## PAGE 310 ညအခါ မြို့တွင်း မ ဝင်နိုင် ၍ မြို့ပြင် မှာပင် အိပ် မောကျ နေ ခိုက် ဘီလူး က ကိုက် စား ရန် ဆွဲ မိ ကာ ကိုင် မျှ ရာ ဖြင့် ကလေး ဘီလူး က ကြောက် “ န မော လ န့် ထွက်ပြေး ဗုဒ္ဓဿ = ရသည် ဘုရား ကို ဆိုသော ရှိခိုး ( ပါ၏ ဓမ္မပဒဝတ္ထု ” ဟု ယောင် တော် လာ ရမ်း ) ဖြစ်ရပ် နှုတ်ထွက် သည် မ ယုံကြည် နိုင်ရန် အကြောင်း ရှိ ပါ သေး ၏ လော ။ တရား ကို ကျင့် ကြံ ရာ၌ ယခင် နှင့် ယခု မည်သို့သော ကွာခြားမှု ရှိ ပါ သေး အံ့ နည်း ။ ဆင်းရဲ နှင့် ရင်း မှ ချမ်းသာ ရ ဤ ပြ ဆိုပြီး အကြောင်း တို့ ကား အ များ သိ ဖြစ်ရပ်များ သာ ရှိ ပေ သေး ၏ ။ နှစ်ပေါင်း . လေးဆယ်ကျော် တော ရ ဝင် တော် မူ ခဲ့ရာ အခြား အန္တ ရာယ် မျိုးစုံ နှင့် ယုံ နိုင် ခက် သော အံ့ဖွယ် တို့ ကား များစွာ ရှိ ပေ လိမ့် ဦး မည် ။ ထို ဒုက္ခ ၊ ထို အန္တရာယ် နှင့် ထို အံ့ဖွယ် တို့ ကား အ ရ ည ဝါ သီ တော အ ဆန် ပျော် လမ်း ယောဂီ ကား အချို့ တို့အတွက် သူများ ပို၍ အ ဆန်း ဒုက္ခများ မဟုတ်တော့ ဆက်တိုက် ချေ ။ တွေ့ ဘဝဟူသည် တတ်သည် ။ သို့သော် ဒုက္ခ အ အစုန် ပြည့် ဖြစ်၏ လမ်း မှ ။ ဒုက္ခသည် ဒုက္ခ ကို သာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွား စေ ၍ အပါယ် တိုင်အောင် ဒုက္ခ အ လျဉ် မ ဆုံး ။ အ ဆန် လမ်း ဒုက္ခ ကား သုခ ကို သာ ဆင့် ပွား ဖြစ်ပေါ် စေ ၏ ။ “ ဆင်းရဲ ကြီးကို မြင် က ဆင်း ရဲ လေးကို ကြိတ် မှိတ် ခံ ၊ သုခ ကြီး မြင်နေ မှ သုခ ကလေးတွေကို ပြတ်ပြတ် စွန် ” ။ ( စစ်ကိုင်း မဟာဂန္ဓာရုံ ဆရာတော် ။ ) အနာခံ မှ အ သာ စံ ရ၏ ။ ဒုက္ခ မှ သုခ သို့ ပေါင်းကူး ရာ၌ ချော မော ပြေ ပြစ် ရန် တံတား တစ်ခု ရှိမှ ဖြစ်သည် ။ တံတား ကား “ မှား သည် ဖြစ်စေ မှန် သည် ဖြစ်စေ ၊ ဆိုး သည် ဖြစ်စေ ကောင်းသည် ကျ သမျှ ငါ ခေါင်း ဖြစ်စေ ထိုး၍ ။ ငါ့ ခံ ထိုက် မည် နဲ့ ” ငါ့ ဟူသော ကံ ၊ ဘယ်သူမပြု မိမိတို့၏ မိမိ “ မှု ။ အဓိ ပြုသူအသစ် ဝါ သ န ခန္တီ ” ဖြစ်သူ ပင် တည်း အဟောင်း ။ ၊ ထို့ကြောင့် တိဗက် မဟာယာန လောကီ ဆရာတို့ ပင် “ ရုပ် ဘဝ နာ မှ အသိဉာဏ် နာမ် တရား တိုးတက် သည် ” ဟု ယူဆ ကြ၏ ။ ယနေ့ တိဗက် တန်ခိုး ရှင် ဒေါက်တာ ရမ် ပ ခေါ်သော လာ မာ ဘုန်းကြီး သည် အက် ကပ် စ ဟစ် မှတ်တမ်း ကို ကြည့် နိုင် သူ ( ပုဗ္ဗေ နိ ဝါ သ အဘိ ညာဉ် မျိုး ) ၊ တတိယ မျက်လုံး ရ သူ ( ဒိဗ္ဗ စက္ခု မျိုး ) ၊ ကောင်းကင် ပျံ သကဲ့သို့ ဝိညာဉ် ခရီး သွား နိုင် သူ စ သည် ဖြင့် ကျော်ကြား လျက် ရှိ၏ ။ သူ့ဘဝ ကား ထု သား တေ သား .. ရ ၍ သေ တွင်း ဝ သို့ အကြိမ်ကြိမ် ရောက် ခဲ့ရသည် ။ မီး များများ ရသော ဓာတ် လုံး ၊ အ လှော် များသော ရွှေ ၊ ပွတ် တိုက် ခံ များသော ကျောက်တုံး ကဲ့သို့ ဖြစ်၏ ။ တစ်ဖန် ခရစ်နှစ် ၁၉၄၃- ခုနှစ်က နယ် သာ လင် ပြည် ဟိဂ် မြို့၌ “ ပီ တာ ဟား ကိုး စ် ” ဆိုသူသည် ခေါင်း ၌ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး မေ့မြော သွား ရာ မှ သတိရ လာ သောအခါ တစ်စုံတစ်ခုကို စူး စူး စိုက် စိုက် အာရုံ ယူ စဉ်း စား လိုက် လျှင် အတိတ် အနာဂတ် များကို မြင်နေ ရသည်ဟု ဆို၏ ။ ကမ္ဘာ့ စုံ ထောက် အဖွဲ့ကြီး နှင့် ပင် ပူး တွဲ၍ ပြစ်မှု မျိုးစုံ ဖော်ထုတ် ပေးနိုင် ခဲ့သည် ။ သက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကြည့် ရုံ မျှ ဖြင့် ထို ပစ္စည်း ရှင် ၏ သွားလာ လုပ်ကိုင် ပုံ အတိတ် ## PAGE 311 အနာဂတ် တို့ကို အ တပ် ဟော နိုင် ၏ ။ လောကီပညာ ရှင်တို့ ပင် လျှင် ဒုက္ခ ၏ တန်ဖိုးကို သိမြင် ၍ အထိုက်အလျောက် တန်ခိုး ပြ နိုင် ပေ သေး ၏ ။ “ န ယိ ဒံ သိ ထိ လ ” မာ ရဗ္ဘ ။ ” ( နိ ဒါန ဝဂ် ၊ န ဝ သုတ် ပါဠိတော် အ ရ ) ဒုက္ခ အားလုံး တို့၏ လွတ်မြောက်ရာ ထာဝရ ချမ်းသာ ကြီးကို လျော့ လျော့ လျဲ လျဲ နည်းနည်းပါးပါး ကြိုးစား ရုံ ဖြင့် ရ နိုင်သည် မဟုတ်ချေ ။ ယခုအခါ ကမ္ဘာ နှင့် ချီ ၍ ရင်ဆိုင်နေ ကြ ရသော စီးပွားပျက် ကပ် ကြီးသည် တစ်ခုတည်း သော ပဋိ ပတ် လမ်း ချမ်းသာ အတိ ပြီးသော နိဗ္ဗာန် တံခါးကို နာ နာ ကြီး ရိုက် ဖွ င့် ပို့ပေး နေ၏ ။ ယခု ဘဝ မဂ်ဖိုလ် ရ မည့် ပါရမီ အ ခံ ရှိ လျက် မေ့ လျော့ ပျော် နေသူများ ဖြစ်လျှင် ခေ မာ မိဖုရား ကဲ့သို့ ချော့ မော့ ချေ ချွတ် မည့် သူများ မရှိပါက ကိ သာ ဂေါတမီ ၊ ပ ဋာ စာ ရာ တို့ ဇာတ် မျိုး က ပြရန် လောကဓံ က ခပ် နာ နာ ရိုက် ပို ့ တတ် ပေ ၏ ။ အခြေခံ ဉာဏ် ရှိ လျက် စာ ကျက် ပျင်း သော ကျောင်းသားများ ကျောင်းဆရာ အရိုက်ခံရ သကဲ့သို့ တည်း ။ ယင်းသို့ လောကဓံ ၏ ရိုက် ပို့ ခြင်း ခံရသော် တော် ပေ သေး ၏ ။ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင် ကား မ ဆုံး နိုင်သော ဘဝ ဒုက္ခ မှ ဒုက္ခ သို့ သာ လှ ည့် လည် ရ ပေ တော့မည် ။ ရိုးရိုး လော ဆန်းဆန်း လော ထို့ကြောင့် ယောဂီ စခန်းတွင် ဒုက္ခ တစ် ထစ် တွေ့ က သုခ တစ် ရစ် တက် ရတော့မည် ဟု မှတ် ယူ ရာ ၏ ။ မ သင့် သော အ စာ မှန်း သိ၍ ချုပ် တည်း ထား ရ သ ဖြင့် ဆာလောင် လွန်း သော ဖြစ် ရိုး ဖြစ်စဉ် ဆက် ဒုက္ခ ကာ ဆက် ၊ မ သင့် ကာ မှန်းမသိ တစ် ဦး ၍ ဦး စား က ပေးနေ မိ ခြင်း သကဲ့သို့ ၊ ကြောင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ကြ မစိုက် ရ ဘဲ အလိုလို ရ ၍ စား ` မ မိ ခြင်း တ ည့် ဟူသော စာများ အ ကုသိုလ်ကံ ဟောင်း ၏ ဖန်တီးမှု ဒုက္ခ ၊ ( ဝါ ) အ နှော င့် အယှက် ဟု သတိပြု လျှင် သိသာ သော ဒုက္ခ ၊ ယင်း ဥပမာ အတိုင်း အ နှော င့် အယှက် သဘောကို လက်တွေ့ အလုပ် က သာ ခွဲခြား သိ စေ လိမ့် မည် ။ မည် သည့် ဒုက္ခ အန္တ ရာယ် ဖြစ်စေ ၊ အပါယ် ဒုက္ခ လောက် မ ကြီး ။ သည်းခံခြင်း ဖြင့် ကျော်လွန် နိုင်သည် သာ ။ မာရ် ဆယ် တပ် လုံး တွင် ရိုးရိုး နှင့် ဆန်းဆန်း နှစ်မျိုး စီ ရှိသည်ဟု ဆို သ င့်၏ ။ ဥပမာ လာဘ်လာဘ နှင့် ဝိ သဘာ ဂ ( မိန်းမ ) အာရုံ ကို မြင် ၍ အရိုး ခံ လိုချင် မှုသည် အ န မ တဂ္ဂ သံသရာ က ပါ ခဲ့သော သတ္တဝါတို့၏ ပင် ကို စိတ် ပင် တည်း ။ ထို ကာ မ မှလည်း လွန်မြောက် အောင် ကြိုးစား ရသည် ။ ရံ ခါ ထို အာရုံများ ရိုးရိုး စင်း စင်း မဟုတ် ၊ လက်မခံ ၊ ခံ ချင် အောင် အဆင့် ဆင့် အကွက် ဆင် ၍ တ မင် ထိုး သွင်း သော ဖြစ်ရပ် လည်း ရှိ တတ်သည် ။ ရှိသည် ။ သိခဲ ၊ ရှောင် ခဲ စွာ ၊ ထို နှစ်မျိုး လုံး ပင် မာရ် ၏ ပထမဆုံး တပ် ‘ ကာ မ ' ပင် တည်း ။ အခြား ပျင်း ရိ မှု ၊ အိပ် ချင် မှု ၊ အထင်ကြီး မှု ၊ ကျော် စော လို မှု စ သော မာရ် တပ်များ နှင့် ကမ္မဋ္ဌာန်း ခွင် သို့ မဝင် နိုင်အောင် အလုပ်များ မှု ၊ နေ မကောင်းမှု စသည်တို့ လည်း နှစ်မျိုး စီ ပင် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 312 ရှိသည် ၊ ရိုးရိုး လော ဆန်းဆန်း လော ။ ခွဲခြား သိရှိရန် လိုအပ် ၏ ။ သိမ်မွေ့ စွာ ၊ မည်သို့ ဖြစ်စေ ၊ ကျော်လွန် အောင် ရှု ပွား နိုင်သည် သာ ပဓာန တည်း ။ သို့သော် အသိ မှန် ရှိထား မှ သာ လွယ်လွယ် နှင့် လွန်မြောက် ဆရာတော် နိုင် ဦး လေသည် ကြည် လည်း ။ ဤသို့သော ဒုက္ခ မျိုးစုံကို ဗုဒ္ဓ လက်ထက်က သာဝက ကြီးများ ကဲ့သို့ သန္ဒိဋ္ဌိ ( သော က ' မံ တွေ့ကြုံ လောကံ ကျော်လွန် ပ ဘာ သေ တော် တိ ၊ မူ နိုင် အဗ္ဘာ ၍ - မုတ္တော ဝ စန္ဒိမာ = ) လမင်း သည် မိုးတိမ် အန္တ ရာယ် အမှောင်ထု များ နှင့် ရုန်းကန် လုံး ထွေး နေရာမှ လွတ်လွတ် ကျွတ်ကျွတ် ကြီး ထွက် မြောက် လာ သောအခါ တစ်လောကလုံး ကို ပင် အလင်းရောင် ပေးနိုင် သကဲ့သို့ ငြိမ်း အေး သော တရား ရောင်ခြည် တို့ ဖြင့် အမှောင် ခွင်း ၍ အလင်းဆောင် တော် မူ ခဲ့ လေပြီ ။ လာဘ်လာဘ ကို အောင်နိုင် ပုံ ဆရာတော် ဦး ကြည် သည် ရဟန္တာ ဟု ကျော်ကြား လာသည် နှင့် အမျှ လှူဒါန်း လိုသူများ ကြိတ်ကြိတ်တိုး နေ၏ ။ ပံ့ သု ကူ ဆောင် သ ဖြင့် ပံ့ သု ကူ သင်္ကန်း ပစ် သူ များလည်း များပြား လှသည် ။ ဆရာတော် ကား ကောက်ယူ လဲလှယ် ၍ မ ဝတ် နိုင်အောင် များပြား လှ သ ဖြင့် လာရောက် ဖူးမြော် သည့် ရဟန်း သာ မ ဏေ များကို သာ ကောက်ယူ စေ ရသည် ။ အဆောက်အအုံများ ကိုလည်း လို သလောက် သာ ဆောက် လှူ ခွင့် ပြု ၏ ။ အ ပို လက်မခံ ။ သူတော်ကောင်းတို့ သည် အလွန် အ လို ဆန္ဒ နည်းပါး ကြ ကုန် ၏ ။ အ လို ဆန္ဒ နည်း သော ကြောင့် လည်း သူတော်ကောင်း ဖြစ်လာ ကြ ရ၏ ။ ရေကန် ထို့ကြောင့် တစ် ကန် နှင့် ဆရာတော် သဲပုံစေတီ တရားဝင် တောင် ၌ သည့် ဘုရား ဂူ တစ်ခု တစ်ဆူ သာ ၊ ရှိလေသည် သိမ် ငယ် ။ အုတ် သဲပုံစေတီ တိုက်တစ်ခု တောင်မှ ၊ ကြည့် လိုက် လျှင် အရှေ့ဘက် ၌ မှန် စီ တောင် နှင့် ဧရာဝတီ ၊ အရှေ့တောင်ဘက် ၌ ပခုက္ကူမြို့ နှင့် ပုဂံ ညောင် ဦး ၊ ပုပ္ပား တောင် ၊ တ န့် ကြည့် တောင် စသည်တို့ ဖြင့် ကြည်နူးဖွယ် ကောင်းလှသည် ။ သဲပုံစေတီ တောင် ပတ်ဝန်းကျင် ကား ပင်လယ် တိမ် ၊ မြစ် တိမ် ဒေသ ဖြစ်၍ မြေ တစ် ကြော လုံး နိ မ့် မြင့် မ မြို့ ညီ အ ၊ ဝင် လှိုင်း သွား ထ နေ၏ ရာ လမ်း၌ ။ သုသာန် ကြီး တစ်ခု ရှိရာ ဆရာ တော့် အတွက် နေရာ ကောင်း တစ်ခု ပင် ဖြစ်ခဲ့သည် ။ ပုထိုး တိုက်မှာ နေစဉ် က ပင် ယင်း သုသာန် ၌ ညအခါ လာ၍ နေ လေ့ ရှိရာ “ ဦး ကေ ဝ လ ” ခေါ် အဖော် တစ်ပါး လည်း လိုက်ပါ ခဲ့သည် ။ ဦး ကေ ဝ လ မှာ မိုးမလင်းမီ ထွက်ပြေး ဆွမ်းခံကြွ လေ၏ ။ သောအခါ လောင်း လှူ လို သူ များပြား လှ သ ဖြင့် ရပ်ကွက် အ လှ ည့် ကျ ခံ တော် မူ ရ၏ ။ သို့ရာတွင် လည်း သယ် ၍ မ နိုင် ။ တောင်း ကြီး တောင်း ငယ် ဖြင့် လိုက်ပါ ကြ ရသည် ။ တစ်ပါး ပိုလျှံနေသော စာ ချန် ကျောင်း ၍ ရသမျှ ၊ သင်္ကန်း လှူ ပစ် ၏ ၊ ဆွမ်း ။ ပစ္စည်းလေးပါး ၊ ဆေး ပစ္စည်းလေးပါး နှင့် စပ် ၍ အတုယူဖွယ် တို့သည် သူတော်ကောင်း ပင် ၊ လိုအပ်သည် များအား ထက် နဝမ အကြိမ်