## PAGE 367 ရှေ့သို့ သာသနာပြု ၊ နောက်မှ သာသနာ ပျက် ပဏ္ဍိတ လယ်တီဆရာတော် ၊. လယ်တီ ဝါ ယာ မ နယ် ( ဆရာ လှ ည့်၍ မြို့ ) ၊ လယ်တီ တရားဟော ကိတ္တိ ထွက်တော်မူ ( ဆရာ စိန် ) ၊ သောအခါ လယ်တီ လယ်တီ ဝဏ္ဏိ တ ( ကြ ဦး ရ လှ တင် လေ၏ ) ။ စ မကြာမီ သော ရုပ်ချော တ ပ ည့် အ ကြီးများ ဟောင် မ ရှေး ကောင်း မ နှောင်း စာ တတ် လူ ထွက် တ ပ ကုန် ည့် ကြီးများ ကြသည် လည်း ။ ထို အကြောင်း ခြံ ရံ လိုက်ပါ နှင့် စပ် ၍ မဟာ ဝိသုဒ္ဓါရုံ ဆရာတော် က လယ်တီ ဆရာ တော့် ထံ ဂါထာ တစ်ပုဒ် ရေး ၍ ပို့လိုက် ၏ ။ ထို ဂါထာ ၏ အဓိပ္ပာယ် ကား - မိမိ ရှေ့၌ “ ခွန်အား တွေ့သမျှ ကြီးသော အရာဝတ္ထု ကြံ့ သတ္တဝါ တို့ကို ချို သည် ဖြင့် သန် ကော် မာ တင်၍ သော နောက်သို့ တစ်ချောင်း ပစ် တည်းသော လွှ င့် ချ လျက် ချို မိမိ ဖြင့် နောက်မှ ကြီးမား လှသော လိုက်ပါလာသော လယ်တီ လည်း သားသမီးများကို ထို့အတူ တ ပ ထိမှန် ည့် များကို သေပျောက် သတ် လေ၏ စေ သကဲ့သို့ ” ဟူ သတည်း ဉာဏ ဗလ ။ ဆရာတော် ထို စာ အဆုံးအမ ကို ဖတ် ရ သောအခါ ဆရာတော် က “ စာ ချ နေတုန်း က သာ မဟာ ဝိသုဒ္ဓါရုံ ဖြစ်နေပြီ ။ တစ် ဗိုလ် ထဲ ကျန် ရ ခဲ့ လျှင် လဲ ဆက် နယ် ချီ ရ လှ ည့် တော့မှာ တရား ပဲ ၊ မ စစ် ဟော တိုက် ဖြစ် ရတယ်ဆိုတာ ပါဘူး ။ ခုတော့ ကိုယ့် ဟော ဘက်က မိ ရက် စစ်ဗိုလ်တွေ လည်း ကျ ဆုံး ရတာပဲ ပေါ့ ” ဟု တ ပ ည့် များကို မိန့် တော် မူ သ တတ် ။ ကြံ့ ကြီး မာန် တစ်ကောင် လည် ဆရာတော် တော့ ထွက် ကလည်း ပြန် ပ ဟေ့ ဆရာတော် ။ သား ဘယ် တရားဟော နှစ်ကောင် ကြွ သေ ပြီ ဟု ခဲ့ မလဲ ကြား မသိဘူး လျှင် “ ” အင်း ဟု ပြောလေ့ တ ပ ည့် တစ်ပါး ရှိရာ “ " နှစ်ပါး သား တစ်ကောင် လူ ထွက် တာ နှစ်ကောင် ဂရုမစိုက် နိုင် သေ ၊ လူ တာ တစ်ထောင် အရေးမကြီး တစ်သောင်း ၊ တော ရှင်း ဉာဏ် ဖို့ လိုတယ် အလင်း ။ ရဖို့ က အရေးကြီးတယ် ” ဟု ပြောကြား သ တတ် ။ သာမည မာရ်နတ် ကိုယ် ခံ နှင့် အင်အား အမြဲ ဖြင့် တိုက်ပွဲဝင် မ ရ နိုင်သည် နေရသော ကို သင်ခန်းစာ သူတော်ကောင်း ယူ ကြ ရာ ကြီး ၏ တို့၏ ။ အ ပါး တွင် ဇာတ်သိမ်းခန်း ထို အချက်ကို ကို အနည်းငယ် ထင်ရှား စေရန် ဖော်ပြ ဤ သ ၌ င့်၏ လယ်တီပဏ္ဍိတ ။ ကိုယ်တော် ကလေး၏ လျှို့ဝှက် ရန် ရန်ကုန် တစ်ချိန်က ဗဟန်း ဆရာတော်ကြီး ၌ လာရောက် နေထိုင် စာများ ရသည် ပုံနှိပ် ရာ ။ ထိုအခါ လယ်တီ ဘယ် ပဏ္ဍိတ က မှန်း သည် မသိသော ကြည့် ကြပ် လူရွယ် ပုံနှိပ် သူ့အကြောင်း လူ နီ ကလေးတစ်ယောက် စစ်ဆေး သူ့ မေးမြန်းခြင်း ထံ ရောက်လာ လည်း ၏ မပြု ။ တ မိ ရင်း ။ ရံ ခါ တ နှီး လူ နေထိုင် နီ ကလေး ၍ ကူညီ ရက်ပေါင်းများစွာ လုပ်ပေး သည် ။ တိတ်တဆိတ် နောက်ဆုံး ထို ပျောက်သွား လူ နီ ကလေး ၏ ပျောက်သွား ။ ပြန်လာ လျှင် ကာ ရှေးဟောင်း ပျဉ်း မ နား ရတနာ မ မ ကြီး ပစ္စည်းများ ဆီက မေတ္တာစာ ယူလာ များ တတ်သည် ယူလာ ။ ပြန် လယ်တီ ၏ ။ ဦး ပဏ္ဍိတ ပဉ္ဇင်း ထံ ရေ က တိမ် စာ နစ် ကို ခဲ့ရသည် မ မ ကြီး ။ ထံ မ မ ပို့ ကြီး သည် နှင့် ။ ချိန်း သည် ကာ လို မန္တလေးတွင် နှင့် ဆရာတော် လူဝတ်လဲ အားကိုး သည့် သော နဝမ အကြိမ် ## PAGE 368 အခါ လူ ထို နီ အကြောင်းကို ကလေး ရုတ်တရက် “ လယ်တီ ဂန္ထဝင် ပေါ်လာ ကျမ်းပြု ပြန် ၏ ဆရာ ။ နောက် က သူတော်ကောင်း မ တွေ့ရတော့ နတ် ချေ ။ ကောင်း မ သည် ဟု ဂုဏ်ယူ ဖော်ပြ ၏ ။ ပဋိ ပတ္တိ နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သော အန္တ ရာယ် ကို မမြင် ကြ လေ ။ - သစ္စာ ဖြင့် မိုး ရွာ ပေးခြင်း ၁၂၆၈- ခုနှစ် ဝါ ကို ပြည်မြို့ ဝိပဿနာ ကုန်း တော ရ ၌ ဆို တော်မူ၏ ။ ထို အခိုက် ဟင်္သာ တ နယ်တွင် နောက် မိုး မ သိမ်း ၍ လယ်ဧက များစွာ ပျက်စီး ရ မည့် ကပ် ကြီး ဆိုက် နေစဉ် အင်္ဂလိပ် လူမျိုး ဧရာဝတီ မင်းကြီး “ မက် က ဆွဲ ” က ဆရာတော် ကို ပ င့်၍ တရားပွဲ လုပ်ရန် အ မိန့် ချ ဆရာတော် သည် ။ လည်း လာရောက် ပ င့် သည့် အချိန်မှစ၍ အနှစ်နှစ်ဆယ် ကျော် ရေ အလှူ နိ ဗဒ္ဓ ဝတ် ကြီးကို နေ့စဉ် ဆင်ခြင် ၍ သစ္စာ ပြု တော် မူ လျက် မိုးနတ်သား စသည်တို့ကို မေတ္တာ ပို့ တော် မူ သည် ။ သင်္ဘော ဖြင့် ကြွ တော် မူ ရာ ကမ်း လုံး ညွတ် မျှ ကြိုဆို ကြ၏ ။ သင်္ဘော ဆိုက် ကပ် မည် ရှိ စဉ် ရုတ်တရက် မိုး ဆင် ၍ ရွာသွန်း ချ ရာ တစ်နာရီ ခန့် ကြာ လေသည် ။ မြစ် လယ် ၌ သင်္ဘော ကျောက် ချပြီး ဆိုင်းငံ့ နေ ရ၏ ။ လူတိုင်း အံ့ သြ မ ဆုံး ဝမ်းသာ မ ဆုံး ကြတော့ ။ “ အ နှစ် နှစ်ဆယ်ကျော် ရေ ဝတ် ကြီး၏ အစွမ်း ကွ ယ့် ” ဟုလည်း မိန့် တော် မူ သည် ။ ထိုအချိန်မှစ၍ မိုးခေါင် ဒေသများ အတွက် “ မိုး ပရိတ် ၊ မိုး ကမ္မဝါ ၊ မိုး အ မိန့် တော် ပြန်တမ်း ' များ ရေးသား ကာ မိမိ၏ သီလ ၊ မေတ္တာ ၊ သစ္စာ ၊ သမာဓိ စွမ်းအား ဖြင့် သတ္တဝါ များအတွက် မိုး ကိုလည်း ရွာသွန်း ပေး တော် မူ ခဲ့ရသည် ။ . သူတော်ကောင်း ကြီး တို့၏ စွမ်းအား ကား လူ သာမန် တို့ မ ယုံကြည် နိုင် လောက်အောင် ကမ္ဘာ့ နိယာမ ကြီးများ ကို ချိုးဖောက် ပစ် နိုင်သည် တ ကား ။ သီလ က မ ပေးနိုင်သော ပစ္စည်း ဥစ္စာ ဟူသည် မရှိ သကဲ့သို့ ခန္တီ မေတ္တာ မ နိုင်သော ဘေး ရန် ဟူ၍လည်း မရှိ စ ကောင်း ။ ထို ့ ထက် သစ္စာတရား က မ ပြုလုပ် မ စွမ်းဆောင် နိုင်သော အ ရာ ဟူ၍ မရှိချေ ။ တိရစ္ဆာန် များ၏ သစ္စာ ဖြင့် ပင် မိုး ကို ရွာ ချ စေ နိုင်ခဲ့ ၏ ၊ လောင် နေသော မီး ၊ စီးနေသော ရေ ကို ပင် ငြိမ်း စေ ရပ်တ န့် စေ နိုင်ခဲ့သည် ။ သစ္စာ ကား ကမ္ဘာ့ နိယာမ ၊ အမှန် သဘာဝ တရား ကြီး သက်သက် တည်း ၊ ပညာ မျက်စိ ဖြင့် ကြည့် လျှင် လူ ပဓာန မဟုတ် ။ မှန်ကန်ခြင်း သာ ပဓာန ဖြစ်၏ ။ သတ္တဝါ တို့သည် အကျဉ်း အ ကျပ် မတွေ့သေး သမျှ အစွမ်း အ စ များ တုံး ကာ ရေ သာ ခို ၍ နေတတ် ( ဝါ ) ရုပ် ကို ကြ၏ သာ ။ အားကိုး မျက်စိ ၊ နား ကြ ၊ ကုန် နှာ ၊ ၏ လျှာ ။ တစ်သိန်း နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အား နှင့် ယူ၍ သာ အားကိုးရာ မရသော လွယ်ကူ ဟု ထင် မှား ကြီးမား ကြသည် သည့် ။ အား များ ရှိသည်ကို ပင် မ ယုံကြည် ကြ လေ ။ တ က ယ့် ယောဂီ အာဇာနည် ကြီးများ ပင် လျှင် ဤ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 369 လက်နက် ကောင်းများ ကို တစ်ခါတစ်ရံ မေ့ နေတတ် ကြ၏ ။ အ ထင် မ ကြီးသော ဆရာတော်၏ နောင်တ တောင်တွင်းကြီးမြို့ ယင်းသို့ အနယ်နယ် တရား ပွဲ၌ အရပ်ရပ် ထူးခြားချက် လှ ည့် တစ်ခု လည် ရှိခဲ့သည် ၍ တရားဟော ။ တောင်တွင်းကြီး တော် မူ ရာ ၁၂၇၇ သား တို့သည် ခုနှစ် ဆရာတော်အား သာမည သဒ္ဓါ ၊ ဝီရိယ မိကျောင်း မဟုတ်ချေ ရဲ သို့ ။ လာ၍ ထို့ကြောင့် သုံးဆ လည်း ယ့် ငါး ထို မိုင် ၌ ခုနစ် ခန့် ထမ်း ည တိုင်အောင် စင် ဖြင့် ပ အထူး င့် ကြ ရ ဟောကြား သည်မှာ ချီးမြှ င့်၏ ။ တရားဟော ၍ လေး - ငါး ရက် ရှိသော အခါ ဆရာတော် တည်း ကျောင်းသို့ ဗိုလ် ကုန်း “ တ ပ ဆရာတော် ည့် တော် ကြွ မန္တ လာပြီး လေး က ဆရာတော်အား ဗိုလ် ကုန်း ကျောင်း ကျေးဇူးတင် ဘုန်းကြီး ဝန်ခံ ပါ စကား ဘုရား ။ လျှောက်ထား မန္တ လေး လေး သည် ပြင် ။ လေးရပ် “ လယ်တီ လို ဆရာတော် တော့ တို့ လဲ တရားဟော ဟော တတ် နေသော် သား ပဲ ၊ လဲ ဘုရားဟော တစ်ခါမျှ တဲ့ မ အတိုင်း နာ ဖူး ပါ စာ ၊ ကြည့် သူ့ လို ငါ့ ဟောကြ လို ထင်ပြီး ရတာ ၊ အ လယ်တီ စမ်း သဘော လဲ ဒီ စာ အ က ပြော လွဲပြီး များ မ လို့ ဟော နာ နိုင်ပါဘူး ကြည့် ရာ ” တ ဆိုပြီး ပ ည့် အ တော် ထင် အ ထင် သေး ခဲ့ တွေ မိပါတယ် လွဲ ကုန်ပါပြီ ဘုရား ။ ၊ ပြစ် ယခု မှား မှ မိ သည်များကို လဲ သည်းခံပါ ဘုရား ” ဟု လျှောက်ထား သည် ။ ထိုအခါ လယ်တီဆရာတော် က - တယ် ပြီး " “ ဗိုလ် ထင် တတ် ကုန်း ဆရာ ကြတယ် ၊ ၊ တ ကိုယ့် ပ ည့် အမှား တော် နဲ ့ သိတဲ့ တကွ နေ့ သတ္တဝါတွေ ဟာ တိုးတက် ဟာ ကြီး ကိုယ့် ပွား အသိ ဖို ့ ကလေးကို စ တဲ့ နေ့ ပဲ ၊ ခု ဗိုလ် ဒီ ကုန်း တောင် ဆရာ တွင်းမှာ အတွက်ဆိုရင် ဟော တဲ့ တရား သီးခြား တွေကတော့ ဟော ရသေး လူများ တာပေါ့ စု အတွက် ” ဟု ဆို ခြုံပြီး ကာ ဟော သုံး ည ရတာ ဆက်၍ ။ ခု ပရိယတ္တိ ဆရာတော် အသိဉာဏ် သိသာ ၊ ပဋိ အောင် ပတ္တိ ဟော အသိဉာဏ် တော် မူ တို့၏ သည် ။ အ တိမ် အနက် ကို ခွဲခြား စိတ် ဖြာ ၍ ဗိုလ် ကုန်း မျက်စိ ၊ “ နား တ ပ ၊ နှာ ည့် ၊ လျှာ တော် ၊ လဲ ကိုယ် ငယ်ငယ်က အသိ လောက်ကို ကိုယ့် ဟာ အမှန် ကိုယ် ဆုံးဖြတ်ပြီး တယ် ပြီး အ နေကြ ထင် ပေမယ့် ရောက် တာ အဲဒီ က အသိ လား ။ တွေဟာ တ က ယ့် ရှပ် ရှပ် ကလေး ပဲ ။ အမှန်တရား အ ပုံ တစ်ရာ ပုံ တစ်ပုံ တောင် သိ တာ မဟုတ်ဘူး ။ ရောက်တော့ စာ ချ ဘုန်းကြီး ရယ်စရာ ဘဝ တုန်းက ဖြစ်နေတယ် အနက် ။ အဓိပ္ပာယ် ဟိုတုန်းက သိနေတဲ့ အနက် “ နမောတဿ ထင် ကြ တာ ” ဟာ က အလုပ် သစ်ပင် ဖြစ်အောင် အောက် ထင် ရ ရုံ ပဲ ။ တာ ပူ မဟုတ်ဘူး ငန် ၊ အေး ၊ ငန် ဟောပြော ' ချို ငန် ၊ ပို့ချ ခါး လို ငန် ့ ရ ၊ ရုံလေး ပေါ့ ငန် ပဲ ၊ ။ လေး ဆား ငန် ဟာ ဆိုတာတွေ ငန် တဲ့ အရာဝတ္ထု ဘာမှ လို့ မသိဘူး ပြောလို့ ။ ပညာ . “ စီးပွား ဗိုလ် ကုန်း မ ရှာ ဆရာ နိုင်တဲ့ ရေ အပြင် ၊ ပုံ ရိုင်း တတ် ရိုင်း သိ ပြောရရင်တော့ ထားပြီး တဲ့ ပညာ စိတ်မနှံ တွေ ၊ စည်းစိမ် ့ တဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ ဥစ္စာ တွေဟာ သူ့ အတွက်ရော သူများအတွက် ပါ တယ် ပြီး အသုံး မဝင် သလိုပဲ ။ နဝမ အကြိမ်