## PAGE 268 တော ရေ နံ ရ လောင်းပြီး ဝင်ရန် အ ဘုရား စ စ စီမံ အား လေတော့ မီး ပူဇော် ၏ လိုက်သည် ။ “ တ ပ ည့် ။ ငယ် ဘုန်းကြီး က ဆရာ ပုံ လည်း လုပ်သည် တ ပ ည့်များ ကဲ့သို့ပင် ကြည်ဖြူစွာ အရှင် သာ ရိ ပု ပင် တြာ လက်ခံ အား သင်္ကန်း တော် မူ သည်မှာ တ ရွတ် ဆွဲ သည် ကို လျှောက် တင်သော သာ မ ဏေ ’ ဟု ထုံး နှလုံး မ မြင်း မူ ၍ ၊ ( ဧဝံ သံ ဝ ရာ ဟိ တဿ ဘဂဝတော သာသနာ ပရိ တွင် သာ တစ် ယဒိဒံ ဥဒါန်း အ ပင် ည မ တွင် ည ဝစနေန ရစ် လေ , အ တော့သည် ည မ ည ။ ဝုဋ္ဌာ ပ နေ န - ဝိနည်း ။ ) လူပေါင်း , ပေါင်း၍ ဝမ်း ကျောင်း သော ရဟန်း နှင်ထုတ်ခံရ ဘုန်းကြီး ခြင်း ပုံ ပင် တော ဖြစ်၏ ထွက် ။ ထို ရာ၌ အပြစ်ကို အထူးခြားဆုံး သံဃာ က ကား စွပ်စွဲ ပဗ္ဗာ ဖော်ထုတ် ဇနိ ယ ကံ ၍ ဆောင် ခံရခြင်း ခြင်း မဟုတ် ( ဝါ ) ။ မိမိဘာသာ သဘော အ ချုပ်မှာ ကိုယ့် ကိုယ် ရဟန်း ကို အဆိုး ဖြစ်လျက် ထား၍ ထို ကံ ကို ပြု စေ ခြင်း ပင် ဖြစ်၏ ။ ထို ပဗ္ဗာ ဇနိ ယ ကံ၏ သစ်သီး မျိုး သော ပေးခြင်း လာဘ် ၊ မြှောက် တရား ဟော ဒကာ ခြင်း ၊ , ဗေဒင် ဒကာမ ဟော ခြင်း များထံမှ ၊ ဆေးကု ပစ္စည်း ခြင်း ရယူ စ မှုအတွက် သော ၂၁- ထို ပစ္စည်းများ ပြုလုပ် ဆွယ် သူ ( အ သာမက နေ သ မည် န , ကုလ သည့် ရဟန်း ဒူ သ န ) နှင့် နည်းများ မျှ မ အပ် ဖြင့် ။ မ သုံး လာဘ် ထိုက် ရအောင် ၊ စွ န့် ပစ် လုပ်လျှင် ရသည် ။ မြင်သမျှ မရလျှင် ပဗ္ဗာ ကြားသမျှ ဇနိ ယ ရဟန်းတို့ ကံ ပြု ရသည် က ။ နောင် ( နှင်ထုတ် ဤသို့ ရသည် မ လုပ်ရန် ။ ) ထို ဆုံး ကျောင်း မ , ရ၏ ၊ ထို ။ ပစ္စည်းများ သုံးကြိမ်ဆုံးမ၍ သာမက မှ ထို ပင် ဒကာ ဖြစ်၏ ထို ။ ရွာ တို့၌ ပင် အလှူ မ ခံရ တော့ ချေ ။ အလွန် ကြီး လေး သော မတရား လာဘ် ရှာ မှုကြီး ရကြောင်း အ နည်းမျိုးစုံ ဘ ယ့် ကြောင့် ဖြင့် ဆိုသော် ပေါင်းသင်း ဤသို့ ရယူ ရဟန်း ခဲ့သော ဆိုး ထို များ ပစ္စည်း က ကို လူ သုံးစား နှင့် ရောနှော မိ ( ကာ ကျောင်း ပစ္စည်း မ ရ . မ နေ လုပ်သော မိ သော ရဟန်း သူတော်ကောင်း ကောင်း တိုင်း ရဟန်း အား အာ ပတ် သင့် စေ ၏ ။ လူ ဒကာ တို့လည်း ထိုသို့ ဆက်ဆံရေး ဖြစ်လျှင် ) ကြီးစွာသော အန္တ ရာယ် ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာတော့ များအား ပေး သည် လှူ လို ။ ခြင်း ဒကာ မရှိ ၌လည်း ကြတော့ အကျိုးပေး သ ဖြင့် သာသနာတော်၌ မ ထက် သန် တော့ နှင်ထုတ် ချေ ရသော ။ ထို့ကြောင့် စည်းကမ်း လူပေါင်း တစ်ခု , ပေါင်း၍ ပညတ် ဝမ်း ခဲ့ရ လေသည် ကျောင်း ။ လာဘ် ရှာ သဒ္ဓါ ဖျက် ရဟန်း မျိုး ကို လိုက် ဘုန်းကြီး ပေ ပြီ ၊ သို့ရာတွင် ပုံ ကား ဤ ဘုန်းကြီး အပြစ် ပုံ မျိုး သည် မရှိ ။ မိမိကိုယ်ကို မ သန် ့ ရှင်း အဆိုး ဟု ထင် ထား၍ သမျှ ကျောင်း သံဃာ မှစ၍ စွ န့် ပစ် ခံယူ ခဲ့သည် ။ ထံ ၌ ထို ကံ ကို ကုလ ဒူ “ သ ဂိုဏ်း န ( ဒကာ အုပ်ကြီး တို ့ ဖြစ်လျက် သဒ္ဓါ ကို ဖျက်ဆီး ပဗ္ဗာ ဇနိ မှု ) ယ ကြောင့် ကံ ပြုသည် ခံရ သည်ဟု ကို ခံရ ပြော သလား ရစ် ဟု ကြ ပ မေး စေ ” လျှင် ဟု နောက် သား တို့ သတိရ ရှောင် နိုင်ကြ စေရန် သာသနာအတွက် မိမိ ဂုဏ် ကို အနစ်နာခံ ခဲ့ ပေသည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 269 လောကီ ပစ္စည်း ကို မ စုံ မက် အပ် ။ နှစ်သက်ဖွယ် ဂုဏ် ကား တောထဲမှာ သာ ရှိသည် ကိုလည်း သား စဉ် မြေး ဆက် သင်ခန်းစာ ပေး လို ပေသည် ။ မိမိ ကျူးလွန် မိ သည် ထက် အပြစ်ဒဏ် ကို ပို၍ ထမ်းဆောင် ခြင်း ၊ မိမိကိုယ်ကို သာ လျှင် မိုက် ရာ ထား၍ သာသနာ ပြုခြင်း မှာလည်း အံ့ဖွယ် သ ရဲ ဖြစ်ပေ ၏ ။ အချို့ ကား မိမိ မ တ ကျူးလွန် ည့် , တ ည့် မိ သည် အောင် ကို ဖာ ဖြေဖျောက် ထေး ၍ ဖုံးကွယ် ပစ် ရန် လို မ ကြ၏ ရိုးသား ။ “ မိုးကြိုးပစ် သော စိတ် ထန်း ဖြင့် လက် ဘုရားဟော ကာ ' ဟူ သကဲ့သို့ ကို ပင် မိမိ အပြစ်ကို ဘုရားဟော ပါဠိတော် ထန်း လက်ကြီး က လုံခြုံအောင် ဖုံး ကာ ပေးနိုင် လောက် သော ဆွဲ ဆ န့် ယူခြင်း မရှိနိုင် ခဲ့သော် ပါဠိတော် ကို ပင် အမှား ဖြစ်အောင် ဆက်လက်၍ ကောက် ကျစ် စဉ်း လဲ ကြ တော့သည် ။ နောက်ဆုံး “ အပြစ်မရှိ ဝါဒီ ” ( အ န ဝဇ္ဇ သည်် ) ဘဝမှ င ရဲ ၊ နတ်ပြည် ပင် မ ရှိစေလို သော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ပန်းတိုင် ထိ ကေ ရာ ဋိ ယ ပက္ခ ( စဉ်း လဲမှု ) ကြောင် လိမ် လှေကား ကြီးကို ထောင်၍ တက် မိ မှား ကြ ရှာ တော့သည် ။ ဘုန်းကြီး ပုံ တော ထွက် ခန်း ဘုန်းကြီး ပုံ ကား မရှိသော အပြစ်ကို ပင် အ ရှိ လုပ်၍ သာသနာကို စင် ကြယ် စေ ခဲ့ သည်မှာ သဒ္ဓါ ရှိသော ပညာတတ် သူတော်ကောင်း ကြီး ပီ သ ပါ ပေ စွား ၊ အပြစ်ကို ထုတ်ဖော် ဝန်ခံခြင်း သည် သာသနာ တော်လည်း စင် ကြယ် ၍ မိမိ လည်း တရားထူး ရကြောင်း သူတော်ကောင်း လက္ခဏာ ပင် ဖြစ်ပေသည် ။ ဘုန်းတော်ကြီး ပုံ သည် ဂါ မ ဝါ သီ ( ရွာ နေ ) ရဟန်း တို့၏ အ မူ အ ကျင့် အနံ့ အသက် များ အားလုံးကို ဆေး ကြော သုတ်သင် နေစဉ် တ ပ ည့် သံဃာ ဒကာဒကာမတို့ သည် အမျိုးမျိုး အကြောင်းပြ လျက် တော မ ထွက်ရန် တား ကြ၏ ။ ဖျက် ကြ၏ ။ “ မ တား ချင် ကြ နှင့် တော့ တ ပ ည့် တို့ ၊ တို ့ များ ပရိသတ် မွေး ၍ ပရိယတ် တာဝန် လည်း ထမ်း ခဲ့ပြီ ၊ တို များ ၆၇- နှစ် သေ ဝ ပါး နီး ရှိပြီ ။ သင်တို့အား မ ချစ်၍ မဟုတ် ။ နိ ယျာ နိ က ( ထွက် မြောက်ရေး ) သာသနာ တော်ကြီး နှင့် ကြုံ လို့ မှ တစ် မဂ် တစ် ဖိုလ် မရလျှင် ကြုံရ ကျိုး မ နပ် ” ဟု မိ မှန်း အေးအေး သိ သော ငါး သာ ၏ သာ တိုး ဖြင့် ထွက် နှစ် သိ ခြင်း မ့် ရင်း ကဲ့သို့ ကျောင်းကြီး လည်းကောင်း ပေါ်မှ ၊ လောင်စာ ဆင်း လာခဲ့ အား တော့ ကောင်းသော ၏ ။ ပိုက် မီး ကွန် ၏ မဆုတ် မ နစ် ရှေ့ တိုး ၍ လောင် ခြင်း ကဲ့သို့ လည်းကောင်း တ ပ ည့် ပရိသတ်များ အ ကြားမှ တိုး ထွက်၍ အ လာ သပိတ် ၊ တောင် ဝှေး နှင့် တိ စီ ဝ ရိက် သင်္ကန်း သုံး ထည် ကို ကျောင်း ဝိုင်း အ ဝ မှ ပင် ပံ့ သု ကူ ကောက်ယူ ရ ရှိလေသည် ။ အဘိ သိက် ခံ အံ့ သော မင်း ဧကရာဇ် သည် မင်း မြောက် တန်ဆာ ငါးပါး ရသကဲ့သို့ ပံ့ သု ကူ ရသော သင်္ကန်း များ ဖြင့် ကျောင်း အ ဝ မှာပင် လဲလှယ် ဝတ်ရုံ ၍ တ ပ ည့် ဒကာ , ဒကာမ တို့ မျက်ရည် ပြည့် သော မျက်စိ တို့ ဖြင့် ကြည့် ကြ ကုန် စဉ် ၊ တောင်းပန် ခ ယ ငိုကြွေး ကြ ကုန် စဉ် ကလျာ ဏ မိတ္တ လည်းဖြစ် တ ပ ည့်လည်း ဖြစ်ကြသော ဦး ဝဏ္ဏ နှင့် ဦး သီလ တို့အား နောက် ပါ ခေါ် ၍ နဝမ အကြိမ် ´ ## PAGE 270 ကလျာ ဘုန်းတော်ကြီး ဏီ တော ဦး သို့ သီလ ဝင် ကား တော် မူ ၁၃- လေ၏ ဝါ ရ ။ ( ဘုန်းကြီး လေပြီ ။ ဦး ဝဏ္ဏ ပုံ ၁၁၅၉- ကား ဦး ခု ဖွား သီလ ၊ ၁၂၂၆- ထက် ၄- ခု နှစ် တော ကြီး၏ ထွက် ။ ) ။ ထိုအခါ မှစ၍ အောက် မြန်မာနိုင်ငံတွင် “ တော ရ ဂိုဏ်း ' ဟူ၍ ထင်ရှား လေ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီးများ ဘုန်းကြီး ပုံ သည် ကလည်း ကလျာ ကြုံရာ ဏီ စပ် ကျောင်းတိုက် ရာ ဟောပြော တောင်ဘက် တိုက်တွန်း သစ် တော် စေး ပင် မူ ကြသည် လေး တိုင် ။ စင် ကျောင်း၌ လည်းကောင်း ၊ ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သီလ ကား ထို အနောက်ဘက် ကျောင်း ငယ် တစ် ခု၌ လည်းကောင်း သီတင်းသုံး တော် မူ ကြ၏ ။ ဝါ လ ကျွတ် သော် ဘုန်းကြီး ပုံ သည် ရွှေ ဟင်္သာ ကုန်း သို့ ကြွ ၍ ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သီလ လည်း ၁၂၂၈- ခုနှစ်တွင် အတူ လိုက်၍ ဝါ ကပ် လေသည် ။ ထို စဉ် က ဆင် နေ ကျား အောင်း ပု ပျောင်း ထူထပ် သော တော အရပ် ပေ တည်း ။ တစ်နေ့ တခြား တော ရ ဂိုဏ်းကြီး ထင်ရှား တိုးပွားလာ သ ဖြင့် ဘုန်းကြီး ပုံ ကို နာယက ထား၍ ၁၂၃၃- ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်း လမှစ၍ ဦး ဝဏ္ဏ ၏ လှုံ့ဆော် ချက်အရ ကြ ကျင်းပခြင်း ခတ် ဝိုင်း ၌ များ ဝိနည်း ပြုလုပ်နိုင် စာ ခဲ့ ပြန် ၏ ပွဲကြီး ။ အထက် ပြုလုပ်ခြင်း မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၊ ၁၂၅၃- ရွှေ ခုနှစ်မှစ၍ ကျင် ဂိုဏ်း ကဲ့သို့ ပဝါရဏာ ဂိုဏ်း ပွဲကြီး နေ သံဃာ ငယ်များ လည်း ရောင်ပြန် ဟပ် ကာ ဒိ ဌာန ဂတိ ( အတု လိုက်ခြင်း ) အား ဖြင့် ယခုတိုင် သေ ဝပ် ကျစ် လျစ် တော် မူ ကြ ပါ ပေ ၏ ။ ဘုန်း တော်ကြီး၏ အလေ့အထများ ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သီလ သည် ဆရာ နှင့် အတူ နှစ်နှစ် တာ မျှ လိုက်ပါ ဝါ ကပ်၍ နောက် ကာလတွင် နေရာအနှံ့ အ ပြား တစ်ပါးတည်း တစ် တော ထွက် ဝင် အ ရ ည ကင် ဆောင် တော်မူ၏ ။ ပဲခူး ပတ်ဝန်းကျင် နှင့် ကျိုက် ထို ၊ သထုံ ၊ မော်လမြိုင် ၊ မုဒုံ ၊ ဘီလူးကျွန်း စ သည် ဖြင့် ဝါဆို စဉ် ရန် မတတ်နိုင် အောင် ရှိလေသည် ။ သွားလေရာ ပိတ် မိုး ကျောင်း ထိုး၍ နေ၏ ။ အမြဲ နေရာ မရှိ ။ စောင် ဟူ၍ မရှိ ။ ချမ်း လျှင် သား ရေ နွယ် အ ခင်း ကို ခြုံ ၏ ။ ဘုန်း တော်ကြီး၏ အရပ်မှာ ငါး ပေ ခွဲ ခန့် ပျပ် ပျပ် ပါးပါး ရှိ၏ ။ အ သားတော် ဖြူ ဝါ ၍ ဝင်း နေ၏ ။ သာသနာရေး နှင့် စပ် လျှင် ပ င့် ရာ သို့ ကြွရောက် ချီး မြှောက် ၏ ။ စိတ် အလွန် ထက် ၏ ။ ဖြော ခရီးသွား င့် စင်း သည့် ၏ ။ အခါ ပဋိ ကပ္ပိယ ပတ် အ ၊ ရာ၌ သူ တော် သို ဝှက် စ သည် ၏ ။ အဖော် စာသင်တိုက် ပါ သည့် အခါ ကြီးများ လည်း ဖြစ်ထွန်း ပါ၏ ။ မြေ စေ လမ်း၌ လို ၏ ။ ခြေ သော်လည်း ဖြင့် သာ ကြွ “ ၍ နိဗ္ဗာန် ရောက်လေရာ မဂ်ဖိုလ် အတွက် ၌ အဝတ် ချီး ပုဆိုး မြှောက် ခင်း ပါ ” ကြ သ ဟု ဖြင့် လျှောက် မြေ ဝယ် မှ ခြေ သာ မ ကျ နင်း ။ ခင်း ကြွ ထား ၏ ။ ဆံပင် ပျား ပန်း များ ခတ် ခင်း မျှ ထားသည်ကို ကြိုဆို ကြ၏ မူ မ ။ နှင်း ၇၀- ။ သာသနာရေး ကျော် သောအခါ ကိစ္စ ထမ်း ရှိ၍ လူသိ စင် ၊ ခံ မီးရထား ကြွ ရသော ဖြင့် ဌာနတိုင်းတွင် ကြွ သည် ။ ပံ့ သု ကူ ဓုတင် ကိုလည်း အမြဲ ဆောင် မှန်း သိ ကြ သ ဖြင့် အချို့ လည်း သင်္ကန်း ကို သုသာန် ၌ ၊ လမ်းဘေး ၌ ချ၍ “ အသုဘရှု ကြွ ပါ ဘုရား ” ဟု ပ င့် တတ် ကြ၏ ။ ကု ဋီ လမ်း၌ နဝမ အကြိမ်