## PAGE 355
<!-- 484→484 fragments, 27 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
အားကိုး မှား မိ ရှာ ကြတယ် ” ဟု ဟော ပြ တော် မူ သည် ။
အန္တ ရာယ် ဆရာတော် ကို ဦး စွာ က ဖန်တီး၍ လော ကာ ကယ်တင်ရှင် ယ တ တန်ခိုး လုပ်ပြီး ရှင် အချို့သည် ဆွဲဆောင် တစ်စုံတစ်ခု တတ် ပုံ စသည်တို့ကို သော ရောဂါ ပွ င့် ပွ ဘေး င့်
လင်းလင်း ရင်း ပြ တော်မူ၏ ကြီး ရှင်းပြ ။ ပတ္တမြား တော် မူ သည် တောင် ။ လောကီ ကို ရောက်ပြီး ဝိဇ္ဇာ ခါမှ အမျိုးမျိုး ဖို ခ နှင့် နောက် အရိယာ ကျောက် ဝိဇ္ဇာ ကို ခြားနား မ ကောက် ပုံ ကိုလည်း မှား ရန်
ဆုံး မ ၍ အ ကြည် ဓာတ် ခြောက်ပါး ကို ဟော တော် မူ သည် ။ ( မကြာမီ “ ဝိဇ္ဇာ မဂ္ဂ ဒီပနီ ” ကျမ်း
ကိုလည်း ရေးသား ချီးမြှ င့် တော်မူ၏ ။ )
ပလ္လာ ထိုအခါ မှစ၍ ရသေ့ ဆရာ များလည်း လှ ည့် စား သော အာရုံ နိမိတ် ၊ အိပ်မက် အ ထင်
ဝိ  သ များ ကင်းစင် လျက် မဂ္ဂင် လမ်းမပေါ် သို့ ပြန်လည် တက်ရောက် လာ ကြ လေတော့ ၏ 11
ဂန္ဓာ ရီ ဝိဇ္ဇာ ကြီး တို့ နောင်တ ဖြစ် ရှာ ကြ
သာသနာ ယခုအခါ တော်ကြီး တွင်လည်း နှင့် တွေ့ အသိဉာဏ် ခဲ တွေ့ကြုံ ရပါ နည်းပါး လျက် သူတို့သည် ရှင် ဒေဝဒတ် အလွန်တရာ ကဲ့သို့ မ မြင့် ပြော ပ မြတ် လောက် လှ စွာ သော သော
ဒိ တန်ခိုး သေ ထူး သာ ဓိ ဂ အနည်းငယ် မေ န အန္တ မျှ ရာ ဖြင့် ဝေါ လမ်း သာ နံ ခု လတ် အာ ပါ ၌ ဒိ ဘဝ ။  ခါး ။ ပြတ် စူ ဠ ဝဂ် ကြ - ဒေဝဒတ် ရ ရှာ ၏ ။ ( ဝတ္ထု သြ ရ မတ္တ -၄၆၆ ကေန ။ )
အချို့ ထွက် ရပ် ပေါက် ဝိဇ္ဇာ ကြီးများ သည် “ ဝိဇ္ဇာ ကို အား မ ကိုး ကြ နဲ့ ၊ မ , မ နိုင်ဘူး "
ဟု လေ သံ ပစ် ကာ အထင်ကြီးအောင် တန်ခိုး ပြ လျက် နောက်ဆုံး သူတို့ ဝါဒ ဘက်ကို သာ ဆွဲ
ဆောင်သွား ကြ၏ ။ သို့ရာတွင် ရိုး ဖြော င့် ဖြူစင် ၍ ဗဟုသုတ အမြင် ကြီးမား ကြသော ထွက်
ရပ် ပေါက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တော်တော်များများက မူ -
ထင်ပြီး " “ ငါတို့ကို ဂန္ဓာ ရီ လမ်း အား လိုက် မ ကျ မိ ကြ ခဲ့တာ နဲ့ ။ သူများကို မှား ကုန်ပြီ ကယ်တင် ။ ထား ကာ ရာ အရိယာ နေ ၊ စေရာသွား အဖြစ်နဲ့ ၊ နိဗ္ဗာန်ဝင် ခိုင်းတာ ရမယ် လုပ် ၊
ခုတော့ သူတို့ ( မိမိ ထက် ကြီးသော တန်ခိုး ရှင် ကြီးများ ) ခိုင်း ရာ လုပ် နေရတယ် ။ မင်းတို့
မ မှား ကြ လေ နဲ့ ” ဟု နောင်တ ကြီး စွာ ၊ ကရုဏာ ကြီး စွာ ဖြင့် ပွ င့် ပွ င့် လင်းလင်း ကြီး ပြောဆို
နေကြသည် ကို မကြာခဏ ကြားနေ ကြ ရသည် ။ ကျေးဇူးတင် ထိုက် ပေ စွာ ။
ကမ္ဘာ့ အရိုး စွဲ အတ္တ ဝါဒ ကြီး နှင့် ယင်း ကို အမာခံ ထားသော မဟာယာန ဝိဇ္ဇာ ဓ ရ  ဘေး
ကြီး ကား ထို့ကြောင့် ကြောက် “ ဖွယ် အရိယာ ကောင်း ဝိဇ္ဇာ မဂ္ဂ လေ စွာ့ အလင်း ။ သတိပြုကြပါ ပြ ကျမ်း ' ကို လေ ရေးသား သူတော်ကောင်းတွေ တော် မူ သော သိမ် တို့ တောင် ။
ဆည် ကြီး ာ ရ ဆရာတော်ဘုရားကြီး က -
.. “ ကောက် ကျစ် စဉ်း လဲ သော လောကီ ဝိဇ္ဇာ ဓိုရ် ကြီးများ သည် သူတို့၏ ရုပ် ပြောင်း ရုပ် လွှဲ
တန်ခိုး အမျိုးမျိုး ပြ ၍ နဂါး ကို ဂဠုန် သုတ် သကဲ့သို့ အုံ ပြုတ် အောင် စုပ်ယူနေ ကြသည် ။
အရိယာ ဝိဇ္ဇာ အ စစ် မ ဖြစ်ကြ သေး သည့် အတွက် စိတ္တ ၀ိ ပလ္လာ သ ဖုံး အုပ် နေကြသော ကြောင့်
ခံ နေကြ ရသည် ။ သို  ့ အတွက် အရိယာ ဝိဇ္ဇာ အ စစ်  သောတာပန် ( စ သည် ) ဖြစ်
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 356
<!-- 441→441 fragments, 32 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
အောင် အားထုတ် ကြ ကုန် သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့ ” ဟု အ စစ် အတု ကို ခွဲခြား
နိုင်သော ကိုယ်တွေ့ ပညာ ၊ ကြီးမားသော ကရုဏာ ဖြင့် သတိပေး တော် မူ ခဲ့ ဖူး ၏ ။ ”
( ယင်း ကျမ်း = ၃၆၈ ။ )
တောရိုင်း ဆင် ၊ ကျား ၊ မြွေ ဆိုး များ
ထို့နောက် ဆရာတော်သည် ကျိုက်ထီးရိုးတောင် သို့ လယ်တီပဏ္ဍိတ ၊ ဦး တိ လောက တို့ နှင့်
အတူ ကြွ တော်မူ၏ ။ လမ်း ခု လတ် ၌ တောဆင်ရိုင်း ကြီး တစ်ကောင် သည် ရှေးရှု ရင်ဆိုင်
ပြေး ၍ လာ ရာ တ ပ ည့် နှစ်ပါး မှာ သစ်ပင် ပေါ်သို့ တက် ပြေး ကြ လေ၏ ။ ဆရာတော် ကား
မ တုန် မလှုပ် ။ မေတ္တာ ကို သာ ပွား ပို့ တော် မူ သည် ။ ( ဦး တိ လောက အခန်း ၌ အကျယ် ကြည့် ပါ ဦး ။ )
ကျိုက် ထိုမှ ပြန် လျှင် ၁၂၆၁- ခုနှစ် ဝါ ကို မုံရွာမြို့ အရှေ့တောင် လယ် စဉ် ရွာ ကျောင်း၌
ဝါ ကပ် တော်မူ၏ ။ ထို ၌ “ နိဗ္ဗာန ဒီပနီ ” ကို ရေး တော် မူ သည် ။
၁၂၆၂- ခုနှစ် ဝါ ကား မောင်းထောင် ကြီး ရွာ မြောက်ဘက် မဟာမြိုင် တော ကြီး ခေါ်
ဝက် ရဲ တော ၌ ဝါ ကပ် တော်မူ၏ ။ ဆရာတော်၏ ငယ် တ ပ ည့် ကြီး ဖြစ်သူ ကြောင် ပန်း
ဆရာတော် က ပ င့် လျှောက် ၍ ဖြစ်သည် ။ ကြောင် ပန်း ဆရာတော် ကား ထို တော ၌ ကိုး နှစ် ခန့်
ရှိ လေပြီ ။  ကြောင် ပန်း ဆရာတော် မ ကျန်းမာ သ ဖြင့် တစ်ပတ် မှ တစ်ရက် သာ ဆွမ်းခံကြွ နိုင် ၏ ။
လယ်တီဆရာတော် က ဆွမ်းခံ ကျွေး ရသည် ။ အလုပ် နှင့် စပ် သော သြ ဝါဒ တရား များကိုလည်း
ဟောကြား ပေး တော် မူ ရ၏ ။
ဟိမဝန္တာ ၏ လက် မောင်း ဖြစ်သော ထို တော စ , သည် တော ကြီး မျက် မည်း သား ရဲ တိရစ္ဆာန်
ပေါများ လှ ၏ ။ ထန်း နှစ်ရပ်  သုံးရပ် ရှိ အင် ပင် ၊ ကျွန်း ပင် ကြီးများ လည်း တစ် တော လုံး
အုပ် ဆိုင်း နေသည် ။ ကြောင် ပန်း ပင် ငယ်များ လည်း ချုံ ပုတ် ကဲ့သို့ ထွေး ရှုပ် နေတော့ ၏ ။
ဆရာတော် နှင့် ကြောင် ပန်း ဆရာတော် တွင် မည့် ဦး ဣန္ဒ က တို့သည် ရံ ခါ ကျွန်း ပင် ကြီး
များ၏ သစ် ခေါင်း များတွင် လည်းကောင်း ၊ ရံ ခါ ကြောင် ပန်း ချုံ အတွင်း၌ လည်းကောင်း
နေ တော် မူ ကြ၏ ။ ရံ ခါ ထန်း လုံး ခန့် ရှိ မြွေ ဆိုး များ၏ နှာ မှုတ် သံ များ ၊ တော ခွေး ၊ သစ် ကျား တို့၏
အသံ များမှာ ကြက် သီး ထ ခ မန်း ရှိသည် ။ ဆရာတော်သည် အာနာပါန ကမ္မဋ္ဌာန်း ကို ပင်
ရှု မှတ် တော်မူ၏ ။
န ရတ္တိ တွေ နက္ခတ္တ ဝ သု ပိ တုံ မာ ဟောတိ လိ နီ ။  ၊
ပဋိ ဇဂ္ဂိ တု ' မေ ဝေ သာ ၊
ရတ္တိ ဟောတိ ဝိ ဇာ န တံ ။
( ထေ ရ ဂါထာ ၊ ဌ ၊ ၁-၂၀၅ ။ )
နက္ခတ္တ မာ လိ နီ - ဆိတ် ငြိမ် အေးချမ်း ၊ နက္ခတ် ပန်း တို့ ဖြင့် ၊ ဆန်း ကြယ် လှပသော ။
ရတ္တိ - ည ဉ့် အခါ ကာလ သည် ကား ။ သု ပိ တုံ - ထိ န မိဒ္ဓ ၊ မောဟ ဖိ စီး ၊ အ အိပ် ကြီး
နှ ၀ မ အကြိမ်

## PAGE 357
<!-- 428→428 fragments, 28 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ရဟန္တာ နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ
အိပ် ရန် အ လို  ့ ငှာ ။ န တွေ ဝ ဟောတိ - အ လျဉ်း ပင် ဖြစ်ပေါ်လာ သည် မဟုတ် ။
ဧ သာ ရတ္တိ - ဆိတ် ငြိမ် အေးချမ်း ၊ နက္ခတ် ပန်း တို့ ဖြင့် ၊ ဆန်း ကြယ် လှပသော
ထို ည ဉ့် အခါ ကာလ သည် ကား ။ ဝိ ဇာ န တံ - ဘုရား ဆုံး မ ၊ ရ ကြီး ရ လျက် ၊ ဘ ၀
တန်ဖိုး ၊ ကြောင်း ကျိုး သိမြင် ၊ ယောဂီ ပညာရှင် တို့အတွက် ။ ပဋိ ဇဂ္ဂိ တုံ ဇီဝ 30- -
အ သမထ ရ ကြိုး ဝိပဿနာ ကုတ် ၊ ပွား ဘာဝနာ များအား တရားတို့ကို ထုတ်ရန် ၊ အ နိုး လို ကြား  ့ ငှာ ထ သာလျှင် ကြွ ၊ သမ္မပ္ပ ။ ဓာန် ဟောတိ လုံ  ့ - လ စင်စစ် ဖြင့် ၊
မ သွေ ၊ ည - ဟူ၍ ဖြစ်ပေါ်လာ ပေတော့ သတည်း ။
( မအိပ် တစ်နေ့ မ နေ တစ်ည အားထုတ် ဉ့် ကို ၆- ရမည်ဟု ပုံ ပုံ ၊ မဇ္ဈိမ မဟာ ယာမ် နိဒ္ဒေသ တစ်ပုံ ပါဠိတော် ကို လွှတ် ၂၉၄၊ ၍ ကျန် ၎င်း ၅- အဋ္ဌကထာ ပုံ လုံးလုံး -
၃၅၈- တို့၌ မိန့် ဆို၏ ။ အိပ် ချင် ငိုက် မျည်း သောအခါ ရှေး အ ရှင်တို့ လက်သုံး
ဤ ကြုံးဝါး ချက် ဂါထာ မျိုး ကို ရွတ် သင့် က ရွတ် ရ၏ ။ )
“ နက္ခတ် အထူး တာ ရာ သ ဖြင့် တို့ ဖြင့် ထို ဆိတ် တော ငြိမ် ၌ နေစဉ် လှသော အိပ်စက်ခြင်း ညအခါ ကာလ ၏ အပြစ်ကို သည် အသိဉာဏ် များစွာ မြင် ရှိ တော် သူတို့အတွက် မူ သည် ။
တရား ဆောင် ရှု ကာ ပွား ရန် မအိပ် အ မ ခွင့် နေ ကြိုးစား ကောင်းကြီး သည် ပင် ။ ဖြစ်သည် ” ဟု မြင် တော်မူ၏ ။ နိ သဇ် ဓုတင် ကို
သီတင်းကျွတ် ဆရာတော်သည် ခါနီး လျှင် မအိပ် အဖျား မ နေ ရောဂါ တစ် နှိပ်စက် ဝါတွင်း သ လုံး ဖြင့် အပြင်းအထန် ပိန် ချုံး ချ ည့် ကြိုးစား နဲ့ သွား ၏ အားထုတ် ။ အာဟာရ လေရာ များ
ကလည်း ခေါင်း ပါး လှသည် ။ ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ လယ်တီ တိုက် ရှိ တ ပ ည့် ကြီးများ က
ထို တော သို့ လာရောက် ပ င့် ကြ ရသည် ။
ကောလာဟလ ကြောင့် ဓမ္မကထိက ဖြစ်
လယ်တီ တိုက် သို့ ရောက်လျှင် ကျန်းမာရေးအတွက် ပြုပြင် နေထိုင် ရင်း တစ်ပါးတည်း
ဆိတ် ငြိမ် ရာ၌ တရား ရှု ပွား မြဲ ရှု ပွား တော် မူ သည် ။ သို့ရာတွင် နေ့ အခါ၌ လာရောက် ဖူးမြော် သူတို့
ခါတိုင်း ထက် စည်ကား နေ၍ စာ ဝါ ပို့ချ မှု ရပ်ဆိုင်းထား သော်လည်း အား လပ် ချိန် ရ တော် မ မူ ချေ ။
တရား စကား ပြောကြား ပေးနေ ရ၏ ။
အ ဘ ယ့် ကြောင့် တစ်နေ့ တခြား ပရိသတ်များ လာသည် ကို မူ ဆရာတော် သတိ မပြု မိ ။
ကောလာဟလများ ဖြစ်ပွား ကာ စည်ကား နေ ခြင်းဖြစ်သည် ။
“ ဆရာတော်ကြီး နေ တဲ့ ကျောင်း တစ်ညလုံး ဝင်း ထိန် နေတယ် ” ဟု လည်းကောင်း ၊
“ စင်္ကြံ ကြွ တာ မြေ ကြီးကို ခြေ မ ထိ ဘူး ” ဟု လည်းကောင်း ၊
“ ဆရာတော်ကြီး ဈာန် ရနေပြီ ” ဟု လည်းကောင်း မည် သူ မည် ဝါ တွေ့မြင်ရသည် ဟု
အခိုင်အမာ ပြောဆို ကြ၏ ။
ထို သတင်း ကြောင့် ရင်းနှီးသော ဒကာ များ သာမက ဘဲ အရပ် လေး မျက်နှာ မှ လာရောက်
ပုံ အကြိမ်
