## PAGE 223 ဒကာတော် “ ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော်အား ဂ ဏ ဝိ မုတ် သ မုတ် ဘုရား ယူပြီး အ မိန့် ဖြစ်ပါသည် မှ လွဲ၍ မည် သူ့ အ မိန့် ကို မျှ မ နာယူ ဘဲ နေ နိုင်ရန် အခြား နန်းတွင်း မင်းတုန်းမင်း သူ နန်းတွင်း ကြီး ကိုယ်တော်တိုင် သား တို့ကလည်း က အပြိုင်အဆိုင် ကျေးဇူး ” ဂုဏ် ဟု ကို လျှောက် သိမြင် ကိုးကွယ် ဖူးသည် ။ သည့် အတိုင်း မြောက် ဆင်ဖြူမရှင် မိဖုရား ခေါင်ကြီး က အုတ် ပြာ သာဒ် ကြီး ၊ အလယ် ပင် ကိုးကွယ် နန်း မိဖုရား ဆည်း ကပ် က ခဲ့ကြသည် သိမ် တော် ။ ၊ သစ်တော နန်း ဝန် မိဖုရား ၊ ငွေ ခွန် က ဝန် ပိတ် စသည်တို့ ကျောင်းကြီး ကလည်း ၊ သုံးဆယ် မှန် စီ မင်းသား ကျောင်း ၊ ၏ စေ မယ်တော် တီ ၊ ဂူ ၊ ဆန် ခုနစ် ရွာ စသည်တို့ မိဖုရား ၊ ကို သုံး လှူဒါန်း ရာကျော် ကြ ၍ ရာ လူ ဓမ္မိက ဝတ် ချောင် ကြောင် ၌ ကြက် သီလရှင် ပျံ မ ကျ ယောဂီ စည်ကား တို့ ခဲ့ ကား ၏ ။ အများအပြား ဝိပဿနာ တ ပ ဖြစ်လေသည် ည့် ရဟန်း များ ပင် “ စိပ် ပုတီး ထို့ကြောင့် ရယ် နှင့် ၊ လည်း ရိပ် မှီး ကဗျာ တဲ့ ထွဋ် လင်္ကာ ခေါင် စာ ။ ချိုး ဦး ရွှေ ၍ လက် စို သီလ ဆော့ ချော လေ့ ရယ် ရှိသော နှင့် ၊ ဗန်းမော်ဆရာတော် တော ခို သည့် ချောင် ။ က ” ဟု ရှိခြင်း စာ ချိုး အဓိပ္ပာယ် ၍ ပစ် ဖူးသည် နှစ် ခွ ။ ထွက်သော ( သီလ ချော = အ ကျင့် သီလ ဖြူစင် ချောမွေ့ ခြင်း ၊ သီလရှင် အ ချောများ သံဃာများ တစ်ခါက ဗန်းမော်ဆရာတော်ကြီး ဝေါဟာရ သည် ။ ) ပင် ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော် နှင့် မ နီး မ ဝေး “ မင်းတို့ စုဝေး ထွဋ် ကြ ရာတွင် ခေါင် ဟာ - လှန် ကြိုး မရှိတဲ့ နွား နှင့် တူ သ ကွာ ” ဟု သံဃာများ အား ရယ် ဖွယ် မိန့် ဖူး ၏ ။ “ “ မင်းတို့ ဘယ်လို တူ ငါတို့ သလဲ မှာတော့ ” ဟု သံဃာ ဟို မြက် ငယ်များ ဆွဲ ချင် က ၊ လျှောက် ဒီ မြက် ဆွဲ ကြ ချင် ရာ ဆိုတော့ - လှန် ကြိုး ကြီး ဟု တန်းလန်းနဲ့ ရယ်မော မဟုတ်လား ၍ ဖြေ တော် ၊ မူ သူ့ သ မှာတော့ တတ် ။ ဖြင့် ဣန္ဒြေ ထိန်းသိမ်း နိုင် ပါ ပေ တယ် ၊ ကြိုး မလိုတော့ဘူး ” ပရိသတ် ယင်းသို့ နှင့် ကင်း ဓမ္မိက ၍လည်း ချောင် မ ရ ၌ ။ ပရိသတ်များ ထာဝရ သည် များပြား အတိုင်း လွန်း နေ ၍ သွားရန် ဆရာတော်ကြီး လည်း မ နေ ငြီး လို ငွေ့ ။ ထို့ကြောင့် တော်မူ၏ ။ ။ ကြီး အနည်းဆုံး ရ င့် သော တစ် နောက်ပိုင်း ဝါတွင်း ကာလ ကာလ ၌ ပရိသတ် ဆရာတော် နှင့် ခွဲခွာ ဝါ ကပ် ၍ နေ သည်မှာ တော် မူ မင်းကွန်း လေ့ ရှိသည် တောင်ရိုး ။ သက် ရွှေ ရွယ် မြင် တော် တင် ၍ တော “ ရာဇ ရ ဖြစ်၏ ပါ မောဇ္ဇ ။ ဓမ္မိက ကျမ်း ” ချောင် ကို ရေးသား ၏ မြောက် ရာ နှစ် ဌာန မိုင် ခန့် ကား ရွှေ ဝေးသည် မြင် ။ တင် မင်းတုန်းမင်း တော ရ ဖြစ်သည် ကြီး တောင်းပန် ။ ၁၂၂ ဝ - ပြည့်နှစ် တပေါင်းလ ။ မင် ရှေး မင်း ခွင့် သာ၍ အ များ ချမ်းသာ တိုင်းသူပြည်သား ဆရာတော်သည် များကလည်း မန္တလေး ကြည်ညို ခေတ် တွင် မင်း လေးစား မိဖုရား ကြ၏ တို့ ။ အလွန် မင်း ရေး ကြည်ညို မင်း ခွင့် လေးစား သာ၍ မင်းထက် ကြ သကဲ့သို့ မင်း ဖြစ် တော် မူ သည် ကို အ ခွင့် ကောင်း ယူကာ မင်း ပြစ် မင်း ဒဏ် ခံရသူ များသည် ဆရာ တော့် ထံ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 224 အသနားခံ ရာဇဝတ်သား လာ တို့၏ ကြ၏ အား ။ ထိုခေတ်က ထား မှီခို ရာ ဓမ္မိက ကြီး ဖြစ်ခဲ့ ချောင် ရ သည် ပြန်သည် လွှတ်တော် ။ ဒုက္ခိတ ကြီး သတ္တဝါတို့၏ ပ မာ ဖြစ်၍ ဆရာတော် အသက် မှာ ဘေး ဖြစ်၍ လည်း တစ်ရံ ဆရာတော်သည် ရော အခါ ကျောက် မ ပါ ဆောက် လို သော်လည်း မင်းသား ရာဇဝတ် ` မ ရှောင် သ သာ င့်၍ ဖြစ်ခဲ့ ကျည်း ရ၏ တိုက် ။ သွင်း ထား ရာ ကြင်ယာတော် ယင်း တော် မ လေး က ဆရာတော် ဆွမ်း ဘုဉ်း ပေး ခိုက် ငို ယို လျှောက် ထား၍ နုတ် ယူ ရန်အောင် တော် မူ ရ၏ ခြင် ဝန် ထောက် မင်း ရာထူးမှ ချ ထားခြင်း ခံရ စဉ် ဆရာတော်၏ မေတ္တာရိပ် ၌ ခိုင်း ခိုလှုံ ထား လာ ၏ ရာ ။ ဥပုသ် ဆရာတော် ရက်ရှည် နန်းတော် စောင့် ခိုင်း သို့ ၍ ကြွ ဓမ္မစကြာ သောအခါ သတိပဋ္ဌာန် နောက် ပါ ပါဠိတော် ခေါ် ၍ များကို မင်းကြီး အ ရှေ ကျက် တွင် ကျက် ခိုင်း ထားသော စာများကို ရွတ် အံ ပြ စေ ပြီးလျှင် သူ၏ ကျေးဇူး ဂုဏ် များကို မိန့် ကြား ပေး၏ ။ ရာထူး ပြန် ဘဏ္ဍာ ရ လေသည် တော် ဝါ ။ ဂွမ်း များကို ရောင်းစား ပြီး “ မီးလောင် သွားသည် လိမ်လည်မှု ကြောင့် စစ်ကိုင်း အနောက်နိုင်ငံ မန် ကျည်း သို့ ခိုး စဉ် ဝှက် ရွာ ရောင်းချသူ သား ဦး ချိန် ကို သူဌေး လည်းကောင်း ၁၆- ဦး ကို လည်းကောင်း ၊ ဘဏ္ဍာ တော် ကယ် ပတ္တမြား မ , ရ များကို ဖူး ၏ ။ မင်းတရားကြီး ဘဏ္ဍာ က တော် အုန်းသီး ဂျုံများ တစ်လုံး ကို ခိုး ဝှက် စီ ပေး၍ ရောင်းချ အုန်းသီး စား သီး သူ မှ စစ်ကိုင်း ပြန်လာ ရမည်ဟု ဦး ဘိုး အင်းဝ မောင် ၊ ဦး တောင်ဘက် မိတ် တို့ကို ရှိ ငှက်ဖျား ဖျား တတ်သော သန် ရွာသို့ နယ် နှင် လေရာ အကြောင်း အားလျော်စွာ ကယ်တင် ခဲ့ရသည် တစ်ခါက ။ စစ်ကိုင်းမြို့ ဝန် ဦး ရိုး သည် မတရား နှိပ်စက် လွန်း အား ကြီး ၍ ဒကာ တစ် ဦး က သာသနာပိုင် ပု ခန်း ဆရာတော်အား ကလည်း “ လျှောက် ငါ က သာသနာကို ရာ “ ငါ မတတ်နိုင် သာ ပိုင် ၊ တာ သာသနာပိုင် ၊ ထွဋ် ခေါင် ထံ သွား ကို မ ” ပိုင် ဟု ဘူး ညွှန် ” ၏ ဟု ။ အ မိန့် ရှိ လိုက်သော ဟူ၏ ။ မြို့ ဝန် ဦး ရိုး ကား ထွဋ် သူများသည် ခေါင် ဆရာတော်၏ အေးမြသော တ ပ ည့် ဆရာတော်၏ ဖြစ် သ တတ် ။ မေတ္တာရိပ် တစ်ခါက ၌ လာရောက် သော် ခိုလှုံ ရာဇဝတ် နေကြ ရာ ပြစ်မှု သံ မံ တော် ကင်း ဆင့် မင်း ကိုယ်တိုင် လိုက်၍ ဖမ်း စဉ် ရဟန်း ငယ် များ ရိုက် နှင့် ပုတ် အလုအယက် လိုက် ကြ သ ဖြင့် ဖြစ်သွားသည် သံ တော် ဆင့် ။ မင်း ရဟန်း က ဘုရင် ငယ်များ အား က ပြန်လည် သံ တော် သံ ဆင့် မင်း တော် ဦး အား တင် ပါး ရာ နား - နေပါသည် " “ မောင်မင်း ကို မောင်မင်း ၊ သူတော်ကောင်းတွေ သွား ပြစ် မှား သ ကိုး ၊ ကြောက် ကန်တော့ ရှာ ချေ လွန်းလို့ ပါ ” နှစ် တောထဲမှာ သိ မ့် စကား ပုန်း မိန့် ကြား အောင်း ၍ ကန်တော့ “ ဘ , စား ” ပေး ခိုင်း ဖူးသည် လွန်း သည်ဟု ။ ခံရသူ လည်းကောင်း ကို ပင် ထပ်၍ ထင် အရှုံးပေး ဖွယ် ရှိ၏ သကဲ့သို့ ။ မဟုတ်ချေ လည်းကောင်း ။ ဘုရား သား ၊ ရဟန်း တော်များ များကို အား လက်အုပ်ချီ ထို ခေတ် ၍ အနု တွင် နည်း ရာဇဝတ်မှု ဖြင့် ဆုံး မျိုးစုံ မ လိုက်ခြင်း ဖြင့် ဒုက္ခရောက် ဖြစ်ပေ သူများကို ၏ ။ ဆရာတော် ကယ်တင် နုတ် ယူ၍ အသက် ဘေး ချမ်းသာ ရာ ရ ခဲ့ သူများ များ လှ စွာ ၏ ။ “ နောင် ဤသို့ မ လုပ်ရန် ’ တရား ဖြင့် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 225 ဆုံး မ ၍လည်း ကောင်း ၊ စာပေ ကျမ်း ဂန် ကျက် ခိုင်း သင့် သူ အား အ ကျက် ခိုင်း ၍ လည်းကောင်း ၊ တရား ဘာဝနာ ပွား သင့် သူ အား ပွား စေ ၍ လည်းကောင်း ဒုစရိုက် သမား လူကြမ်း များကိုလည်း တရား သ ဆရာတော် ဖြင့် ယဉ် မင်း ကျေး စေ ရေး တော်မူ၏ မင်း ခွင့် ။ သာ မှန်း သိ၍ အရှိန်အဝါ ကို အကာအကွယ် ယူကာ အခွင့်အရေး အလွဲသုံးစား လုပ်လိုသူများ လည်း ရှိခဲ့ နိုင် ရာ ၏ ။ ဘုရားရှင် လက်ထက် တော် က လည်း လောက ဥပဒေကို ချိုးဖောက် သူများ ၊ စစ်မှုထမ်း ဘဝ ငြီး ငွေ့ ၍ ထွက်ပြေးလာသူ များ ၊ မ ကျန်းမာ သော်လည်း ငွေကြေး အကုန်အကျ မခံနိုင် သ ဖြင့် ဆရာ ဇီဝက ထံ ဆေးကုသ ခံ လို ၍ အခွင့်အရေး ယူကာ သာသနာ ရိပ် ခို လှာ သူများ ရှိခဲ့ လေသည် ။ ဤကား လူသားတို့၏ သဘာဝ ပင် တည်း ။ ရာဇ ဥ ပါယ် တု ယူ ဖွယ် သီလ , မင်းတုန်းမင်း သမာဓိ , ပညာ ကြီးသည် ကိုလည်း ပင် လေးစား ကို ကလည်း ရ မှန်း သာသနာတော်၌ သိမြင် တော် မူ သဒ္ဓါ သည့် သူ အလျောက် ပီပီ ဆရာတော်၏ ရဟန်း သံဃာ မရှိ ။ သို့ရာတွင် သာသနာတော် ရာဇဝတ်သား အား များစွာ များ နှင့် လိုက်လျော စပ် ၍ ထွဋ် ချီး ခေါင် မြှောက် ဆရာတော် တော် မူ သည်မှာ ကယ်တင် အထူး နုတ် ဆို ယူ ဖွယ်ရာ သည့် ကိစ္စမျိုး ၌ ဆရာ ရော ဒကာ ပါ ပျော့ ညံ့ လွန်း ၍ ရာဇ ရေး ၊ ဓမ္မ ရေး ( ဝါ ) နိုင်ငံရေး နှင့် ဘာသာရေး ရော ထွေး သည်ဟု တစ်ဖက်သတ် ဝေဖန် ကောင်း ဝေဖန် စရာ ရှိ ပေ ၏ ။ သို့ရာတွင် အပြစ် မ ဆို သာ တိုင်းပြည် ချေ ။ အုပ်ချုပ် သော မင်း တို ့ မည်သည် မည် သူ တစ် ဦး တစ်ယောက် မျှ အပြစ် ဒဏ် ကြောင့် ဆုံးရှုံး နစ်နာ စေ လို ခြင်း မရှိ ရိုး အမှန် ။ မတရားမှု ပွား စီး မည် ကိုလည်း မကြိုက် ။ မိမိ၏ စေ ကာ မူ သြ အပြစ် ဇာ အာဏာ မ ပေး လို တည် ကြ ။ ခြင်းကို မ ပေး၍ သာ လည်း လိုလား . မ ဖြစ် ကြသည် ။ ။ တစ်စုံတစ်ခု ပြစ်မှု ကျူးလွန် အထူး သ ဖြင့် ရံ ခါ မိမိ အကျိုးကို သယ်ဆောင် သူ ၊ ချစ် ကျွမ်း ဝင် သူများ ကိုယ်တိုင်က မည် မ ဖြစ် သို ။ ့ အပြစ် မျှ ခွင့် မ လည်း လွှတ် နိုင်သော မ ပေး ရက် ပြစ်မှု ။ မိမိ ကို ပြု ကျူးလွန် ထားသော လာ အ များ သောအခါ ဆိုင် ဥပဒေကို ပို၍ ခက် ၏ ပြင် ။ လွှတ် ရ ဖျက် ၍လည်း ရမည် ဆို ပြန် ပါ ကလည်း “ ထွေး ပြီး တံ တွေး ကို ပြန် မျိုး ’ သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ရာ ဇိန္ဒြေ ပျက် မည် ကို ရှက် ပရိယာယ် စနိုး တော် ကို - အသုံးပြု မူ ကြ ရ၏ လေ့ ။ ရှိ ထိုအခါ ကြ၏ ။ ယင်း “ ပျား ကို လည်း ပင် လျှင် စွဲ သာ “ ၊ ရာဇ ရှ ဉ့်လည်း ဥ ပါယ် ” လျှောက် ဟု ခေါ်သည် သာ ' ။ သော မင်း လုပ် လုပ်ခဲ့ပြီး သူတို့ ယခုလည်း တတ် ကို တတ် လုပ် ရ ဆဲ မည့် ။ နောင်လည်း ပညာ တစ်ရပ် ဤ ပင် နည်း တည်း ကို ။ ပင် ရှေး မင်း အသုံးပြု အဆက်ဆက် ကြ ရ ပေ ဦး မည် တို့လည်း ။ ဆိုပါ အံ့ ..... ဘုရ င့် နောင် လက်ထက်က ဖြစ်သည် ။ ဘုရ င့် နောင် သည် စစ်သည် ဗိုလ် မွန် ပါ အလုံးအရင်း နှင့် ဇင်းမယ် သို့ စစ် ချီ သွား ရာ မြို့ စောင့် မရှိသ ဖြင့် ရှိသမျှ “ ရ က စု ” . ရှမ်း နား အကြိမ် :