## PAGE 361 ရဟန္တာ နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ၃ ဝ မက် သော ဘုရား ဖြစ် မည့် ရှေ့ပြေး အတိတ် အိပ်မက် ကြီး နှင့် တူ လှ ပေသည် ။ ပုဂ္ဂိုလ် ထူး တို့၌ ဖြစ် မြဲ ပင် တည်း ။ ထဲ၌ ငါး သုံး များ ရက်မြောက် ပျော်ရွှင် ပြေးလွှား သော ည တွင် နေကြ ကပ္ပိယ စဉ် လက် တစ်ယောက် ခုပ် ရေ အိုင် လည်း သည် “ ဆရာတော်၏ အကြီးကြီး လက် ဖြစ်လာသည် ခုပ် ရေ အိုင် ' ဟု မြင် မက် ကြောင်း လျှောက် ၏ ။ နေ ကောင်းသည် နှင့် ထို တောင် သို့ ပြန်၍ ကြွ တော် မူ သည် ။ သံ ယော ဇဉ် ကြိုး တစ်ချောင်း ( သို့မဟုတ် ) လယ်တီပဏ္ဍိတ ၁၂၆၅- ခုနှစ် ဝါ ကို မုံရွာမြို့ အနောက် သလ္လာဝတီ မြစ်ကမ်း ရှိ လက် ပ တောင်း တော ရ ၌ တ ဝါ ပ ည့် ကပ် အချို့ သည် လည်း ။ အ လိုက်ပါ တောင် ခြောက် လာကြသည် ဆယ် ရှိ ။ စင်္ကြံ ဆရာတော်သည် ကျောင်း၌ သီတင်းသုံး လယ်တီပဏ္ဍိတ ၏ ။ လယ်တီပဏ္ဍိတ အား သံ ယော နှင့် ဇဉ် ဆရာတော် ကြီးတော် မူ နှင့် ရှာ လွန်း စရိုက် ၏ ချင်း ။ သူ ကား ကား မတူ အနု သမား ပေ ။ ၊ ရုပ် ကို ညှာ ၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို အ လို လိုက်သည် ။ ဖြစ်၏ ၊ “ ခန္ဓာကိုယ် မ အို ၊ မ နာ သည် မီ အဆိပ် အမြတ် တုံး ထုတ် ကြီး နှင့် သင့် တူ သည် ၍ အပြစ်များ ။ ခိုင်း နွား လှသည် အငှား ။ ရောဂါ ကြီးကို ခို သနား အောင်း နေ ရာ လျှင် ကြီး အချိန်ကျ ၍ ပိုင်ရှင် က ပြန် ယူ သွားသောအခါ ယူ ကျုံး မ ရ အရှုံး နောင်တ ဖြစ် ' တတ်သည် ” စ သည် ဖြင့် မကြာခဏ ဟော တော်မူ၏ ။ ရှေ့က တစ်နေ့သောအခါ ကြွ တော် မူ ရာ လမ်း ဆွမ်းခံကြွ မှား သွား စဉ် သ ဖြင့် တ ပ “ ဆရာတော် ည့် ပဏ္ဍိတ အား လမ်း ဆုံး မှား မ သွားတယ် တရားဟော … ဖ လျက် ရာ့ ၊ ဒီဘက် လမ်း ” ဟု လယ်တီပဏ္ဍိတ က နောက်မှ လျှောက် ရာ - မဖြစ်ဘူး “ ၊ သယ် နင် ..... ငါ့ စကား နင် ငါ နား ဟော မ တာကိုတော့ ထောင် လို့ လမ်း နား မ မှား ထောင် သွားရင် ဘူး ၊ ဒီလမ်း တစ်သံသရာလုံး မှားတာ က ဘာ ချောက်ထဲ ဘေး ရန်မှ က တက် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး သိလား ” ဟု မာန် မဲ တော်မူ၏ ။ စိမ်း နေအောင် နန္ဒ မင်းသား ရိတ် သည် လျက် ရဟန်း မျက်တောင် ပြု ပြီးနောက် မျက် တွင်လည်း စဉ်း များ ခြယ် သင်္ကန်း ကာ ဘုရားရှင် ရောင် လွင် လွင် ထံ လာရောက် နှင့် ခေါင်းကို ရာ " “ အင်း ..... ဘယ်တော့များမှ ပံ သု ကူ ဓုတင် ဆောင်တဲ့ နန္ဒ ကို တွေ့ ရ ပါ့ မလဲ ” ဟု ဘုရားရှင် သည် ညည်း အချိန် မကျသေး တွား တော် သူ မူ ခဲ့ အတွက် ဖူး ၏ ။ ကရုဏာ မှ တစ်ပါး အခြား ပေးစရာ မရှိ ။ နို့ စို့ ကလေး အား သား ပြွမ်း ထမင်း ကျွေး ၍ မ ရ ။ တင်း တော် လယ်တီဆရာတော် မူ ရသည် ။ ကိုယ် သာ လည်း အလုပ် ပျက် ချစ် ရှာ ၏ ။ လွန်း သူ ကား သော ဆရာတော် ပဏ္ဍိတ အတွက် မြင် လိုသော တရား တော ထဲ၌ နောက် မပျော် ဆံ ။ နောက်ဆုံး ကာ မ တော ထဲ၌ သာ ခေါင်း ချ သွား ရ ရှာ ၏ ။ စင်စစ် သူတို့သည် စာပေ တော်၍ နဝမ အကြိမ် . ## PAGE 362 နိုင်ငံ ပင် ကျော် သော်လည်း ဆရာတော်၏ အနှစ်သာရ ဓမ္မ အ မွေ ကို မ ရ ကြ ။ ဘုန်းတော် ဘွဲ့ ဖြင့် ကျေးဇူးဆပ် ၍ တစ်ဘဝ ကုန် ကြ လေပြီ ။ ဆရာတော်သည် ထို နှစ်တွင် “ ပရမတ္ထ သံ ခိပ် ၊ စ တု သစ္စ ဒီပနီ ၊ နိ ရုတ္တိ ဒီပနီ ၊ ကမ္မဋ္ဌာန ဒီပနီ ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ ဒီပနီ ကျမ်း များကို တွင် တွင် ကြီး ရေး တော် မူ ခဲ့ ၏ ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆရာတော်၏ စာ တတ် တ ပ ည့် ကြီးများ အလုပ် စခန်း နှင့် ဝေးကွာ ကြ သ ဖြင့် ဆရာ တော့် အတွင်းရေး ဂုဏ် များကို မ ကြည်ညို ရ ။ ဒီပနီ များ ဖြင့် သာလျှင် ခန့် မျှော် ရ တော့သည် ။ ကင်းဝန်မင်းကြီး မျက်ရည် ကျသော တရား ၁၂၆၅- ခုနှစ် ကုန် ခါနီး တွင် ကင်းဝန်မင်းကြီး ၏ မွေး စား သား ပုသိမ် ကြီး မြို့ အုပ် ဦး ခင် မောင်ကြီး နှင့် လေး ငါး ဦး သည် မန္တလေးမှ ဆရာ တော့် ထံသို့ လာရောက် တရားနာ ကြသည် ။ လေး ငါး ရက်အကြာ မန္တ လေး သို့ ပြန်ကြ မည် ရှိသော အခါ ဆရာတော် က “ မ င့် ခမည်းတော် ကြီး အား ဤ လက်ဆောင် ကို ဆက် သ လိုက်ပါ ” ဟု သံဝေဂ လေးချိုး ကြီး တစ်ပုဒ်ကို ရေး ၍ ပေး တော် မူ လိုက် ၏ ။ လေးချိုး မှာ “ မိုက် မ လင်း နိုင် ဘု ၊ မြိုက် ခင်း ရဲ့ ညာ ဆီမှာ ၊ ခါတော်မီ သိ မမေ့နိုင် လို့ ၊ သည် ကွေ့ တွင် နေ ကုန် မျော ပြန် ရ ၊ အ တော ဘယ် မ သတ် နိုင်တဲ့ ၊ ရဟတ် ဗွေ ” ချီ လေးချိုး ကြီး ပင် တည်း ။ ထိုနှစ် တပေါင်းလ ပြည့် ကျော် ၁၁- ရက် နေ့တွင် ကင်းဝန်မင်းကြီး က လူ တစ်တန် စာ တစ်တန် ဖြင့် ပ င့် လျှောက် သော ကြောင့် လက်ပတောင်းတောင် မှ မန္တလေးသို့ ကြွ တော် မူ သည် ။ နန်းတော် ကျင်းပ ကြ၏ တွင်းရှိ ။ အိမ် ဝန်ကြီး ဦး ခန်း နေအိမ် ၌ ပင် ဝင်း သီတင်းသုံး အတွင်း၌ မဏ္ဍပ် တော် မူ ထိုး၍ လျက် သုံးရက် နေ့ အခါ သုံး မေး ည တရား လျှောက် ပွဲကြီး သမျှ ဖြေ ဆို၍ ညအခါ တရားဟော တော် မူ သည် ။ ဝန်ကြီး မှူးကြီး မင်းဆွေ စိုး မျိုး နှင့် လူ ကုံ ထံ လူ ပညာရှိ အာနာပါန များ စုံ လင် အခြေခံ၍ လှ ၏ ။ ဓာတ် သဘာဝ များ ပေါက် ရောက်အောင် အတ္တ ဒိဋ္ဌိ ဖြုတ် အ လုပ်ပေး တရား ကို ဟော တော် မူ လေရာ တစ်ည တွင် ကင်းဝန်မင်းကြီး သည် ဆရာ တော့် အ ပါး လာ၍ ဝမ်းနည်း “ " ဒီလောက် ပက်လက် နက် မျက်ရည်ဖြိုင်ဖြိုင် နဲ တဲ့ အဘိဓမ္မာ ကျ ကာ ကမ္မဋ္ဌာန်း ငိုကြွေး တရား လျှောက်ထား များကို နတ် ၏ ။ ရွာ စံ မင်းတရားကြီး နာ ကြား မ သွား ရ ရှာ ဖူး ဘုရား ၊ နာ စေချင် စမ်း ပါ ဘိ ။ သတိရ မြင်ယောင် လွန်း လို ့ မ ဆည် နိုင်ဘူး ဘုရား ။ ဇရပ် ၊ တန် ဆောင်း ၊ ဂူ ကျောင်း ၊ ပြာ သာဒ် ၊ ပိဋကတ် ၊ ပုထိုး အမျိုးမျိုးသော ကုသိုလ် တော် တွေ ပြုပြီး သာသနာ့ ဒါယကာ အမည်ခံ သော် ငြား လည်း ဒီ တရား မျိုး ကို နာ ကြား မ သွား ရ ရှာ လေ ခြင်း ဘုရား ” ဟု လျှောက်ထား သည် ။ အာနာပါန ရှုပွားနည်း ကိုလည်း ဟော တော် မူ သည့် အတိုင်း ကျမ်းစာ ရေးသား ပါ ရန် လျှောက်ထား ကြ သ ဖြင့် “ အာနာပါန ဒီပနီ ” ကို ရေးသား တော် မူ ခဲ့ ၏ ။ - နဝမ အကြိမ် ## PAGE 363 သတိ မြဲ ရာ ၊ ပထ မာ ၊ ဒု - မှာ ရှည် , တို သိ ။ “ အာနာပါန လုံး စုံ ဿ လင်း တိ ရာ သုတ် ၊ တ ” - ၌ လာ သာ လုပ်ထုံး ၊ စ - မှာ ကို ငြိမ်း ငုံ မိ လေ အောင် ဘိ ။ လင်္ကာ ကိုလည်း ထည့် သွင်း ထားသည် ချည်း လိုက်ပါ ။ သို့ရာတွင် နေကြ ရာ စ မဟာစည် တုက္က ယူဆ ဆရာတော်၏ ပုံ နှင့် စပ် ၍ သတိ ကား တစ်နိုင်ငံလုံး ပဋ္ဌာန သုတ် နိဿယ ဆရာ စ သည် တော့် နောက် ကိုလည်း ကို ကြည့် သင့် မန္တ ကုန် လေး ၏ ၌ ။ သီတင်းသုံး စဉ် ကျောင်း နေ ဖက် ဆရာတော် ဦး ပဏ္ဍ ဝ ပ င့်၍ ချမ်းသာ ကြီး တိုက် ၌လည်း ရဟန်းရှင်လူ တစ်သောင်းကျော် တို့အား ငါး ည တိတိ တရားဟော တော် မူ ရ သေးသည် ။ ကျမ်းပြု ရွဲ ၊ နယ် လှ ည့် တရားဟော ခြင်း တရားဟော ယင်းသို့ ပ င့် လိုက်ခြင်း မန္တ လေး မြို့ မှာ ဆရာတော် တော်၏ မျက်နှာဖုံး ဟော ပြ ချက်ကို ကင်းဝန်မင်းကြီး တစ်နိုင်ငံလုံး က ကဲ့သို့သော လက်ခံ လာ ပုဂ္ဂိုလ် ရအောင် က လမ်းကြောင်း ပေးလိုက် ခြင်း ဖြစ်၏ ။ ဓမ္မဒေသနာ ဓာတ် ကို ဖွ င့် လိုက်ခြင်း ပင် တည်း ။ မမြင်ရသော အကြောင်းအကျိုး တို့ ကား ကျယ် ဝန်း ၍ တရား သဘော ကား နက် ရှိုင်း စွာ ၊ ထိုအချိန်မှစ၍ နယ် လှ ည့် ဟောကြားတော် မူ သည် ။ ဆရာတော်သည် ၁၂၆၆- ခုနှစ်တွင် ကဆုန်လ မှစ၍ ပျဉ်း မ နား မြို့ မြောက် အင်ကြင်း မြိုင် တောအုပ် ၌ သီတင်းသုံး သည် ။ အ တောင် ခြောက် ဆယ် ရှိ စင်္ကြံ ကျောင်းကြီး ကိုလည်း ဆောက် လှူ ကြ၏ ။ ဘာဝနာ ထိုနှစ် ၊ ထို ဗောဓိ တော ပက္ခိ ရ ၌ ကျမ်းစာ ယ ၊ အာနာပါန အများဆုံး ၊ သော ရေးသည် မ န ဿု ဟု ပေက္ခာ ဆိုနိုင်သည် ဒီပနီ များ နှင့် ။ နိ ရုတ္တိ ဒီပနီ နိဿယ ၊ သဒ္ဒ သံ ခိပ် ကျမ်း များ ဖြစ်၏ ။ ဆရာတော်သည် စာရေးခြင်း ၌ မည်မျှ ဇွဲ ကြီးသည် ၊ သို့မဟုတ် တစ်နေ့သောအခါ ပ လိ ဗော ဓ ကြီးသည် စင်္ကြံ မှာ အနီး မ ယုံကြည် ရေချိုး နိုင်အောင် အိမ်၌ ရေချိုး ရှိ၏ ။ နေ လျက် က ရေးလက်စ စာ ကို စဉ်း စား ရင်း စိတ်ကူး တစ်ချက် ပေါ်လာ သ ဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ရေ စို ရွှဲ လျက် ရေ သ နုပ် မလဲ ဘဲ ရေးလက်စ စာ ကို ဆက်၍ ရေး နေ၏ ။ အလွန် အေး လာ မှ သတိရ တော် မူ သည် ။ မည်သူက မျှ လည်း မ ဓာတ် လျှောက် ဆရာကြီး ဝံ့ ။ ရန်ကုန် ဦး မြို့ အား တောင် လျှောက် လုံး ပြန် ပေးရန် ရပ် မှ တ သီတင်း ပ ည့်များ သည် က ပြော အဖြစ် သ ဖြင့် လာရောက် သင်း ပိုင် ရေ နေထိုင်သော စို ကြီး ဖြင့် စာရေး နေသော ဆရာတော်အား သွားရောက် လျှောက်ထား ရာ ဆရာတော် က - “ 66 ဟေ့ - မောင် မြို့ ရ ၊ ခန္ဓာကိုယ် ကြီး အ လို လိုက် နေရင် ကြံစည် ထားတဲ့ စာ အဓိပ္ပာယ် တွေ ပျောက် ကုန် မှာပေါ့ ၊ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးဟာ ငါ့ စာ တစ်လုံး လာတဲ့ ဖုံး မရှိပါဘူး ကွာ ” ဟု မိန့် တော် ယင်းသို့ မူ ကာ သော ရေး လိုသော လုံ ့ လ စာ ဝီရိယ ရေးပြီး , သမာဓိ မှ ပင် ရေ အသိဉာဏ် ပြန် ချိုး တော့သည် တို့ ကြောင့် ။ လည်း အကြောင်း နဝမ အကြိမ်