## PAGE 241 တောင် ကလပ် ၏ မြောက်ဘက် သုံး မိုင် ကျော်တွင် အုတ်ဖို တောင် ၊ ဆယ် မိုင် ခန့် တွင် လက် ပံ ရွာ လက် ပံ တော ရ ဟု ရှိ၏ ။ ယောဂီ ပါရဂူ ကျမ်းပြု ကန္နီ ဆရာတော်၏ ဆရာ ၊ ဘွဲ့ ဦး ဆရာတော် အာ ဒိစ္စ ခေါ် နှင့် လက် တိဗက် ပံ ဆရာတော်၏ ပြည်သား တော သျှီ လ ရ ဌာန တိ ဿ ဖြစ်သည် ဆရာတော် ။ လုံး တော် တို့၏ ဆရာတော် တ ၊ ပ အ ည့် ရာ ဖြစ်၏ တော် ။ ပဋိ ပတ် ဤကား အ ရာတွင် ဘု အလွန် တ လင် မြို့နယ် ထင်ရှားသည် မောင်းထောင် ။ ၊ ညောင် ကန် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တြိ ဂံ ဒေသ တော ခန့် မှန်း ရ စခန်းများ နိုင်ရန် အရပ်ဒေသ ဖြစ်သည် ။ ယခုတိုင် တစ်ခုကို လည်း ထောက် တည်ရှိ ရှု ၍ ကြည့် ကြ၏ ။ ခြင်း ရှေးက မျှသာ ပဋိ ပတ် ဖြစ်ပေသည် အခြေအနေကို ။ ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သာ ရွှန်း ဤနေရာ၌ ဖော်ပြ လို သည်မှာ ဦး က ဝိန္ဒ ခေါ် ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သာ ရွှန်း အကြောင်း ပင် တည်း ဦး ။ သာ ရွှန်း အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ နောင်တော်ကြီး မောင် ထောင် ယွန်း ဆက်တိုက် ဆရာတော် ပါမည် ။ ထို မှတ်တမ်း ဦး သော ဘိ မှာ တ ဦး ကိုယ်တိုင် သာ ရွှန်း ၏ လေ့လာ ကပ္ပိယ ဖြစ်သူ ရေးသားထားသော ညောင် ကန် ရွာ မှတ်တမ်းအရ အနီး အုတ် အိုင် ဖော်ပြ ရွာမှ အသက် ၈၅- နှစ်ရှိ ဦး လူ မင်း နှင့် အုတ် အိုင် ကျောင်း ဘုန်းကြီးတို့ အား မေးမြန်း ၍ ရေးသား ထားသော ဤစာရေးသူ မှတ်တမ်း ကိုယ်တိုင်လည်း ၊ ဖြစ်ပါသည် ။ ထို ကျောင်းသို့ သွားရောက်၍ ထို ပုဂ္ဂိုလ်များ အား ထပ်မံ ကျောင်း စုံစမ်း လည်း မေးမြန်းပြီး ယခုတိုင် ရေးသားပါသည် တွေ့ နိုင် ပါ သေးသည် ။ ဆရာတော် ။ ဦး သာ ရွှန်း သီတင်းသုံး ၏ ဇာတိ မှာ သွားသော ညောင် ရှေး ကန် ရွာ သုံး အနီး ထပ် ကြက် မူ ၏ ။ ရိုး ပထမဆုံး ကုန်း ရွာ ဖြစ်၏ သီး ပင် ။ ငယ် အိုင် ရွာ စဉ် နှင့် က ပင် ကုတ် တော ကို စု ရ ရွာ ဆောက်တည် အ ကြားရှိ သစ် ရန် ဝါသနာ ခေါင်း ပ အ လုပ် လေ့ ကြီးမား တုတ် တော တော် ရ ၌ သီတင်းသုံး ၁၂၄၇- ခုနှစ်တွင် သည် ။ ဘု တ လင် - ရေ ဦး သွား လမ်းဘေး ရှိ လက် ပံ တော ရ ၌ သီတင်းသုံး သည် ။ ထိုအချိန် ကား မန္တလေး နေပြည်တော်၌ အင်္ဂလိပ် စစ်တပ်များ သိမ်း ယူ၍ တိုင်းပြည် ဆူပူ ချောက် ချား ခိုက် ဖြစ်၏ ။ ခိုး သား ဓားပြ သောင်းကျန်း ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး မှာ တရား ရှု မှတ် ရင်း စိတ်ဓာတ်များ သီတင်းသုံး သော ချောက် အုတ်ဖို ချား တောင် နေ၏ ။ အား ကြောင့် ရန် သူ ကြ ရှိမည် စိတ်များ အ ထင် ဝင် နေသည် ဖြင့် ကုလား ။ ထို အတွင်း စစ်တပ်များ ဆရာတော် ဝိုင်း ရံ လာ ကြ၏ ။ ဆရာတော် မှာ ပို၍ ထိတ် လ န့် နေ ရှာ သည် ။ ထို့ကြောင့် ငါး စပ် တင်း တိမ် ကြီးကို ခေါင်း မောင်းထောင် ပု ခြုံ ကာ ရွာ မြောက်ဘက် လက် ပံ တော ခြောက် ရ ကျောင်း မိုင် ကွာ က ဝက် လေးမှ ရဲ တော တိတ်တဆိတ် ၌ ရွှေ့ပြောင်း ၍ ထွက်ခွာ သီတင်းသုံး လာ ခဲ့ရသည် တော်မူ၏ ။ ။ ထို ခေတ် ဝက် ရဲ တော ကား သား ရဲ ထူ ပြော လှ ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး သည် ထန်း လုံး ခန့် ရှိ ရာ ကြိမ် ဆောင် နိုင် ## PAGE 242 မြွေ ဆိုး ကြီးများ ကို တွေ့ရ သော်လည်း သား ရဲ နှင့် မြွေ ဆိုး တို့သည် ဘုန်း တော်ကြီး၏ မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြ၏ ။ ထို မှတစ်ဆင့် ဂွေး ပင် ကျင်း တော ၊ ဆည် ကြီး တော နှင့် ရွှေ စာရေး တောင်များသို့ သင်္ခမ်း ကျောင်း လှ အဖြစ် ည့် လည် သီတင်းသုံးရာ သီတင်းသုံး တော် လူ မူ သူ သည် အသွားအလာ ။ ထန်း ရွက် များ သုံး ပုံ လေး ရလျှင် ရွက် အခြား ကို သစ်ပင် တစ် ပေါ် တော တင်၍ သို့ ရွှေ့ပြောင်း လေ၏ ။ ဆည် ကြီး တော ရ ၌ နေစဉ် ကို သာ ပြန် ဆိုသူက အိုးအိမ် သားမယား စွ န့် ကာ ကပ္ပိယ အဖြစ် စောင့် ရှောက် လုပ် ကျွေး သည် ။ ထိုအခါ ဘုန်းတော်ကြီး ကား အသက် ၇၀- ကျော် လေပြီ ။ ရှင် မ ချောက် တွင်းမှ တရား သံ ကန္နီ ဆရာတော် လောင်း လျာ ဖြစ်သော ပဉ္စင်း ငယ် ဦး သော ဘိ တ သည် လက် ပံ တော ရ ဆရာတော် ထံ ဝိပဿနာ တရား များ နည်း ခံ ကျင့် ကြံ ၍ ကန္နီ မြို့သို့ ပြန် ရာတွင် ညောင် ကန် ရွာသို့ အ ရောက် ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သာ ရွှန်း အကြောင်း စုံစမ်း သည် ။ ဘုန်းတော်ကြီး ရှိမည် ထင် သော နေရာများ သို ့ တစ် တော ထွက် ဝင် လိုက်လံ ရှာဖွေ ရာ ဆရာတော် ဗုဓ် ဇာတိ ညောင် ကန် ရွာ ၏ တောင်ဘက် သုံး မိုင် ခန့် ရှိ ရှင် မ ချောက် အတွင်း တရား ရှု မှတ် နေသော ဘုန်းတော်ကြီး ကို ဖူး တွေ့ရ၏ ။ ပေ ငါးဆယ် ၊ တစ်ရာ ခန့် နက် ရှိုင်း ၍ သဘာဝ အလျောက် ကျောက် လွှာ ကျောက် ဘုန်းတော်ကြီး ချပ် များ စီ ထားသော ကား ချောက် ရှင် မ နံရံ ချောက် ခြေ ရှိ ကား ကျောက် ဆိတ် ငြိမ် ဖျာ အေးချမ်း ကြီး ပေါ်၌ လှ သီတင်းသုံး ပေ ၏ ။ နေ၏ ။ ချောက် အလယ် ရှိ ရေ သွား လမ်း သဲ စမ်း ကလေး မှာလည်း ခြောက်သွေ့ နေ သ ဖြင့် ဦး သော ဘိ တ သည် ထို သဲ စမ်း ပေါ်၌ ဝတ်ပြု ရန် ထိုင် ချလိုက် သည် ။ ဝတ်ပြု ပြီးလျှင် - အား ကျ “ ကြည်ညို ဆရာတော်ဘုရား လျက် ရှိပါသည် ၊ တ ပ ၊ ည့် လက် တော်လည်း ပံ ဆရာတော် ဆရာတော်များ ထံမှ နည်း ခံပြီး ကျင့် ပြန် ကြံ ခဲ့ရာ အားထုတ် ဆရာတော်၏ သည် ကို အကြောင်း များကိုလည်း ရှေး ဦး မ ဆွ က ပင် ကြား သိပြီး ဖြစ်၍ နည်း ခံ ပွား များ ရန် လိုက်လံ ဘုရား ရှာဖွေ ရပါသည် ၊ အဆုံးအမ ။ သံသရာ ပေး မှ တော် ထွက် မူ ပါ ဘုရား မြောက် ” ဟု ကြောင်း ဝမ်းသာအားရ တရား များ ဟောကြား လျှောက်ထား ချီးမြှ င့် လိုက်သည် တော် မူ ပါ ။ ထိုအခါ ဘုန်းတော်ကြီး က အကျိုးအကြောင်း အနည်းငယ် မေးမြန်း ပြီးနောက် - “ အင်း - စာတွေ တတ် သား ဗျာ ၊ စာ အတိုင်း လိုက်နာ ရုံ ပါပဲ ၊ ဘယ်သူမှ စာ ထက်ပိုပြီး မလုပ်နိုင်ပါဘူး ၊ စာ ကို အ ဟုတ် ယုံကြည် ဖို့ ပဲ လိုပါတယ် ။ ဘုရား က တရား နှစ်မျိုး တည်း ဟော ( လိုက်နာ တာပဲ ပွား ။ များ ဘယ်ဟာက ကျင့် ကြံ ပ ရ မ ဟာ ယ့် ) တဗ္ဗ တရား ( ပယ် ဆိုတာ ရ မ ယ့် သိတယ် ) တရား မဟုတ်လား ၊ ဘယ်ဟာက ။ ဘာ ဝေ တဗ္ဗ “ မလုပ်နဲ့ ဆိုတဲ့ ဟာ မလုပ်နဲ့ ၊ လုပ် ဆိုတဲ့ ဟာ လုပ် ၊ ဒါပါပဲ ။ ကျုပ်တို့ အခု နေ တာလဲ ဒီ အတိုင်းပါပဲ ” ဟု တို တို ဖြင့် လို ရင်း ကျအောင် ဟော ပြပေး တော်မူ၏ ။ ချောက် ကမ်းပါး ထိပ် က ချိုးကူသံ မှ တစ်ပါး တိတ်ဆိတ် အေးငြိမ်း လှ ပေ စွား ၊ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 243 ကပ္ပိယ ကို သာ ပြ န့် သည် အာ ဂန္တု ဘုန်းကြီး တစ်ပါး ကြွ လာသည် ကို တွေ့မြင် ရ သ ဖြင့် မ လှမ်း မ ကမ်း ရှိ ရှင် မ ချောက် ချောင်း အကွေ့ သစ်ပင်တစ်ပင် အောက်မှ ကျောက် ဖျာ လှေကား အလိုက် တက် သက် ကွေ့ ဆင်း ၍ ထွက်လာ ခဲ့ ၏ ။ ဘူးသီး ခွံ ကို လျှော် ဖြင့် ခက် ထားသော ရေ ဘူး ထဲမှ ရေ ကို အုန်း မှုတ် ခွက် ငယ် တစ်ခု ဖြင့် ငှဲ့ ၍ အာ ဂန္တု ဘုန်းကြီး အား ကပ် လိုက် ၏ ။ ပြီးလျှင် မိမိ နေမြဲ သစ်ပင် သို့ သွား၍ တရား ရှု မှတ် မြဲ ရှု မှတ် နေသည် ။ ဘုန်းတော်ကြီး ကား စကားကို “ ဆက် မောင် ပဉ္စင်း ပြန် ၏ တို့ ။ - တို့ များ သာသနာ နဲ ့ တွေ့ရတာ အလွန် အကျိုး များတယ် ။ နည်း နာ တ ကျ ကမ္မဋ္ဌာန်း ပေး တတ်တဲ့ ဆရာ ရဖို့ မလွယ်ဘူး ။ လက် ပံ တော ရ ဦး အာ ဒိစ္စ လဲ တော် ပါ ပေ တယ် ၊ ခုလို သာသနာ နဲ့ ဆရာ နဲ့ တွေ့ တဲ့အခါ အသက်ကို အပ်နှင်း နိုင်တဲ့ အထိ သာသနာကို “ ကဿပ ရော ဆရာ ဘုရားရှင် ကို ရော သာသနာတော် တစ် ထစ် ချ နောက်ပိုင်းမှာ ယုံ ဖို ့ ပုံ ဖို့ အရေးကြီးတယ် သံဃာ အ များ ။ ကိုယ် ကျင့် တရား ပျက်ကွက် နေတာ တွေ့ ရတော့ သူငယ်ချင်း ရဟန်း ခုနစ် ပါး ဟာ စိတ် တူ သဘောတူ က တိ ထားပြီး “ ဒီ အကြောင်း တရား ကို ပွား များ ရင် ဒီ အကျိုးတရား ကို မုချ ရမယ် ” ဆိုတာ ယုံကြည် တက် ကြ ကြတယ် တာ တောင်ပေါ် ၊ ကိုယ်တော် ရောက်တာနဲ့ ခုနစ် ပါး လုံး တစ်ပြိုင်နက် နွယ် ကြိုး လှေကား လှေကား ဆင်ပြီး ကို တွန်း တောင်ပေါ် ချ ပစ် ခဲ့တယ် ကို ၊ ပြန် လမ်း “ " မ တရားထူး ထား ဘူး ရလျှင် ။ ရ ၊ မ ရ လဲ ဒီ တောင်ပေါ် မှာ ငါ့ သင်္ချိုင်း ဖြစ် ပ စေ ဆိုပြီး အသက်နဲ့ လဲ အားထုတ် ကြ တာ ၊ တစ်ရက် ကြာတော့ တစ်ပါး က ရဟန္တာ ဖြစ် လို ့ အဘိ ညာဉ် နဲ့ မြောက်ကျွန်း ကြွ ပြီး ဆွမ်းခံ ကျွေး တယ် ။ ကျန် ကိုယ်တော် စု က မ စား ကြ ဘူး ၊ ကိုယ့် အစွမ်း နဲ့ ကိုယ် ရ မှ စား မယ်ဆိုပြီး အားကျမခံ အားထုတ် ကြတယ် ၊ နောက်တစ်ရက် တစ်ပါး က အနာ ဂါမ် ဖြစ်တယ် ။ ခုနစ်ရက် ကြာတော့ ကျန် ငါးပါး ဟာ တရားထူး မရဘဲ အစာရေစာ ပြတ် သေ ပြီး နတ်ပြည် ရောက်ကြ တယ် ။ ကိုယ့် တာဝန် ကိုယ်လုပ် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက် ပြတ် “ မောင် ပဉ္စင်း တို့ - တို့ တစ် တွေဟာ အဲသည် တုန်းက ထက် သာသနာ ပွ င့် လင်း နေ မှ ကိုယ် က တကယ် ယုံ ပြီး အ ဟုတ် လုပ်ဖို့ သာ လို တာပဲ ။ ကိုယ် က ရှေ့ မရောက်သေး ဘဲနဲ့ သူများကို အ လွတ် ရုန်း ငဲ့ ပြီး တာ ခေါ် မဟုတ်ဘူးကွ ချင်တာ မျိုး ယ့် ။ မလုပ်ရ ကိုယ့် ကိုယ် ဘူး ။ ကို တစ်ပါး ကောင်းအောင် ထဲ နေ ပေမယ့် လုပ်ရင်း တစ်ကိုယ် က အများအကျိုး ကောင်း ဆောင် နိုင်တာ “ မဟာ ဝဂ္ဂ ဒီ အလုပ် သံယုတ် ပဲရှိတယ် ပါဠိတော် ။ မှာ ဆရာ တ ပ ည့် ဝါး လုံး ထောင် တက် တဲ့ ဥပမာ ပြ ပြီး မြတ်စွာဘုရား ဆရာ ရော ၊ တက် ဟော တဲ့ တ ပ တော် ည့် မူ ရော တာရှိတယ် ကိုယ့် အလုပ် ။ ဝါး ကိုယ် လုံး ရို ကို သေ ပြီး ပခုံး ကိုယ့် ပေါ် ကိုယ် ထောက်ပြီး ကို စောင့် ထိန်း ရှောက် ပေးတဲ့ ရင်း နဝမ အကြိမ်