## PAGE 286 မေး ကြည့် ရာ ဦး မှိန် က - .. “ တ ပ ည့် တော် လဲ ဘုန်းတော်ကြီး မှန်း မသိပါဘူး ၊ ည က အိပ်မက် မက် တယ် ၊ အဲဒီ ကို ဆွမ်းလောင်း သွား ချေ ၊ ရဟန္တာ တစ်ပါး ကြွ လာ လိမ့် မယ် တဲ့ ၊ အိပ်မက် မက် တာ မှား သည် ဖြစ်စေ ၊ မှန် သည် ဖြစ်စေ ဆွမ်းလောင်း တာ ကုသိုလ် ရတာပဲ လေ ဆိုပြီး လာခဲ့ တာပဲ ဆရာတော် ” ဟု လျှောက် ရာ ပို၍ ပင် အံ့အား သင့် သွားပြန် ၏ ။ အခြားသူများ ကို မေး ကြည့် ပြန် ရာ တွင်လည်း ဦး မှိန် ကဲ့သို့ အိပ်မက် မြင် မက် ၍ ၊ အိမ် နှီး ချင်း က ပြော၍ ဘုမသိ ဘ မသိ လာ ကြ ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရ လေသည် ။ လူအုပ်ကြီး မှာ ဆွမ်း ကြီး လောင်း ပွဲ တ မျှ စည်ကား လှ ပေ ၏ ။ ကျောင်းအုပ် ဆရာတော်ကြီး ကား ရွှေအောင် ရိုး ဆရာတော်ကြီး ပင် ဖြစ်ပေ တော့သည် ။ ဆရာတော်ကြီး သည် ယခင်က အ ထင် လွဲ ပုံများကို နောင်တ ကြီး စွာ ဖြစ်၍ ရဟန်း သံဃာများ အား တရားဟော စာ ချ တိုင်း လို လို အ မိန့် ရှိ တော်မူ၏ ။ မကြာမီ တော ရ ဝင် တော် မူ လေသည် ။ ဘုန်းတော်ကြီး ကဲ့သို့သော သူ တော် သူ မြတ် တို့ မည်သည် ကား တစ်လောကလုံး ဒိုး ယို ပေါက် ဟင် လင်း ပွ င့် အောင် သိမြင် တော် မူ ကြသည် ၌ ယုံ မှား ဖွယ် မရှိ အပ် ။ သို့သော် သိမြင် တိုင်း မိန့် တော် မူ မည်ဟု မထင်မှတ် သင့် ။ ရွှေအောင် ရိုး ဆရာတော် ကဲ့သို့ နောက် ပါ တ ပ ည့်များ နှင့် ကိုယ် ကျင့် တရား မြတ်ကို ကျင့် သုံး မည့် အလားအလာ အကျိုး အာနိသင် ကို ပါ သိမြင် တော် မူ မှ အရိပ်အမြွက် အသိပေး တော် မူ လေ့ ရှိကြသည် ။ ထန်း လျက် ကမ္မဋ္ဌာန်း ဘုန်းတော်ကြီး ဘီလူးကျွန်း ကျိုက် ကွဲ တောင် တော ရ ၌ နေစဉ် လူများ ကန်တော့ လာ ကြ ရာ မရမ်း ရွာမှ ကုလား ကို ဘိုး အား - “ ဒီ ဒကာ အသက် ၆ ဝ - ရှိပြီ ၊ ဥပုသ် စောင့် ဖျင်း သည် ၊ ကိုယ့် အိမ်ကို ပင် အမှိုက် မ လှည်း ၊ ရေကြီး သောအခါ ရေ က လှည်း ပေးရ သည် ” ဟု မိန့် တော် မူ ရာ “ အ နိ မ့် ထဲ အိမ် ဆောက် သည် ကို ဘယ်လို သိ ပါ လိမ့် ” ဟု အံ့ သြ ကြ၏ ။ ရွာ လွတ် ရွာ သား တို့လည်း ဘုန်းတော်ကြီး အား ကျိုက် ကွဲ တောင်မှ ရွှေ့ ၍ ကျိုက် ဒိုး တောင် ၌ သီတင်းသုံး နေ ကြ၏ ။ ရန် ရေ လည်း ပ င့် မတွေ့ ကြ ရာ ၊ တောင်ပေါ် ယူ လည်း မ သို့ ယူ ရောက်သောအခါ မိ ခဲ့ ကြ ။ ထိုအခါ “ ရေ ဒကာတို့ ဆာ ၍ ဟို ပင်ပန်း သစ်ပင် မော အောက် ဟိုက် သွားပြီး ရေ ခပ် ကြ စမ်း ” ဟု ခိုင်း သည့် အတိုင်း သွား ခပ် ကြ ရာ စမ်း ရေ ရ သ ဖြင့် “ ဘုန်းတော်ကြီး မရောက် ဖူး ဘဲ ဘယ်လို သိ ပါ လိမ့် ” ဟု အံ့ သြ ကြ ရ ပြန်သည် ။ ဘုန်းတော်ကြီး လုပ်သော ရေ လော ၊ နဂိုက ရှိ နှင့် နေသော ရေ ကို ထိုးဖောက် သိမြင် ခြင်း သော မ ဆို နိုင် ။ က ညွတ် ကွင်း ကို ရင် ကြီး ဦး ပဏ္ဍိတ ၏ . ကိုယ်တွေ့ မှာ ပို၍ အံ့ဖွယ် ကောင်း လှ ၏ ။ ## PAGE 287 ကျိုက် ထို မောင်း တီး တောင် ၌ နေစဉ် ဦး စန္ဒ နှင့် ရသေ့ကြီး ဦး ပဏ္ဍိ ( ထို စဉ် က ရသေ့ ဝတ် သာ ရှိသေးသည် ကြိုး လို ခွေ ဟူသော ) တို့လည်း ရှေး ဘုန်းတော်ကြီး လူကြီး ပီပီ အရာရာကို နှင့် အတူ ကြောင့် လိုက် ကြ နေကြ တတ် ရာ ၏ ။ ရသေ့ကြီး တစ်နေ့ ဘုန်းတော်ကြီး မှာ “ လို လျှင် ရ အား စေ ၊ ဝတ်ပြု ရန် “ ဟဲ့ သွားသောအခါ ရသေ့ ၊ နင် ထန်း - လျက် ကို ခေါင်မိုး ထိုးပြီး ဘောက် မဲ့ သိမ်းဆည်း ထား ရ သ တုံး ” ဟု ့ မေး “ လျှင် လို လျှင် “ သိ ရ နေ မှတော့ အောင်လို့ ပါ မထူးပါဘူး ဘုရား ” ဟု ” ဟု ရှေ့ ယူဆကာ တိုး ၍ သာ လျှောက်ထား - ဝန် ခံရ တော့သည် ။ အင်း .... နင် ကမ္မဋ္ဌာန်း စီး ဖြန်း တဲ့အခါ ငါ့ ထန်း လျက် ကြွက် စားမလား ၊ ရှ ဉ့် စားမလား နဲ့ ကြောင့် ကြ ပြီး န င့် ကမ္မဋ္ဌာန်း ဟာ ထန်း လျက် ကမ္မဋ္ဌာန်း ဖြစ်နေမယ် ။ မ ထား နှင့် ” ဟု မိန့် တော် မူ ရာ ရသေ့ကြီး မှာ ပြုံးစိစိ နှင့် အံ့ သြ သွား ၏ ။ တစ်ခါ တွင် ဦး ပဏ္ဍိ သည် မကျန်းမမာ ၍ ထပ် ကေး ရွာ ဆရာ ထွန်း နှင့် ဆေးကု ခံ ရန် စဉ်း သွားမှ စား မိ ဖြစ်မည်ဟု သော်လည်း စဉ်း ဘုန်းတော်ကြီး စား ကာ ဘုန်းတော်ကြီး အား ငဲ့ ၍ မ သွား အား ဖြစ် လျှောက်ထား ။ ရောဂါ လည်း ရန် မ သက်သာ သွား၍ ၊ ဦး နောက်ဆုံး ချ စဉ် ပင် “ ဟဲ့ ရသေ့ ၊ နင်ငါ့ကို ငဲ့ မ နေ နှင့် ၊ ထပ် ကေး ရွာ ဆရာ ထွန်း ဆီ သွား လို တဲ့ နေ့ သွား တာပေါ့ ” ဟု ဆီး ၍ မိန့် လိုက် ရာ ရသေ့ကြီး ဦး ပဏ္ဍိ လှ ည့်၍ ပြန်လာ ရ တော့သည် ။ အ ကျင့် သာ မြတ် ၊ စာ မတတ် ၊ ထင်မှတ် မှား လေ ခြင်း ပျဉ်း မ နား ရွှေ ကျင် မှ ဒကာ မြို့ များ ကျောက်လုံးကြီး ဘုန်းတော်ကြီး ကန် အား ဘေး ဖူးမြော် အိုင် အထက် လို သ ဖြင့် မဟာ ရွှေ ကျင် သောင် မှ ဦး တော သာ ရ ထူး ၌ စ နေစဉ် သော မိတ်ဆွေများ ဒကာ များ သပိတ် က လိုက်ပို့ ကို ယူ၍ ကြ ကျောင်းသို့ ရာ ကန် ဘေး နောက်မှ အိုင် ရွာမှ လိုက်ပါ ဆွမ်းခံ လာကြသည် အ ပြန် လမ်းမှာ ။ ကျောင်းသို့ ပင် ဖူး တွေ့ ရောက်လျှင် ကြ ရ၏ ။ ဒကာ များအား ဤသို့ သြ ဝါဒ တရား ဟောကြား တော်မူ၏ ။ လက် မှု ပညာ “ ဒကာတို့ သာ တတ် ၊ အလွန် ၍ စူး ဆန်း ဆောက် ကြယ် တန်ဆာပလာ ခက်ခဲတဲ့ တန် မရှိလျှင် ဆောင်း ဖြစ်နိုင် ပြာ မလား သာဒ် များ ။ လက်နက် ဆောက် သာရှိပြီး တဲ့အခါ ပညာမတတ် မ ကျွမ်းကျင် လျှင် ကော ဆောက် လို ့ ရပါ့မလား ” “ မရနိုင်ပါ ဘုရား ” “ အေး .. လက်နက် ကိရိယာ ရော ၊ လက် မှု ပညာ ပါ ၊ ကျွမ်းကျင် မှ သာ ဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်လား ” “ “ ဒီ မှန်လှပါဘုရား ဥပမာ အတိုင်းပဲ ” သာသနာ လုပ်ငန်းမှာ လဲ သဒ္ဓါ ရော ပညာ ပါ နှစ်ပါး စုံ မှ သာ ဆောင်ရွက် လို ့ ရတယ် ။ တစ်ခုခု လို နေ လို ့မရဘူး ။ ဒါ ကြောင့် ကုသိုလ် ကိစ္စ အ ဝဝ မှာ သဒ္ဓါ ၊ ပညာ စုံ လင် အောင် ကြိုးစားကြ ” ဟု မိန့် တော် မူ သည် ။ ## PAGE 288 တရားနာ အ ပြီး ဒကာ များ ဦး ချ၍ ပြန် ခဲ့ ကြ၏ ။ လမ်း သို့ ရောက်သောအခါ ပျဉ်း မ နား က ဒကာ တစ် ဦး မှာ ဝမ်းသာ ဝမ်းနည်း ဖြစ်ကာ - မရှိပါဘူး “ ဗျာ ဘုန်းတော်ကြီး ။ ဟော လိုက်တဲ့ ဟာ အဘိ တရား ညာဉ် က ကျွန်တော့် ရတဲ့ အရိယာ ကို ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မ တာ ပဲဗျ ဆိုတာ ” ဟု ဆို၍ မ ယုံကြည် အားလုံးက စရာ စိတ်ဝင်စားပြီး “ ကျွန်တော်တို့ အကျိုးအကြောင်း အ လာ က ဘုန်းတော်ကြီး ကို မေး ကြ၏ နောက်မှ ။ လိုက် လာ က ထဲက ကျွန်တော့ စိတ်ထဲမှာ စိတ်ကူး ပြီး လိုက် လာခဲ့တာ ။ “ အင်း …… . ဘုန်းတော်ကြီး ဟာ အ ကျင့် သီလ ပဋိ ပတ် တော့ ပြည့် စုံ ပါ ရဲ့ ၊ စာပေ ပရိယတ္တိ အ ရာ မှာတော့ မ ထင်ရှား လေ ဘူး ။ စွယ်စုံ ပုဂ္ဂိုလ် ကား အ ရှား သား ပဲ ” တ လို့ မင် တစ် ဆုံး မ လမ်း တာ လုံး ဗျ ” ဟု ကျွန်တော် ရှင်းပြ စဉ်း လေသည် စားပြီး ။ လိုက် လာတာ ဘုန်းတော်ကြီး ဒါကို သိ လို့ ဤနေရာ၌ သူတစ်ပါး စိတ်ကူး အကြံကို သိ မှု နှင့် စပ် ၍ သတိပြုဖွယ် တစ်ရပ်ကို အနည်းငယ် တင်ပြ လို ပါ၏ ။ သူတစ်ပါး အကြံကို သိ သည်မှာ “ ပ ရ စိတ္တ ဝိ ဇာ န န အဘိ ညာဉ် ” ဖြစ်၏ ။ ထို အဘိ ညာဉ် ရမှသာ သိ သည် မဟုတ် ။ သမာဓိ အား ကောင်း လျှင်လည်း အထိုက်အလျောက် သိနိုင် ပေ ၏ ။ အခြားနည်းလမ်း သို့သော် မစင် ကြယ် များ ၊ မပြတ် အကူအ သား ပံ့ များ ၊ မ ဖြင့် တိ ကျ လည်း ။ အ ကျင့် သိ နိုင်ကြ သီလ လေသည် ( ဗြဟ္မ စ ရိ ။ ယ ထိုသို့ ) နှင့် သူတစ်ပါး မ စပ် သော စိတ် အကြံကို သိ တိုင်း အရိယာ မဟုတ် ။ မဟုတ် ရုံ သာမက သီလ မျှ ပင် ပြည့် စုံ သူ ဟု မ ဆို နိုင် အသိဉာဏ် သေး ချေ ။ ဘုန်းကြီး နည်း၍ ထူး လည်းဖြစ် ကဲ ခြင်းကို ၊ ထိုသို့ သာ ဤသို့သော အထင်ကြီး တတ် ထူးခြားချက် သူ တို့၌ အရိယာ အချို့ လည်း မှန်း အတ္တ ရှိနေ ပြန် လွန်ကဲ သ ဖြင့် လှ သော မဟာယာန ဘုန်းကြီး ( ထွက် ရပ် လမ်း ဆရာ ) မှန်း မခွဲခြား နိုင် ရှာ ကြ ။ စာသင်တိုက် ကြီးများ တည်ထောင် ပေးခြင်း တိုက် ကြီးများ ဘုန်းတော်ကြီး ဖြစ်မြောက်အောင် သည် အောက်မြန်မာပြည် လည်း … တည်ထောင် အရပ်ရပ် … မြို့ကြီး ဆောင်ရွက်ပေး များ၌ ပရိယတ္တိ တော် မူ - ခဲ့သည် စာသင် ။ ပရိယတ္တိ ကျေးဇူး ဂုဏ် ကို များစွာ သိ တော် မူ ခြင်း ပင် ဖြစ်၏ ။ ပြောင်းရွှေ့ ကိုယ်တော်တိုင် ၍ ရာသက်ပန် က မူ တောထဲမှာ တစ် တော ပင် ဝင် ပျော် တစ် တော်မူ၏ တော ထွက် ။ ပဋိ သစ်ပင်တစ်ပင် ပတ် ၏ ချမ်းသာ မှ ကို တစ် သန္ဒိဋ္ဌိ ပင် သို့ က ( ကား ကိုယ်တွေ့ စေရန် ) များစွာ ခံစား လိုလား တော် မူ ရာ တော်မူ၏ ထို ချမ်းသာ ။ ထို မဂ်ဖိုလ် မျိုး သား ချမ်းသာ စဉ် မှန် မြေး များကို ဆက် ထိန်းသိမ်းထား ရှင်သန် ပြန် . ပွား နိုင်သော ထွန်း အ ရာ ကား ပရိယတ္တိ မှ တစ်ပါး အခြားမရှိ ပေ ။ “ ပဋိ ပတ် ကန် ၊ ပဋိ ဝေ ဘောင် ဓ ဟူသော ရှိမှ ရေ တည် သာသနာ နိုင် သကဲ့သို့ သုံးရပ် သည်လည်း ရေ ရှိမှ လည်း ထို ဥပမာ ကြာ အတိုင်း တ င့် နိုင် ပင် ပေသည် တည်း ။ ။ ထို့ကြောင့် ပရိယတ် ၊ နဝမ အကြိမ်