## PAGE 229 ကို မူ ဓမ္မိက ပျံလွန်တော်မူ ချောင် ၏ ပြီး အရှေ့ မကြာမီ တာ ထို လေး ရာ ကျောင်း အကွာ လည်း မြေ မီး ညီ ခ ရာ၌ ပျက်စီး တည်ထား လေ၏ ။ အရိုး ကိုးကွယ် ဓာတ် ကြသည် စေ တီ ။ ဓမ္မိက သိ မီ သူတို့ ချောင် အံ့ ၌ ဆရာတော် သြ ရသော သစ်သား သီတင်းသုံး ပုံတူ သွားသော ရုပ်တု တော် ဂူ နှင့် ကိုလည်း “ ဆရာတော် ဖူးမြော် နှင့် နိုင် တူ ကြသည် လှသည် ။ ' ဟု ခုနှစ် မန္တလေး [ ဆရာတော်ဘုရားကြီး လှ ခင် အင် ဆန်း အကြောင်း ပုံနှိပ် တိုက် ဤမျှ မှ လောက် ဒုတိယအကြိမ် အချက်အလက် ရိုက် နှိပ် ရ သည်မှာ သော ) ‘ ( ထွဋ် ၁၃၀၁- ခေါင် ဆရာတော်ဘုရားကြီး ရွှေ ဟင်္သာ ဆရာတော်ဘုရားကြီး အကြောင်း ( ' ဦး ဟု ပဏ္ဍိတ စုဆောင်းရေး ) ၏ ကျေးဇူးတော် သားတော် မူ ပင် ခဲ့သော ဖြစ်ပါကြောင်း စစ်ကိုင်းတောင် ။ ] ထွဋ် ခေါင် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ကမ္မဋ္ဌာန်း သံ ပေါ က လင်္ကာ များ ၁။ ၂။ သဗ္ဗေ အတည် သတ္တာ ကျကျ ၊ ဝေနေယျာ ၊ ဘယ်ဘဝ ၊ ၊ သံ ရ သာ ကြ မ ရှည် ရှိပြီ ။ လှ ပြီ ။ ၃။ ၄။ ရ သုံးပါး အံ့ နိုးနိုး ညီး ၊ လောဘ ညီး ၊ လောင် မျိုး ၊ မီး အကျိုး ကြီး ၊ ဖိ ယုတ် စီး လှ လှ ပြီ လေပြီ ။ ။ ၅။ လောင် မှန်းမသိ ၊ မောဟ ဖိ ၊ မိုက် မိ လှ လေပြီ ။ ၆။ ၇။ ပိုးဖလံ ကာမဂုဏ် မျိုး ၊ မွဲ ၊ မီး သည် ကို တိုး မိုက်ခဲ ၊ ကိုယ်ကျိုး ၊ မ ခွဲ နိုင်ကြ နည်း ပြီ လှ ။ ပြီ ။ မ ခွဲ နိုင်ကြ ၊ လူ ဗာ လ ၊ မိုက် စ သိမ်း သင့် ပြီ ။ ၁၀။ ၉။ ဂင်္ဂါ များ အ သဲ သင်္ချေ တူ ၊ ပွ ၊ င့် ရှင် တော် စော မူ ၊ ဆူ ထွေ ၊ ဆူ ရှောင် များ လှ သွေ ပြီး ၊ လွဲ ခဲ့ပြီ ။ ၁၁။ ၁၂။ တစ်ဆူ မတော်မတရား မ သင့် ၊ ၊ တစ်ဆူ ကျင့် သင့် ဖောက် ၊ ဖူး ပြား ခွင့် ၊ မိုက် တွေ့ ထိုက် အား ပြီး ကြီး လှ ပြီ ။ ၁၃။ ၁၄။ အ မ ပယ် လို မ မ လိုက် ချိုး ၊ ၊ ဆင် သည် ကန်း အ မိုက် တိုး ၊ ၊ ပယ် ဟုတ် ထိုက် နိုး ထင် သင့် လှ လှ ပြီ ၊ ပြီ ။ ၁၅။ ၁၆။ ဟုတ် တရား နိုး လက်လွတ် သ မှု ၊ ထင် ၊ တိုင်း ငှက် ပြု ၊ တောင် ယခု ကျွတ် တိုင်ခဲ့ပြီ ၊ ဝဋ် ။ နှင့် မ ကင်း ပြီ ။ ၁၇။ ၁၈။ မ အ နု ရ ဿတ္တ တော် ၊ စွ ၊ ဒုလ္လဘ သည် ၊ ဘဝ မ ၊ ရ များ လှလှ လေ ကျင့် ပြီး ၊ ထိုက် ပြီ ။ ၁၉။ ၂၀။ ကြုံ သတိရ ကြိုက် ရ ၊ မြတ် တော် စွာ ပုည ၊ ၊ သာသနာ ပြု ရ ကောင်း ၊ ရောင် သင့် ဝါ ပြီ ။ ထွန်း လှ ပြီ ။ ၂၁။ % 1 တစ်နေ့တစ်နေ့ ၊ နက်ဖြန် ရွေ့ ၊ မမေ့ ကောင်း သင့် ပြီး ၂၂။ ငါ့ ကိုယ် ငါ့သား ၊ ငါ့မယား ၊ ထင် မှား လှ လေပြီ ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 230 ၂၄။ ငါးခု ခန္ဓာ ၊ ရုပ်နာမ် မှာ ၊ မှန် စွာ မှတ် သင့် ပြီ ။ ၂၅။ ၂၆။ နှင် သမ္မ ဖြင့် သ န န ၊ င့် ဉာဏ် ကိုယ် ၊ အ ဆုံး စ ၊ မ ထင် ဆို ၊ လှ သင့် န င့် ကြ ကိုယ် ပြီး အမှုသည် ။ ၂၇။ နင် မ ဆုံး မ ၊ န င့် တာ ပ ၊ ဘယ် က ခံ လိမ့် မည် ။ ၂၈။ ၂၉။ နှလုံး နင် နှင့် ဖုံ နင် ဖုံ ၊ ကံ ထုံ ၊ တုံ စီရင် တုံ ၊ ဖန် န င့် ၊ ပုံ အမှန် ကြော့ ဖြစ်တော့သည် ကြမ်း သည် ။ ။ ၃ ဝ ။ ယခု နှင့် ကိုယ် ၊ န င့် အ လို ၊ ဘယ် ကို ပြည့် စုံ သည် ။ ၃၁။ ၃၂။ န န င့် င့် ကိုယ် ကို နှင့် နင် အား နှစ် ၊ ၊ နင် န င့် မ အပြစ် သနား ၊ ၊ နင် နင် ဖြစ် မှား ခံရ ရှာ မည်း တော့သည် ။ ၃၃။ ဒါန သီ လာ ၊ ဘာဝနာ ၊ နင် သာ ပြု သင့် သည် ။ ၃၄။ ဇာတိ ဇရာ ၊ မရဏာ ၊ မ ကြာ နင် တွေ့မည် ။ ၃၆။ ၃၅။ ဘယ် မျက်တောင် နှစ် ဘယ် တစ် လ ယှက် ၊ ရောက် ၊ လျှပ်တစ်ပြက် ခါမှ ၊ ကာလ ၊ မ နှင့် ရွေး သက်သေ ပြီ ။ လိမ့် မည် ။ ၃၇။ ကြီး ငယ် မ ဟူ ၊ ကိုယ့် ရွယ် တူ ၊ ခု မူ သေ လှ ပြီ ။ ၃၉။ ၃၈။ မ အမှန် သွင်း သေ နှလုံး ရိုး ၊ ၊ အ ထို ထင် လူမျိုး ရှုံး ။ ၊ ကြောက် ပျက် ပြုန်း စိုး လှ ရွံ့ သင့် လေပြီ ပြီး ။r ၄၀။ ခန္ဓာ ကြွေ လျော် ၊ ရှိ ပြန် သော် ၊ ပူဇော် ကောင်း လှ ပြီ ။ ၄၁။ သွား ကျိုး ဆံ ဖြူ ၊ ရှိ ပါ မူ ၊ ဘယ်သူ မကြောက် ပြီ ။ ၄၂။ ဤ သည့် မယား ၊ ဤ သည့် သား ၊ မီး ပွား မှန် တော့သည် ။ ၄၃။ ဇ ယ ဝ ယ ၊ ဘိဇ္ဇန ၊ ပျက် ကြ လှ လေပြီ ။ ၄၄။ အပ္ပိ ယေ ဟိ ၊ ပိ ယေ ဟိ ၊ ဒုက္ခိ ကြုံ လေ ပြီး ၊ ၄၅။ ၄၆။ နိဗ္ဗာန် ဒုက္ခ အထွေထွေ သာ ခေါင် ၊ ၊ တ ဘေး ပေ မဲ့ ပေ ၊ သောင် ခံနေရ ၊ ရောက်အောင် လေပြီ ။ ပြု သင့် ပြီ ။ ၄၇။ မပြု ပါဘဲ ၊ နင် ရှောင် လွဲ ၊ နင် ပဲ မိုက် လှသည် ။ ၄၈။ ၄၉။ ယုတ္တိ ဘုရား ယုတ္တာ သွားသွား ၊ နင် ၊ ကျောင်း ဆင် ကာ ၊ သွားသွား ဟ န့် သာ ၊ ရှင် စိတ်ထား များသည် နင် ။ မ ကြည် ။ ၅၀။ ဒါန သီ လာ ၊ နင် ပြု ခါ ၊ စေတနာ ဇော မ ကြည် ။ ၅၁။ သို့ ပင် ပြု လို ၊ နှင့် ကုသိုလ် ၊ ဘယ် ကို သွား လိမ့် မည် ။ ၅၂။ လောကုတ္တရာ ၊ မြိုက် သြ ဇာ ၊ နင် သာ ဝေး လှသည် ။ ၅၃။ ၅၄။ ဇော သို့ ပြု စိတ် မှ သာ သန် ၊ သည် သန် ၊ ကုသိုလ် ခေ မာ ၊ နင် မှန် ၊ သာ နင် နီး ရမည် ကြံ ပြု ။ ရမည် ။ ၅၅။ ဤသို့ စုံ စေ့ ၊ ပြန်လှန် ၍ ၊ စေ့ စေ့ နှလုံး တည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 231 ၅၆။ အ န မ တဂ္ဂ ၊ သံ သာရ ၊ ကြာ လှ လေ ကုန်ပြီ ။ ၅၇။ ၅၈။ ဂင်္ဂါ တဏှာ ဝါ ဠု ၏ ၊ ပ နောက် မာ ပြု ၊ ၊ တကောက်ကောက် သဲ စု မ က ပြီ ။ ၊ လိုက် ထောက် မ သင့် ပြီ ။ ၅၉။ တဏှာ မြစ် မ ၊ ပင်လယ် ဝ ၊ နစ် ကြ လေ ကုန်ပြီ ။ ၆ ဝ ။ တဏှာ လည်း ပွား ၊ ဒုက္ခများ ၊ သွား၍ မ ဆုံးပြီ ။ ' ၆၁။ တဏှာ ပို့ တင် ၊ ပါယ် လေး ခွင် ၊ လျင် စွာ ရောက် လေပြီ ။ ၆၂ ။. သေ မင်း နိုင်ငံ ၊ အဖန်ဖန် ၊ လိုက် ပြန် ရ လေပြီ ။ ၆၃။ ဝေ ဘူ တောင် မျှ ၊ ပ မာ ပြ ၊ အ ရိုးမ က ပြီ ။ ၆၄။ နှစ် တုံ ပေါ် တုံ ၊ သုံးပါး ဘုံ ၊ ကြုံ ပြန် ရ လေပြီ ။ ၆၅။ ချမ်းသာ မ ရွေ့ ၊ ဆင်းရဲ တွေ့ ၊ ငြီး ငွေ့ သင့် လှ ပြီး ၊ ၆၆။ အဓိ - နွံ ၊ သည် မောဟ ၊ ညှဉ်း ဆဲ လှ ပေ ပြီ ။ ၆၇။ မှီ ဝ ရ ဏ ၊ ဘိား ကြ ၊ လမ်း စ မ ဆုံးပြီ ။ ၆၈။ ။ ၄ ငါးပါး ၊ ဆုံ လည် နွား ၊ သွား၍ မ ဆုံးပြီ ။ ၆၉r ဘဝ တိုင်း သေ ၊ သင်္ချိုင်း မြေ ၊ ပွား စေ လှ လေပြီ ။ ၇၀။ ၇၁။ လမ်း လမ်းကြောင်း ကောက် မမှန် လည်း ၊ မြတ် သွား ၊ နိဗ္ဗာန် လူအများ ၊ ဧကန် ၊ အမှား လွဲ ခဲ့ပြီ ကြိုက် ။ ခဲ့ပြီ ။ ၇၂။ ၇၃။ လောက ဘဝ မ ဆုံး မျက်ရှု ၊ ဒုက္ခ ၊ တုံး သဗ္ဗ ၊ လုံးလုံး ညု ၊ ယခု ခံရ ရှိ ရဲ့ ပြီ ။ မင်း ၇၄။ ဘုရား ဖြစ် ခါ ၊ သာသနာ ၊ ရောင် ဝါ တ ဝင်း ဝင်း ။ ၇၅။ ၇၆။ မ ဗြဟ္မာ့ နု ဿတ္တ ပြည် ၊ ဒုလ္လဘ က ၊ အပ် ၊ ကို ရအောင် ချ ၊ မြေ ခဲ က ကြ အမ် မင်း တစ်စင်း ။ ။ ၇၇။ အပ် သွား ချင်း သာ ၊ ထိ ဖွယ်ရာ ၊ ပ မာ မှတ် ကြ မင်း ၊ ၇၈။ နိ ယျာ နိ က ၊ မြတ်ဓမ္မ ၊ ကြား ရ ခဲ ၏ မင်း ။ ၇၉။ ၈၀။ သဒ္ဓါ အ ရ ဗလ တော် ခိုက် ဝ ၊ ဒုလ္လဘ ၊ လူ တစ်ဝိုက် ၊ ရအောင် ၊ ခဲ ခဲ လိုက် ကြ မင်း ကြ ။ ကုန် မင်း ။ ၈၁။ ၈၂။ ကိုယ့် ဤသို့ ဖို ့ ဘဝ မ ရ ၊ ၊ ဖြစ်သမျှ သည် နောင် ၊ ရမည် ဗာ ၊ ဖြစ် ခံ ၏ တတ် မင်း ၊ ကြ၏ မင်း ။ ၈၃။ ၈၄။ ထူး မြတ် မြတ်စွာ သည် ကို လှ မှ ၊ ၊ လူ မသိ ့ ဘဝ ကြ ၊ ၊ နှ ဗာ မြော လ နှလုံးသွင်း ကြ ကုန် မင်း ။ ၈၅။ ဗာ လ ဖြစ် က ၊ လူ့ ပါ ပ ၊ ကြာ ကြ ကုန်ပြီ မင်း ။ ၈၆။ ၈၇။ လူ ဘဝ ဖြစ် တိုင်း ကျိုး ရှုံး မှ ၊ ၊ လူ့ မ ခံရ ၊ ကျောက်တုံး ရှုံး လှ ချေ ၊ ၏ စုန်း မင်း စုန်း ။ မြုပ် ၏ မင်း ။ ၈၈။ စုန်း စုန်း မြုပ် ခါ ၊ မပေါ် လှာ ၊ ကြမ္မာ မှောက် ၏ မင်း ။ နဝမ အကြိမ်