## PAGE 382 သေး ရဲ့ မဟုတ်လား ” ဟု မိန့် တော် မူ ၍ အိမ်ကို စာ ဖြင့် အကြောင်းကြား ပြီး စောင့် ဆိုင်း နေ ရ၏ ။ အ ရက် နှစ်ဆယ် ခန့် ကြာ လေသည် ။ အကြောင်း ကား ဆွမ်း ပန်း ကပ်လှူ ရန် အ ဝ အကျယ် သံ ဆရာ တောင် အား ကိုး အပ်နှံ တောင် စေခိုင်း ရှိ ကြေး ကြ ရ၏ လင် ။ ပန်း အ ကြီး ဝ ကိုး တစ်ချပ် တောင် လို သ အဆင့် ဖြင့် တ ကိုး ပ ဆင့် ည့် ရှိ ကြီးများ ထီး က ကြီး ပန်း ကိုလည်း တဉ်း ပိုး ရွက် အဖြူ အ မြိတ် တပ် ၍ ချုပ် လုပ်ကြ ရသည် ။ အားလုံး ပြီး ပြည့် စုံ သောအခါ ကြေး လင် ပန်း ကြီးတွင် ဆွမ်း နှင့် အ သား လွတ် ဟင်း ကိုး မျိုး ၊ အ သီး ကိုး မျိုး ၊ မု န့် ကိုး မျိုး ၊ ယို ကိုး မျိုး ပြင်ဆင် ရ၏ ၊ ထီး ကိုး ဆင့် တွင်လည်း ပန်း တစ်မျိုး စီ သီ ကုံး ၍ တပ်ဆင်ထား ကြ ရသည် ။ အားလုံး စီမံ ပြီးသော အခါ ဆရာတော်အား လျှောက်ထား ကြ ရ၏ ဆရာတော်သည် ။ တ ပ ည့် တစ်ဆ ယ့် ငါး ဦး ခန့် နှင့် တစ်ခုသော နံနက် လေး နာရီခွဲအချိန် လှူ ဖွယ် ပစ္စည်းများကို ယူဆောင် ၍ ရွှေတိဂုံ ကုန်းတော် ပေါ်သို့ ကြွ တော်မူ၏ ။ ရင်ပြင် တော် ပေါ်သို့ ရောက်လျှင် ဝိုင်း ၍ ထိုင် လျက် စေ တီ မ , ခြေ ကိုင်ထား ရင်း အမိုးအကာ စေ ၏ ။ ကိုး အ ဆီး ဆင့် အ ထီး တား ကြီး မရှိသော ကိုလည်း လ လင် ဟာ ပန်း ပြင် ၌ ပေါ်၌ ကြေး တင်ထား လင် ပန်း ရသည် ကြီးကို ။ ကုသိုလ်တွေ “ ကဲ ကို … .. ဝမ်းမြောက် တ ပ ည့် တို့ ၊ အင်မတန် ကြ ရမယ် ။ ဘုရား လှူ ရ ခဲ ရှ တဲ့ င့် အလှူ ကျေးဇူးတော် ကြီး ကွ ယ့် ဂုဏ်တော် ၊ မိမိတို့ ဆောင်ရွက် တွေကို စိတ်ထဲမှာ စီမံ ရတဲ့ ကြည် ကြည်နူး နူး စူး စူး စိုက် စိုက် နဲ ့ ရွှင် မြူး ထက် သန် စွာ အာရုံ ပြုကြ ။ လင် ပန်း ကို ကိုင်ထားတဲ့ တ ထားပြီး ပ ည့် များကလည်း အလိုက် သင့် ရွ ကြွ ရွ ကလေး ပေးကြ ရမယ် ကိုင် ၊ ။ လင် မီးအိမ် ပန်း က ပျံ လွှတ် ကြွ တက်လာရင် သလို ပေါ့ကွယ် လက် ” ဟု ကို မိန့် အ ဆို သာ မှာကြား ဖော့ ဖော့ ပြီး ဆရာတော်ကိုယ်တိုင် လက် နှစ်ဘက် ဖြင့် လင် ပန်း ကို ထိ ၍ ဘုရား အာရုံ ပြု တော်မူ၏ ။ အားလုံး ငြိမ် နေကြသည် နာရီဝက် ။ ခန့် အကြာ နေ အရုဏ် လည်း တက် အ လာ တွင် ထီး မှ ပိုး သား အ မြိတ် များ တ လင် ဖိတ် ပန်း ဖိတ် ကြီး လည်း လက် ကာ တ ကြွား ရွ ရွ ရ ရား ကြွ စွ တက်လာ င့် ပျံ လာ သ ကြ၏ ဖြင့် ။ လက် လက်ဝါး ကို အလိုက် ပေါ်တွင် သင့် တင်ထားသော ခံ ပေးကြ ရသည် ကြေး ။ “ ဘန်း တော်ကြီး ကိုင် များသည် ထိုင်ရာမှ ပင် ထ လျက် ကိုင် ကြ ရ၏ ။ လက် ကို မြှောက် နိုင် သမျှ အထိ ကောင်းကင်ယံ မြှောက် ၍ သို့ မ ခံ တရွေ့ရွေ့ ကြ ရာ ကိုး ပျံ တက်သွား တောင် ရှိ ကြေး လေတော့ လင် ပန်း ၏ ။ ကြီး အရုဏ်တက် နှင့် ကိုး ဆင့် စ တစ်လက် ထီး ကြီးသည် လက် တောက်ပ မျက်စိ တ ဆုံး နေသော တ အံ့ ပိုး တ သြ သား ဖူးမြော် ထီး မှာ ကြ ငွေ ရသည် စေ တီ ။ ပ ကြည့် မာ ကြည်နူးစရာ ၍ မမြင် မှ ပင် ရွှေတိဂုံ ရှိ လှသည် ရင်ပြင် ။ . . အားလုံး တော် မှ ဆင်း လာခဲ့ ဆရာတော် ကြ၏ ။ ကား နောက်မှ ပါ လာ သည့် ဆရာ သက်ကြီး နှင့် တကွ တ ပ ည့်များ အား “ သာသနာ နောက် ဖျား ၊ ပေါက်ဖွား ကြ ဆူ ဆူ … . ကေ သ ရာ ဉာဏ် အစွမ်း ဟာ မို့ ၊ ဈာန် လမ်း ကို ပြီး တိုင် ၊ ဝ သီ ဘော် အစုံ ငါး ၊ အကုန် သား စိုး ရပိုင် နိုင် ” တေးထပ် ကို ရွတ် ၍ ပြ တော် မူ သည် ။ ဤ အကြောင်းအရာများ သည် ဆရာကြီး ဆရာ သက် ပြောပြချက် မူရင်းအတိုင်း နဝမ အကြိမ် ## PAGE 383 ဖြစ်ပါသည် မူ ကြသော အရှင်မြတ် ။ အ စိန္တေ ယျ တို့၏ ဘုရားရှင်၏ သီလ ၊ သမာဓိ အ ၊ စိန္တေ ပညာ ယျ စွမ်းရည် တရားတော် တော်တို့ အတိုင်း လည်း အ ကျင့် စိန္တေ ကြံ ယျ ပင် တော် ။ စ ကြာ မင်း မြင် ၏ သူ ဘုန်း သည် တန်ခိုး မြင် သူ အ ကို သ လည်းကောင်း ရေ ကို သူ ဖုန်း ၊ မမြင် စား တို့ သူ ကိုယ်ချင်းစာ ကို လည်းကောင်း ၍ မ ရ စ မြင်၏ ကောင်း ။ မမြင် ချေ တ သူ ကား သည် ။ မြင် သူ ကို လည်းကောင်း ၊ မမြင် သူ ကို လည်းကောင်း မမြင် ။ ( ဝပ္ပ ထေ ရ ဂါထာ ။ ) နတ်တို့ ပ င့် လှာ မြေ ပါ တုန် ဟည်း ဆုံး ခရီး ဝါဆို ဆရာတော် တော် မူ ဖူး ၏ ။ ဘုရား ကျန် ဝါ များ ကြီးသည် ကား လယ်တီ ပြ ဆိုပြီး တိုက် တော ၌ ရ ဌာနများ ၁၃ ဝါ မျှသာ နှင့် မြင်းခြံမြို့ သွား ချည် ၊ မင်း ပြန် လှ လှ မြို့ ည့် ဖက် လယ်တီ တန်း စံကျောင်း တော ရ ၊ သာ ၊ စစ်ကိုင်းတောင် ပေါင်း မြို့ ၊ ရန်ကုန် စံကျောင်း ညောင် ကုန်း နှင့် ကျောင်းတိုက် ဇေ တ ဝန် ဆေး ၊ ကျိုက် တိုက် ၊ ဝိုင်း မြစ် ။ မန္တ သား လေး မြို့ ၊ က တွန် မြို့ ၁၂၈၃- သတ္တုတွင်း ခုနှစ်မှစ၍ စ ပျဉ်း သည် မ တို့၌ နား မြို့ လှ တွင် ည့် လည် အများဆုံး ဝါ ကပ် သီတင်းသုံး တော် မူ သည် ။ တော်မူ၏ - ။ ဇရာ ဒုဗ္ဗလ အိုမင်း အသားအရေ မ စွမ်း ခန့် များ ကျန်း လျော့ တော် လျဲ မ လျက် မူ တော့ ရှိ၏ ပြီ ။ ။ အသားအရောင် ( အ ရ ည ဝါ သီ မှာ တော ဝင်း ရ ဝါ မှီ ကြည်လင် သော ဝါ စုစုပေါင်း နေသော်လည်း ၂၁- ဝါ ဖြစ်သည် ၁၂၈၅- ။ ) ခုနှစ် ဝါ ကား ပျဉ်း မ နား မြို့ သူဌေး ဦး လန်း - ဒေါ်မမ လေး တို့ တိုက် ကျောင်း၌ နှစ် သီတင်းသုံး ဖြစ်သည် ။ ထိုနှစ် တော်မူ၏ န ။ ယုန် သက်တော် လလောက် ၇၇- ကစ၍ နှစ် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှိပြီ ဖြစ်၍ ကျန်းမာရေး အို တအိအိ ယို အဆိုးရွားဆုံး ယွင်း ဆွေး မြ ည့် ခဲ့ ၏ ၊ ဆေးဝါး ထိုသို့ မကျန်းမမာ အမျိုးမျိုး ရှိ ဖြင့် ခိုက် အစားထိုး မှာပင် - “ .. သော်လည်း ဟေ့ - မောင် တစ်ခဏ ဓမ္မ စာ ရီ ၊ မျှသာ ယခု ငါ သက်သာ နိဗ္ဗာန် အဆုံးအဖြတ် ၏ ။ ရေး အစားအသောက် ဦး မယ် ။ ခု နေသာ မျှတ ရေးလိုက် လာပြီး ရရင် နေသာ အရင် ကောင်း နိဗ္ဗာန် ပေ့ တရား စေ ဦး ” ထက် ဟု အများကြီး ကြုံးဝါး လင်း တော် မူ လာ သေး မှာ ၏ ၊ ။ ကိုယ်တော် ဘဝ ကား သက်တမ်း ယဲ့ ယဲ့ မျှသာ ၏ လေးပုံ ရှိ တော့သည် တစ်ပုံ ကို ။ စာရေးခြင်း အလုပ် ၌ မြှုပ် နှံ ခဲ့သော်လည်း အား ရ တော် မ မူ လေ ။ ဆရာတော် ကား ကျမ်းပြု ဆရာ တို့၏ စံချိန် ကို ချိုး ခဲ့ ၏ ။ သင်ပုန်းကြီး မှ အ စ နိဗ္ဗာန် အထိ ဝါဆိုလ ရေး ခဲ့ပြီး တွင် အခြေအနေမှာ မဟုတ် လော ပို၍ ။ ဆိုး ရွား လာခဲ့ ၏ ။ “ နေမကောင်း နေပြီ ” ဟု ထင် ဟော် မ မူ သေး သေ ၊ အရပ်ရပ် ကျွ တောင် ရှိ တ ဦး ပ ည့် တိ ကြီးများ လောက ပင် ၊ တဖွဲဖွဲ ဦး ပ ဒု မ ရောက်လာကြ၏ ၊ ဦး ဝဏ္ဏိ တ နှင့် ။ လယ်တီ ပဏ္ဍိတ ဦး မောင်ကြီး “ ငါ များ .... မကျန်းမမာ စ သည် ၊ ရှိလျှင် အဘိဓမ္မာ ပဋ္ဌာန်း ပဉ္စာ ဝါ ရ ပါဠိ တော်ကြီး ကို ရွတ် ဖတ် ကြ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 384 ပဋ္ဌာန်း သံ ကြီး ငါ ကြားနာ လို သည် ” ဟု မိန့် တော် မူ ခဲ့ ဖူးသည် ကို တ ပ ည့် ကြီးများ တီးတိုး ပြောဆို တိုင်ပင် ပထမ နေ ကြ၏ ဝါဆိုလ ။ မ ပြည့် မီ တစ်ရက် တွင် ဆရာတော် လက်ဖက်ရည်ကြမ်း ဘုဉ်း ပေး ခိုက် တစ် ကျောင်း လုံး သိ မ့် သိ မ့် တုန် အောင် မြေငလျင် လှုပ် ၏ ၊ ဆရာတော် က တ ပ ည့် ကြီးများ အား “ ဒါ ဘာ အဓိပ္ပာယ် လဲ ၊ သိကြရဲ့လား ” ဟု မေး တော်မူ၏ ။ အားလုံး ဆိတ် ဆိတ် နေကြ စဉ် - " “ လူ့ပြည် မှာ အဘိဓမ္မာ တရား ဟော ရတာ အား ရ လောက် ပါပြီ ၊ နတ် ဗြဟ္မာ တွေကို တစ် လှ မိုးညှင်း ည့် ဟော ရန် ဆရာတော် အချိန်တန် လည်း ပါ ပြီလို့ ကြေးနန်း လျှောက် ရ ၍ ပျဉ်း တာ ကွ မ နား ယ့် ” သို့ ဟု ရောက်လာ မိန့် တော် ၏ မူ ။ သည် ခြေ ။ တော်ကို န ဖူး ဖြင့် ပွတ် ၍ ဆရာတော် ရေးခဲ့သော “ အနတ္တဒီပနီ ’ ကို ဖတ် ပြသည် ။ “ .. အေး - ကောင်းလိုက်တာ ကွယ် ၊ အနတ္တ ဒေသနာ နာ ရတော့ အ ဘ ဘုရား အနတ္တ လက္ခဏာ သုတ် ဟော ပုံ မြင်ပြီး ကြည်ညို လိုက်တာ ၊ ဘုရားရှင် ယခု ကြွ လာ သလိုပဲ ကွ ယ့် ၊ “ ချစ် သား လူ ပြည်မှာ တရားဟော ပြီးပြီ ၊ နတ် ဗြဟ္မာ တွေကို တစ် လှ ည့် ဟော ချိန် ကျ ပြီ ” လို့ ခေါင်း ရင်း မှာ ဘုရားရှင် ကြွ လာပြီး မိန့် တော် မူ သံ လို ငါ့ နား ထဲမှာ ကြားနေရတယ် ၊ အေး - အေး ငါ မရှိလို့ အား မ ငယ် နဲ့ ၊ ငါ့ စာ တွေရှိတယ် ၊ ဝိပဿနာ သာသနာ ကြီး ကြိုးစား ပြု ရစ် ကွ ယ့် ” ဟု မိ မှာ တော် မူ သည် ။ လ ပြည့် နေ့ ၁၂- နာရီ အချိန်၌ ငလျင် တစ်ကြိမ် လှုပ် ပြန် ၏ ၊ ထိုအခါ ဆရာတော် ကိုယ်တိုင် ဦး တိ လောက စ သော တ ပ ည့်များ အား ပဋ္ဌာန်း ရွတ် ရန် အ မိန် ရှိသည် ။ တ ပ ည့် ကြီး း လေး ဦး တစ် လှ ည့် စီ ရွတ် ပြ ကြ၏ ။ နေ့ ၂- နာရီ မိနစ် ၃၀- တွင် ပဉ္စာ ဝါ ရ ပါဠိ တော်ကြီး အ အ ဆုံး ရွတ် ဖတ်ပြီး သည် ။ ရပ်စဲ သွားသော ပဋ္ဌာန်း သံ နှင့် အတူ ဆရာတော်၏ ဝိညာဉ် လည်း တစ်ပြိုင်တည်း ချုပ် ငြိမ်း တော် မူ လေ၏ ။ တိုက်ဆိုင် လွန်း စွာ့ ။ ဆရာတော် ထိုနှစ် ငါ ဘယ်မှာ ဆို လေ မည် နည်း ။ ခုနှစ် ရက် ရှိလျှင် အလောင်းတော် ကို ဦး လန်း တိုက် မှ လယ်တီ စံကျောင်း ( ယခု ဦး ဉေ ယျ ကျောင်း ) သို့ ပြောင်းရွှေ့ ပ င့် ဆောင် ကြသည် ။ သုံးကြိမ်မြောက် ငလျင်လှုပ် ၏ ။ ကျောင်း လှေကား အနီးရှိ သ ရက် ပင် ခြောက် ကြီးမှာ အခေါက် ပွေး ပင် မရှိတော့ သော်လည်း ထို ရက်တွင် ရုတ်တရက် ရွက် နု များ ဝေဝေဆာဆာ ဖြင့် တပေါင်းလ ဈာပန ပွဲ အတိ ပင် လုံး ကျွတ် ဖူး ပွ င့် နေ သည်မှာ ထူးခြား လွန်း လှသည် ။ ဘုန်းကြီး ပျံလွန် တော် မူ လျှင် အလောင်း လုပွဲ ဖြစ် တတ် ကြ သည့် အတိုင်း ဆရာတော်၏ အလောင်းကို လည်း မုံရွာ မှ တ ပ ည့် ဒကာ များ က မ ရ မ နေ တောင်း ကြ၏ ။ ပျဉ်း မ နား မြို့ ကလည်း မ ပေး ။ ပုလိပ် အ စောင့် ချထား ကြ ရသည် ။ မုံရွာ မှ တပည် များ က ဆရာတေ ၏ ညီ အရင်း ဦး အလောင်းတော် ကိတ္တိ ကို ပါ ခေါ် အနီးသို့ ၍ အလောင်းတော် ကြွ လာသော ဦး ရ ကိတ္တိ ရန် အား လာ “ တ ကြ ပ ရာ ည့် ပျဉ်း တော်တို့ မ နား ယခုလို မှ ရှေ့နေ ခမ်းခမ်းနားနား တစ် ဦး က ပူဇော် ထားတာ သဘောကျ ပါ ရဲ့ လား ဘုရား ” ဟု လျှောက် ရာ ဦး ကိတ္တိ က “ ကောင်းပါတယ် ဒကာကြီး ၊ သဘောကျပါတယ် ” ဟု ပြော မိ ၏ ။ ထို စကားကို အ မိ ဖမ်း ၍ “ ဆရာ တော့် ညီ က တောင် ယခုလို ပျဉ်း မ နားမှာ ပူဇော် တာ နဝမ အကြိမ်