## PAGE 307
<!-- 482→482 fragments, 31 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
တ က ယ့် တကယ် ရောက်တော့ မယုံဘူး ” ဟု အ မိန့် ရှိရာ “ " တ ပ ည့် တော်တို့ ခိုင်းတာ လုပ် ပါ့မယ် ၊
ကျက် “ တို့ များ ဆို ကျက် လက်တွေ့ ပါ့မယ် ဂါထာ ဘုရား ” တွေ စ ၊ တရား သည် ဖြင့် တွေက မျှော် အလွန် လင့် တ လွယ်ပါတယ် ကြီး လျှောက်ထား ကွယ် ။ ကျက် ကြ၏ ။ က လဲ မ တိ နေ ခံ ရ ပါဘူး ကြ၏ ။ ၊
ရိုး လွန်း တော့ လူကြိုက်နည်း နေတယ် ။ တကယ် လုပ်ရင် အ ဟုတ် စွမ်း ပါ ရဲ့ ” ဟု မိန့် တော် မူ လေ့
ရှိ၏ ။
ဆင် နင်း ၍ မ သေ သော မ ဃ ဝတ္ထု ၊ နာ ဠာ ဂီရိ ဝတ္ထု ၊ ဆီ ပူ လောင်း ၍ မ ပူ သော ဥတ္တရာ
သတို့သမီး မြစ်ရေ တန် အကြောင်း ပုံ ( မိ လိန္ဒ ၊ ) ၊ လူ့ သားငယ် အောက်တန်းစား မြွေ ဆိပ် မွှန် ပြည် သောအခါ တန်ဆာ အ မံ နှစ်ခြောက်ဆယ် ဗန္ဓု မ တီ ပင် ရသေ့ သစ္စာ ဝတ် ဆို၍ နှင့်
မပျော် ပိုက် သော ရသေ့ကြီး ၊ လင် ကို ရွံ မုန်း သော်လည်း မိဘ မျိုးရိုး ငဲ့ ၍ ပေါင်းသင်း ခဲ့ရသော
မိခင် ၊ မ လှူ လို သော်လည်း မျိုးရိုး ငဲ့ ၍ လူ နေရသော ဖခင် သုံး ဦး သား အမှန်အတိုင်း
သစ္စာ ဆို ကြ ပုံ ၊ ခန္တီ ဝါဒီ ရသေ့ နှင့် သာ သာ နာ ပြု ရှင် ပုဏ္ဏ သည်းခံ ပုံ ၊ ( သက္က သံယုတ် လာ )
သိကြားမင်း နှင့် အ သု ရာ တို့ကို ထောက်၍ အသိပညာ ၊ အာဏာ ၊ စီးပွား ၊ ခွန်အား စ သည်
ကြီးမား သာလွန် သူ ဖြစ်လျက် အားနည်း သူ အပေါ် သည်းခံ နိုင် မှ အား ရှိသော ခန္တီ ဖြစ် ပုံများကို
မကြာခဏ ဟော တော် မူ လေ့ ရှိသည် ။
" “ ရှေးရှေးက ဘုရား ရှင်တွေ ဟာ တို့ ဘုရားရှင် လို ဥပဒေ ဝိနည်း တွေ အများကြီး လဲ
မ ပညတ် ဘူး ၊ ပိဋက သုံးပုံ ဆိုတာလဲ ထား တော် မ မူ ခဲ့ ကြ ဘူး ။ လ ပြည့် လ ကွယ် နေ  ့ တိုင်း
“ ခန္တီ ပ ရ မံ တ ပေါ တိ တိက္ခာ ' သုံး ဂါထာ ပဲ တစ်သက်လုံး ဟော သွားကြ တာပဲ ။ ဘာမဆို
မြေ ကြီး လို သည်းခံ ရမယ် ။ သူတစ်ပါးကို ထိခိုက်နစ်နာ အောင် ဘာမှမလုပ် ရဘူး ။ အပြစ်ရှိ တဲ့
အကုသိုလ် အလုပ် ဆိုရင် ပြု ချင် ပေမယ့် ကြိတ် မှိတ် သည်းခံပြီး ရှောင် ရမယ် ။ ကောင်းတဲ့
ကုသိုလ် အလုပ်ကို မလုပ်ချင် ပေမယ့် ကြိတ် မှိတ် သည်းခံပြီး လုပ် ။ အစားအသောက် ကို
ချ င့် ချိန် စားပြီး စိတ်ဓာတ် ဖြူစင် အောင် ဆိတ် ငြိမ် အေးချမ်း ရာမှာ သမာဓိ ထူထောင် ရုံ ပဲ ။
ဧတံ ဗုဒ္ဓါ န သာသနံ = ရှေးက ပွ င့် တော် မူ ပြီး ဘုရားရှင် အ ဆူ ဆူ တွေဟာ သည် အတိုင်းပဲ
ဟောကြား ဆုံး မ တော် မူ တယ် ။ ပိဋက သုံးပုံ ချုပ် လိုက်ရင် လဲ ဒါပါပဲ ။ ဒီလို အရိုး ခံ တရား တွေကို
ကျင့် တော့ ကျင့် နိုင် သလောက် အကျိုး ကြီး ကြတယ် ။ တန်ခိုးကြီး ကြတယ် ။ သည့် ပြင်
မရှိပါဘူး ” ဟု ဟော တော်မူ၏ ။
ကမ္ဘာ့ နိယာမ ကို ချိုးဖောက်ခြင်း
တရား က ရိုး လွန်း အား ကြီး ၍ “ အ မြင့်တက် အ မှ ည့် ရ နိုးနိုး ' ဖြတ်လမ်း က သွား ချင်သူများ
သက်ပြင်း ချ ကြ လေတော့ ၏ ။ သီလ ၊ မေတ္တာ ၊ သစ္စာ ၊ ခန္တီ စ သော အခြေခံ တရား များ မပါဘဲ
ကမ္မဋ္ဌာန်း ထိုင် ၍  ခရီး မရောက် နိုင်ကြောင်း  အ များအား ဖြင့်  သဘောပေါက် ကာ
လိုက်နာ ကျင့် သုံး ကြသူများ လည်း များပြား ကုန် ၏ ။
“ သည်းခံ မှ နိဗ္ဗာန် ရောက် ၏ ” စကား မှာ ဤနေရာ၌ သုံး ရ မည့် စကား ဖြစ်သည် ။
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 308
<!-- 489→489 fragments, 31 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
အ အိပ် ၊ အ နေ ၊ အစား အစား အားလုံးကို သည်းခံ ရ၏ ။ နံနက် မိုး လင်း ကတည်းက “ ယနေ့
ငါ သည်းခံခြင်း ကို ကျင့် သုံး ရမည် ” ဟု တစ်ရက် စီ လီ ၍ ကျင့် ရာ ၏ ။
သီလ ၊ သစ္စာ ၊ မေတ္တာ တို့ကိုလည်း ထို့အတူ အဓိဋ္ဌာန် သံ ပတ် ၍ အပြတ်အသတ်
လေ့ ကျင့် ယူရ သည် ။ ကိုင် ပါ များသော ပုဆိန်ရိုး တွင် လက်ချောင်း ရာ များ အ လှိုင်း လှိုင်း
ထင် လာ သကဲ့သို့ အ သား တက် မှန်းမသိ တက်လာ ပေ လိမ့် မည် ။ ဘုရားရှင်သည် အံ ကျိတ် ၍ ၊
တက် ခေါက် “ သဗ္ဗ ၍ ဂု ပင် ဏာ အားထုတ် နံ အဓိ ဝါ သံ ရှာဖွေ န ဘူမိ ” = တော် သည်းခံခြင်း မူ ခဲ့ရသည် ၊ အရာရာ ။  အရှုံးပေး ခြင်းသည် ဂုဏ်ကျေးဇူး
အားလုံး တို့၏ စုဝေးရာ ဖြစ် သတည်း ။ ( စ ရိ ယာ ပိဋက ။ )
ကမ္ဘာ့ နိယာမ ကြီးများ ကို ချိုးဖောက် ပြောင်းလဲ စေ နိုင်သည် မှာ ခန္တီ စ သော သဘာဝ
ဥပဒေ မ ပေါက် ၊ တော်ကြီး အဆိပ် များ တောက် သာ ၍ ဖြစ်၏ မ သေ ။ ၊ သေနတ် မီးရှို့ ၍ ပစ် မ ရ ၍ ၊ မီး ရေ ချ၍ မ ကူး မ ၊ နစ် အ ၊ ထူးထူး ခုတ် ထစ် သော ၍ ကမ္ဘာ့ မ ရှ ဖြစ် ၊ ရိုး ထိုး ဖြစ်စဉ် ဆွ ၍
အမှန်တရား ကြီး တို့ကို မှောက် မှား လွဲချော် သွား စေနိုင် ၏ ။
ဤမျှ တန်ခိုးကြီး မား ၊ အကျိုး ကြီး ပွား စေ သလောက် ကျင့် ကြံ ရာ၌ ငွေ မ ကုန် ၊ အလုပ် မပျက် ၊
မ ခက်ခဲ ။ ယုံကြည်ခြင်း အရင်း စိုက် ရန် သာ ခက် တတ် ပေသည် ။
“ သံ သာရ ဝဋ္ဋ ဒုက္ခတော ” မပါသော မှော်ဆရာ ၊ စိတ်ပညာ ဆရာ ၊ ဆာ ဒူး များ ၊ ဖ ကီး
များ ပင် လျှင် ဤ သီလ ၊ မေတ္တာ စ သော သဘာဝ ဥပဒေ ကြီးများ ကို မ ကျင့် နိုင် ပါဘဲ လျက်
စိတ် တန်ခိုး ၊ အ တတ် တန်ခိုး ၊ သမာဓိ စုန်း တန်ခိုး တစ်မျိုး မျိုး ဖြင့် ကမ္ဘာ့ နိယာမ ကြီး အချို့ကို
ချိုးဖောက် ပြ နိုင် ကြ ပေ သေး ၏ ။
နည်းလမ်း မှန်မှန် အခြေခံ ခိုင်ခိုင် ဖြင့် သဒ္ဓါ ၊ ဝီရိယ သာ စိုက် ထုတ် နိုင်သော် မ ဖြစ်နိုင်သော
အ ရာ မရှိတော့ပြီ ဟု အလေးအနက် ယုံကြည် ကြိုးစားနေ သော ယောဂီ များ တစ်နေ့ တခြား
များပြားလာ သည်မှာ ဤ ယနေ့ ပဋိ ပတ္တိ သာသနာ ၏ ထူးခြားချက် ပင် တည်း ။
ဆရာတော် ဦး ကြည် ကား တိရစ္ဆာန် ဆိုး များ နှင့် သာမက လူဆိုး များ နှင့် လည်း တွေ့ကြုံ တော်
မူ ရ၏ ။ တစ်ခါက ဆွမ်းခံကြွ ရာတွင် ကုန်း စပ် ယာ တော တစ်ခု အတွင်း၌ ပ ဒတ် ညွှတ် ကွင်း
ခြေ ၌ စွပ် မိ လေ၏ ။ ဆရာတော် ကား ရှေ့သို့ ဆက်၍ မ ကြွ ဘဲ ရပ် နေ တော် မူ သည် ။ ဒကာ တစ် ဦး
ခရီးသွားရင်း မြင် ၍ ညွှတ် ကွင်း ကို ဖြုတ် မည် ပြု ရာ သူ ပိုင် ညွှတ် ကွင်း မဟုတ် ၍ ဖြုတ် ခွင့် မ ပေး ။
နောက် ညွှတ် ထောင် သူ ကို လိုက်လံ ရှာ ၍ ဖြုတ် စေ ရသည် ။
ဆရာတော် ကို ပြန်ပေးဆွဲ ခြင်း
“ မာ ရပါ သ ” ခေါ် မာ ရ၏ ညွှတ် ကို လွတ်အောင် ရုန်းကန် ရာ၌ သီလ ဟူသော အခြေခံ
မူလ ဝိ တစ်ရံ နည်းဥပဒေ ရော ကာလ ကို အတိအကျ လူဆိုးလေး ငါးယောက် နာယူ တော် တောရကျောင်း မူ မြဲ ပင် ။  တွင်းသို့ မဝံ့မရဲ ဝင်ရောက်
လာ ကြ၏ ။ ဝေါ ယာဉ် ( ထမ်း စင် ) တစ်ခု ကိုလည်း ယူ လာကြသည် ။ အလွန် အကြံ ကြီး သူများ
ဖြစ်ကြ၏ ။ ။ ဆရာတော် ကား ညနေ ချမ်း လူ သူ ရှင်း ချိန် ဖြစ် သ ဖြင့် သစ်တစ်ပင် ရင်း ၌
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 309
<!-- 489→489 fragments, 32 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
အေးဆေး စွာ ကမ္မဋ္ဌာန်း ထိုင်နေ ခိုက် ဖြစ်သည် ။ ထိုအခါ ဒကာ တစ် ဦး က ဆရာတော်အား
ယုံကြည် လောက်အောင် တစ်စုံတစ်ခု အကြောင်းပြ လျှောက် ထား၍ ဝေါ ယာဉ် ဖြင့် ပ င့် ကြသည် ။
66 ' အေး … အေး ၊ မင်းတို့ လို ရာ ပ င့် တာပေါ့ ” ဟု မိန့်  ့ ကာ ဝေါ ပေါ်သို့ တက် တော်မူ၏ ။
လူဆိုး များမှာ “ အကြံ ပိုင် ပြီ ” ဟု ဝမ်းမြောက်စွာ ထမ်း ၍ ပ င့် ကြသည် ။
အကြောင်းမှာ ဆရာတော်အား ပခုက္ကူ တစ် မြို့နယ် လုံး မှ သူဌေး သူ ကြွယ် များ အသက် တ မျှ
ကိုးကွယ် ဆည်း ကပ် ကြ ရာ “ ပြန်ပေးဆွဲ လျှင် ရွှေငွေ လိုသလောက် ရမည် ” ဟု ကိန်း သေ ထွက်၍
ပြန်ပေးဆွဲ ကြ ခြင်း ဖြစ်သည် ။ လေးယောက် သား မ မော နိုင် ၊ မ ပန်း နိုင် ။ ချွေး ဒီးဒီး ကျအောင်
ထမ်း ကြ ရ၏ ။ တစ်နာရီ ကျော်ကျော် ကြာသောအခါ မိမိတို့ ကြိုတင် စီစဉ်ထား သော လုံခြုံ
သည့် စခန်းသို့ ရောက်ပြီ ဟု ယူဆ ၍ ဝေါ ကို မြေ ပြင် ၌ ချ ကြသည် ။ ဝေါ ကို ချပြီး ပတ် ပတ်လည်
တောင်မြောက် လေးပါး စိတ်ချ လောက် သော အခြေအနေ ရှိမရှိ အကဲခတ် ရင်း ကြည့် လိုက် ကြ၏ ။
တစ်နာရီ ကျော်ကျော် ချွေး ဒီးဒီး ကျအောင် ထမ်း ခဲ့သော်လည်း ဆရာတော်၏ တောရကျောင်း ဝင်း
က လေးမှ အပြင် မရောက် ။ ကျောင်း အတွင်းမှာ ပင် ချာချာလည် နေကြကြောင်း သတိရ ကြ
လေတော့ ၏ ။ ထိုအခါ လူဆိုး များ သက်ပြင်း ချ၍ ချွေး သုတ် ရင်း ဝန်ချ ကန်တော့ ကာ
ထွက်ပြေး “ ဧဝံ ကြ အ လေ စိန္တိ တော့သည် ယာ ဗုဒ္ဓါ ။ ၊ ဗုဒ္ဓ ဓမ္မာ အ စိန္တိ ယာ ” ( အပဒါန် ပါဠိတော် ) ဟု ဟော တော်
မူ သည့် အတိုင်း မြတ်စွာဘုရား ထိုး ထွင်း သိမြင် သော သဘာဝတရား တို့သည် စိတ်ကူး ဖြင့်
ထိတွေ့ ၍ မ မှီ ။ ကြံစည် ၍ မ ရ စ ကောင်းသော သဘော ရှိကုန်၏ ။
ထို့ကြောင့် လည်း သဘာဝ ဥပဒေကို ယုံယုံကြည်ကြည် လိုက်နာ ကျင့် သုံး ကြသော
ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ၏ ဖြစ်ရပ် တို့သည် မိမိတို့၏ မျက်စိ ၊ နား စ သည် မှ ရသော အသိ ကို သာ
အမှန် ဟု စွဲ လမ်း နေသော လူ သာမန် တို့အတွက် ဒဏ္ဍာရီ များ ဖြစ်ကြ ရ၏ ။
“ အ စိန္တိ ယေ ပ သန္နာ နံ ၊ ဝိ ပါ ကော ဟောတိ အ စိန္တိ ယော ” ၊ ( ဣတိ ဝုတ် ၊ အဂ္ဂ ပသာဒ သုတ် )
အ စိန္တေ ယျ အ ရာ၌ ယုံကြည် ကျင့် ကြံ သူတို့ ရရှိသော အကျိုး ဖြစ်ရပ် သည်လည်း စိတ်ကူး ၍
မ ရ ကောင်းသော အ စိန္တေ ယျ ပင် တည်း ။
ထို မျှ လောက် ရ င့် ကျက် တော် မူ သော ဆရာတော်ကြီးများ ကို မ ဆိုထား ဘိ ကာ မ
ဘော ဂီ  အိမ် နေ သူ ဥပါသကာ အချို့၌ ပင် အရေး ကြုံ လျှင် ယုံ နိုင် ခက် လောက်အောင်
တရားတော် ကား အစွမ်း ပြပါ၏ ၊ ယုံကြည် သလောက် ၊ ကျင့် ကြံ နိုင် သလောက် တုံ့ပြန် မြဲ ဖြစ်သည် ။
ကြားဖူး သည် ကား အထက် အညာ ချပ် သင်း အရပ် တွင် “ ဟေတု ပစ္စယော ” စ သော
ပဋ္ဌာန်း ၂၄- ပစ္စည်း ကို အိပ်ရာဝင် တိုင်း စည်း ချ၍ အိပ် လေ့ ရှိသူများ သည်ဟု ဆို၏ ။ ( အရှေ့
အရပ် မှစ၍ လက် ယာ ရစ် အရပ် ရှစ် မျက်နှာ ရှိရာ တစ်ရပ် လျှင် ၃- ပစ္စည်း ကျ ရွတ် ၍
စည်း အထုပ် ချ ရသည် ကြီး ငယ် ။ ထုပ် ၃ ပိုး × ၍ ၈ အိမ်မှ = ၂၄ အ ထွက် ) ။ တစ်နေ့ ထွက်ပေါက် သော ရှာ ည မ အိမ် ရ သ တစ် ဖြင့် အိမ်၌ ခြံ တွင်းမှာ သူခိုး ပင် ဝင်၍ တစ်ညလုံး ခိုး ရာ
ချာချာလည် နေ၏ ၊ မိုး လင်း လျှင် အဖမ်းခံရ သ တတ် ။
ယင်းသို့ ဆိုသော် ဘုရားရှင် လက်ထက် တော် က ထင်း ခွေ သမား သားကလေး အ ကာ သ
