## PAGE 358 ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင် ဖူးမြော် ကြ ခြင်း ဖြစ်သည် ။ အ ဘယ်သူက ဖန်တီး သော ကောလာဟလ ပေ နည်း ။ ထိုအခါ ပေး လာသော အခြေအနေအရ ဝိပဿနာ တရား ကို သာ ဟောပြော လွှတ် ရ၏ ။ ဘိ သ ဇာတ်တော်ကြီး ကိုလည်း မကြာခဏ ဟော ပြ ရသည် ။ ဘိ သ ဇာတ် ဟူသည် ဗာရာဏသီ သူဌေးသား မဟာ ကဉ္စ န သည် ညီတော် ခြောက် ယောက် ၊ နှမ တစ်ယောက် တော် တစ်ယောက် နှင့် အ မှု လုပ် နှင့် အတူ … ဇနီးမောင်နှံ တော ထွက်၍ စုံ လည်း ရသေ့ ပါသည် ပြုကြ ။ သော ကြာ ဇာတ် စွယ် ဖြစ်သည် သစ်သီးဝလံ ။ မိတ်ဆွေ များကို အ လှ ည့် ကျ ရှာဖွေ ၍ ဝေ စု ခွဲပြီး စားသောက် နေထိုင် ကြ ရာ အ ကျင့် သီလ စူးစမ်း လို ၍ သိကြားမင်း က နောင်တော် ရသေ့ ကြီး၏ ဝေ စု ကို သုံး ရက်တိတိ ဝှက် ထားသည် ။ 0 66 ; ကျွန်ုပ် စုံ တစ်ယောက်က ကြာ စွယ် ခိုးယူ မိ ခိုးယူ ပါ လျှင် စား သားမယား သည် ထင် ၍ အ အသီးသီး ခြွေ အ ရံ ပစ္စည်း ကျိန်စာ ဥစ္စာ ချမ်းသာ ဆို ကြ၏ ကြွယ်ဝ ။ သူ ဖြစ် ရပါ စေ ရဲ့ ” ဟု လည်းကောင်း ၊ ရေ မြေ သ နင်း ပြည့် ရှင် မင်းကြီး ဖြစ် ရပါ စေ ” ဟု လည်းကောင်း ၊ “ မိဖုရား ခေါင်ကြီး ဖြစ် ရပါ စေ ” ဟု လည်းကောင်း ၊ “ ပြည်ရေးပြည်ရာ ကို စီမံ ရသော ပု ရော ဟိတ် ရာထူး ကြီး ရပါ စေ ” ဟု လည်းကောင်း ၊ ဖြစ် ရပါ ပြည်သူအများ ရဲ့ ” ဟု လည်းကောင်း အ ကြည်ညို ခံရ၍ အသီးသီး လာဘ် ကျိန်ဆို ပေါများ ကြသည် သော မြို့ရွာ ။ အနီး ယောဂီ ရသေ့ကြီး အ ရာ မ ၊ ဖြစ်၍ လာ ကီ စည်းစိမ် “ သေခြင်း ၊ ဆိုး အာဏာ သေ ၊. ရပါ ရာထူး စေ ' ၊ ထက် လာဘ်လာဘ ကြောက် ဖွယ် တို့သည် ကောင်းသည် ဒုက္ခရောက် ဟု ယူဆ စေသော ၍ ယင်း ကျိန်ဆို ကြ ခြင်း ဖြစ်သည် ။ ကြာ အိုင် = သင်္ခမ်း အနီးရှိ ရုက္ခစိုး ကြီး က မူ - အို ကြီ ကို ‘ ဦး ကြာ စီး စွယ် အုပ်ချုပ် ခိုး မိ ပါ ၍ နဝကမ္မ က ကြွယ်ဝ အလုပ်များ ချမ်းသာ သော သော ဒေသရှိ ဆရာတော်ကြီး ကြီးကျယ် ဖြစ် ရပါ သော ကျောင်းတိုက် စေ ” ဟု ကျိန် ဆို လေသည် ဆရာတော်သည် ။ ဤ ဘိ သ ဇာတ်တော် ကို ဟောပြော လေ့ ရှိသည်ကို ထောက်၍ ပရိသတ် နှင့် နေခြင်း ၊ ပရိယတ် နှင့် နေရခြင်း ကို ပျင်း ရိ ငြီး ငွေ့ တော် မူ ကြောင်း ဖော်ပြ နေခြင်း ပင် ဖြစ်သည် ။ စာ ချ ကောင်းကြီး စာရေး ကောင်းကြီး အဖြစ် ကို အပြစ် မြင် တော်မူ၏ ။ အကြိမ်ကြိမ် ရှောင်လွှဲ၍ တော ထဲသို့ ကြွ သော်လည်း ရ တော် မ မူ ခဲ့ ။ မ ရ သည့် အပြင် ယခု အချိန်မှစ၍ အဟော ကောင်းကြီး အဖြစ်သို့ ရောက် မှန်းမသိ ရောက်နေ ရ ပေ ပြီ ။ ကောလာဟလ ကြောင့် သာ မဟုတ် ၊ တရားနာ လို ၍ လာသူများ ပင် စည်ကား စ ပြု နေ၏ ။ ပဋိ ပတ် အလုပ် ၌ အနုတ် လက္ခဏာ ပြ “ ဟာ န ဘာ ဂိ ယ ' လမ်းခွဲ များ ကား မ ရှောင် သာ အောင် ကြုံ တော် မူ လေပြီ ၊ ယော တို့အား ထို ဖြစ်ရပ် ၊ ထို သဘောတရားများ သည် ကွင်းဆက် ကလေးများ ဖြင့် အကွက် ဆင် လာဟ် ၍ သိနိုင် ခက် ၏ ။ သိ စေ ကာ မူ လည်း ကျော်နိုင် ## PAGE 359 ခက် လှသည် ။ အခြေစိုက် အ ဘ ရည်ညွှန်း ယ့် ကြောင့် ထား ဆိုသော် သည့် အပြင် ထို ဖြစ်ရပ်များ မိမိ စွမ်းရည် သည် ၊ ဗီဇ သာသနာ ဝါသနာ နှင့် နှင့် ကိုက် သတ္တဝါ ၍ အများစု ကိုယ် ကြိုက် အား လုပ်ငန်း မျိုး ဖြစ်နေသော ကြောင့် တည်း ။ ထို့ကြောင့် ပ လိ ဗော ဓ မှန်း ၊ ဟာ န ဘာ ဂိ ယ မှန်း သိ လျက် သား နှင့် ဇွတ် တိုး မိ ကြ၏ ။ တန်ခိုး ရှင် တို့၏ အကူအညီ ( သို့မဟုတ် ) နှော င့် ယှက် ခြင်း ၁၂၆၃-၆၄- ခုနှစ် ဝါ ကား အ လုံ မြို့၏ အနောက် သလ္လာဝတီ ချင်းတွင်းမြစ် ကမ်း န ဖူး ရှိ ရွှေတောင် ဦး တောင် ၌ ဝါ ကပ် သည် ။ သုံး ဝါ ရ လယ်တီ ပဏ္ဍိတ လည်း လိုက်ပါ ၍ . ဝါ ကပ် ရ၏ ။ ဆရာတော်သည် လယ်တီပဏ္ဍိတ အား သား အရင်း ပ မာ သံ ယော ဇဉ် ဖြစ် တော် မူ ရှာ ၏ ။ လယ်တီပဏ္ဍိတ နှင့် ကပ္ပိယ သည် တောင်ခြေ ၌ နေကြ ရ ၍ ဆရာတော် ကား တောင် ထိပ် ကျောက် ဂူ ကြီး ထဲ၌ သီတင်းသုံး တော် မူ သည် ။ ထို ဒေသ လည်း အစားအသောက် ခေါင်း ပါး လှ ၏ ။ ဆန် ဆွမ်း ဟူ၍ မ ရ ။ ပြောင်း ဆွမ်း ၊ လူး ဆွမ်း များကို သာ ဘုဉ်း ပေးရ သည် ။ ဆရာတော်သည် ဆွမ်းခံ ပြန် တောင်ခြေ ၌ ပင် ဆွမ်း ဘုဉ်း ပေး၍ ပြီးလျှင် တိရစ္ဆာန်များ အား ဝမ်းသာအားရ ပက် ကျွေး တော်မူ၏ ။ လယ်တီပဏ္ဍိတ ကား ခံ ဆွမ်း ကို မ စား နိုင် ၍ မြို့နေ ဒကာ များထံမှ စားသောက်ဖွယ် များကို ဆန် ဆီမှ အ စ သိမ်းဆည်း ထား ရသည် ။ ဆရာတော် က မူ သား ရင်း ပ မာ ခြိုး ခြံ ခြင်း အ ကျင့် ကို မကြာခဏ ချီးကျူး ဟောကြား အားပေး လေ့ ရှိ သ ဖြင့် ဆရာတော် မသိအောင် သို ဝှက် ထား ရ လေသည် ။ တစ်နေ့သောအခါ ဆရာတော် သိ သွား သ ဖြင့် “ ဟဲ့ ရှင်လေး ၊ နင်ဟာ တော နေ ရဟန်း နဲ့ မတူဘူး ၊ တယ် ပြီး လျှာ အ လို လိုက်တယ် ” ဟု မာန် မဲ ကာ စားဖို သုံး ထား ရာ ရိက္ခာ တဲ ကို တောင် ဝှေး နှင့် ထိုး၍ ဖြ န့် ကြဲ ပစ် တော်မူ၏ ။ ပရိယတ် သာ သန် ၍ ပဋိ ပတ် ဓာတ် ခံ ဝေး လှ သ ဖြင့် အားမလို အားမရ ဖြစ်ကာ ကရုဏာ ဒေါသ ဖြစ် တော် မူ ရ၏ ။ “ သမ္ပ ဇဉ် ဆို ခွင့် များ မှာတော့ ၊ ချို နှင့် လား မေး မ ယ့် သူ ကွယ် ” တေးထပ် ကို ရေး ၍လည်း ဆုံး မ တော် မူ သည် ။ ထို ၌ နေစဉ် ပရမတ် အ ပြော သန် ၍ ကမ္မဋ္ဌာန်း အ လုပ်ခိုင်း လျှင် ရှောင် ဖယ် , ရှောင် ဖယ် လုပ်နေ ဘတ် သော အလုံမြို့ မှ ဦး ထွန်း ဦး ၊ ဦး ထွန်း လှ ဆို သူ တို့ကိုလည်း ဆုံး မ တော်မူ၏ ။ ထို တောင် ကျောက် ဂူ ထဲ၌ လေး ငါး လ အပြင်းအထန် အားထုတ် တော်မူ၏ ။ နှစ်နှစ် လုံးလုံး နေ တော် မူ ၍ “ ဓမ္မ ဒီပနီ ၊ အာဟာရ ဒီပနီ ၊ အနတ္တဒီပနီ ' တို့ကို ရေး တော် မူ သည် ။ ထိုအချိန် ၌လည်း အာနာပါန ကို ပင် ရှု ပွား တော် မူ ရာ မည်မျှ ပေါက် ရောက်သည် ကို ထို ဒီပနီ များ က ပင် တိုင် ဘာ ဖော်ပြ နေ ပေ ပြီ ။ ## PAGE 360 တစ်ပါးတည်း ထို ၌ နေစဉ် ကျောက် အပြင်းအထန် ဂူ ကြီး ထဲ၌ သတိမရ အားထုတ် တစ်ချက် ခိုက် အဖျား ရ တစ်ချက် ရောဂါကြီး ဖြစ်နေ၏ ကပ် ။ တောင်ခြေ ရောက်လာ သို့ သ လည်း ဖြင့် ဆင်း မ ကြွ ၍ နိုင်တော့ မ ပြောနိုင် ပေ ။ ၊ တစ်နေ့ စောစော တစ်ည ရက်များ အ လူး က အ ကျိတ် လဲ ဖြစ် မှိတ် ၍ တော်မူ၏ ဆွမ်းခံကြွ ။ သတိမရ နေသော်လည်း တစ်ချက် ထိုနေ့ ရ တစ်ချက် ကား ဖြစ်နေ ဖျစ် ညှစ် ခိုက် ဖွ င့်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျောက် ဂူ တွင်းသို့ ဆေး လှမ်း ၍ တိုက် လှ သည်ဟု ည့် ပတ် ကြည့် အောက်မေ့ ရာ ထော ၍ င့် သတိရ ကွေး ခိုက် တစ်နေရာတွင် မျက်စိကို ကျောက် ၏ ။ တ မှိန်း ဆင်းတု မှိန်း ကဲ့သို့ ဖြစ်နေ ဖြူ သ ဖြင့် သော မည် ပုဂ္ဂိုလ် သို ့ မျှ တစ် မ ဦး မေး ငြိမ်သက်စွာ အား ။ မျက်စိ ရပ် များ ၍ ကြည့် ပြန်၍ နေသည်ကို မှိတ် သွားသည် မြင်ရ ။ ရွာသို့ ပ နောက်တစ်နေ့ င့် ကြ၏ ။ “ ငါ့ကို နံနက် မုံရွာမြို့ ၌ ဆွမ်းခံ ရောက်အောင် ရွာမှ ဒကာ များ သာ တော ပို့ ကြ ” ကျောင်းသို့ ဟု မိန့် လာ၍ ၍ ကုလားထိုင် ဆေးကု ရန် ကို ထမ်း ရောက်သည် စင် လုပ် နှင့် ကာ တစ်ပြိုင်နက် အလုံမြို့ ဦး စံချိန် လူကောင်း ( ဦး ဉာဏ ကဲ့သို့ ဝံ သ ဖြစ် ) ကျောင်းသို့ သွား၍ အားလုံး ပ င့် ကြ ရ၏ အံ့အား ။ ကုလားထိုင် သင့် နေ ကြ၏ ပေါ် ။ သို့ရာတွင် ကား သတိမရ ချက်ချင်း ၊ အိပ်ပျော် သတိ မေ့ ၍ သွား လိုက်ပါ ကာ တစ် လာ တောင်တက် သ ဖြင့် မ စဉ်း ဆင်း စား · ထမ်း တတ်အောင် ခဲ့သော်လည်း ရှိ နေကြသည် ဆရာတော် ။ အ လျှောက် လုံ ရောက်၍ သောအခါ ထမ်း စင် “ ချလိုက် အင်း .... လျှင် ည က ပကတိ လူဖြူ လူကောင်း လိုက်လာတယ် ကဲ့သို့ နှင့် နိုး တူ ၍ လာ ပါ ရဲ့ ပြန် ” ဟု ၏ ။ အကျိုးအကြောင်း မိန့် တော် မူ သည် ။ စိတ်ဓာတ် ထိုသို့သော လျော့ သွားသည် ယော ဂါ မရှိ ဝ ။ စ သို့ရာတွင် ရ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ရံ ခါ တို့၌ ရုပ် ဓာတ် မည်သို့သော ကား လျော့ပါး အကြောင်း တတ် ရာ ထိုအခါ ကြောင့် မျှ မျိုးတွင် အာရုံ နိမိတ် အိပ်မက် စ သော အ နှော င့် အယှက် များ ဝင်ရန် အ ခွင့် သာ လေ တော့သည် ။ အ နေ အစား ကို အထူး သတိပြု ကြ ရာ ၏ ။ ကွင်းဆက် ဖန်တီးချက် ကလေးများ ဖြင့် ရုပ် မ နာ - နာ အောင် ဆရာတော် ဝင် တိုး မုံရွာ မိ တတ် လယ်တီ ကြသည် တိုက် ။ သို့ ပြန်ရောက် သော ည ၌ ပင် အိပ်မက် ဆန်း ကြီး တစ်ခု မြင် စိမ်းလန်း မက် သည် စို ပြည် ။ အိပ်မက် သော စကြဝဠာ ကား မြင့် ကြီး မိုရ် တစ်ခုလုံးကို တောင် ကို ကျော မြင် မှီ နေရသည် ၍ ယု ဂန္ဓိုရ် ။ အရှေ့ဘက် တောင် ပေါ်၌ တောင် ထိုင် လျက် တစ်ခု တွင် ဝင်း ဝင်း လက် နေသော ရတနာ လိုဏ်ဂူကြီး အတွင်း၌ ငှက် မျိုးစုံ မြူး တူး ပျော်ရွှင်စွာ ခို ဝင် နေ “ ကြ၏ မီး ကဲ့သို့ ။ ထို တောက် ငှက်များ နေသော အား - လိုဏ်ဂူ ထဲ ဘာ ကြောင့် ဝင် နေကြ သလဲ ၊ မ ပူ ကြ ဘူးလား ” မေး လျှင် “ - ကိုယ်တော်၏ လိုဏ်ဂူ ထဲ ဝင် နေရတာ အေးမြ ချမ်းသာ လို့ ပါ ” ဟု ပြောကြသည် ။ ခဏ ကြာ သော် ခန္ဓာကိုယ် ကြီး ပင် မြင်း မိုရ် တောင်ကြီး ဖြစ်သွားသည် ဟု မက် ရာ “ နိုင်ငံ လှ ည့်၍ သာသနာပြု “ ပဉ္စင်္ဂုတ္တရ ရမည် ’ ပါဠိတော် ဟု အဓိပ္ပာယ် မဟာ ကောက် သု ပိ န သုတ် ” တော်မူ၏ ၌ အလောင်းတော် ဘုရား ဖြစ် ခါနီး မဟာ · ပထဝီ မြေ ပြင် ကို အိပ်ရာ ပြု၍ မြင်း မိုရ် တောင် ကို ခေါင်း အုံး လုပ်ပြီး အိပ် ရသည် စ သည် ဖြင့် နဝမ အကြိမ်