## PAGE 331 မြတ်စွာဘုရား က ဓမ္မပဒပါဠိတော် မှာ သီလ နဲ့ အား ရ မ နေကြ နဲ့ ၊ သမာဓိ မျှ နဲ့ တစ် စခန်း ချ နား မ နေကြ နဲ ့ လို့ ဟော တော် မူ ပါတယ် ။ စာ လို အသေးစိတ် သိဖို့ မ လို ဘုရား ” သံဃာတော်များ ဟု လျှောက် ရင်း ဘက်သို့ ရုပ် လှ တစ်လုံး ည့်ပြီး လက်အုပ်ချီ နာမ် တစ်လုံး လျက် ၏ အနိစ္စ “ အရှင်မြတ်များ ၊ ဒုက္ခ ၊ အနတ္တ ဟုတ် သဘော ကြ ပါ ရဲ့ လား သို ရောက်အောင် “ ဟို သမထ ရှု ဖို့ လုပ် တိုက်တွန်း စဉ် က ဈာန် ပြီး ခဏ အင်္ဂါ ငါးပါး စကားရပ် နဲ့ ပြည့် ထားသည် စုံ တာ ပထမ ။ ဈာန် ခေါ်တယ် ။ ဝိ တက် ၊ ဝိ ( မ စာ ရ ပြော ၊ ခဲ့ပါဘူး ပီတိ ၊ သုခ ဟု ဖြေ ၊ ဧ ကြ၏ ကဂ္ဂ ။ တာ ) အေး ဖြစ်အောင် - ဒါက သတိထား စာ တတ်တဲ့ ရမယ်လို့ ဆရာသမား ဆရာ တွေက ပြောခဲ့ သလား နာမည် ။ တပ် ပေး ကင်း တော် မူ ကွာ ကြ သွားတဲ့ တာ ဗျ ။ သဘော နိ ရ ဝ ။ ဏ ယောဂီ ငါးပါး တာဝန်ကတော့ ဆိုတာလဲ ကျက် ထွက်လေ ထား စရာ ဝင် မလိုဘူး လေ ကိုပဲ ၊ မ ရှု လွတ်အောင် ရင်းနဲ့ သူ ကြည့် သူ့ ဘာသာ နေ ရုံ ပဲ မဟုတ်လား တက်တက် သွား ။ ပထမ တာပါပဲ ဈာန် ။ ကြိုတင် က နေ ဒုတိယ ကျက် မှတ်ထား ဈာန် ၊ တတိယ လို့ ရ တာမျိုး ဈာန် ၊ မဟုတ်ပါဘူး စတုတ္ထ ဈာန် ။ . ခန္ဓာငါးပါး “ ယခု ၊ အာယတန ဝိပဿနာ ပိုင်းမှာ က တစ်ဆ လဲ ဒီ ယ့် အတိုင်းပါပဲ နှစ်ပါး ဓာတ် ။ ပရိယတ္တိ က တစ်ဆ အ ယ့် ရာ ရှစ်ပါး ပဋိ ၊ သမ္ဘိ နာမ် ဒါ တေ အ ရာ ပညာသ ဖြစ်တဲ့ ၊ ရုပ် ရုပ် တစ်လုံး အဋ္ဌ ဝီ သ နာမ် တွေ အကုန်လုံး တစ်လုံးကို ပိုင် သိထား ရင် ဉာဏ် မှ ၊ ရထား စဉ် မှ ဆယ်ပါး ၊ ဝိပဿနာ ဟာ ဉာဏ် သူ့ အလိုလို တွေ ရမှာပဲ တက် လို့ လာတော့တာပါပဲ မထင်မှတ် ကြ နဲ့ ၊ ။ ဒီ အ ဉာဏ် နောက်မှာ ပြီးရင် ဝင် ဒီ ရသလို ဉာဏ် ဖြစ်အောင် ရန်ကုန် ဆိုပြီး က ရထား လုပ် ယူရ စီး သွားရင် တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး မန္တလေးနဲ့ ။ ကြား ထွက်လာတဲ့ က ဘူတာ နေ တွေကို ဟာ သိ သူ သည် က မရောက်ဘဲ ဖြစ်စေ ၊ မသိ နဲ့ သည် ရောက်အောင် ဖြစ်စေ ၊ အလိုလို စိတ်နဲ့ တွေ့ တ မင် တွေ့ပြီး က လာ ကျော်ကျော် ညွတ် ပြီး လုပ်ရင် ပြီး သွား ဘာဝနာ ရ သလိုပါပဲ မ ယ ၊ မ ဖြစ် ဘဲ ကြားဖူး သိ ဖူးတဲ့ ပရိယတ် အသိ တွေဟာ ဒီမှာ ချ မ ထားရင် ဘာဝနာ ဉာဏ် ကြီးကို ဆွဲထား ခိုင်းတာ ဒါက ဘာ နဲ့ တူ ဉာဏ် နေ တတ်ပါတယ် ညာ ဉာဏ် ဆိုတာ ။ က ပရိယတ် သိ တော် မူ တဲ့ အရှင်မြတ် တွေက နာမည် မကျအောင် တပ် လိုက်ပါသွား ပေးကြ တာပါ ၊ ဖို့ ယောဂီ ပါပဲ ၊ သမာဓိ ကတော့ ဖြစ်ပြီး ဒီလမ်း နေ မှတော့ သွားမှာ ယထာ ဖြင့် ဒီ ရထား ဘူ တ ဉာဏ် ကို မ ဖြစ်ပါစေလို့ မှား အောင် ၊ တော ဉာဏ် င့် စဉ် တ စေ့ တွေ အလိုလို ဆော် စောင့် တက် မျှော် လာပါ နေဖို့ မလိုဘဲ လိမ့် မယ် သစ္စာလေးပါး ။ သီလ အခြေခံ အမှန်တရားတွေ ခိုင်မာ ပြီးရင် အ အလိုလို ဓိပ္ပဋိ သာရ မြင် ၊ ၊ ပါ မောဇ္ဇ ၊ ပီတိ ၊ ပ ဿဒ္ဓိ ၊ သုခ ၊ သမာဓိ တောက် ၊ ယထာ ဘူ လျှောက် တ ဉာဏ် သွားတော့ ၊ နိဗ္ဗိ ဒါ ဉာဏ် တာပါပဲ ၊ ဝိမုတ္တိ ။ ဉာဏ် တွေဟာ ရေ မြောင်း “ ဒသ ဖွ င့် လွှတ် က အင်္ဂုတ္တိုရ် သလို ၊ အလိုလို စေတနာ က ရ ဏီ ယ သုတ် ၊ ဘာဝနာ သုတ် တွေမှာ . ဒီအတိုင်းပဲ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 332 ဘုရားဟော တော် မူ ပါတယ် ။ ဒါ့ ကြောင့် သီလ သာသနာ ကာ မာ ဝ စ ရ ကုသိုလ် ကြီးကို တင်းတင်း ရင်း ရင်း နဲ ့ ဦး စွာ ထူထောင် ပြီးရင် စိတ် အ ချ ရ ဆုံး ဖြစ်တဲ့ မဂ် ကုသိုလ် ကြီး ပေါက် အောင် မရပ်မနား ဘဲ ရှု ပွား ကြ ပါ လို့ ဒီကနေ့ တိုက်တွန်း ရပါတယ် ။ ” ( အားလုံး သာဓု ခေါ် ကြသည် ။ ) ဣစ္ဆာ သ ယ ပတ္တမြား ဖြင့် တရား ပူဇော် ဒေး စွန် ပါ မထေရ် ကြီး နှစ်ပါး သည် ဆရာကြီး ထံ ၌ ဆယ် ရက် ခန့် ကြာ သွားသောအခါ တစ်ညနေ တွင် ဆရာကြီး အား ဓမ္မာရုံ တရား ဌာနသို့ အထူး ပ င့် ခေါ် ထား ကြ၏ ။ ဆရာကြီး အား ကျေးဇူးဆပ် ရန် ဖြစ်သည် ။ ထိုနေ့တွင် ဆရာ ကြီးသည် မထေရ် ကြီး နှစ်ပါး အ မိန့် အ ရ လင် ဗန်း ငယ် တစ်ခုတွင် ကတ္တီ ပါ အနက် ခင်း ၍ ဝါ ဂွမ်း ဆိုင် တစ် မိုက် ခန့် ထည့် ပြီး တ ပ ည့် တစ် ဦး နှင့် အတူ ဓမ္မာရုံ သို့ လာ ၏ ၊ ဘုရား နှင့် သံဃာတော်များအား ဝတ် ဖြ ည့် လျက် ထိုင် နေစဉ် မထေရ် 66 အ “ ငယ် ဆရာကြီး က - ဘယ်လိုမှ မ အောက်မေ့ ပါ နဲ့ ။ ဆရာကြီး ကျေးဇူး ကြီးမား လှပါတယ် ။ နက်ဖြန် ဘုန်းကြီးတို့ ကို ပြန် ခွင့် ပြု ပါ ၊ မ ပြန် မီ ကျေးဇူးဆပ် ရအောင် ဆိုပြီး ယခုလို ပ င့် ခေါ် ရတာပါ ၊ ကဲ .... ဆရာကြီး ဒီ ပတ္တမြား နှစ်လုံး ကို ကြည့် ပါ ဦး ” ဟု ပြောပြောဆိုဆို သပိတ် ထဲမှ ကျောက် နှစ်လုံး ယူပြီး ဆရာကြီး လက်ထဲသို့ ထည့် လိုက်သည် ။ အရွယ် အား ဖြင့် ကြက် တ ညင် ဥ ခန့် ၊ ဂေါ်လီ လုံး ခန့် ရှိ၏ ။ ဆရာကြီး က ကိုင် ကြည့် ရင်း - “ ဒါ ဘယ် က ရ ပါသလဲ ” ဟု မေး ရာ - “ ပတ္တမြား တောင် က က တိ နဲ့ ခဏ ယူပြီး ပြ တာပါ ” ဟု ပြော ကာ အ ကြီး တစ်လုံးကို လင် ဗန်း ပေါ်၌ တင်ပြသည် ။ တစ် မိုက် ခန့် ဝါ ဂွမ်း ထု မှာ ချင်းချင်း နီ ဆင်း သွား ၏ ။ နောက်တစ် လုံး ကို တင်ပြ ရာ ပထမ အ လုံး တစ်ဝက် မျှသာ အရည်အသွေး ပြ န့် ပွား သည် ကို မြင်ရသည် ။ ဆရာကြီး နောက် ကား မည်သို့မျှ အမူအရာ မ ပြောင်း ။ အေးဆေး ငြိမ်သက်စွာ ပင် . ပြုံး ၍ ကြည့် နေသည် ။ ရေ ဖန် ခွက် ၌ ပတ္တမြား ကို ထည့် လိုက် ရာ တစ်ဖန် ခွက် လုံး ရဲရဲတောက် သွား ၏ ။ ဒုတိယ အ လုံးမှာ ထို ဟာ တစ်ဝက် မျှသာ တောက်ပ သည် ကို တွေ့ရ၏ ။ “ ဆရာကြီး ဒီ ပထမ အ လုံး က မနောမယ ပတ္တမြား ဖြစ်ပါတယ် ၊ ကြံစည် တိုင်း ပြည့် စုံ ပြီး သာသနာပြု လို ့ မကုန်နိုင်တဲ့ တန်ခိုး ရှိပါတယ် ။ ဒီ ပတ္တမြား ကို ထားရင် ကန်တော့ပွဲ သုံး ပွဲ ထား ပေးရပါတယ် ၊ ဒုတိယ ပတ္တမြား ကတော့ စည်းစိမ် ဥစ္စာ မ ယုတ် လျော့ မ ပျက်စီး ဘဲ အန္တ ရာယ် အမျိုးမျိုး ကို ကာကွယ်တဲ့ သတ္တိ ရှိပါတယ် ။ ဒီ အ လုံး ကို ထားရင် အနည်းဆုံး ကန်တော့ပွဲ တစ်ပွဲ ပေးရပါတယ် ၊ ဆရာကြီးရဲ့ ပညာပါရမီ ကို ပူဇော်သော အား ဖြင့် ကျေးဇူး ဆပ် ပါရစေ ၊ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ တစ်လုံး လုံး ဆရာကြီး လက်ခံ ပါ ” ဟု မထေရ် အ ငယ် က အ မိန့် ရှိသည် ။ ဆရာကြီး ကား တစ်ခဏ မျှ စဉ်း စားပြီး ပြုံး ရွှင် ကြည်လင်သော မျက်နှာ ဖြင့် - “ ယခုလို ချီး မြှောက် ၍ ကျေးဇူးဆပ် တာ ၊ မမြင် စ ဖူး မြင်ရတာ ပင် ဝမ်းမြောက် လှ ပါပြီ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 333 ဘုရား ၊ တ ပ ည့် တော် လက်မခံ ပါရစေ နဲ့ ၊ သည်းခံပါ ၊ လောက ဒုက္ခတွေ ကျယ် ပွား လာ မှာလဲ မလိုလား မ ချ သော ဝန် ပါ ၊ ဖြင့် ယခု အား သွန် အရှင်မြတ်များ ကြိုးပမ်း ပြီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ပြန် ကြွ တရား သွားတဲ့ နဲ့ ကျေးဇူးဆပ် နောက် ရဟန်း တာ ကိစ္စ ကို သာ ပြီး ဝမ်းမြောက် ကြ တဲ့ အထိ နေပါရစေ ဘုရား ” ဟု လျှောက် ပြီး အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ သည် ။ ဘဝ မတူ သူတို့၏ နောက်ဆုံး လမ်းခွဲ မထေရ် ကြီး နှစ်ပါး လည်း နောက်တစ်နေ့ နံနက် အရုဏ်ဆွမ်း အပြီးတွင် သပိတ် ကို လွယ် ၍ သပ္ပာယ် တည်ငြိမ်စွာ ဓမ္မာရုံ မှ ထွက်ခွာ ကြွ သွား တော် မူ ကြ၏ ။ မထေရ် ငယ် မှာ မြောက် စူး စူး အရပ် သို့ ပြန် ကြွ ၍ မထေရ် ကြီးမှာ ပျော်ဘွယ် ၏ အရှေ့မြောက် အရပ် သို့ လမ်း ခွဲ၍ ကြွ တော် မူ ကြသည် ။ ဆရာကြီး၏ တ ပ ည့် ယောဂီ သုံး လေး ဦး လိုက်၍ ပို့ ကြ၏ ။ လယ် ငါး ကြွ ကွက် တော် မူ ခန့် ကြ မျှ ရာ ရောက်လျှင် လိုက် ့ ပို သော ပြန်၍ ယောဂီ လွှတ် များ ပြန်၍ လိုက်သည် လှ ည့် ။ ကြည့် ရိုး ပြတ် သောအခါ လယ်ကွင်း မမြင် များကို ကြ ရ တော့ ဖြတ်၍ ပြီ ။ မထေရ် ကြီး ကား ပျော်ဘွယ် ကြီး အရှေ့မြောက် နွား စု ရွာသို့ ရောက် တော်မူ၏ ၊ နွား စု ရွာသားများ လွန်ခဲ့သော သုံး ရက်လောက် က မှစ၍ “ ရဟန္တာ ကြွ လာ လိမ့် မည် ’ ဟူသော လောင်း အိပ်မက် လှူ ကောလာဟလများ ရန် အ သင့် စောင့် နေကြ ဖြစ်နေ နှင့် လေ၏ သည် ။ မထေရ် ။ မထေရ် ကြီး ကြီး ရောက်လာလျှင် ကြွ လာ လျှင် ဆွမ်း ထ , ခုန် ကွမ်း မတတ် များ ဝမ်းမြောက် ကြသည် ။ ဒကာ တစ် ဦး က “ အရှင်ဘုရား ဘယ် က ကြွ လာ ပါသလဲ ” ဟု လျှောက် ရာ “ ပျော်ဘွယ် ကြီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ဌာနက လာခဲ့တာ ” ဟု မိန့် တော်မူ၏ ။ “ ဘယ် အရပ် ဘယ် ကျောင်း က ပါ လဲ ဘုရား ” ဟု လျှောက် လျှင် - “ တို့မှာ ဘယ် အရပ် ၊ ဘယ် ကျောင်း ရယ်လို့ မရှိဘူး ။ သင့် တော် ရာ သီတင်းသုံး ရတာပဲ ” ဟု မိန် ့ တော် မူ သည် ။ ချီး မြှောက် ထိုအခါ ရန် ဝိုင်း ရုတ်တရက် ၍ လျှောက်ထား အကြံ ကြသည် ရ ကာ ။ မထေရ် ထို ရွာ ၌ ဘုန်းကြီးကျောင်း ကြီး အား နွား စု ရွာ ပင် ၌ ပင် မရှိသေး သီတင်းသုံး သ ဖြင့် ထို ရွာ နှင့် ထို ဆရာ သည် လွန်စွာ ကံ စပ် ကြ လေ၏ ။ ရွာ ကန် ဘောင် ၌ ပင် ရှင်းလင်း၍ ချက်ချင်း သီတင်း သုံး၍ ရအောင် ကျောင်း ငယ် တစ် ဆောင် ကို ဆောက် လှူ ကြသည် ။ သုံးနှစ် ခန့် မထေရ် ကြီး ၏ တရား အ ဆုံး မ ကို ရရှိ ကြ၏ ။ သုံးနှစ် ခန့် ရှိလျှင် ထို ကျောင်း ငယ် ၌ ဘဝကို စွ န့် တော် မူ သည် ။ အလောင်းတော် ကို မီး သင်္ဂြိုဟ် ကြ သောအခါ ဓာတ်တော်များ အ လုံး အ လုံး ကျ ကုန် ၏ ၊ ကြိုတင် ထင်မြင် ကြ သည့် အတိုင်း ဟုတ် မှန် နေ သ ဖြင့် ဝမ်းနည်းဝမ်းသာ ထို ကန် ဘောင် ၌ ပင် စေ တီ တည်ထား ကိုးကွယ် ကြ ရသည် ဆို၏ ။ မြန်မာနိုင်ငံ ပဋိ ပတ္တိ သာသနာ ဝင် ၌ ဤ အရှင်မြတ် ကဲ့သို့ လူသိ နည်းပါး မ ကင် ရှား သော နဝမ အကြိမ်