## PAGE 247 လူတစ်ယောက်၏ ထိ စပ် ရာ မှန်သမျှ ထင် အကြံအစည် ကျန် သည်ဟု စိတ်ကူး ယုံကြည် တို့ ပင် ကြ၏ လျှင် ။ ပျောက်ကွယ် ၍ မ သွား ။ ထိုသူ နှင့် အတွေး လူတစ်ယောက်သည် အ ရိပ် သဏ္ဌာန် များ ထို အခန်း အခန်း တစ် ၌ ခု၌ အမြဲ နေ ရှိ သွား နေ၏ ။ လျှင် ကမ္ဘာ ကျေ သော်လည်း ထိုသူ၏ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှေးရှေးက ထွက်ပေါ်လာ ခဲ့သော လောကီ ဘက် ၊ လောကုတ္တရာ ဘက် ၊ စစ်ရေး ၊ စီးပွားရေး စ သည် နှင့် စပ် ၍ အောင်မြင်ခဲ့ ကြ ဖူး သူတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန် အ ရိပ် အရောင် အကြံအစည် စ သည် တို ့ ထာဝရ ပျံ့ နှံ ့ တည်ရှိ နေကြသည် ။ အထူး မ သင်သည် ကြိုးစား ရ ဘဲ စိတ် ကို လုပ်ထုံး ဗလာ ဟောင်းများ ဖြစ်အောင် နှင့် ( နိ ထိတွေ့ ဝ ရ ဏ ကင်း ကာ စွာ လျှပ်တစ်ပြက် ) တည်ငြိမ် နေသော အသိဉာဏ် အခါ လင်း သာဓက လာ လည်း ပြီးလျှင် အမျိုးမျိုး အလိုရှိ ပြ ရာ ကြသည် ဘက် ၌ ။ တိုးတက်အောင် မြင်နိုင် သည်ဟု ယုံကြည် ကြ၏ ။ သီတင်းသုံး ပဋိ ပတ် ဖူး လုပ်ငန်း သော ဌာန တွင်လည်း စ သည် ရှေးက တို့၌ တရား ရဟန္တာ ထိုင် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ လျှင် ပို၍ သ တရား မုတ် သွားသော ရ လွယ် သည်ဟု သိမ် ၊ ယုံကြည်သော ယောဂီ များ ၊ လက်တွေ့ သာဓက များ ရှိကြ လေသည် ။ အသက် ထင်ရှား ရှိသော ရဟန္တာ အရှင်မြတ် ကြီးများ ထံ ၌ ဆည်း ကပ် ရ သော် ဆို ဖွယ် မရှိ ။ “ ဓာတု သော ဝ ဘိက္ခဝေ သတ္တာ သံ သန္တိ သ မေန္တိ ( ဓာတု သံယုတ် ပါဠိတော် ) သတ္တဝါ တို့ အချင်းချင်း ဓာတ် သဘော အား ဖြင့် သာ နှီးနှော ဆက်သွယ် နေကြသည် ” ဟူသော ဒေသနာ လည်း ဤ ၌ ၊ သာဓက ပင် တည်း ။ ဤကား စိတ်ပညာ ၊ သိပ္ပံပညာ တို ့ နှင့် ဆက်နွယ် ၍ မ ပျောက် ပျက် သော အရိယာ ဓာတ်အား အရောင် များ နှင့် အ ထိတွေ့ ဝါ နှင့် စပ် ဆက်သွယ်၍ ၍ အနည်းငယ် ရ နိုင် ဆက်လက် ပုံ ကို သဘော ပြ ဆို အ ရ မြွက် သော် မျှ ပြ တစ်ချိန်က ခြင်း ဖြစ်ပေ မြတ်စွာ ၏ ။ ဘုရားသခင် ဝေ နာဂ ပု ရ ပုဏ္ဏား ရွာ ကြီး သို့ ကြွရောက် စဉ် ဘုရားရှင်၏ အသားအရောင် မှာ ထန်း ဇမ္ဗူ ရာဇ် သီး မှ ည့် ရွှေ ကဲ့သို့ စင် ကဲ့သို့ လည်းကောင်း လည်းကောင်း ၊ ဇီး ရွှန်း ယွမ်း လဲ့ မှ ဝင်း ည့် ကဲ့သို့ အိ ၍ . နေသည်ကို လည်းကောင်း ဖူး ၊ လှော် တွေ့ ကြ ဦး ရသည် သစ် စ ။ ပုဏ္ဏား များ ရင်သပ် ရှုမော အံ့ သြ နေ ကြ၏ ။ ဝစ္ဆ ဂေါတ္ထ ပုဏ္ဏား + က မူ ပိုး ဖဲ ကတ္တီ ပါ နူးညံ့ သော အိပ်ရာ ယူဆ ၍ နေရာ နှုတ် ကလည်း ကောင်း နှင့် ဖွ င့်ပြီး နေ ရ ၍ မေးမြန်း သာ ဤမျှ သည် ။ အသားအရေ ထိုအခါ ဘုရားရှင်က ကြည်လင် - “ ရဟန်း တောက်ပ များအား သည်ဟု နူးညံ့ မိန် ့ ဆို ပြီးလျှင် သော အိပ်ရာ ရဟန်းတို့ နေရာ ကောင်း သုံးစွဲ ရ ခဲ မွေ့ ကြောင်း လျော် ၊ ရသော်လည်း သော မြင့် မြတ်သော ရဟန်း များ နှင့် နေရာ မ အပ် သုံးမျိုး စပ် ကိုလည်း ကြောင်း " ရှင်းပြသည် ။ ထိုနေရာ ( ဥစ္စာ သ ယ န မဟာသ ယ န ) သုံးမျိုး ကား ( ( ၁ ၂ ) ) နတ် ဗြဟ္မာ တို့၏ တို့၏ မြတ်သော မြတ်သော နေခြင်း နေခြင်း ( ဈာန် ( ဗြဟ္မ ဝိဟာရ လေးပါး ဖြင့် လေးပါး နေခြင်း ဖြင့် ) ၊ နေခြင်း ) ၊ န မ အကြိမ် ## PAGE 248 ( ၃ ) အရိယာ တို့၏ နေခြင်း ( သ မာ ပတ် ဝင် စား၍ နေခြင်း ) တို့ ဖြစ်ကုန်၏ ၊ ယင်း နေခြင်း သုံး မျိုးတွင် တစ်မျိုး မျိုး ဖြင့် နေ၍ အသားအရေ ကြည်လင် ကာ အရောင် အ ဝါ များ ထွက် ကြောင်း မိန့် တော် မူ လို ရင်း ဖြစ်၏ ။ ( တိ က အင်္ဂုတ္တိုရ် ၊ ဝေ နာဂ ပု ရ သုတ် ယခုအခါ ။ ) ယောဂီ များလည်း ဤသို့ ရှု မှတ် ပွား များ နေကြ သ ဖြင့် စိတ် ကြည် ၍ ရုပ် ကြည် ကာ အရောင် အ ဝါ များ ထွက်လာ ရ ပေသည် ။ ( ဂန္ဓာ ရုံ ဆရာတော် အခန်း နှင့် သေက္ချ တောင် ဆရာတော် အခန်း ၌ လည်း ပြ ပေ အံ့ ။ ) အနာ ထ ပိဏ် သူဌေးကြီး ကုန် ရောင်း ကုန် ဝယ် သွား စဉ် ဘုရားဖူး လို စိတ် ဇော ဖြင့် မိုးမလင်းမီ ထွက်သွား ရာ ဗုဒ္ဓါ ရမ္မ ဏ ပီတိ ကြောင့် မိမိ၏ ကိုယ် မှ ထွက်သော အရောင် ဖြင့် ည အမှောင် တွင် သွား လာ၍ ရ ကြောင်းလည်း ဖတ် နာ ဖူး ကြ ပေ လိမ့် မည် ၊ ဘုရားရှင် ကား အ တောင် ရှစ် ဆယ် အထိ ရောင်ခြည် များ အမြဲတမ်း ကွ န့် မြူး လျက် ရှိရာ လူ တို့ ကား တစ် လံ မျှ လောက်သာ ဟု ထင် ကြ ရ ပေသည် ။ ကိုယ့် ဈာပန ကိုယ် ကြိုက် စီစဉ် ယခု ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သာ ရွှန်း မှာလည်း နတ် ဗြဟ္မာ များ လာရောက် ဖူးမြော် ကြ ၍ လင်း ထိန် နေသည် မဟုတ် ။ တရား ရှု မှတ် ပွား များ ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော ( ဘာဝ နိဒ္ဓိ ) ကမ္မဋ္ဌာန်း တန်ခိုး ပင် ဖြစ်ပေသည် ။ ဘုန်းတော်ကြီး သည် ထို အကြောင်းကို ကပ္ပိယ ဦး ပွား ပေါ် အား မည်သူ့ကိုမျှ မ ပြောရန် ဟ န့် တား တော်မူ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး သည် ပရိနိဗ္ဗာန် စံ တော် မူ သည့် တိုင်အောင် မည် သည့် သာ မှု နာ မှုကို မျှ မ လိုက် ။ ပရိသတ် နှင့် ကင်း နိုင် သမျှ ကင်း အောင် နေ၏ ။ စင်စစ် သ ဖြင့် ပရိသတ် ကား ကြောက် ဖွယ် ကောင်း လေ စွာ ၊ သတိ - သမာဓိ အ ခံ နှင့် အသိဉာဏ် မေတ္တာ ခေါင်းပါးသော ပရိသတ် သည် ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ် အား သားအမိ ပင် ဖြစ်စေ ကာ မူ ဒုက္ခ အမျိုးမျိုး ပေး တတ် ၏ ။ တစ်မျိုး ပြီး တစ်မျိုး နှော င့် ယှက် တတ်သည် ။ ယောဂီ အား အ လှ ည့် တိုင်း တိုက်ရိုက် ပစ် ၍ မရသော မာရ်နတ် သည် ထို တူ ၏ သည့် ။ ထိုသို့သော မသိ မ လိမ္မာ ယောဂီ သူတို့ မှ တစ်ဆင့် ၏ ကိုယ်တွေ့ ဒုက္ခ အ ပေး ရ တတ် ပရိသတ် ကာ အမှိုက် မှ ကြောက် က စ ပြာ လ န့် သာဒ် ခြင်း မီးလောင် ဖြစ်ပေ လိမ့် သည် မည် နှင့် ။ ဘုန်းတော်ကြီး သည် အသက် ၇၀- ကျော်မှ စ၍ ၁၂၈၂- ခုနှစ် ( ၉၉- နှစ် ) မ တိုင်အောင် ကျန်းမာ သည် ထို ဟူ၍လည်း သုံး ထပ် ကျောင်း၌ မရှိ ၊ ထိုနှစ် ပင် တပို့တွဲလ မထင်မရှား တွင် သီတင်းသုံး ကား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တော်မူ၏ ရပ်ရွာ ။ ထူးထူးခြားခြား လူကြီးများ နှင့် ဘုန်းတော်ကြီးများ ကို ကျောင်းသို့ ပ င့် ဖိတ် ရာ မ ခေါ် စ ဖူး ခေါ် သ ဖြင့် ဝမ်းသာအားရ စည်းဝေး လာရောက် ကြသည် ။ ပရိသတ် “ ယခု ပ စုံ င့် လျှင် ဖိတ် ဘုန်းတော်ကြီး ရတာက တခြား က - ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး ။ တ ပ ည့် တော် သေ လျှင် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 249 ပွဲလမ်းသဘင် မလုပ်ဖို့ ။ ဘုန်းကြီးများ က လဲ အကူအ ပံ့ မလုပ်ဖို့ ပြောချင် လို ့ ပါပဲ ” ဟု အ မိန့် ရှိရာ ဘုန်းတော်ကြီး မှာ ရွှင်ရွှင် လန်း လန်း ကျန်း ကျန်းမာ မာ ရှိနေ၍ အားလုံးက ပင် - “ ဒီအချိန်မှာ ဒါတွေ အ မိန့် မရှိပါ နှင့် ဘုရား ၊ အချိန်ကျတော့ လဲ ဘုန်းတော်ကြီး ဆန္ဒ တော် အတိုင်း ဖြစ်ပါ စေ့ မည် ” ဟု လျှောက် တင် ကြသည် ။ ရပ်ရွာ လူကြီးများ ကို မူ သစ္စာ အ ဆို ခိုင်း ၍ ကြိုတင် ဟ န့် တား တော် မူ ၏ ။ အာနာပါန ရှု ပွား သော ယောဂီ တို့သည် မိမိတို့ သေ မည့် အချိန်ကာလကို မိနစ် မ ကွာ အတိအကျ သိ မြင်တတ် ကြ လေသည် ။ " “ တ ပ ည့် တော် ဈာပန မှာ ကုသိုလ် မရဘဲ အကုသိုလ် မ ဖြစ် ရစ် ကြပါစေ နဲ့ ၊ ဘုန်းကြီးများ နှင့် ရပ်ရွာ လူကြီးများ က လဲ သာသနာ တော်ကြီး နဲ့ ကြုံရ ကျိုး နပ် အောင် ဘာဝနာ တရား များကို ဦး ဆောင် ကြိုးစားကြပါ ” ဟုလည်း တိုက်တွန်း တော်မူ၏ ။ ကပ္ပိယ ဦး ပွား ပေါ် သည် ည စဉ် လို လို ဘုန်းတော်ကြီး အား တရားနာ ရင်း ဝတ် ဖြ ည့် ( နှိပ် နယ် ) ပေး လေ့ ရှိ၏ ။ တစ်ခုသော ည တွင် သုံး ထပ် ကျောင်းကြီး စာတိုက် ဗီ ရို ဘေး ၌ လဲ လျောင်း လျက် ဝတ်ပြု ခံ တော် မူ စဉ် - “ မောင် ပွား ပေါ် ၊ ခု ကာလ ဘုန်းကြီး ရော လူ ရော ရတနာသုံးပါးကို တကယ် ယုံ တဲ့ လူ ရှားတယ် ၊ ဘယ် အလုပ် မ ဆို ယုံ မှ လုပ်ကြ တာ ၊ လုပ်မှ လဲ ယုံ စရာတွေ တွေ့ တတ်တယ် ကွ ယ့် ၊ ယုံ မှ လဲ အ ဟုတ် အားကိုး တာ ၊ အားကိုး တော့ ပစ္စုပ္ပန် ရော သံသရာ ပါ အ စီး အ ပွား တွေ များတော့ တာပဲ ” ဟု ဖြည်းဖြည်း လေးလေး ကြီး အ မိန့် ရှိသည်ကို ဦး ပွား ပေါ် သည် နှိပ် ပေး ရင်း နာယူ နေ၏ ။ အတန်ကြာ အောင် ခြေ ဆုပ် လက် နယ် ပြုလုပ် ပေး နေသော်လည်း ဘုန်း တော်ကြီး၏ အသံ မှာ ဆိတ် သွား ၏ ။ ဆက်လက် တပေါင်းလ နား စွ င့် ဖြစ်၍ နေသေး ရာသီဥတု ၏ ။ ပေါ် ကား မ အလွန် လာတော့ ပူ အိုက် ချေ ။ လှသည် စာတိုက် ။ ဘုန်း ဗီ ရို ၌ ဟော် ထွန်း ကြီး၏ ညှိ တရား ထားသော သံ ကို လ သာ မှန် အိမ်မှာ အလိုအလျောက် မီး ငြိမ်း သွားသည် ။ သုံး ထပ် ကျောင်းကြီး တစ်ခုလုံး မှောင် ကျသွား ၏ ။ ဦး ပွား ပေါ် သည် စိတ် ထဲ၌ မ သင်္ကာ ၍ မီး ထ ထွန်း ညှိပြီး ဘုန်းတော်ကြီး အား အ ကြည့် လိုက် ရာ ယူကြုံးမရ ဖြစ်သွား ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သာ ရွှန်း ( ဦး က ဝိန္ဒ ) ကား အာယု သင်္ခါ ရ ချုပ် ငြိမ်း ၍ အ သင်္ခ တ အ ငြိမ်း ဓာတ်ကြီး သို့ အပြီးသတ် ကိန်း ဝင် တော် မူ လေပြီ ၊ ဓာတ် တော် ဖူး ရ မှ နောင်တ ဖြစ် ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုသော ထိုနေ့ ကား ဘုန်းတော်ကြီး အသက် ၉၉- နှစ် ၊ ၉- လ နှင့် ၉- ရက် ပြည့် သော နေ့ ဖြစ်သည် မှာ ထူးခြား လှ ပေ ၏ ။ မည်သို့သော အကြောင်းများ နှင့် ကြုံရ စေ ကာ မူ ကံတရား ၏ စီမံချက် ကား အတိမ်း အ ယိမ်း မရှိ ၊ တိ ကျ လှ ပေ စွာ ။ အသက် တစ်ရာ ပင် ရှည် သော်လည်း ဘုန်း တော်ကြီး၏ ပါရမီ ဓာတ် ခံ ၊ သတ္တဝါတို့၏ ကံ အားနည်း မှု ကြောင့် ဘုန်း တော်ကြီး၏ လူသား ဝေနေယျ ကား များပြား ဟန် မရှိချေ ။ နဝမ အကြိမ်