## PAGE 319 လေတော့ မြတ်စွာဘုရား ၏ ။ ဟော တော် မူ လို သည် ကား “ " ဘုရား သား တော်များ ဘုရား သားတော် လို မနေနိုင် ခြင်းသည် … သာသနာ သံချေးတက် ခြင်း ဖြစ်၍ သာသနာ ကွယ် ပ ကြောင်း ” ဟု သိစေလို ပေသည် ။ သို့သော် ဤ အကြောင်း သည် လို ရင်း မဟုတ်ချေ ။ တရား စစ် တရား မှန် များ ရှိနေသေး လျှင် ( ဝါ ) တရား တု မပေါ် သေး လျှင် သာသနာ တည် လျက် ပင် ရှိ နေ၏ ။ အဆိုးရွားဆုံး ပရိယတ် ကား မှတ်ကျောက် တရား အတုအယောင် မကောင်း များ ၍ ၊ သာ မရှိ၍ ဖြစ်သည် ၊ မ ။ တင် ကြည့် ၍ လက်ဝတ်ရတနာ အတု များကို ပင် အ စစ် ဟု ထင် ကာ ဝ င့် ဝါ ဝတ်စား ကြ ကုန် ၏ ။ ပွဲလမ်းသဘင် အထိုက်အလျောက် ၌ အပြိုင်အဆိုင် ဝတ်စား အလုပ် ကျွမ်းကျင် တု ပ ကြေး ၍ ဖြတ် လူ သာမန် ကြ ကုန် တို့ ၏ ။ အံ့ မှတ်ကျောက် သြ လောက်အောင် မရှိသော်လည်း အစွမ်း လည်း ရှိ နေကြသော ပန်း ထိမ် ဆရာကြီး များကလည်း လက်ဝတ်ရတနာ အတု များကို နောက်ပိုင်း က တွင် တွင် ကြီး ထုတ်လုပ် မ ခံယူ လို ကြ ပေး ၊ မှန် နေကြသည် သည်ဟု ။ မ အတု ထင် လာ တွေများ ကြတော့ လာ ပေ သောအခါ ။ ဆရာ မှတ်ကျောက် ကြီးများ ကိုယ်တိုင် ၏ အဆုံးအဖြတ် ပင် “ ငါကိုယ်တိုင် ကို ပင် ခဲခဲ ယဉ်း ယဉ်း ကျင် ယူခဲ့ ရတာ ။ ဒါ ရွှေ အ စစ် ပဲ ” ဟု အတိအလင်း ကြေ ညာ တော့သည် ။ တု များ ထို သာ တရား ဖြစ်ပါ တု တရား လျှင် မူ ကား ယောင် တို့တွင် တော် ပေ ပိတိ သေး ပ ဿဒ္ဓိ ၏ ။ ။ စ ဗုဒ္ဓဘာသာ သော ဝိ ပဿ နု အမည်ခံ ပတ္တိ လေ သ သော်လည်း တရား မဟာယာန ဝ ဇိ ရ ယာဉ် ဂိုဏ်း လမ်း စဉ် မျိုး ကား ကွဲလွဲ လွန်း သော အတုများ သာ ။ ( ဝါ ) ရွှေ ရည် စိမ် မဟုတ်သော ကြေး ဝါ သာလျှင် ဖြစ် ပေတော့ ၏ ။ ပိုး လောက် ပျော် ရာ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်နေ့သောအခါ ဆရာတော် ဦး ကြည် သည် ဆွမ်းခံကြွ ရာ ရပ်ကွက် ၌ ဆွမ်းခံ ပြီး အ ပြန် တွင် ကုမ္ပဏီ ကျောင်း၌ အလှူ တစ်ခု ရှိရာ ထို အလှူပွဲ တွင် ဆရာတော်အား ရေစက်ချ ပ င့် လျှောက် ရန် စီစဉ်ထား သည့် အတိုင်း လမ်း မှ ဆီး ကြို ၍ ပ င့် သ ဖြင့် အလှူ သို့ ကြွ ရသည် ... ရေစက်ချ အ မျှဝေ ပြီးနောက် ဆရာတော် ပြန် ကြွ ရာ ဆရာတော် ထိုင် တော် မူ သော နေရာ၌ ပိုး လောက်များ တစ် လှုပ်လှုပ် တစ် ရွ ရွ ပြေး နေသည်ကို တွေ့ ကြ ရာ မှ “ ဆရာတော် မှာ အနာ တင် ပါး ရှိ ပုံ ရွက် ရတယ် ၌ အ ” ဘယ်အချိန်က ဟု ယူဆ ကြ ဖြစ်နေသည် ရသည် ။ အကျိုးအကြောင်း မသိ ၊ ပိုး လောက်များ လျှောက် စု ခဲ နေသည်ကို ရာ ဆရာတော်၏ တွေ့ ကြ ရသည် ။ “ ဆေးကုသရန် ခန္ဓာကိုယ် ဆိုတာ လျှောက် ပိုး တွေ လောက်တွေ ကြသော်လည်း နေ လက်မခံ တဲ့ အိမ်ကြီး ချေ ပဲ ။ ” ဟူ၍သာ မိန် ့ တော်မူ၏ သည်းခံ ရင်း နှင့် ပင် ပျောက်ကင်း ဟန် ရှိသည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 320 ထိုင် လျက် ချုပ် ငြိမ်း တစ် ဓာတ် သိမ်း ဆရာတော် ဦး ကြည် သည် သက်တော် ၇၈- နှစ် တိုင်အောင် တစ်ပါးတည်း တော ရ ဆောက်တည် ၍ ဆွမ်း ခံစား သော ရှေး သူ မြတ် တို့၏ လမ်း စဉ် ကို မ ဖျက် ပေ ။ မိုး ရွာ နေ ပူ မ ရှောင် ရွယ် ဆွမ်း ခံစားရသော အ လေ့ ကို ဂုဏ်ယူ တော် မူ လေသည် ။ ၇၈- နှစ် ရှိသော အခါ သက် တော်လည်း မ သင့် တော်တော့ ကြီး ၊ ၍ ရောဂါ ဆရာတော်၏ လည်း ဖိ စီး တ လာ ပ ည့် သ ဖြစ်သူ ဖြင့် တော ဦး နန္ဒိ ထဲ၌ ယ ( တစ်ပါးတည်း ယခု ပုထိုး တိုက် သီတင်းသုံး ဆရာတော် ရန် ) က ပုထိုး ကျောင်းသို့ ပ င့် ထား ရသည် ၊ တိ စီ ဝ ရိက် နှင့် နိ သဇ် ဓုတင် တို့ကို အမြဲ ဆောင် တော်မူ၏ ။ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ဇရာ ဗျာ ဓိ ဖိ စီး လာ သ ဖြင့် ၈၄- နှစ် အရွယ်တွင် အရိုး ပေါ် ရောဂါ အ ရေ တင်၍ မှာ သက်သာ အကြော ရိပ် ပင် မ ပြိုင်း ထင် ပြိုင်း ။ ရောဂါ ထ လျက် မည်မျှ နေတော့ ပြင်းထန် ၏ ။ ဆေးဝါး သော်လည်း မျိုးစုံ မ ဖြင့် အိပ်စက် ကု သော်လည်း ။ ခု တင် ညောင် စောင်း ၌ အမြဲတမ်း ငုတ်တုတ် ထိုင် လျက် သား နေ တော်မူ၏ ။ မြင်ရ သူ တ ပ ည့် အချို့က ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ဖြင့် အိပ်စက် လဲ လျောင်း နေ လျှင် သက်သာမည် ထင် ၍ အိပ်စက် လဲ လျောင်း နေ ရန် တောင်းပန် ကြ၏ ။ ဆရာတော် က ခေါင်း ခါ ၍ မြစ် ပယ် တော် မူ သည် ။ တော် ဝေဒနာ ကောင်းကြီး နု ပဿ တို့၏ နာ အကြောင်းကို အ ရ သုခ ဝေဒနာ သာ ၊ အထပ်ထပ် ဒုက္ခ ဝေဒနာ ဟော အပေါ်၌ တော် သည်းခံ မူ ခဲ့ ၏ ။ နိုင်သော နိ သဇ် ဓုတင် ရှေး ဖြင့် သူ ငုတ်တုတ် ငါး ရက် တာ နေ မျှ ရ ၍ အာဟာရ မ ဆင်းရဲ ကို သည့် မ အပြင် သုံး ဆောင် ပို၍ ပင် နိုင်သော ချမ်းသာ အခါ ပုံ ၊ ဆင်းရဲ မိမိ နေသော ခံ နိုင် ပုံ ခု တို့ကို တင် မိန့် ကို ကျောင်း တော် မူ သည် ရိပ် ။ လွတ် ဖြစ်၏ ရာ၌ ။ အမ္ဘော အ ရွှေ့ ခိုင်း ကာ သိ လေ က ဓုတင် တော့သည် ( ။ လွင်တီးခေါင် ဝိနည်းတော်အရ နေခြင်း ကျောင်း အ ကျင့် အပေါ်၌ ) အတွက်လည်း သံသယ မ ဖြစ်နိုင် ဖြစ်စေ ၏ လို ၍ ။ ထို ရက်ပိုင်း တွင် လုံးဝ စကား မပြောတော့ ပေ ။ ခု တင် ပေါ် ငုတ်တုတ် ထိုင် လျက် ကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံ ၌ မြတ်စွာဘုရားရှင် သာ ဝင်စား တော်မူ၏ သည် ။ ဒေဝဒတ် လက်ချက် ကြောင့် ခြေ မ တော် ၌ ကျောက် ချပ် ထိ မှန်သော ဝေဒနာကို သ မာ ပတ် ဖြင့် သည်းခံ တော် မူ ရာ၌ သိမြင် သော နတ် ဗြဟ္မာ အားလုံးသည် အာဇာနည် ကြီး အဖြစ် အသီးသီး ချီးကျူး လာ သကဲ့သို့ ဆရာတော် ဝေဒနာ သည်းခံ ပုံ ကို ဖူး မြင် လူ ကြားသိရ သာမန် သူများ တို့ ကား အားလုံး ပြင်းထန်သော မ အံ့ သြ ဘဲ - ဝေဒနာ မနေနိုင် တစ်စုံတစ်ခု ကြ ပေ ။ ခံစားရ သောအခါ “ အနီး အနား အနားယူ တွင် နေ မှ အဖော် ၊ အ စာ ရှိနေမှ ဝင် မှ ခံ အား သာ သည် ရှိသည် ” စ ၊ သည် ညည်း ဖြင့် ထင် တွား ရာ ရ မှ မြင် သက်သာ ရာ ပြောဆို သည် ကျင့် ။ လဲ သုံး ကြ လျောင်း ကုန် ၏ ပြီး ။ ဘုရားရှင်၏ ဘုရား တရားတော် အလိုတော် နှင့် ကား ကား နေမကောင်း ဖြော င့် ဖြော လေ င့် ၊ တရား ဆ န့် ကျင် ရှု မှတ် နေ ရ တော့သည် လေ ဖြစ်သည် ။ ။ ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရား ဖိ စီး သည် ကို ဆယ် ဝေ လ သာ လုံးလုံး လီ ဆင်ခြေဖုံး ဝိပဿနာ ၊ ဝေ ရှု ပွား ဠု ဝ ၍ ရွာ သ ငယ် မာ ပတ် ၌ နေ တရား တော် ဖြင့် မူ စဉ် ပယ် သေ ဖျောက် ဝ နီးပါး တော်မူ၏ ရောဂါ ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 321 တရား ရှု မှတ် မှုသည် သေ ခြင်းကို ပင် တားဆီးနိုင် ၏ ။ အသက် ရာ ထောင် ရှည် စေ နိုင်ကြောင်း ( မဟာ ဝဂ္ဂ ၊ စေ တိ ယ သုတ် ၌ ) ဟော တော် မူ သည် ။ ရောဂါ ဝေဒနာကို တရား ဖြင့် သည်း မ ခံ မ ဖြေဖျောက် နိုင် ပါ က စိတ် ဆင်းရဲခြင်း ( ပဋိ ဃာ နု သ ယ ) ဖြစ် ရ၏ ။ ထို ဆင်းရဲ မှ လွတ်မြောက် စေရန် ရူပါရုံ သဒ္ဒါ ရုံ စသည်တို့ ဖြင့် အစားထိုး ဖြေဖျောက် ရာ “ ကာ မ ရာ ဂါ နု သ ယ ” ထပ်၍ ဖြစ် ရ ပြန် ၏ ။ ပထမ ဆူး ငြော င့် စူး ဝင် သည် ကို ဆူးတစ်ချောင်း ဖြင့် နုတ် ထွင် ရာ နောက်ထပ် ဆူးတစ်ချောင်း ထပ်၍ စူး ဝင် ရသည်ဟု ( ဝေဒနာ သံယုတ် ၊ သလ္လ သုတ် ၌ ) ဆုံး မ တော် မူ ခဲ့ ၏ ။ ဝေဒနာကို ဆရာတော် ရှု မှတ် နေရာ ဦး ကြည် ငါး ရက် သည် တစ်နေ့ လုံးလုံး အာဟာရ တခြား ရောဂါ မဝင် ၊ တရား ဆိုး ရွား လာသော်လည်း ကို သာ တွင် တွင် ထိုင် ရှု တော်မူ၏ လျက် သာ ။ ၁၂၈၈- ခုနှစ် ပထမ ဝါဆိုလ ဆုတ် ၆- ရက်နေ့ ည နှစ်နာရီ အချိန်တွင် ရှင် မဟာ ကဿပ ၊ ရှင် ဗာ ကုလ မထေရ် ကြီး တို့ ကဲ့သို့ ညောင် စောင်း ပေါ်၌ ထိုင် လျက် ငုတ်တုတ် ကမ္မ ဇ ရုပ် ချုပ် တော် မူ သည် ။ ရထား ပြာ သာဒ် ပေါင်း တစ်ရာ ဖြင့် ခမ်းနားစွာ သင်္ဂြိုဟ် ကြ၏ ။ ( လက်ရှိ ပုထိုး ဆရာတော် ဦး နန္ဒိ ယ ရေး “ ဆရာတော် ဦး ကြည် ထေရုပ္ပတ္တိ ” ၊ ပခုက္ကူ အရှင်ကေလာသ ဘီ - အေ ၏ “ ပခုက္ကူ သာသနာ ဝင် နှင့် ပခုက္ကူမြို့ ဓမ္မမိတ်ဆွေများ ထံမှ ဖတ်ရှု သိမှတ် ရသမျှ ဖော်ပြပါသည် ။ ) အ ထင် နှင့် အမြင် ပု ထု ဇဉ် သာမန် လူသားတို့ က ဒုက္ခ ဟု ထင်မြင် ကြသော အရာကို သူ တော် သူ မြတ် တို့သည် သုခ ဟု လည်းကောင်း ၊ သုခ ဟု ယူဆ ကြသော အရာကို ဒုက္ခ ဟု လည်းကောင်း သိမြင် တော် မူ ကြ ကုန် ၏ ။ အမြင် နှင့် တစ်လောကလုံး ဖြော င့် ဖြော င့် က ဆ န့် ယူဆ ကျင် သတ်မှတ်ထားသော လှ ပေ ၏ ။ ( သ ဠာ ယ သုခ တ န သံယုတ် ဒုက္ခ အ ထင်သည် ၊ ရူပါ ရာ မ သူ သုတ် မြတ် ။ ) တို့ * မ အကြိမ်