## PAGE 337 ရဟန္တာ နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ၂၈၁ . သင် မပေးဘူး ။ ဗေဒင် သင် ချင်ရင် သင်္ကန်း ဝတ်မှ ဖြစ်မယ် ။ နောက်တော့ မင်း သဘောပေါ့ ” ဟု ချော့ မော့ အ မိန့် ရှိ ကာ မောင် တက်ခေါင် အား သာသနာ့ ဘောင် သို့ အပိုင် သိမ်းသွင်း လိုက် လေသည် ။ ရှင် ဉာဏ သည် ရှစ် လ မျှ နှင့် ဗေဒင် သင်ရိုး ကို ဒိုး လို မွှေ နိုင် ၍ ဖျောက် ပင် ကျောင်းသို့ လက် ပြန်လာ လျှော့ ရာ တစ် လိုက်ရသည် စ တစ် စ ။ သို့ရာတွင် နား ချ သ ဖြင့် ' သာသနာ “ ဗေဒင် ၌ သင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် ပြီး လူ ထွက်မည် ကြီး ' မ ဟူသော ပျော်ရွှင် အကြံကို လှ သ ဖြင့် စိတ် ပြေ လက် ပျောက် ဗေဒင် လင်္ကာ များ ၊ ရတု ကဗျာများ ဖြင့် အချိန် ကို ကုန် လွန် စေ ခဲ့သည် ။ ထီး ဟန် နန်း ဟန် ပါ သော နာမည်ကျော် “ မ ဟော် ကျေး စေ ခန်း ရှိုး လိုက် ရတု ' သည်လည်း ရှင် ဉာဏ အတွက် သာသနာ့ ဘောင် ၌ အချိန်ဆွဲ သပ် ခု ပေးသော ကဗျာတစ်ပုဒ် ဖြစ်ခဲ့ ပေ ၏ ။ သို့ နှင့် ရှင် ဉာဏ သည် ၁၂၂၈- ခုနှစ် ကဆုန်လဆန်း ခုနစ် ရက်နေ့တွင် ရဟန်း ဘောင် သို့ ရောက်ခဲ့သည် ။ စာသင် စာ ချ နာမည် ရ ထိုနှစ် မှာပင် ဦး ဉာဏ မြင် ဓ ဇ ကွန်း သည် အရေးတော်ပုံကြီး ရဟန်း ဖြစ်လျှင် ဖြစ် မန္တလေးသို့ နေ၍ မိမိ စာသင် အရပ်၌ ကြွ သာ မည်ဟု ဝါ ကပ် အား နေ ခဲ ရ၏ ထားသော်လည်း ။ ထို အတွင်း ကျောင်းရှိ ဗီ ရို ကြီး ငါးလုံး မှ နိဿယ မြန်မာ ပေ ထုပ် များ နှင့် လက်လှမ်း တ မှီ အခြား ကျောင်းမှ ပေ စာများ ပါ မှတ်သား ခွင့် ရ လေ တော့သည် ။ ၁၂၂၉- ခုနှစ် န ယုန် လဆန်း ငါး ရက်နေ့တွင် မိဘ ဆရာများ ထံ ခွင့် ပန် ၍ မန္တလေး နေပြည် ဘော် သို့ စာသင် ထွက်လာ ခဲ့ ၏ ။ သပိတ် စာ လွယ် ပုလွေ ကာ ဖြင့် ကုန်း ရစ် ပတ် ကြောင်း ထားသော ခရီး ကြွ ရသည် ပေ ထုပ် ။ နှစ် အ ထုပ် လုံ ၊ မုံရွာ သင်္ကန်း မှ ချောင်း အ ပို တစ်စုံ ဦး ၊ ထို ကို မှတစ်ဆင့် ထမ်း ၍ နွယ် ခွေ တောင်တန်း ကြီးကို ဖြတ်ကျော် လျက် စစ်ကိုင်းတောင် သို့ ခြေလျင် လာ ရ၏ ၊ နဝကမ္မ ပိုက်ဆံ ကိုလည်း ကိုင် ရိုး မရှိ ။ စစ်ကိုင်း မှ မန္တလေးသို့ လှေ ကြုံ စီး ၍ လိုက်ပါ ရသည် ။ ယခုကာလ စာသင်သား များ နှင့် ကွာခြား လှ ပါ ဘိ ။ ခက်ခက်ခဲခဲ သင်ယူ ရသော ပညာ ဖြစ်၍ လည်း ထိုက်ထိုက်တန်တန် ကြီး ပေါက် ရောက် ၏ ။ အချိန် ရှိသမျှ လည်း ကျယ်ကျယ် ပြ န့် ပြ န့် ကြီး ဖြ န့် ချိ တော် မူ ခဲ့သည် ။ ကျောင်းတိုက် ပေါင်း လေး ရာ ကျော်ရှိ မန္တ လေး နေပြည်တော်တွင် မဟာ ဇော တိ ကာ ရာ မ ခေါ် မြောက် ပြင် ရှိ မင်္ဂ လာ စံ ကျောင်းတိုက် ကြီး သို့ ထိုနှစ် ဝါဆို အမှီ ရောက် တော်မူ၏ ။ ဒွေ မာတိကာ ပြန်ဆို နိုင် မှ နေ ခွင့် ရသည် ။ ခ ရေ ပင် ကျောင်း၌ နေရာ ရ၏ ။ ထို ကျောင်း၌ လည်း သံဃာ နေရသည် အ များ ။ ဆရာတော်ကြီး ဝင် ထွက်သွား က လာ “ မင်း ရာ က ရေ ဘွဲ့ အိုး မဟာဆန် စင် အနီး တစ်နေရာ သ ကိုး ကွ ရ ယ့် ၍ ” ဟု ရေ ဆို၍ စို ရွှဲ ပြီး “ ဉာ အမြဲ ဏာ သည်းခံ ဘိဝံသ ” ဟု ပြင်၍ မှ ည့် ခေါ် ရသည် ။ စံကျောင်း ဆရာတော်ကြီး က မိမိ ထံတွင် လိုက် ဝါ နှင့် စာ တက် စေ ၍ လက် ရုံး တ ပ ည့် ကြီး ဖြစ်သော စ လင်း ဦး ပဏ္ဍိစ္စ ထံတွင် ဆို ဝါ နှင့် စာ တက်ရန် အပ်နှံ ပေးသည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 338 ဦး ဉာဏ သည် ပဉ္စမ သင်္ဂါ ယ နာ တင် ချိန် နှင့် ကြုံ ကြိုက် နေ သ ဖြင့် အရည်အချင်း ပြ ခွင့် တိုက်ဆိုင် ခဲ့သည် ။ ဗြဲ တိုက် တော်တွင် ရဟန်းရှင်လူ မင်း မိဖုရား ပရိသတ် ရှေ့၌ အဘိဓမ္မာ ကထာ ဝတ္ထု ကျမ်း ကြီးကို တစ်ပါးတည်း အာ ဂုံ ပြန်ဆို နိုင်ခဲ့ သ ဖြင့် ဦး ဉာဏ ၏ သတင်းသည် သင်း ပျံ့ စ ပြု လေ၏ ။ ၁၂၃၉- ခုနှစ် ( ဆယ် ဝါ အ ရ ) တွင် စာသင်သား ဘဝ မဟုတ်တော့ဘဲ စာ ချ ဆရာတော် ကလေး ဖြစ်လာသည် ။ စာ တော် ချ များအား ရှင်ဘုရင် က ပ - ဒု - တ ခွဲခြား၍ ဆွမ်း ဆန် တော် ငါး တင်း ၊ လေး တင်း ၊ သုံး တင်း ဟု ခွဲခြား ထောက်ပံ့ သည် ။ ဦး ဉာဏ ကား ဒု - တ စာ ချ ဘဝတွင် မ နေ ရ တော့ဘဲ တစ် ရှိန် တည်း ခုန် ကျော် ၍ ပထမ စာ တော် ချ ဖြစ် တော် မူ ခဲ့ လေသည် ။ သက္က တ အပေါ် ဦး ဉာဏ အမြင် ဦး ဉာဏ သည် စာ ချ ဘုန်းကြီး လုပ် စ တွင် “ ယောမင်းကြီး တို့ လို သက္က တ တတ် လျှင် ကောင်းမှာ ဘဲ ” ဟု ဆန္ဒ ဖြစ်၍ သက္က တ စာအုပ်များကို ရှာဖွေ စုဆောင်း ၏ ။ ထို စာအုပ်များကို ခေါင်း ရင်း ၌ ထား၍ စဉ်း စား မိ သည်မှာ - “ အင်း ...... သက္က တ ဆိုတာ ဗြာဟ္မ ဏ စာ ပဲ ။ ဒီ စာတွေ ဖတ်ရင် လောကကြီး အကြောင်း ၊ အတ္တ ဝါဒ အကြောင်းတွေကို ပဲ တွေ့ရမယ် ။ ဘဝသံသရာ အဆက်ဆက် ဗြာဟ္မ ဏ တ ပ ည့် ဖြစ်ပြီး သက္က တ စာတွေ သင် ခဲ့ရ လှ ပြီ ။ အတ္တ ဝါဒ ကြီးကို လက်ခံပြီး သံသရာ ကျင် လည် ခဲ့ရ လှ ပြီ ။ ယခု ဘဝ ကံကောင်း ထောက် မ ၍ အနတ္တ ဝါဒ ပိဋက စာတွေ သင် ပြီး ဘုရား တ ပ ည့် ဖြစ်ရတဲ့ အခါ ဘုရားသာသနာ မှာ နေပြီး ဘုရားစကားကို ပဲ တစ် ထစ် ကျ လိုက်နာ ကာ လေ့လာ ကျင့် ကြံ တာ အမှန် ဆုံး ပဲ ” ဟု စိတ် ကို ဒုန်း ဒုန်း ချ ကာ ယတိပြတ် သန္နိဋ္ဌာန် ချလိုက် သည် ။ သက္က တ စာအုပ် များကိုလည်း လွှ င့် ပစ် လိုက်တော့ ၏ ။ ( လယ်တီပဏ္ဍိတ အား သက္က တ သင် စေခိုင်း ဖူးသည် ကို ထောက်၍ ဤ စကားကို မိမိ မတတ် ၍ ဆင်ခြေ ကန် ဖုံးကွယ် သည်ဟု ယူဆ ကောင်း ယူ ဆရာ၏ ၊ မဟုတ်ချေ ။ ဆရာတော် သာ တတ် လို လျှင် လ , ပိုင်း ဖြင့် ဖြန်း ဖြန်း ကွဲ တတ်နိုင် ၏ ။ လယ်တီပဏ္ဍိတ ၏ စရိုက် ဝါသနာ ကိုလည်း သိ တော် ဘဝ မူ ပြီး သရဖူ ဖြစ်သည် ဆောင်း ။ ) မည့် ဘုန်း ရှင် ကံ ရှင် ပုဂ္ဂိုလ် ကျော် တို့၏ အကြံအစည် ဖြစ်ရပ်များ ကို လူ သာမန် တို့ ကိုယ်ချင်းစာ ၍ မ ရ စ ကောင်း ချေ ။ သက္က တ နှင့် ပါဠိစာပေ ဗုဒ္ဓ စာ ပေသည် ရှိသော်လည်း မ ပြော ပ လောက် စင်စစ် သော အပေါ်ယံ ဖြော င့် ဖြော ကျေးဇူး င့် ဆ န့် ခံ့ ကျင် ကျေးဇူး သော စား လမ်းခွဲ ထောက်ထား ကြီး ပင် နိုင် တည်း ရှ ။ ည့် အပေါ်ယံ ဖွယ် အနည်းငယ် စာပေ ဗဟုသုတ မျှ လောက်ကို သာ မ ကြည့် မူ ၍ အတွင်း သား အနှစ်သာရ သို့ ထိ ဆိုက် အောင် ဆင်ခြင် သက္က တ နိုင် နှင့် စပ် ဘိ မူ သော သံသရာ ဦး ဉာဏ နှင့် ချီ ၏ ၍ အကြံ ပြော ရ သည် ပေ လိမ့် “ " တစ်ကမ္ဘာလုံး မည် ။ စဉ်း စား ကို ရ သာသနာပြု ပေ လိမ့် မည် မည့် ။ ထို့ကြောင့် လယ်တီ လောင်း လျာ ဖြစ်၍ သာ ” ဟု ပင် ဆို ရ ပေ လိမ့် မည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 339 1 တစ်စောင် ထိုသို့ နှင့် သဒ္ဒါ စာ ချ ခိုက် ကျမ်း တစ် “ ဋီကာ ကျမ်း ပြုရန် ကျော် ’ ဆန္ဒရှိ ကို အစားထိုးရန် သ ဖြင့် စာ ချ ရင်း သင်္ဂြိုဟ် မှတ်စုများ ကျမ်း ရေး အ ဖွ ထုတ် င့် ဋီကာ လျက် ရှိခဲ့ သို့ အလည်သွားရင်း ၏ ။ ပိဋက တိုက် ရှိ စာတိုပေစများ ပေ စာများကို တစ်ထုပ် ကို မွှေ နှောက် ပြီး တစ်ထုပ် ရာ မှ သဒ္ဒါ ထုတ်ယူ ဘက် ဆိုင်ရာ လေ့လာ ပ ဒ သည် ရူပ သိဒ္ဓိ ၊ သစ် ကျမ်း ဆိ မ့် ပေ တိုက် ကို ရရှိခဲ့ သဒ္ဒါ ၏ တတ် ။ အထူး လွယ် နှစ်သက် သ ဖြင့် ယနေ့တိုင် ကာ အ စဉ် အ ဦး လာ ဉာဏ ကစ္စည်း ၏ သဒ္ဒါ ကျေးဇူးကို ကျမ်း အစား ခံစား စမ်း ကြ ၍ ရသည် ကြိုးစား ။ ပို့ချ ပထမ ခဲ့သည် တွင် ။ ထီး ဦး ဘိုး ၊ ဖိနပ် လှိုင် ၊ ၊ သင်္ကန်း လူ ပြန် ပေး၍ တော် ပညာရှိ ဆွဲဆောင် ဦး ပို့ချ ဖား ခဲ့ တို့ ရ၏ ထံ ။ အား စာပေ လပ် အရေးအသား သော အချိန်၌ နှင့် ယော စပ် ၍ အတွင်းဝန် နည်း ယူ ဆွေးနွေး လေ့ ရှိသည် ။ ဉာဏ် မီးတောက် ဦး ဉာဏ သည် စ ၁၄- ဗဟုသုတ ဝါ အ ရ ပြည့် တွင် စုံ ၍ ကျမ်းပြု စာပေ အရေးအသား ရန် အခြေအနေ ဝါသနာထုံ တစ်ရပ် သည့် ပေါ်ပေါက် အလျောက် ခဲ့ ၏ ။ အကြောင်း နှစ်ဆယ် တို့ကို ကား ပါဠိ စံကျောင်း ဘာသာဖြင့် ဆရာတော်သည် ရေးသား ၍ “ ပါရမီဆယ်ပါး ပညာရှိ သူတို့ နှင့် သာ စပ် ဖြေ ၍ ကြ ခဲ ရာ ကုန် ခဲ ” ဆစ် ဟု ပြဿနာ စာတမ်း တစ်ခု ထုတ်လိုက် ၏ ။ ဦး ဉာဏ သည် “ ဤ ပြဿနာများ ငါ့အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာ ချေ ပြီ ” ဟု ယူဆကာ ကျမ်း ဂန် အ ကိုး အ ကား အထောက်အထား ပြည့် ပြည့် စုံစုံ ဖြင့် ပထမ ဦး ဆုံး ကျမ်းစာ အဖြစ် ဝမ်းသာအားရ ပါရမီ အ ဖြေ ကို ရေး ချလိုက် ၏ ။ ဒီ အဓိပ္ပာယ် ရေး ပြီးလျှင် တွေ ဒီလောက် မိမိ၏ စာ ပြောင်မြောက် ချ ဆရာ စ လင်း ဦး အောင် ပဏ္ဍိစ္စ ဘယ်တုန်းက ဆရာတော်အား များ သင် သွား၍ ထား ပြ သလဲ ရာ “ ကွာ မင်း ” ဟု လက် ဖျား ခါ ၍ ချီးကျူး ခြင်း ခံရသည် ။ သို့ နှင့် မိမိ၏ “ ပါရမီ ဒီပနီ ” ကို ပေ ထက် တင်ပြီး ရွှေ မျဉ်း သတ် ကာ ပုစ္ဆာ ရှင် စံကျောင်း ဆရာတော်ကြီး ထံ သွားရောက် ဆက်ကပ် လိုက် ၏ ။ ဆရာတော်ကြီး ထံသို့ ရောက်သောအခါ မိမိ မျှော် မှန်းချက် နှင့် မ ကိုက် ဖြစ် ရ လေ၏ ။ “ န င့် စာ ဘာ အသုံး ကျ လဲ ၊ န င့် လို လူ ရည်ရွယ်ပြီး ငါ မေးတာ မဟုတ် ၊ လေး ပြင် လေးရပ် စာ ဆရာတော်ကြီး တတ် အ ကျော် က ဆရာတော်တွေ ဆီး ၍ ငေါက် ငမ်း ကို ရာ ရည်ရွယ် ဦး ဉာဏ မေးတာ ခမျာ ၊ မျက်နှာ ဒီ ပုစ္ဆာ မ နှင့် ရ ဖြစ် န င့် ရ၏ အ ရာ ။ လား ” ဟု ဆက်ကပ် ထားသော ပါရမီ ဒီပနီ ပေ ထုပ် ကို ဖရိုဖရဲ ပြ န့် ကြဲ အောင် ဆွဲ ရွဲ ထိုး ပစ် လိုက် သော်လည်း ထိုအချိန်မှစ၍ ဦး ဉာဏ မိမိ ကျမ်းစာကို သည် မည်သို့မျှ တစ်ခါမျှ စကား ပင် မ ဆို ပြန် သာ မ ဘဲ ကြည့် ခပ် မ ဘဲ ဆိတ် မေ့ ဦး ပျောက် ချပြီး ပြန်လာ ထား လိုက် ရသည် ၏ ။ ။ တန်ဖိုး သည် ။ သိ ( လယ်တီ သော အတူ တိုက် နေ မိတ်ဆွေ တည်ပြီး ဦး ခါမှ နာဂ ထို ၏ ကျမ်းစာ တ ပ ည့် တစ်ပါး ပြန်လည်ရောက် က အမြတ်တနိုး လာ ၏ သိမ်းဆည်း ။ ) မြန်မာနိုင်ငံ ထား • ပဋိ ပတ္တိ သာသနာ အား ကလောင် ဖြင့် နှိုး ဆွ ထိုး တင်ပေး မည့် သာသနာ့ အာဇာနည် အရှင်မြတ် အား ပွဲ ဦး ထွက် အ နှိပ် ခံရခြင်း ပေ တည်း ။ · ဆရာတော်ကြီး၏ ဆန္ဒ တော်မှာ မည်သို့ ရှိမည် မသိ ။ ဦး ဉာဏ အ ဖို့ ကား အချိန်ပိုင်း အား ဖြင့် စိတ် ထိခိုက် ရ ရှာ သည် ။ ဦး ဉာဏ ယခုကဲ့သို့ အပြောအဆို ခံရ သည်မှာ ဖြစ် ရိုး ဖြစ်စဉ် ဟု သာမန် အား ဖြင့် နဝမ အကြိမ်