## PAGE 271 ချ၍ လည်း “ အ ဖူးမြော် ခံ ကြွ ပါ ” ဟု ပ င့် သူ က ပ င့် ကြ၏ ။ တစ်နေ့ ငါး ကြိမ် ခြောက် ကြိမ် သင်္ကန်း အသစ် လဲ ရ လေသည် ။ ကြာ သော် - “ ငါ့ မှာ ဝမ်း မ နာ ဘဲ ကု ဋီ သွား ရ ၊ မ သာ မရှိဘဲ အသုဘရှု ကြွ ကြွ နေရတယ် ” ဟု မိန် ့ တော်မူ၏ ဆွမ်း မ ။ ရ သောအခါ ရေ ဖြင့် သာ ရော င့် ရဲ နေ၏ ။ ဆွမ်း ကိုလည်း တစ်နေရာတည်း တစ်ခွက် တည်း ( ဧ ကာ သ နိက် ဓုတင် အ ရ ) ဘုဉ်း ပေး၏ ။ သွား နာ တတ် ၍ သက်သတ်လွတ် အမြဲ ဘုဉ်း ပေး၏ ။ မြင်း သ ရိုက် နှင့် သ လိပ် ပန်း နာ ရှိ၍ ထမင်း ရည် သင့် မြတ် သည် ဆို သ ဖြင့် ကပ္ပိယ များ က ရှာ ၍ ကပ် ရသည် ။ သိန္ဓော ဆား အနည်းငယ် ထည့် ၍လည်း ကပ် ကြ၏ ။ ရဟန်း ငယ်များ အား စာသင် ရန် တိုက်တွန်း ၍ ရဟန်း ကြီးများ အား တော ရ ဝင်ရန် တိုက်တွန်း လေ့ ရှိသည် ။ ရောက်လေရာ အရပ် တိုင်း ဒကာ , ဒကာမ များ က တစ် သုတ်ပြီး တစ် သုတ် အချိန်ဆွဲ ၍ ငါးပါးသီလ ချီးမြှ င့် ရန် လျှောက်ထား တတ် ကြ ရာ ဆုပေး ကို တို တို ပေး၍ လေ့ “ နမောတဿ ရှိ၏ ။ အ ကျွမ်း ဆို ” တ စ ဝင် သည် မ ဖြင့် ပြော အ ဟော ဆို ခိုင်း ။ လူ သည် အို နှင့် ။ လူမျိုး ပြီးလျှင် ခြား “ များ ကဲ ပါလာသော် - သွားကြ ၊ သွားကြ တရား အနည်းငယ် ” ဟု နှင် ဟော လေ့ ရှိ၏ ။ ဘုန်း တော်ကြီး၏ အလေ့အထ ကို သိထား သူတို့ က လူ အို နှင့် လူမျိုး ခြား များကို ရှေ့ ဆောင် ခေါ်သွား တတ် ကြ၏ ။ တရားဟော ပြန် လျှင်လည်း - “ သူ့အသက် မ သတ် နဲ့ ၊ သန်း ဥ မ တုပ် နဲ့ ၊ ငရဲကြီး တတ်သည် ” စ သည် ဖြင့် ရတနာ သုံးပါး ကို အ လေး အမြတ် ပြုရန် အခြေခံ ကို တိုတိုတုတ်တုတ် မမေ့ နိုင်အောင် ဟော လေ့ ရှိ၏ ။ ရံ လိုက် ခါ “ ဖူး ရူ ပက္ခန္ဓာ သော ဆရာတော်ကြီး အ နိစ္စာ ” စ တစ်ပါး သည် ဖြင့် က - ချပေး တတ် ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး နှင့် သုံးနှစ် ခန့် “ ဘုန်းတော်ကြီး အမြဲ လက်သုံး ပြုသော တရား ကား ငါတို့ သိ သော နည်း နှင့် မ ကွာ လှ ၊ လုံ့လ ဘုန်းတော်ကြီး ကြီးမား ၍ ဦး ရိုးသား သီလ ရောက် ဖြော င့် စင်း ရာ အရပ်၌ ခြင်း သာ ပစ္စည်း ကွာ လာဘ်လာဘ လေသည် ” များ ဟု အံ့ ဆို၏ သြ ။ လောက်အောင် များပြား ၏ ။ ရသမျှ ရဟန်းသံဃာ များကို သာ လှူ ပစ် သည် ။ မိမိ မှာ မူ သပိတ် တစ်လုံး ၊ သုံး ထည် သော သင်္ကန်း ဖြင့် သာ တစ် တော ထွက် ဝင် လှ ည့် လည် တော် မူ လေသည် ။ အန္တ ရာယ် အမျိုးမျိုး နှင့် တွေ့ကြုံ တော် မူ ရခြင်း ဘုန်းတော်ကြီး သည် အသက်ရှင် သမျှ ကာလပတ်လုံး တစ် တော ထွက် ဝင် လှ ည့် လည် ၍ အ ရ ည ဝါ သီ ( တော ရ ဆောက်တည် ) နေ တော် မူ ရာ ဘုန်းတော်ကြီး မ နေ ဖူး သော တောတောင် များ မရှိသလောက် ဖြစ်၏ ။ တော ကြီး မျက် မည်း တွင် သား ရဲ တိရစ္ဆာန်များ ကား ပေါများ လှ ပေသည် ။ အန္တ ရာယ် လည်း ကြီးမား လှ ပေသည် ။ သာမန်လူ တို့အတွက် အန္တရာယ် ဟု ထင်ရသော အရာများသည် ဘုန်းတော်ကြီး အတွက် မိတ်ဆွေများ သဖွယ် ဖြစ်နေသည် ကို တွေ့ ကြ ရ လေသည် ။ “ ဘေး ရန် ဟူသည် သူတော်ကောင်း များထံမှ မ ဖြစ် ၊ သူယုတ်မာ တို့ ထံမှ သာ ဖြစ်ပေါ် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 272 လာ ၏ ။ ထို့ကြောင့် သူတော်ကောင်း များ၌ ဘေး ရန် မရှိချေ ။ ” ( ဥပရိ ၊ ဗဟု ဓာတု က သုတ် ။ ) ကျား ဘုန်းတော်ကြီး သည် ၁၂၈၈- ခုနှစ်က ကျိုက် ဒေး ယျ ဘုရားကြီး အနောက်တောင်ဘက် ပိန်း အင်း တော ရ လေး တိုင် စင် ကျောင်း ငယ် တွင် သီတင်းသုံးရာ ယင်း ဌာန ကား ကျား များ ကျက် စား ရာ ဌာန ဖြစ်၏ ။ ကျောင်း အောက် နှင့် ကု ဋီ သွား လမ်း တစ် လျှောက် ကျား များ ည စဉ် ဟိန်း ဟောက် နေ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး ကား ကြောင် အ လား , နွား သဖွယ် အောက်မေ့ တော် မူ သည် ။ တစ်ချိန်က မူ ပဲခူး ချောင်း ဖျား ရှိ ကမ်း မြင့် ရွာ သုသာန် ဇရပ် ၌ တစ်ည တည်းခို တော်မူ၏ ။ ထို ရွာ ၌ ကျား ဆိုး တစ်ကောင် သည် ည စဉ် နွားများ ကို ကိုက် သတ် လေ့ ရှိ သ ဖြင့် ရွာသားများ မှာ ဘုန်းတော်ကြီး အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေကြသည် ၊ ညအခါ သွား၍ လည်း မ လျှောက် ရဲ ကြ ။ နံနက် မိုး လင်း မှ “ ကျား စာ ဖြစ် ရော့ မည် ” အ ထင် နှင့် သွားကြ ရာ လမ်းတွင် ဆွမ်းခံကြွ လာသည် နှင့် ပက် ပင်း ပါ ဖူး တွေ့ရ ၍ ရွာ ပြန်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ဆွမ်းလောင်း ကြ၏ ။ ဆွမ်းခံ အ ပြန် လိုက်ပါ ကြည့် ကြ ရာ ဘုန်းတော်ကြီး နှင့် ကျား ဆိုး ကြီးမှာ သုံး တောင် ခန့် သာ ဝေးသည် ကို တွေ့ ကြ ရသည် ။ ဒေး စွန် ပါ တော ရ ၌ နေစဉ် ကပ္ပိယ ဦး အာကာ လည်း အဖော် လိုက် နေ၏ ။ ကပ္ပိယ ကြီး ကား ဆောင်း အခါ လည်း ဖြစ် သ ဖြင့် မီး လှုံ ရန် နှင့် ကျား များ မ လာစေရန် ရည်ရွယ်၍ နေ့ခင်းက ထင်း တ ည့် ခွေ တ ထားပြီး ည့် ကြီး ဝင်လာ ညအခါ ၏ ။ မီး ထည့် ဘုန်းတော်ကြီး လှုံ လေ့ ရှိ၏ ကား ။ ကျား လေး တိုင် ကြီး တစ်ကောင် စင် ကျောင်း သည် ပေါ်၌ မီးဖို ရှိရာသို့ ရှိနေ၍ အော် တ ထိတ် လည်း ထိတ် မ ဖြစ်နေ၏ အော် ရဲ ။ မ ရဲ ။ ကျား သော်လည်း ကြီး လည်း ပြေး ခဲ မီးဖို စေ လုပ်နေ သို့ ပင် လာ၍ ရ၏ ။ ဝပ် မီးဖို နေ၏ မှာပင် ။ ရွတ် အတန်ငယ် ဖတ် ပွား များ ကြာ ရင်း လျှင် ကျား ကြီးမှာ မီး ပုံ အနီး ပါးစပ် ဟ လျက် သား မှိန်း သွား သ ဖြင့် ကပ္ပိယ ကြီးမှာ စိတ်သက်သာရာ ရ သွား ၏ ။ ကျား ကြီး ပါးစပ် အဟောင်း သား နှင့် အိပ်ပျော် သွား ခိုက် ကပ္ပိယ ကြီးသည် - “ ဒီ မီး ကျီး ခဲ တွေကော်ပြီး ကျား ကြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့် လိုက်ရ ကောင်းမှာပဲ ´´ ဟု စိတ် ကူး မိ ရာ ထို ခဏ ပင် ကျား ကြီး ဟိန်း လေ တော့သည် ။ “ .. ကပ္ပိယ ကြီး ဘာလို့ မကောင်း ကြံ ပြီး ပြစ် မှား ရသလဲ ။ ကိုယ့် အလုပ် ကိုယ်လုပ် တာ မဟုတ်ဘူး ခပ်ဆတ်ဆတ် ၊ တောင်းပန် ပြောလိုက် ၏ လိုက် ။ တောင်းပန်ပြီး ” ဟု ဘုန်းတော်ကြီး မေတ္တာ ပွား က လိုက် ကျောင်း မှ သာ ကျား ကလေး ကြီး ငြိမ် ပေါ်မှ ကျ အသံ သွားတော့ မြှ င့်၍ သည် ။ ( ကော့ကရိတ် နယ် တော များ ထွင် လည်း ကျောင်း လှေကား ရင်း ထိ ကျား များ လာ အိပ် ကြသည် ကို တွေ့ ကြ ရ၏ ။ ) နဝမ အကြိမ် ## PAGE 273 ဆင် ရွာ တော ဘုန်းတော်ကြီး ရ ၌ ၁၂၅ ဝ - ပြည့် သည် နှစ်လောက်က ကျိုက် ကို နှင့် သုံး သီတင်းသုံး မိုင်အကွာ ကင် ဖူးသည် ပွန်း စခန်း ။ ထို ဘေးရှိ ရွာ ၌ သက် သီတင်းသုံး ငယ် ကျင်း ရန် .. လောက် ပ င့် သော ဒကာ အရောက်တွင် သုံးယောက် လူ နှင့် များစွာ အတူ မောင်း နင်း သတ် တောင် ဖူး သော တော ဆင်ရိုင်း မှ လာ ကြ တစ်ကောင်ကို ရာ ရွာ အနီး တစ် တွေ့ မိုင် ရ၏ ခန့် ။ ဆင် နှင့် ရင်ဆိုင် တွေ့လျှင် ဒကာ သုံးယောက် မှာ ထွက်ပြေး ၍ တစ်ယောက် မှာ သစ်ပင် ပေါ် တက် နေ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး ကား ရှေ့ မ တိုး ၊ နောက်မဆုတ် ။ ရပ် မြဲ ရပ် နေ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး ဆီသို့ အား ကုန် ပြေး လာသော ဆင် ကြီးသည် အနား ရောက်လျှင် ပင် အလိုလို ပု ဆစ် တုပ် ပြီး ကျသွား ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး ကလည်း မ တုန်လှုပ် ။ ဆင်ရိုင်း ကြီးမှာ ပု ဆစ် တုပ် ပြီး မျက်ရည်များ တ တွေ အလားတူပင် တွေ ကျ ကာ ခေါင်း ၁၂၅၇- ငုံ့ ပြီး ခု နှစ်လောက် နောက် လှ ည့် တွင် ထွက်သွား ကျိုက် ထို သည် အင်း ကို စိုင် မြင် မောင် ကြ ရ တော လေသည် ရ ၊ ။ သထုံ ၊ မြေနီကုန်း တော ရ ၊ ခ ရွဲ တောင်ပေါ် တော ရ ကျောင်း များ၌ နေစဉ် ကလည်း ဆွမ်းခံ လမ်းတွင် တောဆင်ရိုင်း များ နှင့် တွေ့ ရာ ဆင်ရိုင်း များ က ပင် ရှောင် ပေးကြ ရ၏ ။ ကျောင်းဝင်း အတွင်း၌ တော ဆင် အုပ် ဝင်လာ ရာ တွင်လည်း “ သင်တို့ မ နှော င့် ယှက် ကြ နှင့် ” ဟု မိန့် တော် မူ ရာ လူ့ စကား တစ်ဖန် နားလည် ကော့ သကဲ့သို့ က ဒွတ် ထွက်ခွာသွား ရွာ တော ကျောင်း၌ ကြ ဖူး နေစဉ် ၏ ။ ကျိုက်ထိုမြို့ အရှေ့ ဘုရားသုံးဆူ တော ရ မှ ရဟန်းခံ ကိစ္စအတွက် ညအခါ တစ်ပါးတည်း ကြွ လာ ၏ ။ လမ်း ခု လတ် ဇရပ် တစ်ခုတွင် ဘုန်းတော်ကြီး လှည်း သမားများ နောက် လှည်း သပိတ် ဝိုင်း ချ၍ လွယ် နား နေကြ ၍ လိုက်ပါ ရာ ဒကာ ခဲ့ ၏ တစ်ယောက် ။ လ သာ သာ မှာ ကျိုက် တော လမ်းခရီး ထိုသို့ လိုက် တွင် လို တော သ ဖြင့် ဆင် အုပ် ကြီ . လာ နေသည်ကို အဝေးမှ ပင် မြင်နေ ရ၏ ။ ဒကာ မှာ “ သပိတ် အရှင်ဘုရား အပ်ပြီး နောက် နောက်ကြောင်းပြန် ပြန်ဆုတ် ပါ ” ဟု ထွက်ပြေး အကြိမ်ကြိမ် လေ၏ လျှောက် ။ ဘုန်းတော်ကြီး သော်လည်း မ ကို ရ လှမ်း သ ဖြင့် ၍ ကြည့် လိုက် ရာ မ တုန် မလှုပ် ဆင် အုပ် ထဲ မြုပ် သွားသည် ကို မြင်နေ ရ၏ ။ လှည်း ဝိုင်း ရောက်၍ . ထို ဒကာ က အခြားသူများ အား - ပြောဆို “ ရာ ခုလောက်ဆို လူအများက ဘုန်းတော်ကြီး “ အဲဒါ ဘုန်းတော်ကြီး မှာ အစအန ဦး သီလ တောင် ဖြစ် ရှာ လိမ့် ရ မည် တော့မှာ ။ ဒီ မဟုတ်ဘူး ဘုန်းတော်ကြီး ” ဟု က ဆင် သုံးဆူ မ နင်း တောင် ကျား သို့ မ သတင်း ကိုက် ဘူး မေး ” ဟု လိုက် ပြော သွား ကြ၏ ကာ ။ ပြစ် ထို မှား ဒကာ မိသမျှ လည်း သည်းခံ နံနက် မိုး ရန် လင်း ဝန်ချတောင်းပန် လျှင် ဘုရား လေသည် ။ မိုး ပေါ ရွာ ဘုန်းတော်ကြီး တော ရ ၌ နေစဉ် တောဆင်ရိုင်း က တွေ့ ရသော များ နှင့် ဖြစ်ရပ် အကြိမ်ကြိမ် မှာ ပို၍ အံ့ဖွယ် တွေ့ ရ ရာတွင် ကောင်း ကျိုက်ထီးရိုး လေသည် ။ တွေ့ လမ်း ပုံ မှာ မိုး ပေါ ရွာမှ သက် ငယ် တောင် သို့ ကျိုက်ထီးရိုး လမ်း ဖြင့် ကြွ တော် မူ ရာ ပဲခူး ပန်း လှိုင် နဝမ အကြိမ်