင့် ညီညွတ်ခြင်း ၏ အကျိုး များကိုလည်း ဟောကြား လိုက် လေ၏ ။ နောက်ဆုံး လေးလေးနက်နက် ပေးလိုက် သည့် သြ ဝါဒ ကား - " “ မောင်တို့ အတိတ်က ပါ သည့် ဘုန်း ကံ ကို ပစ္စုပ္ပန် စိတ် မိုက် ကြီး ကြောင့် မ ပျက်စီး ကြ စေ လင့် ။ အ ပင် တို့ မည်သည် အချိန်တန် မှ သာ သီး ရ ပွ င့် ရသည် ။ အတင်းအကျပ် လုပ် ယူ၍ မ ရ ။ လိမ် လိမ် မာ မာ နေကြ လေ ” ဟူ သတည်း ။ မမြင်ရသော သူတော်ကောင်းတို့ တန်ခိုး အား ဆရာတော်၏ စကား များသည် လေးနက် လှ ၏ ။ ဆရာတော်၏ အသိအမြင် တို့သည် လည်း လင်း ချင်း လှ ပေ ၏ ။ သစ္စာတရားကို စောင့် ထိန်း သူ ပီပီ မိမိ၏ အရှိန်အဝါ အ မိန့် အာဏာ တန်ခိုး လည်း တစ်ပါး သူတို့ အပေါ်၌ လွှမ်းမိုး နိုင် ပေ စွာ ။ လူ ယဉ် လူရိုင်း မ “ ရွေး အ နုတ္တ တုတ် ရော ၊ ပုရိသ ဓားမ ဒမ္မ ဆောင် သာရ ကြိုး ထိ ံ မ ဂုဏ်တော် နှောင် ဘဲ ယဉ် သခင် ဘုရားရှင်၏ ကျေး အောင် အတု သား မဲ့ ဆုံး ကြီး မ သြ ရ တော် သ မည် မူ နိုင်သော တော် မူ ပါ ပေ မင်းသား ၏ ။ ညီနောင် တို့ ဆရာ တော့် ထံ လာရောက် ကြ သည်မှာ ဆရာတော်၏ အသိအမြင် ပညာ စွမ်းရည် ကို ကြိုတင် သိ ရှိ၍ မိမိတို့ ရည်ရွယ်ချက် အောင် , မ အောင် ဗေဒင် မေး သကဲ့သို့ လာခြင်း လော ။ တရား အ မြိုက် ရေ ဖြင့် မိုက် မျက် ဖြေ ရန် နတ်တို့ ဆော် ဖန် ခြင်း လော ။ မည် သူ မျှ အတိအကျ ဆင် မ ချောင် မ ပြောနိုင် တောင် ။ ကြားတွင် သုံး ဦး သား အမှတ်မထင် ခေါင်းချင်းဆိုင် လိုက် ရာ မှ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 221 ကြီးကျယ် သော ပြောင်းလဲမှု ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားသည် ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိလိုက် ကြ ၊ လူ ပေါင်းများစွာ သေ ကြေ ပျက်စီး ၍ တိုင်းပြည် အ လုံး မီးဟုန်းဟုန်း တောက် ကာ သတ္တန္တ ရ ကပ် ကြီး ဆိုက်ရောက် ရန် ဟန် ပြင် နေရာ ဆင် မ တောင် ကြားတွင် ပင် အသံတိတ် စွာ ချုပ် ငြိမ်း ပျောက် ကွယ် သွားလေ၏ အကြောင်း ။ ကား မင်းသား ညီနောင် သည် အမရပူရ နန်း စံ နောင်တော် ပုဂံမင်း အား ပုန်ကန် ရန် အကြံ ကြီးကို ရင် ဝယ် ပိုက် ၍ လာ ကြ ခြင်း ဖြစ်၏ ။ ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော် နှင့် သာ မ တွေ့ကြုံ လိုက်ပါ မူ သတ္တဝါ အ များ မည်မျှ သေ ကြေ ငတ် မွတ် ကြ မည် ကို မ ခန့် မှန်း နိုင် ချေး လောကကြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက် ၌ ပဋိ ပတ် စွာ တရား ထိုင် ရာ ကျင့် မ ထ ကြံ လောကကြီးကို ရှု ပွား ကြသော ထိန်းချုပ် အရိယာ နိုင် သူတော်ကောင်း သည့် မမြင်ရသော ကြီး များ၏ အား အစွမ်း ကား ကြီးမား စူးရှ လေ စွာ့ ။ ( တိတ်ဆိတ် ခြင်း အား ကို သုတ္တ နိ ပါတ် နာ လ က ထေရ် အခန်း တိတ်ဆိတ် ကြည့် ပါ ။ ) အေးချမ်းစွာ လောကကြီး မှ ဖဲ ခွာ ၍ သံသရာ လွတ် ကြောင်း တစ်ကိုယ် ကောင်း အ လွတ် ရုန်း သည်ဟု ထင်မြင် ရသော်လည်း ထိုသူ တော် မြတ် ကြီး တို့၏ သီလ ၊ သစ္စာ ၊ မေတ္တာ ၊ ခန္တီ သဘာဝ စွမ်းရည် တို့ ဖြင့် တစ်လောကလုံး အား ထိန်းချုပ် ပဲ့ကိုင် နိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို မူ မ မြင်နိုင် ကြ ချေ ။ ယုံကြည် ရန် လည်း ခဲ ယဉ်း ပေ စွာ့ ။ လှည်း ရှေးအခါက ကုန်သည် တို့အား ကန္တာရ တန်ဖိုး ခရီး ဖြင့် လမ်း၌ ဝေ ဖန်ဆင်း အစာရေစာ ၍ ဗ က ဗြဟ္မာ ပြတ် ၍ လောင်း ငတ် ရသေ့ကြီး မွတ် သေ ကူညီခဲ့ ကြေ အံ့ ဖူး သော ၏ ။ လှည်း ကုန်သည် တို့သည် ရေ ကို အလွယ်တကူ သောက်သုံး နေကြ ရသော်လည်း ရသေ့ ကြီး၏ ကျေးဇူးကို အချိန် ဖြုန်း သည် မသိ , ကိုယ် မြင်နိုင် လွတ် ကြ ၊ ရုန်း လူ သည်ဟု ပြိန်း တို့လည်း ထင် မှား ထိုသို့သော ကြ လေ၏ ။ ဆိတ် ယောဂီ ဆိတ် သူတော်ကောင်းတို့ နေ၍ အသံ မ မြည် အား သော စွမ်းအား သက်ရှိ များကို သက်မဲ့ ကား တို့ကို မမြင်ရ မိမိ သို့ ချေ ညွတ် ။ ကိုင်း အောင် လို ရာ ဆွဲဆောင် နိုင်သော အလင်းရောင် ၏ ဆွဲ အား ၊ သက်မဲ့ ချောင်းမြောင်း စ သော ရေ အ လျဉ် များကို ( ငါးပိ ရေ အိုး ပါ မကျန် ) တက် စေ ကျ စေ အောင် အသံတိတ် ဆွဲဆောင် နိုင်သော လ ၏ ဆွဲ အား ၊ ထိန်းချုပ် အား ၊ လေထု ၏ ဖိအား ၊ တွန်းအား ထိန်းချုပ် အား တို့ ကား မကြားရ မမြင်ရ သော်လည်း သဘာဝ အား များအဖြစ် ထာဝရ သိပ္ပံ တည် ဆရာတို့ ရှိ၍ ထိန်းချုပ် တွေ့ သော ပဲ့ကိုင် အား နေကြ ထက်ပင် ပေသည် သူတော်ကောင်း ။ တို ့၏ အား သည် အဆ ရာ ထောင် “ ယတ္ထ မ က ကြီးမား အ ရ ဟန္တော လှ . ပေ ဝိ ၏ ဟ ။ ရန္တိ ထို့ကြောင့် ။ တံ ဘူမိ လည်း ရာ မ - ဏီ ယ ကံ = အရိယာ သူ မြတ် တို ့ နေရာ အရပ် သည် မွေ့ လျော် ဖွယ် ရှိ၏ ။ ဘေး ရန်ကင်း ကွာ ငြိမ်းချမ်း သာယာ ၏ ” ဟု ဟော တော် မူ လေသည် ထွဋ် ။ ခေါင် ဆရာတော် ကဲ့သို့သော အ ရ ည ဝါ သီ ပုဂ္ဂိုလ် သူ မြတ် ကြီးများ ကို မ ဆိုထား ဘိ ၊ ဂါ မ ဝါ သီ ဘုန်းကြီး တစ်ပါး တည်ရှိ နေ လျှင် ပင် အိမ်ခြေ သုံး လေး ရာ ကို သာမန် အရှိန်အဝါ မျှ ဖြင့် ပင် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 222 ထိန်း ထား နိုင်သည် ကို ထောက် ဆ လျှင်လည်း သိသာ လှ ပေသည် ။ ထိုကဲ့သို့သော ဘုန်းတော်ကြီး သာ မရှိပါ လျှင် ထို နေရာ၌ ထို့ထက် ကုန်ကျစရိတ် များစွာ ၊ လူ ဦး ရေ များစွာ အသုံးပြု၍ လုံခြုံရေး ငြိမ် ဝပ် ပိ ပြား ရေး အတွက် လုပ်ကြ ရ ပေ လိမ့် မည် ။ သို့သော်လည်း ထို မျှ လောက် ငြိမ် ဝပ် ပိ ပြား ကြ မည် မဟုတ် ။ ငြိမ်းချမ်း သာယာ မှု ရ ကြ မည် မဟုတ် ။ မကယ်နိုင် သို့ရာတွင် “ ဝိ ဒျု သာ ကီ သတ် စဉ် က ၊ စော မြတ်စွာ ကိုယ်တော်တိုင် ပ ၊ သည် စဉ် တုန်းက ရယ် ၊ ဘုန်း အ ရှိ သား ” ဟူ သကဲ့သို့ ဘုရား အ ဆူ ဆူ ပင် ကယ်တင် ထိန်းချုပ် ၍ မ ရ စ ကောင်းသော ကံ ဟောင်း ဝဋ်ကြွေး တို့ကို ကား ခြွင်းချက် မြင် မြော် ကြ ရာ ၏ ။ သူတော်ကောင်း စိန္တေ တို့၏ မမြင်ရသော တန်ခိုး နှင့် သတ္တဝါတို့၏ ကံ အကျိုး ကား သိနိုင် ခက် သော အ ယျ တို့ ပင် တည်း ထွဋ် ။ ခေါင် ဆရာတော်သည် ဆင် မ ချောင် ၌ ပင် သီတင်းသုံး တော် မူ ခဲ့ရာ ၃၄- ဝါ အ ရ ၁၂၁၄- ခုနှစ်တွင် နောင်တော် ပုဂံမင်း ကို နန်း ချ၍ မင်းတုန်းမင်း သား နန်း တက် သည် ၊ ညီတော် ညီနောင် ကနောင် နှစ်ပါး မင်းသား အထွတ်အထိပ် ကား အိမ်ရှေ့ ရောက်ကြ ဥပ ရာဇာ တည်း သောအခါ ။ ဆင် မ ချောင် ၌ နောင်တော် က ဘုံ တိုင် သုံး ဆင့် လုပ်အားပေး ရှိ ကျောင်း ကာ မ ကို ဆောက် လည်းကောင်း လှူ ကြသည် ၊ ညီတော် ။ ဆင် က မ စင်္ကြံ ချောင် ကျောင်းကို ကိုလည်း လည်းကောင်း “ ဓမ္မိက ချောင် ကိုယ် ” ဟု ကျောက်စာ ထို မျှ နှင့် ကမ္ပည်း အား ထိုး မရ၍ လှူ ကြ၏ ဆရာတော်အား ။ နန်းတော် သို့ ပ င့် ကြ၏ ။ နန်းတော် သို့ ရောက်လျှင် ( ရာဇ ဂုရု = မင်း ဆရာ ) ဘွဲ့ တံဆိပ် တုံး ကြီးကို မင်း ပရိသတ် အလယ် ၌ ဆက်ကပ် လှူဒါန်းခဲ့ “ ဤ ကြ ရာ တံဆိပ် - တုံး ကြီး ဘာ အသုံး ကျ လဲ ၊ ငါ သေ လျှင် တံဆိပ် တုံး ကြီးကို ခေါင်း အုံး ဘေး ချထား မည် ကို ငါ ရှက် လှတယ် ၊ ကြည်ညို လျှင် ငါ့ တရား အတိုင်း လိုက်နာ ကြ ” ဟု မိန့် ကာ စစ်ကိုင်းတောင် သို့ ပြန် ကြွ လေ၏ ။ ဗန်းမော်ဆရာတော် စာ မျိုး ခ နိုး ခ နဲ့ ပစ္စည်းလေးပါး ထွဋ် ခေါင် အ လို ဆရာတော်သည် ့ ငှာ ဝတ် မိုး ဝတ် မြေ တောထဲမှာ များကိုလည်း နေရင်း အလှူခံ က ယူ မင်း ခဲ့ရသည် ဆရာ ။ ဘုရင်မင်းမြတ် ဖြစ် တော် မူ ခဲ့ ၏ က ။ ‘ ဂ ဏ ဝိ မုတ် ’ လည်း သ မုတ် ခွင့် ပြု တော်မူ၏ ။ ‘ ဂ ဏ ဝိ မုတ် ’ ဟူသည် ရှင်ဘုရင် က ခန့် ထားသော သာသနာပိုင် အ မှူး ရှိ သည့် သုဓမ္မာ ဝင် ဆရာတော်များ အဖွဲ့ က မည် သည့် ကိစ္စ နှင့် မျှ ဆင့် ဆို စံ ခေါ်ယူ ကျောင်းတိုက်မှ နိုင်ခြင်း မရှိစေရ ရဟန္တာ ။ ဂိုဏ်း ဟု ရူး သွပ် လွတ် ပြောဆို အဖြစ် မိ သီးခြား သော ရှင် ရပ်တည် နာဂ ခွင့် သေ န ပြုခြင်း အား မိမိ ပင် နှင်ထုတ် တည်း ။ သည် မကျေနပ် ကို ။ လက်ခံ သာသနာပိုင် ရ ကောင်းလား ဦး ဉေ ဟု ယျ ဓမ္မ စံကျောင်း အား တိုင်တန်း ဆရာတော် ၏ ။ က မင်းတုန်းမင်း ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော်အား ကြီး ကြား သိ၍ နဝမ အကြိမ်