## PAGE 277 ကိုယ် နှင့် ဗုဒ္ဓ ရင်း၍ လက်ထက် သက်သေ တော် ထူ က ပြလိုက် ပြိတ္တာ မ ပေ သားအမိ ပြီ ။ တစ် တွေကို သတိရ မိ ပေသည် ။ ပြိတ္တာ မ ကြီး တစ် တ ဝန် ဦး သည် ကျောင်း သမီးငယ် ပတ်ဝန်းကျင် “ ဥတ္တရာ ၌ စား ” ကို ကြွင်း ချီ များ ၍ ၊ သား နှပ် ၊ ချွဲ ကြီး များကို “ ပု နဗ္ဗ စားသောက် သု ” ကို လက် ရန် လှ က ဆွဲ ည့် လျက် လည် ရှာဖွေ ဇေ နေ၏ အ စု အဝေးကို ။ ဘုရားရှင် မြင်ရ လည်း သ ဖြင့် ရဟန်း တစ်စုံတစ်ခု များကို တရားဟော စားသောက်ဖွယ် နေ၏ ။ ပြိတ္တာ ဝေ ခြမ်း မ ကြီးသည် နေသည် ရဟန်းတော် အ ထင် နှင့် ရောက်သွား သ ဖြင့် တရားပွဲ ၏ ။ မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟု မ ထင် ပေ ။ အနား တို့၏ သို့ အသံ ရောက်မှ သည် တရားဟော ပရိသတ် အပြင် နေ မှန်း သို ့ . သိ၏ ထွက် ။ ရိုး ထုံးစံ မရှိ ပါရမီ ဓာတ် ခံ ကြောင့် ဘုရားရှင်၏ တရား သံ သည် သူမအား လွန်စွာ စွဲ ငြိ စေ ၏ ။ နောက် “ တောင် သား ကျ ရော နေ သမီး ပါ ကော ရော လား တိတ်တိတ် သား ရယ် နေကြ ၊ လောကမှာ နော် ၊ မေ မေ လင် တို ့ ဒီစကား သား နှင့် မျိုး သမီး ကြားရတာ သား ဟာ အချစ်ဆုံး ပဲ ၊ တရား ဟာ အဲဒီ လောက အချစ်ဆုံး တွေထက် ချစ်စရာ ကောင်းတယ်နော် ၊ တိတ်တိတ် နေကြ ” “ ဟု ဟုတ်တယ် ချော့ မော့ မေ ပြော မေ ၊ သား ဆို၏ လဲ ။ သိပ် နားထောင် ကောင်းတာပဲ ။ သား မ ဆူ ဘူး ၊ ညီမလေး လဲ မ ဆော့ ပါဘူး ၊ ငြိမ် နေ ရှာ သား ပဲ ၊ မေ မေ ကြိုးစားပြီး မှတ်သား ပါနော် ” သား ကြီး ပု နဗ္ဗ သု က ဝန်ခံ တိုက်တွန်း ရှာ သေး ၏ ။ သားအမိ ကား တရား ပိုက် ကွန် ၌ မိ ကြ လေပြီ ။ သောတာပန် တရားပွဲ ဖြစ်သွားကြ ဆုံး လျှင် ( ၏ တိ ။ ဟိတ် သမီးငယ် ဇာတိ ဖြစ်ကြ ဥတ္တရာ သည့် ကား အတိုင်း ငယ် လွန်း ) သားအမိ ၍ နားမလည် နှစ်ယောက် ရှာ သေး မှာ သော ကြောင့် တရားထူး မ ရသော်လည်း ဇေ တ ဝန် ကျောင်းတွင် နေရာ ဗိမာန် ရ နေ သ ဖြင့် ဘုရားရှင်အား အဋ္ဌကထာ ဖူးမြော် ဆရာ ခွင့် တို့သည် ရ သွား သီဟိုဠ် လေသည် ။ ခေတ် ( သ ဂါထာ အရိယာ ဝဂ္ဂ ပုဂ္ဂိုလ် သံယုတ် တို့၏ ၊ ပု နဗ္ဗ အဋ္ဌပ္ပတ် သု သုတ် များ ။ ) ဖြင့် ဘုရားရှင် ယုံကြည် နိုင် ဒေသနာတော် ခက် သော ဗုဒ္ဓ အား ဒေသနာ ထောက်ခံ အား အား ထား သကဲ့သို့ ဖြ ည့် ပေးလျက် ဘုန်း တော်ကြီး၏ ရှိ ပေ ပြီ ။ ဖြစ်ရပ်များ လည်း သင်ခန်းစာ ယူ ကြစို့ မကြာခဏ ကျိုက် မောင်း ထို နယ်တွင် တီး သံ များ မောင်း ကြား ရ တောင် တတ် သည် သ ဖြင့် အလွန် မောင်း တော တီး တောင် ကြမ်း ဟုလည်း သည်ဟု နာမည်ကြီး ခေါ် ကြ လေသည် လှ ၏ ။ ။ မည်သူမျှ သို့ စင် မ နေ ဝံ့ တော ၊ မ သွား ကြမ်း ဝံ့ ၍ ကြ ။ လူ သူ မ နေ ၊ မ သွား ဝံ့ ကြ သ ဖြင့် ဆိတ် ငြိမ် အေးချမ်း လှသည် ။ ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သီလ အတွက် နေရာ ကောင်း တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး ကား ထို တောင် ပါ ၌ ဋ မည် လိ ပုတ် သည့် ပြည်သား ဘေး ရန် ဝိ နှင့် သာ မျှ ခ မထေရ် မ ကြုံတွေ့ရ သီဟိုဠ် ။ ကျွန်း စိတ္တ လ တောင် ၌ နေစဉ် လေး လ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 278 JJJ ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင် ပြည့် ကြွ တော့မည် လျှင် နေရာသစ် ဟု စိတ်ကူး တစ်နေရာ လျက် လျောင်း သို့ ပြောင်းရွှေ့ ခိုက် - မြဲ ထုံးစံ အ ရ စိတ္တ လ တောင် ၌ လေး လ ပြည့် ၍ ရန် များ “ ပါ အရှင်ဘုရား တော့မည် ။ ကြွ မ ကြွ လျှင် ပါ နှင့် တ ပ ” ဟု ည့် ရုက္ခစိုး တော်တို့ နတ် အချင်းချင်း က ငို ယို မေတ္တာ တောင်းပန် ပျက်ပြား သ ဖြင့် အငြင်းပွား ပရိနိဗ္ဗာန် ၍ ချမ်းသာ စံ သည်အထိ ရမည် သီတင်းသုံး ။ ရ ကြော ငင်း “ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ” ၌ ဆို၏ ။ သူတော်ကောင်းတို့ နေရာ ဌာန သည် နတ် ချစ် ခံရသူ သည် ထာဝ စဉ် အ ကောင်း ချည်း တွေ့ရ၏ ။ ( မေတ္တာ ဒေဝတာ ' နု ကမ္ပိ တော ပေါ သော ၊ သ ဒါ ဘ ဒြာ နိ ပဿ တိ ။ မဟာ ဝဂ် ။ ) ချစ် ဆေး လည်း ပွား မည်၏ ခြင်းသည် ။ အန္တ သမာဓိ ရာယ် ရ အကာအကွယ် လွယ် သော ကမ္မဋ္ဌာန်း ( ပရိတ် ) လည်း မန္တန် မည်၏ လည်း ။ သတ္တဝါ မည်၏ ။ အ များ၏ တို့သည် တော ရဟန်းတို့ ရ ပုဂ္ဂိုလ်များ မေတ္တာ အား ပွား မေတ္တာ သောအခါ မ ပွား တံ မီ က မြက် ခြောက် လှည်း ၊ လှန် နေရာ ရန် ခင်း ပြုခဲ့ ၊ ကြသော နင်း နှိပ် တော ပေး ၊ ရေနွေး စိုး နတ် ကျို စ သည် ဖြင့် အကျိုးဆောင် လာ ကြကြောင်း “ သုတ္တ နိ ပါတ် အဋ္ဌကထာ ' ၌ ပြ ဆို၏ ။ ဤ မ မူ သည် မေတ္တာ ကို ကဲ့သို့သော သတိပြု အကျိုး သ င့်၏ ။ အာနိသင် ဘုန်းတော်ကြီး မျိုး ကို အခြား ဦး သီလ မည် ၏ သည့် တန်ခိုး ကမ္မဋ္ဌာန်း သည် တွင် အ မျှ ဟော ဘယ်အရာ တော် ဖြစ်သည် ကို ဉာဏ် မျက်စိ ဖြင့် ကြည့် ရှု ၍ အတုယူ သင့် ကြသည် ။ မာရ်နတ် ပရိယာယ် ၊ သိ မ ကြွယ် ၊ အန္တရာယ် လူ တို့ ပြု ပဲခူး မြောက် က လိ ရွာ တပ်က လေး တော ရ ၌ နေစဉ် ဘိုး သူ တော် ကပ္ပိယ များလည်း လိုက်ပါ စိတ် မြန် ၍ လက် ဝတ် မြန် ရှိ၏ ကြီး ဝတ် ။ တစ်ခုသော ငယ် ပြု နေ ည ကြ၏ ဘုန်းတော်ကြီး ။ ထို တွင် သည် ဘိုး သစ်တစ်ပင် သူ တော်ကြီး အောက် ဦး ကျားဖြူ ၌ အေးဆေး သည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင် ၍ တရား ရှု မှတ် နေ၏ ။ ဦး ကျားဖြူ လည်း ကပ္ပိယ အဖော် တစ်ယောက် ဖြစ်မည် ရာ ခါး ပန်း ထင် ၍ ကြိုး ခေါ် အ ရာ သီး မ ကို ထူး စမ်း သ ဖြင့် မိ၍ ခေါင်းကို ဘုန်းတော်ကြီး လက်သီး မှန်း ဖြင့် ထိုး သိ ၏ သ ။ ဖြင့် မလှုပ် ထွက်ပြေး သ ဖြင့် မည် စမ်း ကြည့် ပြု ၏ ။ အဖော် များ က - “ ထွက်ပြေး လို့ အပြစ် က လွတ် မှာ မဟုတ်ဘူး ဦး သူ တော် ၊ ဘုန်းတော်ကြီး ကို ကန်တော့ လိုက်ပါ ” ဆို၍ ကန်တော့ သည် ။ ကြီးစွာသော သံဝေဂ ဖြစ်၍ ဦး ကျားဖြူ ရဟန်း ပြု သွား လေ တော့သည် ။ ရန်ကုန်မြို့ ၁၂၆၂- ကန်တော်ကြီး ခုနှစ်လောက်က လမ်း၌ ကိစ္စတစ်ခု ဘုန်းတော်ကြီး အတွက် သည် ခြေ နောက် ကျင် ကြွ ပါ ရဟန်း တော်မူ၏ သုံးပါး ။ လူ သူ ရှင်း နှင့် အတူ သော လမ်း က ပင် ဖြစ်၍ လမ်း မြင်း ဖယ် ရထား ပေးလိုက် တစ်စီး ရသည် သည် အကြမ်း ။ ထို ရထား မောင်းနှင် ဝါး နှစ် လာ ပြန် ရာ ခန့် တိုက် လွန် မိ မည် သွားသောအခါ စိုး ၍ ဘုန်းတော်ကြီး ဝုန်းခနဲ နှမ အကြိမ် ## PAGE 279 အသံ ကြား ၍ လှ ည့် ကြည့် လိုက် ရာ ရထား မှောက် ၍ ရထား မောင်း ကုလား သည် ဒ လိမ့် ကောက် ကွေး ကျ နေသည်ကို ကေ လာ တွေ့ သ တောင် ကြ ရ၏ တိုက် ။ ကုလား တော ရ ၌ နေစဉ် က ရွာ နေ ဘုန်းကြီး အချို့သည် ဘုန်းတော်ကြီး အပေါ် မနာလို ဝန် တို စိတ်ထား ဖြင့် အရက်သမား တစ် ဦး အား ပိုက်ဆံ ပေး၍ ဘုန်းတော်ကြီး ကြို ၍ ဘုန်းတော်ကြီး အား ရန် ပြု အား စေ ကြ၏ ခေါင်း ။ ထို နှင့် အရက်သမား တ အား ဝင် သည် တိုက်၍ ဘုန်းတော်ကြီး ဝှေ့ ၏ ။ ဆွမ်းခံကြွ ဘုန်း တော်ကြီး၏ ရာ လမ်း မှ မေတ္တာ ၊ သီလ ကြောင့် သူ၏ ခေါင်း ဒဏ်ကို မြေ ကြီး က ကိုယ်စား ခံယူ လိုက်သည် ။ အရက်သမား လည်း အရှေ့ဘက် အရှိန် ပြင်း စွာ နယ် ထို တစ် နေရာ၌ နယ် ပင် တွင်လည်း လဲ ကျသွား “ ဘုန်းတော်ကြီး ၏ ။ အား ဆွမ်း မ လောင်း ရ ' ဟု အ မိန့် ထုတ် တားမြစ် မိ သော ဘုန်းကြီး တစ်ပါး သည် ဝေဒနာ တစ်ခု စွဲ ကပ်၍ ဆွမ်း ပွဲ မြင်တိုင်း လ န့် အော် “ မူလ နေ ရ၏ ပဏ္ဏာ ၊ ထို သ ၊ မာ ရောဂါ ရ တဇ္ဇ ဖြင့် နီ ပင် ယ ပျံလွန် သုတ် ' ရ ၌ ရှာ ဟော သည် ။ တော် မူ သည့် အတိုင်း သိနိုင် ခက် သော မာရ်နတ် ပူး ဝင် ခြင်း ခံရ၍ သူ တော် သူ မြတ်များ နှင့် ရန် သူ အဖြစ် ယှဉ် ပြိုင် ရသော အဖြစ်မျိုး သည် အထိနာ ယင်း လေ သုတ် စွာ့ ၊ ကြောက် အ ဖွ င့် ၌ ဖွယ် မာ ရ နှင့် ကောင်း စပ် ၍ ဖွ လေ င့် စွာ့ ပြ ။ သည်မှာ အလွန် မှတ်သားဖွယ် ကောင်း လှ ၏ ။ မာ အောင် ရသည် ကြံ ပူး ဝင် ဆောင် ရုံ မျှသာ လီ ဆယ် မ က သော ယောဂီ အာရုံ နှင့် လိပ်များ ရန် သူ ကြားတွင် ကိုလည်း အမြင် ဖန်တီး မှား ၊ တတ် အ ကြား လေသည် မှား များ ။ ဖြစ် တရား ရှု ဥပမာ ပွား နေသော်လည်း တရား ထိုင်နေသော မ တော် ရဟန်း မ တ ည့် အနီး၌ လုပ်နေ မာတုဂါမ လေ ဟန် နှင့် မ အာရုံ ရှင်း မ လိမ် လင်း များ ဖြစ်လေ ဖန်တီး၍ ဟန် ၊ ပြ ယောဂီ သောအခါ နှင့် ရန် လူမိုက်တို့သည် သူ အဖြစ် ရင်ဆိုင် ထို မ ရဲ တော် ကာ မ ငရဲကြီး တ ည့် သည် ကြ ရ ကို ရှာ ကိုယ်တိုင် လေ၏ ။ တပ် လူမိုက်တို့ အပ် ပင် မြင်ရ င ရဲ မ တတ် ကြီး သ စေရန် ဖြင့် ယောဂီ ၁၂၅၅- တို့ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ခုနှစ်လောက်က ထို ဘုန်းတော်ကြီး သဘောကို သိမြင် သထုံ ဆင်ခြင် သို့ ကြွ ရာ ကြ ရာ တွင်လည်း ၏ ။ ဆွမ်း သုံးရက် မ လှုံ့ဆော် ဘုဉ်း ပေးရ ချက်အရ ။ ” “ " မြို့ရွာ တော လူကြီးများ ကောင် ဝင် လျှင် က “ ဘုန်းတော်ကြီး မြို့ရွာ နာ သည် အား ” ဆွမ်းလောင်း ဟု ရွာ နေ ဘုန်းကြီး သူ ဒဏ်ငွေ အချို့၏ ငါး ကျပ် ” ဟု တားမြစ် ကြ၏ ။ သုံး ရက်တိုင်တိုင် ဘုန်းကြီး နှင့် ရွာ လူကြီးများ ကို ကြောက် ၍ ဆွမ်း မ လောင်း နောက်တစ်နေ့ ရဲ ကြ ။ နံနက်တွင် ခြံ အလုပ်ရှင် ကို ဝိုင်း သည် ခြံ မှ အ ပြန် မိမိ ဇနီးအား - ကြည်ညိုစရာ “ ရှင် မရေ ကောင်း .. ပါ တို့ ခြံထဲက ဘိ သ နဲ ့ ။ ဆွမ်း သစ်ပင်အောက်မှာ မစားရ တာ သုံးရက် ဘုန်းတော်ကြီး တောင် ရှိပြီ ကြားရတာ ကို တွေ့ခဲ့ ဟုတ်မှာ ရတယ် ပဲ ။ ။ ခြံ နက်ဖြန် ဘေးက တို့ စမ်း ဆွမ်းလောင်း ထဲ ကိုသွားပြီး လှူ ရေ ကြရအောင် စစ်နဲ့ သပိတ် ၊ ဒဏ်ငွေ ထဲ ရေစ် ငါး ကျပ် ထည့် တပ် ပြီး သောက် ချင် တပ် နေတာ ပ စေ ” ဟု တွေ့ရတယ် ပြောဆို ။ လောင်း လှူ ကြ၏ ။ အချို့ လည်း ချုံ ကွယ် ၍ လှူ ကြ ရ၏ ။ မကြာမီ တစ် မြို့ လုံး အုတ် အုတ် နဝမ အကြိမ်