## PAGE 298
<!-- 464→464 fragments, 21 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ပျံ ဓာတ် ကြွ ကွ တော် န့် စစ် မြူး များ သည် ဌာပနာ၍ ကို တွေ့ သဲပုံစေတီ ကြ ရ ပြန်သည် တည် ။ ပေးကြ သဲပုံစေတီ ရ ပြန် ၏ အနီးမှ ။ ထို စေ သဲ တီ များကို မှလည်း ရေ မီး ၌ လုံး ထည့် ကြီးများ လျှင်
သင်္ဘော စေ့ ခန့် ပုလဲ ရောင် အ လုံး ကံ လေးများ ပုလင်း ထဲတွင် ငုပ် ချည် ပေါ် ချည် ဖြစ်သည် ကိုလည်း
တွေ့ ကဆုန် ကြ န ရ ယုန် ပြန် ၏ လှည်း ။ သို့ လမ်း နှင့် ပိတ် အလှူအတန်း ၍ လယ် လုပ်ငန်း အ ကျွေး စ မှ အမွေး သာ လူ ဖြင့် စဲ ပေ ဓာတ် တော့သည် တော် ။ ကောက် သူများ
ကြ လေ၏ ထို ။ နေရာ၌ ဉာဏ်တော် သံ တောင် ၃၀- ရှိ အရိုး ဓာတ် စေ တီ ကို တည်ထား ကိုးကွယ်
( ၁၉၅၉- ခုနှစ် ဒုတိယအကြိမ် ဟံသာဝတီ တိုက်ရိုက် ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သီလ ထေရုပ္ပတ္တိ ၌
အကျယ် ရှု ပါ ကုန် ။ )
မျက်ရည် နှင့် ပြောသော ဘုန်းတော်ကြီး အကြောင်း
ဘုန်း ဘုန်းတော်ကြီး တော်ကြီး၏ မြေးတော် ဦး သီလ သူ နှင့် ( ဒေါ် စပ် အို ၍ ခေါ် ၁၉၇၇- ဘုန်း ခုနှစ် တော်ကြီး၏ ဇန်နဝါရီလ နှမ ဒေါ် ၁၇- လှ ရက် သူ၏ နေ့ မြေး က )
အသက် ဒေါ် လှ သင် ၆၈- မှာ နှစ်ရှိ ကျောက်ဆည်မြို့ ဒေါ် လှ သင်၏ ပြောပြ ဈေး အနောက်ဘက် ချက်များကို အောက်ပါအတိုင်း ၌ နေထိုင် ၏ ။ မှတ်သား ရပါသည် ။
ခင်ပွန်း ဘုန်း ဦး ရွှေ နု တော်ကြီး၏ ၊ ဘုန်းတော်ကြီး နှမ ဖွား အတ္ထုပ္ပတ္တိ သူဇာ ၏ လာ ခင်ပွန်း ‘ ဆရာ ဦး ဖိုး ရွှေ ကလေး လန်း ” ၊ ဆိုသည်မှာ ဒေါ် အို ခေါ် ဒေါ် ဖွား လှ လှ သင်၏ သူ၏
အမေ့ နေ ရ၏ ဦး ။ မြေး လေး ဦး များ ရွှေ ဖူး က ပင် “ ဖြစ်၏ ဆရာ အဖိုး ။ ဦး ကလေး ရွှေ ဖူး ” မှာ ဟု ဆေး ခေါ် ဆရာ ကြသည် လုပ် ၏ ။ ။ အသက် လည်း ကိုး ဆယ်
ဒေါ် လှ သင် မှာ ငယ်ငယ်က ပင် အဖွား ဒေါ် လှ သူ ( ဒေါ် အို ) နှင့် အတူ နေ ရ သူ ဖြစ်၍
ဘွား လှ သူ သည် စပ် မိ တိုင်း အစ်ကို ဘုန်းကြီး အကြောင်း ပြော ကာ ပြော တိုင်း မျက်ရည် ကျ ရ ရှာ ၏ ။
ကို သာ ဘုန်းတော်ကြီး စား၍ ကိုယ်ဝန် ကိုယ်ဝန်ရှိ ကို စောင့် သောအခါ ရှောက် ခဲ့ မိခင်ကြီး ရ၏ ။ ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ် ချို ၌ ငှက်ပျောသီး ကား ကလေးဘဝက နှင့် ထန်း လျက် ပင်
တစ်ဘက် သား အား ငဲ့ ညှာ လေ့ ရှိ၏ ။ အကုသိုလ် ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့ တတ်သည် ။ တော ရပ်
ကလေးသူငယ် နှိုက် လေ့ ရှိကြ ရာ တို မောင်ရွှေ  ့ ဘာဝ အလျောက် သာ ခေါ် ဘုန်းတော်ကြီး နွား ကျောင်း လောင်း ရင်း ၊ ကောက်ရိုး လျာ မှာ အကုသိုလ်ကို စု ရင်း င ရံ့ မလုပ် ခေါင်း ရဲ သ တို ဖြင့် ကို
မ အဖော် သူဇာ များ , မ လှ ကိုယ်စား သူ နှင့် မ နွား လှအောင် ကျောင်း ၊ တို့ ကောက်ရိုး ကြံ စုပ် ၍ စု နေသည်ကို လျက် သာ နေ မြင် ရစ် ခဲ့သည် ၍ တောင်း ။ နှမ များ လျှင် ဖြစ်ကြသော -
စိတ် ကျေနပ် “ ခေါင်းကို စေရန် ကြံ ခေါင်း နဲ့ အရိုက်ခံ ထိုး ပေးပြီး ရင် ပေးမယ် အရိုက်ခံ ” ဟု လေသည် နှမ များ ။ က ဆို ကြ သ ဖြင့် နှမ ငယ်များ လည်း
မောင်းထောင်း မောင်ရွှေ မှ အ သာ စ သည် ကူညီ အကြီးဆုံး ရ၏ ။ တစ်နေ့သောအခါ သား ဖြစ်၍ မိခင်ကြီး မောင်ရွှေ ဒေါ် ချို သာ အား မောင်းထောင်း ထမင်းချက် နေ ရေ ခိုက် ခပ် ၊
နဝမ အကြိမ် .

## PAGE 299
<!-- 468→468 fragments, 33 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
နှမ ဖြစ်သူ မ လှ သူကလေးက သူ့ကို ချိ ရမည် ပူ ဆာ ၍ နှမ ကို ချီ ပိုး ရင်း မောင်းထောင်း ရ ရှာ ၏ ။
ဖွား လှ သူမှာ အသက်ကြီး သောအခါ ငယ် စဉ် က အစ်ကိုကြီး အပေါ် နွဲ့ ဆိုး ဆိုး ခဲ့ သည်များကို
ပြောရင်း ငို ရ ရှာ ၏ ။ မပြောဘဲ လည်း မနေနိုင် ချေ ။
နှမ အ ကြီး မ သူဇာ မှာ ဘုန်းတော်ကြီး တော ထွက်သွား ခါ စ တော အ နှံ  ့ လိုက်ရှာ ၍
ထန်း လျက် နှင့် ဖယောင်းတိုင် ကို အလှူ သွား ရာ “ နင်တို့ နောက် ငါ့ဆီ လိုက် မ လာ ကြ နှင့် ”
ဟု ဆို၍ မ သူဇာ ငို လျက် ပြန် ခဲ့ရသည် ။ ဘုရား ကလေး အုတ် ကန် ရွာ ကု သိ နာ ရုံ ဘုရား ဝင်း
အတွင်း နေစဉ် မ လှ သူ ဆွမ်း ပို့ သွား ရာ ဘုန်းတော်ကြီး မှာ တစ်ပါးတည်း စကားပြော နေသည်ကို
ကြား ၍ ချောင်းမြောင်း ကြည့် ရာ ဘုန်းတော်ကြီး ရှေ့၌ မြွေ ကြီး တစ်ကောင် စင်း နေသည်ကို
တွေ့ရ၏ ။
“ ဒကာ ရှေ ၊ ရန်သူများ လွတ် ရာ သွားတော့ ” ဟု ဆိုလျှင် လှ ည့်ပြီး ထွက်သွား သည် ကို
မြင်ခဲ့ ရသည်ဟု ဆို လေသည် ။
မီးရထား ရှေ့၌ ဘုန်းတော်ကြီး ဖြတ်သွား စဉ် ရထား ရပ်သွား သော နေရာမှာ ဘုရား
ကလေး နှင့် ဝမ်း ဘဲ အင်း ကြား ဟု ဆို၏ ။
မယ် တော်ကြီး ဒေါ် ချို ဓားပြများ သတ် သွားသော အ မှု နှင့် စပ် ၍ ဖိုး ပါ တူ နှင့် ဖိုး ရွှေ နု
တို့ကို အ မှု ဆင် ၍ ဖမ်း ရာ တုံ ကင်း ဖြင့် ရန်ကုန်သို့ သွား၍ အ စစ် ခံရသည် ။ ဖိုး ရွှေ နု မှာ
ငှက်ဖျား ဖျား လျက် က မကြာခဏ အစစ်ခံ သွား ရ၏ ။ တရားသူကြီးက မ လှ သူ ကလေး အာ --
“ ဒေါ် ချို ကို သတ် တာ န င့် အ ဖေ နှင့် န င့် အစ်ကို ( ဘုန်းတော်ကြီး ) မဟုတ်လား ” ဟု
သွား တိုင်း ပေး ကျွေး ချော့ မော့ ၍ မေး လေသည် . မ လှ သူ ကလေး ကား မေး တိုင်း “ မဟုတ် ’
ဟု သာ ဖြေ ၏ ။ နောက်ဆုံး အမှုကို ရုပ်သိမ်း လိုက်ရသည် ။ သို့ရာတွင် မယ် တော်ကြီး အား
ရိုက် သတ် သူ များမှာ ဝမ်း ဘဲ အင်း သား တစ် ဦး ပါ ဝင်၍ ထိုသူ များအားလုံး ဥ ပစ္ဆေ ဒ က ကံ
( အ သေ ဆိုး ) ဖြင့် သေ ကြ ရ ရှာ သ တတ် ။
မယ် တော်ကြီး ကွယ်လွန် သောအခါ မ သူဇာ စ သော သမီး များ က ဟစ် အော် ငိုကြွေး ကြ ရာ
ဘုန်းတော်ကြီး က -
“ ဒကာမကြီး က လူဆိုး ကြီး ၊ နင် တို  ့ ခွေး အူ သလို အူ မ နေကြ နှင့် ” ဟု နှမ များကို
ပြော ဆို၏ ။ သံသရာ က ဝဋ်ကြွေး ဟု ဆိုလို ဟန် ရှိပေသည် ။
ဘုန်းတော်ကြီး ပရိနိဗ္ဗာန် စံ သောအခါ ဈာပန ပွဲမှာ ပထမ တွင် မ စည်ကား ဘဲ ရှိနေ ရာ
တရုတ်လူမျိုး သွားသည် မှ အ ကိုယ် စ တစ်နေ့ ပျက် သူ တစ် တစ်ခြား ဦး သွားရောက် စည်ကား လာသည် ကန်တော့ ။ ရာ ဇလွန် ထူးခြားစွာ မြို့ပေါ်ရှိ ရောဂါ တရုတ် ပျောက်ကင်း သူဌေး
တစ် ဦး ကလည်း အိပ်မက် မက် သည့် အတိုင်း အလောင်းတော် ကို မီးရှို့ သင်္ဂြိုဟ် ရန် မြေ ကွက်
တစ် ကွက် လှူ ရာ ထို မြေ ကွက် မှာပင် ရွှေ အိုး များ တူးဖော် ရ ရှိသည်ဟု ဆို လေသည် ။
ဘုန်းတော်ကြီး ဤကား အကြောင်း အသက် ကိုး မှတ်သားမိသမျှ ဆယ် ရှိ ဖွား လှ ဖြစ်ပါကြောင်း သူ ခေါ် ဒေါ် အို ။ က မျက်ရည် နှင့် ပြောပြသော
( ဤ စာအုပ် ၌ ဖော်ပြထားသော ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သီလ ၏ ဓာတ်ပုံမှာ ကျောက်ဆည်
နဝမ အကြိမ်    1

## PAGE 300
<!-- 331→331 fragments, 28 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ဒေါ် လှ သင် ထံမှ ကူးယူ ရရှိပါသည် ။ ကျိုက္က စံ ကျောင်းမှ ရသည် ဆို၍ သက်တော် ခြောက် ဆယ်
ကျော် ဟု ယူဆ ရ၏ ။ )
ဒုတိယပိုင်း ပြီး၏ ။
အချိန် ... တစ်ခု
အလုပ် .... နှစ်မျိုး
အကျိုး ... များစွာ
ရုပ် နဲ့ နာမ် ကို မတွေ့ ချင် ပေါင် ဆိုပြီး ရှောင် လို့ တိမ်း လို့ များ ရပါ့မလား ။ ထွက်လေ ဝင် လေ
နှစ်ရပ် ဟာ မွေးကတည်းက သေ တဲ့ အထိ ရှိနေတာ ။ ဘုရား ဆုံး မ တဲ့ အတိုင်း ရုပ် ပေါ် နာမ် ပေါ်
ထား ရတာ ပင်ပန်း သလား ၊ ပိုက်ဆံ ကော ကုန် သလား ၊ ငှား ရ ချေး ရသေး သလား ။
အချိန် ကော ကုန် သလား ၊ တစ်ပါး သူ ကော သိ သလား ။ ထားတာ က ဝီရိယ ၊ ထားတဲ့ အတိုင်း
နေတာ က ဝီ ရိ ယိဒ္ဓိ ပါဒ် ၊ အခု ထား အခု နေ အခု ပစ္စုပ္ပန် ချမ်းသာ ။ ဒီ ချမ်းသာ ဆိုက် လာတော့
ဝီရိယ - အရှင်သခင် သိတယ် ။ သူများ သွား မေးစရာ မလိုဘူး ။ တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ မ တိုးတက် ဘဲ
နေ ပါ့ မလား ။ ဘယ် လူ ၊ ဘယ် နတ် ၊ ဘယ် ဗြဟ္မာ က မှ တားဆီး ပိတ်ပင် လို့ မရဘူး ။
ဒီ သူတော်ကောင်း ထံမှ ချမ်းသာ ကို ယူ မယ်ဆိုပြီး အနိုင်အထက် လု ယူလို့ ကော ရ နိုင် ပါ့
မလား ။ မြင့် မြတ် လိုက်တာ ဗျာ ။
ဘယ် ဣ ရိ ယာ ပုတ် နဲ့ မှ ဖြစ်တာ ၊ ဘယ် ဣ ရိ ယာ ပုတ် နဲ့တော့ မဖြစ်ဘူး လို  ့ ကော
ရှိရဲ့လား ။ နေရာ ကော ရွေး ရ ဦး မှာလား ၊ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း နေရင်း ကော ၊ စေ တီ ရင်ပြင်
ဗောဓိ ရင်ပြင်မှာ နေရင်း ကော ၊ သား တွေ သမီး တွေ မြေး တွေ မြစ်တွေ နဲ့ နေရင်း ကော ၊
ရပါ သ ဗျာ ။
အဲ ..... ခန္ဓာ ဝန်ကြီး က ရှိနေ လေတော့ မိမိတို့ ရည်ရွယ် မှန်း ထားတဲ့ အလုပ် လဲ
လုပ်နေရ မှာပဲ ။ ဒါပေမယ့် ဘုရား က အဲဒါ အလုပ် မ ခေါ် ဘူး ။ ဒါမှ အ လုပ်တဲ့ ။ အဲသလို လုပ်ရင်း ကော
` ဆောင် လုပ်တော့ လို့ မရဘူးလား ပိုပြီး အ လုပ်ပြီး ။ တစ်ချိန်တည်း လွယ်တယ် ၊ မှာ အကျိုး အလုပ် ပိုများတယ် နှစ်ခု ပြီး ပါ မဟုတ်လား သ ဗျာ ။ ဒီဟာကို ။ ဆောင် ရင်းနဲ့
ဒီ ချမ်းသာ ကို သိပြီလား ဆို မှ ဖြင့် . အား ချိန် နား ချိန် မျှ မထားဘဲ တစ် ဆက် ထဲ
ဆောင်ထား ကြ တော့တာပဲ ။
ကျေးဇူးရှင် ဝေဘူဆရာတော်ဘုရားကြီး
( ဆုံး မ တော် မူ လေ့ ရှိသော သြ ဝါဒ တရား မှတ်စု )
နဝမ အကြိမ်
