## PAGE 352 လျှောက် ပ ရ စေ ဘုရား ” ဟု လျှောက် ရာ 64 ' ဟဲ့ ... ဒကာမ ၊ ငါ့ ဋီကာ ကြီးနဲ့ နင်နဲ့ ရာ ရာ စ စ ၊ သွား အ မိုက် မ ” ဟု နှင် တော် မူ ရ ဖူး ၏ ။ ကြွ လေရာ ရာတွင် ဟို နှယ် သည့် နှယ် မ ချေ မ ငံ မတန်မရာ ကပ် ဖဲ့ တိုက် သူ များလည်း ပေါ လှ ပေ ၏ ။ ၁၂၆၀- ပြည့်နှစ်တွင် တ ပ ည့် ကြီး ဖြစ်သူ သေက္ချ တောင် ဦး တိ လောက၏ ပ င့် လျှောက် ချက်အရ လယ်တီဆရာတော် ကျိုက် ထိုသို့ ကြွ တော်မူ၏ ။ ( အ ဘ ယ့် ကြောင့် ပ င့် ကြောင်း သေ နတ် ကျ တော် တောင် နှစ်လ ဆရာတော် ခန့် ကြာ အခန်း ၏ ။ တ တွင်မှ ပ ည့် အကျယ် ကြီး ဦး တိ ရေးပါ လောက အံ့ ။ ) သေက္ချ ကိုလည်း တောင် အလုပ် ၌ တန်ဆောင်မုန်း စခန်း နှင့် စပ် ၍ သတိပေး တရား များ ဟောကြားတော် မူ သည် ။ ထို ၌ နေစဉ် တိုက် ကျောင်းကြီး များ၌ မ နေ ၊ သစ် ခက် တစ်ညနေ တဲ ၌ ပင် တွင် အချိန် ကပ္ပိယ ပြည့် ရှု မောင် ပွား စ မုံ တော်မူ၏ သည် ဖျော်ရည် ။ ကပ် ရန် လယ်တီဆရာတော် သီတင်း သုံးသော သင်္ခမ်း ကျောင်း ကလေး သို့ သွား ၏ ။ ကျောင်း ကလေး သို့ မဝင် မီ အ ထဲသို့ လှမ်း ၍ ကြည့် လိုက် စဉ် မောင် စ မုံ ၏ ခြေလှမ်းများ အလိုလို ရပ်တ န့် သွားသည် ။ အတန်ကြာ တွေဝေ ငေးမော သွား ရာ မှ သတိရ လျှင် ဖျော်ရည် မ ကပ် တော့ဘဲ နောက်ကြောင်းပြန် လှ ည့် ကာ ဆရာတော် ဦး တိ လောက အား အကျိုးအကြောင်း သွား၍ လျှောက် ၏ ။ ဦး နန္ဒ မာ လာ ( ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ဘာသာပြန် သူ ) ၊ ဦး ဝိ သုဒ္ဓ ၊ ဦး ဇဝန စ သော တ ပ ည့် ကြီးများ လည်း ဆရာတော် နှင့် အတူ သင်္ခမ်း ကျောင်း ကလေး ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် တိုး ၍ သွား ကြ၏ ။ ခဏ ကြာ လျှင် ဦး တိ လောက က မျက် ရိပ် မျက် ခြည် ပြလိုက် သောအခါ အားလုံး ခြေ သံ မ ကြား အောင် ပြန် လှ ည့် လာကြသည် ။ ခါတိုင်း အကြောင်းမှာ ကဲ့သို့ မ ဖူး တွေ့ ရ သင်္ခမ်း ဘဲ မျက် ကျောင်း လွှာ ချ တင် ကလေး ပလ္လင် အတွင်း၌ ခွေ လျက် ဆရာတော် ကောင်းကင် ထက် တရား နှစ်တောင် ရှု မှတ် နေရာ ခန့် အ မြင့် တွင် တက်ကြွ နေသည်ကို အဝေးက ပင် မြင် ကြ ရ၏ ။ ကပ္ပိယ ပြော သည့် အတိုင်း အမှန်ပင် တွေ့မြင် ရ သ ဖြင့် ဆရာတော် ဦး တိ လောက က ဖူး တွေ့ရ သူ တ ပ ည့် များအားလုံးကို ခေါ် ၍ “ ဆရာတော်ဘုရားကြီး သက်တော် ထင်ရှား ရှိ စဉ်အတွင်း ဒီ အကြောင်း မည်သူ့ကိုမျှ မ ပြောကြ ရ ။ ဆရာတော် အထူး တင်းကြပ်စွာ ` တားမြစ် ဆရာတော်အား တယ် ” ဟု တ မင် နှုတ်ပိတ် ဈာန် လိုက်သည် ဝင် စား၍ ဆုံး ။ မ စိတ်ဓာတ် တော် မူ ခြင်း ပြင်းထန် ဖြစ်လေ လွန်း မည် သော လား မသိ သေတ္ထု ။ ( ဥဗ္ဗေ တောင် ဂါ ပီတိ ဖြင့် ပျံ တက် သော ယောဂီ များလည်း ယခုအခါ များစွာ ရှိ ပေ မည် ။ ) နတ်တော်လဆန်း လေး ရက်နေ့တွင် ဘီးလင်း မြို့သို့ ကြွ ၍ ကု သိ နာ ရုံ ဘုရား ကို ဖူးမြော် တော် မူ သည် ။ ထို ဘုရား ၌ ညအိပ် နား တော် မူ ရာ ထို ဘုရား ၌ နေကြသော ရသေ့ သုံး လေး ဦး လည်း ဆရာတော်အား လာရောက် ကန်တော့ ကာ အာလာပ သလ္လာပ စကား များ လျှောက်ထား ထို တွင် ဆွေးနွေး ခေါင်းဆောင် ကြ၏ ။ ရသေ့ က - နဝမ အကြိမ် ## PAGE 353 “ ဆရာတော်ဘုရား ကို ဖူး တွေ့ရတာ အလွန် ဝမ်းမြောက် ပါတယ် ၊ တ ပ ည့် တော် လဲ ရသေ့ ပြု တာ ဆယ်နှစ် ရှိပါပြီ ၊ သတ္တဝါတွေ ကိုယ် ကျင့် တရား ပျက် ပြီး ကပ် ဒုက္ခတွေ ဆိုက် ရောက်နေတာ အလွန် သနားစရာ ဖြစ် လို ့ ယခု ၁၀၈- ရက် သက် လွတ် စားပြီး လို ့ ၄၅- ရက် မီး လွတ် စား နေပါတယ် ။ နေ့စဉ် သီလ ၊ သစ္စာ ၊ မေတ္တာ ပွား အဓိဋ္ဌာန် ထားပြီး အာနာပါန တရား အား ထုတ်ပါတယ် ။ ရောက်တဲ့အခါ တ ပ ည့် များကို လဲ ဆုံး မ ပါ ဘုရား ” ဟု လျှောက် ၏ ။ အ ကျင့် မှန်သော် လဲ ပန်းတိုင် လွဲ 66 အေး - ကောင်း ပေ တယ် ။ သတ္တဝါတွေ ကယ် ဖို့ အထူး လုပ်နေရ တာ မဟုတ်ဘူး ။ ကိုယ့် ကိုယ် ကို ကုန်း ပေါ် အရင် ရောက်အောင် ကယ်တင် ကူး မြောက် ပြီးမှ နစ် နေ တဲ့ လူ ကို ကယ် ဒါပေမယ့် နိုင်တာ နည်းလမ်း ။ ခုလို ကိုယ့် အခြေခံ တရား မှန် ကိုယ် ဖို့ လိုတယ် အားထုတ် ၊ ဒကာ နေ တာဟာ ရသေ့ သတ္တဝါတွေ ပြောတဲ့ သီလ ကို ၊ ကယ် သစ္စာ နေ အစရှိတဲ့ တာပဲ ၊ တရား တွေဟာ အခြေခံ ပဓာန ပါရမီ တရား ကောင်းကြီး တွေပဲ ။ အသံ အမည် တူ သော် လဲ အစစ်အမှန် ဖြစ်ဖို့ မလွယ်ဘူး ။ “ အစစ်အမှန် ဖြစ်စေ ဦး ၊ “ ပ ဏီ ဟိ တ ” မ မှန်ရင် လဲ အကျိုး မ များ ဘူး ။ ပ ဏီ ဟိ တ ဆိုတာ ရည်ရွယ် မှန်း ထားတာကို ခေါ်တယ် ။ နိဗ္ဗာန်ကို ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်မှ သာ သမ္မာ ပ ဏီ ဟိ တ ဖြစ် ပြီး ဒုက္ခ ခံရ ကျိုး ၊ သာသနာ နှင့် တွေ့ရ ကျိုး နပ် တယ် ။ သတ္တဝါတွေ အတွက် ဟု ဆို၍ မြင့် မြတ် တဲ့ စာန် သဘော ဒို အထူး လက္ခဏာ ဖြင့် ငြိ တွယ် ဆောင် စေပြီး စေ ကာ ဝ င့် မူ နွယ် ဝ ဋာ ရှည် ဘိ ရ စေ မ တ လော ယ့် သီလ ကိ ၊ ယ နယ်၌ သစ္စာ ၊ သာ မေတ္တာ တစ်စုံတစ်ခု အဓိဋ္ဌာန် သော နဲ့ 07 ခု ဂါ န တွေ ဖြစ်နေ လျှင် ဝဋ် ဘဝ ကူး မြောက် ကြောင်း ပါရမီ ဆိုတဲ့ စကား နဲ့ တစ်ခြား စီ ဖြစ်တယ် ။ အသံ မျှသာ တူတယ် ဦး ရသေ့ ။ အစွမ်းထက် လှတဲ့ ဝရဇိန် လက်နက် ကို မူ ဆိုး လိုက် ရုံ သုံး သလို ဖြစ်နေတတ်တယ် ။ “ သက်သတ်လွတ် ၊ မီး လွတ် စား တဲ့ အ ကျင့် လဲ သာသနာတော် ကျင့် ထုံး မဟုတ် ၊ သီလ က အ စ သမာဓိ အ ဆုံး ဒါတွေ အားလုံးဟာ “ စရဏ ” ပဲ ။ ဒီ စရဏ မ မှန်ရင် ဝိဇ္ဇာ ဉာဏ် မရနိုင်ဘူး နိဗ္ဗာန်ကို လိုချင် ။ ဒီ စရဏ ကာ ပါရမီ မတ္တ နှင့် မှန်မှန် မရနိုင်ဘူး နဲ့ သက် ။ “ စွ ပ န့် ဟိ ကြို တတ္တော ပမ်း ကမ္မဋ္ဌာန်း ' = နိဗ္ဗာန် သို့ အားထုတ် စေလွှတ် သူများ အပ်သော ပင် စိတ် လျှင် အမြဲ ရှိနေ ရမယ်လို့ ဟော တော် မူ တာ ။ ဒီ ဘဝနဲ့ ဒီ အလုပ် ပဲ လို ့ တစ်ခါထဲ ငုတ် ရိုက်ထားတာ ကို ပ ဟိ တတ္တ ခေါ် တာပဲ ။ ” “ ဓာတ် လုံး ဝါသနာ သန် တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ဟာ သွား လဲ ဒီ စိတ် ၊ စား လဲ ဒီ စိတ် ၊ အိပ် လဲ ဒီ စိတ် သမ္မာ ရှိနေသလို ပ ဏီ ရှိရမယ် ဟိ တ မ ကွ ဖြစ် ယ့် ၊ ။ အခြေ ပ ဟိ တတ္တ ပါ ဒ စိတ် စရဏ က လဲ က လဲ မ စွဲ မ မြဲ ခိုင်မာ လျှင် ၊ ရည်ရွယ် မည်သို့ပင် မှန်း ခြိုး ထား ခြံ ချက် ခေါင်း ကလည်း ပါး စွာ အ နှစ် အ ရာ အ ထောင် ကျင့် ကြံ သော် လဲ ပဋိ ဝေ ဓ သို့ မ ဆိုက်ရောက် နိုင်ဘူး ။ ကိုယ့် နှင့် အသက် - ကို မ ငဲ့ ကွက် ဘဲ သာသနာတော် ရိုးရာ စား ဝတ် နေ ခြိုး ခြံ တာ တွေင် လျှင် တ ဒင်္ဂ ပ တာန် မျှသာ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 354 ဖြစ်၍ ဥပါဒါန် လွန်မြောက် နိုင်သော အလုပ် မျိုး မဟုတ် ။ တော ချုံ ပုတ် ကို ခုတ် ထွင် ခြင်းသည် အသစ် တစ်ဖန် စည်ပင် ရန်ဖြစ် သလို နောက်ဘဝအတွက် ဥပါဒါန် ချုံ ပုတ် ကြီး ပိုပြီး စည်ကား ပြု သလို ဖြစ်နေတယ် ” ဟု မိန့် တော် မူ သည် ။ ဝိဇ္ဇာ မဂ္ဂ ဒီပနီ ဖွ င့် ဆို ရခြင်း ဆရာတော် .. “ ဆရာတော် အ မိန့် အ မိန့် ရှိသည်ကို ရှိ တော် မူ အထူး လို ရင်း စိတ်ဝင်စားစွာ ကို … တ ပ ည့် နာယူ တော် ကောင်းစွာ နေသော ရသေ့ သဘောကျ ာ က - ကျေနပ် ပါသည် ဘုရား ။ အမှန်အတိုင်း ဝန် ခံရ ပါ လျှင် အသက် ထောင် နှင့် ချီ ရှည် ၍ သတ္တဝါတွေ ကို ကယ်တင် ရင်း အရိယာ ဖြစ်တဲ့ ဝိဇ္ဇာ ကြီးများ ကို အား ကျ နေ မိပါသည် ဘုရား ” ဟု ဖွ င့် ဟ ၍ ရိုးသားစွာ ဝန်ခံ လျှောက်ထား ၏ ။ ဆရာတော် က - “ အင်း အသက် ထောင်ချီ ပြီး ရှည် တဲ့ နည်းကတော့ သာသနာ ပြင်ပ မှာလဲ ရှိနိုင်တယ် ။ သာသနာတော် မှာလဲ ဣဒ္ဓိ ပါဒ် ဆိုတာ ရှိတယ် ၊ ဒါပေမယ့် သစ္စာလေးပါး ကို မြင် ကြ တဲ့ အရိယာ သူတော်ကောင်း ကြီးတွေ ဟာ တစ်ရက်နေ ရရင် တစ်ရက် ဒုက္ခ ခံရ တာပဲ လို ့ မြင် တော် မူ ကြ လို့ ပရိနိဗ္ဗာန် စံ ဝင် ရတာကို ပဲ အလွန် ဝမ်းသာ လေ့ ရှိကြတယ် ။ အသက်ရှည် တာ ကို ပုံား တော် မ မူ ကြ ဘူး ။ ဆံ ချည် မျှင် ဟာ လက်ဝါး ပေါ်မှာ ကပ် နေရင် မသိ သာ ပေမယ့် မျက်စိထဲ ဝင်ရင် အလွန် သိသာ သလို ပု ထု ဇဉ် နဲ့ အရိယာ တွေဟာ သင်္ခါ ရ ဒုက္ခ ကို မြင် ရာမှာ သည် မျှ မ က ကွာခြား တယ် ။ “ အသက်ရှည် ချင်တဲ့ ဝါဒ ၊ အ ရိ မေတ္တေ ယျ ထိ အချိန်ဆွဲ တဲ့ ဝါဒ ဟာ လဲ မမှန်ကန် ဘူ " “ အရိယာ ဝိဇ္ဇာ ဆိုတာလဲ ဝေါဟာရ တူ ပေမယ့် ဝိဇ္ဇာ ဇော်ဂျီ တွေ လမ်း စဉ်နဲ့ ဖြစ်နိုင် တာ မျို မဟုတ်ဘူး ။ ပိ လိန္ဒ ဝစ္ဆ နှင့် တစ်ခြား စီး ၊ မ ယောင် နဲ့ ။ “ အင်း နဲ့ ၊ ဆေး နဲ့ ၊ ဓာတ် နဲ့ ထွက် ကြ တယ်ဆိုတဲ့ ဝိဇ္ဇာ ကြီးတွေ လောကမှာ အရိယာ ဖြစ်ဖို့ ဆိုတာ အလွန် မအပ်စပ်တဲ့ စကား ပဲ ။ ဒါ ပေ ဓ ယ့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အရိယာ လို အ ထင် ခံ ကြတယ် ။ ဒါ သည် ပင် အရိယာ လို့ တင်နေတာ လဲ ဖြစ်နိုင်တယ် ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း တွေလဲ ဟော တတ် ကြတယ် ။ သမထ လောက်ပဲ သူတို့ လိုချင်တယ် ။ သံသရာ က ထွက် မှာ ကို ကိုယ်တိုင်လဲ ကြောက်တယ် ။ သူများ ထွက် မှာလဲ မလိုလား ကြ ဘူး ။ “ စင်စစ် တော့ ဦး ရသေ့ ၊ မြတ်စွာဘုရားရှင် ရဲ့ အနတ္တ သာသနာ တော်ကြီး ကို မှေး မှိန် အောင် သတ္တဝါတွေ အကြိုက် ဘန်း ပြ ပြီး ဆွဲဆောင် နေကြတာ ။ ဝိဇ္ဇာ လမ်း စဉ် ဟာ အတ္တ ဝါဒ ကြီးပဲ ။ “ အရိယာ ဝိဇ္ဇာ ဆိုတာ မဂ် ဉာဏ် ဖိုလ် ဉာဏ် ကို သာ ခေါ်တယ် ။ တ က ယ့် သီလ ကို အခြေခံ မှ ရတာ ။ တန်ခိုး ပြ တဲ့ နေရာမှာ ဆင်တူယိုးမှား ရှိသော် လဲ အခြေခံ က အ စ လုံးဝ မတူ ကြ ဘူး ။ အတ္တ ဝါ ဒု ပါ ဒါန် ကြီး တန်းလန်းနဲ့ နေကြ ရတဲ့ အတိုင်း အသက်ရှည် တန်ခိုး ပြ တဲ့ လော ကာ ယ တ ( သံသရာ နယ်ချဲ့ ) လမ်း စဉ် မှား ကြီးကို ပရိယတ် အသိဉာဏ် နည်း လျှင် နည်း သလောက် န ဂမ အကြိမ်