## PAGE 295
<!-- 514→514 fragments, 22 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ပရိနိဗ္ဗာန် ခရီး နှင့် ဓာတ်တော်များ
မြစ် ဝ ကျွန်း ဘုန်းတော်ကြီး တစ် လျှောက် သည် မှ သိမ် ၁၂၆၈- သ မုတ် ခုနှစ် ရန် ဝါ ဆယ် ကို ဘီလူးကျွန်း ဌာန ပ င့် ထား ကွမ် ကြ၏ သဲ ။ တော ရန်ကုန် ရ ၌ ဝါဆို သင်္ဘော တော်မူ၏ မ စီး မီ ။
မော်လမြိုင် သိမ် သ မုတ် ပုဂံ ရန် လာ တောင် ပ င့်၏ ကျောင်းတိုက် ။ အခန်း ၌ အတွင်း၌ ခေတ္တ နေ ခိုက် ဘုန်းတော်ကြီး ကျုံ ဒိုး တော တစ်ပါးတည်း ရ မှ ဘုန်းကြီး ဦး ကိန်း ဉာ ဏုတ္တရ အောင်း လည်း စဉ်
ဦး ဉာ ဏုတ္တရ ဝင်၍ ခြေ ဆုပ် လက် နယ် ဝတ်ပြု သည် ။ အရိုး ပေါ် အ ရေ တင် နေသည်ကို တွေ့ ရ
သ ဖြင့် “ စိတ်မကောင်း တ ပ ည့် တော်၏ ချေ အသွေး ။  အ သား တွေလဲ ဆွေး ကုန်ပြီ ။ ပ င့် သူတွေကတော့ ကျန်းမာ တယ်
တောထဲမှာ ထင် ကြ မှာပဲ ပဲ ၊ မ သေ ကျန်းမာ ချင်တယ် တော့ဘူး ” ဟု ဦး မိန် ဉာ  ့ ဏုတ္တရ တော် မူ ၊ သ သေ ဖြင့် ရင်လည်း ပို၍ စိတ်မကောင်း မြို့ထဲ ရွာထဲမှာ ဖြစ် မ သေ ရ ပြန် ချင်ဘူး ၏ ။ ၊
ဟု နှစ် “ သိ ဦး မ့် စကား ဉာ ဏုတ္တရ မိန့် သိမ် တော် အတွက် မူ မှ အတန်ငယ် လဲ ပြည့် စုံအောင် အား တက် လုပ်ထား သွားသည် ပေါ့ ၊ ပြန်ရောက် ။ “ မြို့ ရွာ ထဲ နိုင် မ ကောင်း သေ ချင်ဘူး ပါ ရဲ့ ” ”
ဟူသော စကားကို မူ နား ထဲက မထွက် ။
ယူ သူ က နောက်တစ်နေ့ မ ယူ မိ၍ ကုန်း တွင် ပတ် ရန်ကုန် က စီး ရသည် ထွက် မည့် ။ ပြန် သင်္ဘော ဆင်း မည် ကို တ အ ပ ပြု ည့်များ ကုန်းဘောင် နှင့် အတူ နုတ် စီး ရာ နေပြီ လက်မှတ် ဖြစ်၍
ကြုံသလို ရောဂါ ကလည်း လိုက်ပါ ပို၍ ရ ပြင်းထန် လေ၏ ။ နေချိန် သက်တော် မာရ် နံတ် လည်း သည် ၇၅- မလွတ်တမ်း နှစ် သို့ ရောက်၍ ဒုက္ခ ပေး ဒူ နေ၏ လာ ၊ သွေး ရန်ကုန် ဝမ်း
ရောက်လျှင် ဆိပ်ကြီး , ခ ရွဲ ခ ဖို ပန်းတနော် သိမ် များကို သင်္ဘော သ မုတ် ပေး ပြောင်း တော် မူ စီး ခဲ့ ၏ ၍ ။ တန်ခူးလ ဝဲ့ ထော င့် ရွာ ရာသီ , ဒေါ ကလည်း ဝါ ရွာ ပူ , ပြင်း အင်း လှ မ သ ရွာ ဖြင့် ,
ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယဲ့ ယဲ့ မျှသာ ရှိ တော့သည် ။
ထို့နောက် ညောင်တုန်း ရွှေ ဟင်္သာ တော ရ သို့ ဝင် ပြီးလျှင် ဓနုဖြူ မှ ဇလွန် သိမ် သ မုတ် ပွဲ သို့
ကြွ ပ င့် ရ ဆောင် လေသည် ရေး ။ အဖွဲ့များ လမ်းခရီး ရောက်နေ တစ် လျှောက် ကြ၏ ။ ရက် သွားနေကျ အား မရှိ ချီး ကျွန်း မြှောက် ပတ် သင်္ဘော တော် ရ မူ ပျက် ၏ ။ ဇလွန် နေ၍ ဓနုဖြူ သို့ ကြွ တွင် ရန်
စောင့် အ နှိပ် သည် နေရသည် တစ်ယောက်က ။ ဒူ လာ သွေး ဝမ်း - လည်း တ တွေ တွေ ကျ နေ၏ ။ အာဟာရ လည်း မ ဝင်တော့ ပြီ ။
ဓာတ် “ တွေ ပျက် ဘုန်းတော်ကြီး ကုန်ပြီ ” မှာ ဟု အသွေး ပြော၏ အ ။ မျက်နှာ သား ကပ် ကုန်ပြီ တော် ကား ၊ ဘယ်နေရာ ကြည်လင် ကိုင် ငြိမ်းချမ်း ကိုင် အရိုး လျက် ချည်းပဲ ပင် ။ ၊
၁၂၆၉− ခုနှစ် ၊ ကဆုန်လ ပြည့် ကျော် သုံး ရက်နေ့ အ ဝင် ည နှစ် နာရီတွင် ဇလွန် သို့
ဆိုက်ရောက် ရုံ ပွဲ က ပြ ခိုက် ဖြစ်၍ သည် ။ ဥ ပွဲ ပင် သြ သံ ရပ် ကြား လိုက်ရ ရလျှင် လေသည် တစ် မြို့ ။ လုံး ထွက် ထွက်၍ နေ ကျ ကြို သင်္ဘော ကြသည် ပြင် ။ ဦး မပြီးသေး ပု စင် တော်ကြီး သ ဖြင့်
သင်္ဘော တစ်စင်း အစား ထွက်၍ လိုက်ပါ ခဲ့ရာ ထို သင်္ဘော ၏ အမည်မှာ “ နိဗ္ဗာန် ” ဖြစ်နေ
တော့သည် ။ ဇလွန်မြို့ သုသာန် ကျောင်းသို့ ရောက်လျှင် အချိန် မ ဆိုင်း ဘဲ နေ့ ချင်း သိမ် သ မုတ်
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 296
<!-- 475→475 fragments, 23 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင်
ပေး တော် ထို မူ နေ့တစ်နေ့ သည် ။  လုံး အ ဖူး အ မြော် ခံ ၍ ည တွင် ဒူ လာ သွေး ဝမ်း မှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ
ဆင်း သင်္ကန်း လေ၏ ကို ဆွဲ ။ ရာ ဆေးဝါးများကို မ လွှတ် ဘဲ ဆုပ် ပင် ထားသည် ပယ် မြစ် ။ “ တော်မူ၏ ဒီ သင်္ကန်း ။ သင်္ကန်း လဲ ပံ့ သု များ ကူ သင်္ကန်း ပေ ကျံ ၍ ပါ ၊ အသစ် ဗိန္ဓု လဲ လဲ ထိုး ရန်
ပြီးပါပြီ ဘုရား ” ဟု လျှောက် မှ လဲ ခွင့် ပြု လေသည် ။ လေးရက် တနင်္လာနေ့ နံနက် ခုနစ် နာရီ
သက်တော် ၇၅- နှစ် အ ရ တွင် သတိ သမ္ပ ဇ ည အ ပြည့် ဖြင့် ခန္ဓာဝန်ကို အပြီးတိုင် စွ န့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တော် မူ သည် ။
သူတော်ကောင်း ကြီး တို့ ကား သာသနာအတွက် သတ္တဝါများ အတွက်
နောက်ဆုံး အ မိနစ်အထိ သင်္ခ တ နိဗ္ဗာန အသုံးပြု ဓာတ် ၏ ထာဝရ တော် မူ သွားကြ အတု မဲ့ မြဲ ငြိမ်း ဖြစ်၏ အေး ။ ခြင်းကို သိ တော် မူ ပြီးသော ရဟန္တာ
အရှင်မြတ် တို့သည် ပရိနိဗ္ဗာန် စံ ဝင် ရသည် ကို အတုမရှိ ဝမ်းမြောက် တော် မူ ကြ ကုန် ၏ ။
ပရိနိဗ္ဗာန် “ မြို့ထဲ ပြုခြင်း ရွာ နှင့် ထဲ မ လူ သေ တို့ ချင် သေ ’ ရခြင်း သည့် ၊ အတိုင်း ထာဝရ သုသာန် အ ငြိမ်း ဓာတ်ကြီး တော ရ ၌ ပရိနိဗ္ဗာန် ရရှိခြင်း နှင့် ပြု အတည် တော် မူ ခဲ့ပြီ မ ကျ ။
ဘဝသစ် ဒုက္ခ တစ်ခုခု ရ ခြင်းကို နားမလည် ရှာ ကြသော ရဟန်းရှင် လူ တို့ ကား ကြည်ညို သလောက်
မျက်ရည် မကျန် က ပ အမှန်ကို အသံ ကုန်အောင် သိ သော ငိုကြွေး နတ် ဗြဟ္မာ ရှာ ကြ ကုန် သူတော်ကောင်းတို့ ၏ ။  ကား အမျိုးမျိုးသော
ဝမ်းသာ သဘာ ခြင်း အထိမ်းအမှတ် ပ အ  ကို ပြ ကြ ကုန် ၏ ။ ဇလွန် နယ်မြေ တစ် ပြင် လုံး သိ မ့် သိ မ့် ကိုလည်း တုန် မျှ
ငလျင် ကြာ . ကြ ရသည် တော်လည်း ။ အမျိုးမျိုးသော ပဲ့ တင် ဟည်း အပ် ကာ ညာ မဟာ ဏ ပထဝီ က သစ်ပင် မြေ တို့လည်း ကြီး၏ ကောင်း အလုအယက် ချီး သာဓု အပြိုင်အဆိုင် သံ
အခါ မဲ့ 66 သီး မဖြစ်နိုင် ပွ င့် ပု ဇော် ၊ ချဲ့ ကြ ကုန် လွန်း ၏ သည် ။  " ဟု ထင်ရသော ပိဋက စာပေ လာ ဖြစ်ရပ် တို့သည်
“ နည်း တောင် နည်း ပါ သေး က လား ” ဟု ပညာရှိ သူတော်ကောင်း တို့၌ တ အား တက် ကြ
ရ လေသည် ဘုန်းတော်ကြီး ။  ခန္ဓာ ဝန်ချ သည်မှာ ဇလွန်မြို့ ငယ် ကလေး ဖြစ်၍ ဘုန်းတော်ကြီး
ဂုဏ် အလောင်းတော် နှင့် မ တန် ကို ဟု တောင်း ယူဆကာ ကြ၏ ရန်ကုန်မြို့ ။ နောက်ဆုံး ဒကာ ဆရာတော်ကြီးများ , ဒကာမ များ က အ သင်္ဘော မိန့် အ ရ စင်းလုံးငှား စစ်တပ်များ ၍ ၊
ပုလိပ် များ မြတ်စွာဘုရား ဖြင့် ပင် အကြပ်ကိုင် ပရိနိဗ္ဗာန် ရန် စံ စီစဉ် စဉ် က ကြ ကဲ့သို့ လေ မလ္လာ တော့သည် နယ် ။ သား ဇလွန် သား တို့သည် လည်း
သော ကုန်း က တော်ကြီး နှင့် ဒေါသ သီတင်း မွှန် ကာ သုံ · “ ဖူး ရာ အသက် အရှေ့ဘက် နှင့် လဲ မည် တစ်လွှား " ” ဟု မှ ကစ် ရဟန်းရှင်လူ ခဲ နက် အုံကြွ များကလည်း လာ ကြ ကုန် ကိုယ့် ၏ ။
အကြောင်းပြ ဖြစ် အရှေ့ဘက် နှင့် ကိုယ် လေ မ လွ တောင်းဆို င့် စေ ရဘူး လာ ကြ၏ ဟေ့ ” ဟု ။ ဇလွန် ဘုန်းကြီး သား ရော တို့ က လူ မ ပါ ပေး သံဝေဂ ။ “ အရိုး အသွင် ပြာ မာ တောင် န
ဝင် နေကြ သ ဖြင့် တစ်နိုင်ငံလုံး က လက် လျှော့ လိုက် ကြ ရသည် ။ ကုသိုလ်ပွဲ တွင် ငရဲကြီး
ကုန် ၏ ။
နဝမ အ ကြိ

## PAGE 297
<!-- 524→524 fragments, 21 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
အလောင်းကို ခိုးယူ မည် စိုး ၍ ကြေး သေတ္တာ ခေါင်း လုပ်ပြီး လူ မ မီ အောင် အ မြင့် ၌ ဆွဲ
ထား လူများ ၏ ။ က လူ အလောင်းတော် လေးယောက် အ ဘေးတွင် စောင့် အမြဲ ဇလွန် ချထား အား သည် ။ ထိပါး ဘုန်း စောင်း တော်ကြီး၏ ချိတ် နှမ ၍ နှင့် ပြော အနယ်နယ် ငို ငို ကြ ရာ မှ
“ ဘယ်လို ဈာပန ငို ငို ၊ ပွဲကို အလောင်း ထိုနှစ် မ ပေးရ တပို့တွဲလ ပြီးတာပဲ တွင် ” ဟု ကျင်းပရာ ကျေနပ် နေကြ အဆောက်အအုံ လေသည် ။ အလှူအတန်း
အစွမ်းကုန် လို လေ သေး ဖော်ပြ မရှိ ။ ခွင့် ပျား ရ ပန်း ကြ ခတ် လေ၏ ။ စည်ကား လောင် တိုက် လှသည် များတွင် ။ ဇလွန် ဘုန်း သား တော်ကြီး၏ တို့လည်း ဘဝ သဒ္ဓါတရား ဖြစ်စဉ်များ ကို ကို
ပန်းချီကားချပ် အ ဆို အ ငို အဖွဲ့များ ရေးဆွဲ ကလည်း ထား ရာ လူတိုင်း ဘဝ ဖြစ်စဉ် မျက်ရည် ကို ဖော်ကျူး မ ဆည် နိုင် သီဆို ရှာ ကြ ကြ ရာ ။ နေ့ည ဘုန်းတော်ကြီးများ မ စဲ အရပ် သူ ယိမ်း ပင်
ခေါင်း ငုံ့ အလောင်းတော် ၍ ငို ကြ ရ၏ ။ ကျေးဇူး ဘေး လေး ဂုဏ် တို့ကိုလည်း ဘက် လေး တန် ယခု ၌ မှ ဖယောင်းတိုင် ပင် အကုန် အ စင် များ သိ ထွန်း ကြ ရ ညှိ လေသည် ထား ရာ ။
အရပ် ဦး ညွတ် လေး လျက် မျက်နှာ တောက် မှ လေ လောင် ဆိုင် ၍ ၏ တိုက် ။ ကြေး ပေး ခေါင်း သကဲ့သို့ တော်တွင် မီး လျှံ ဘုန်းတော်ကြီး များ အလောင်းတော် တစ်ပါး သို့ သပိတ် စောင်း ပိုက် ငဲ့
ကြွ ၍ နောက်မှ နတ် ဗြဟ္မာ တစ် ဦး ထီး မိုး လိုက်ပါ ပုံ ကို တရိပ်ရိပ် မြင် ကြ ရသည် ။ တစ် ဦး တ လေ
မဟုတ် ၊ ပွဲတော် လူအများ အတွင်း၌ ပင် မြင် ခိုက်ရန် ကြ ရ၏ ။ ဒေါသ မ ဖြစ် ၊ အ ပျောက် အ ရှ မရှိ ၊ ဒေါနပန်း ၊ ရေ မွှေး
ရောင်း အဖွဲ့များ၏ မ လောက် အ ။ ဆို တပို့တွဲလ အ ငို ကို လူကြိုက်များ ပြည့် ကျော် နှစ် ပြီး ရက်နေ့ အချိန်ကုန် သင်္ဂြိုဟ် သွား မည် ၏ ။ ဆုံးဖြတ် နောက်ရက် ထား ရာ နံနက် ယိမ်း
ရှစ် နာရီမှ သင်္ဂြိုဟ် ရသည် ။ အလောင်းတော် မှ အနံ့ နံ ခြင်း မရှိ ။ မီး တင် လှူပြီး နံ့ သာ ဖြူ
သနပ်ခါး အရိုး တုံး များ ပြာ များကို လှည်း ငါး သံ စီး သေတ္တာ တိုက် နှင့် ကျန်နေသေး ထည့် ပြီးလျှင် သည် ။ ပရိသတ်အား ယူ လို ရာ ယူရန်
ခွင့် ပြုသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ ထက် ငါ ယူ ကြ ရာ မီးသွေး ရာဇ မတ် ဝါး များ ကုန် ၍ မြေ ကြီး
ပင် တွင်း ကြီး ဖြစ် ကျန်ရစ် ၏ ၊ အရိုး ပြာ ရ သူများ ရေ မွှေး ပုလင်း ၌ ထည့် ၍ ကိုးကွယ် ကြ ရာ
ပြာ မှ အ အရိုး လုံး ကလေးများ ပြာ များကို ဖြစ်လာ ဈာပန ကာ အဖွဲ့ တက် က ချည် မီး ခံ ဆင်း သေတ္တာ ချည် များ ကွ န့် ဖြင့် မြူး နေသည်ကို အထပ်ထပ် ဖူး သော့ တွေ့ ကြ ခတ် ရ၏ ၍ ။
ကြပ် ကြည့် ကြပ် ကြ မတ်မတ် သောအခါ စောင့်  ့ ငွေ ဖလား ရှောက် နှင့် ထား ထည့် ကြ၏ ။ ထားသော အသက် နှင့် လဲ ပြာ ၍ များသည် ထိန်းသိမ်း ပြာ နေကြ မဟုတ်တော့ဘဲ ရ၏ ။ ဖွ င့်၍
အ လက် လုံး ပွန်း အ တ လုံး တီး ဓာတ်တော်များ နေ ခဲ့ ကြ ရ ဖြစ်နေသည် သူများ ပင် လျှင် ကို အံ့အား ဤမျှ မြင့် သင့် စွာ မြတ်သော ဖူး တွေ့ ကြ ပုဂ္ဂိုလ် ရ ကုန် ဟု ၏ ။ မ ထိုအခါ ထင် ဘဲ
ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဈာပန ပွဲ နေ ပြီး ခဲ့ မိ သူ သွားသော်လည်း အချို့ နောင်တ အ ချိုင်း ကြီး စွာ တော်တွင် ဖြစ်ကြ ရ – ကုန် မီး လုံး ၏ ။ ကြီးများ ပျံ တက်ကြွ သည် ”
ဟု လှည်း ကျော်ကြား ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ကာ တစ် နွေ လုံး သ ပွဲကြီး ဖြင့် ဈာပန ဖြစ်နေတော့ ပွဲ တုန်းက ၏ ထက် ။ ဆွမ်းဆန်စိမ်း စည်ကား နေ လောင်း ပြန် ၏ ။ ထို ပွဲ ကြီးများ နေရာ၌
နဝမ အကြိမ်
