## PAGE 391 သာသနာ ပ ဝေါဟာရများ ( ဒရ် ရှန်း ခေါ် ဒဿန ၊ အိန္ဒိယ ဖိ လော် ဆ ဖီ ) အများဆုံး ပါဝင် နေ ပြန် သ ဖြင့် အ ကျင့် တတ် ၊ ပရိယတ် တတ် ရုံ မျှ နှင့် လည်း မ ရ ချေ ။ သက္က တ ဘာ သန္တ ရ ကို ပါ တတ် ကျွမ်း မှ သာလျှင် နိဿယ မြန်မာပြန် နိုင်သည် ။ ဆရာတော်သည် သက်တော် ၄၄- နှစ် ၊ ၁၂၅၇- ခုနှစ်တွင် ဒူး ပ ဆစ် ပေါ်၌ ပေ ရွက် တင်၍ က ညစ် ဖြင့် တစ်ကြိမ် တည်း အပြီးသတ် အ ချော တင် ရေး တော်မူ၏ ။ စာ အင်္ဂါ သုံးဆယ် ရှိသည် ။ ရှေးက ကျမ်းပြု ပုံမှာ ပထမ ပ ရ ပိုက် တွင် အကြမ်း ရေးပြီး မှ ပေ ၌ အ ချော ရေး လေ့ ရှိ၏ ။ ထို သို့မဟုတ် မူ ၍ တစ်လက် စ တည်း ဒူး ပေါ် တင်၍ အ ပြီး ရေးသော နိဿယ ကို “ လက် ပန်း နိဿယ ” ဟုလည်း ခေါ် ကြသည် ။ အ ပင်ပန်း ခံ သည် ၊ စေ့စပ် သည် ဟူ လို ။ ( ယခု ထို နိဿယ ပေ မူ စုံစမ်း ၍ တစ်နေ့သောအခါ မရသေး ။ ) ယင်း ဋီကာ နိဿယ ပေ ကို ဒူး ပေါ်တင် ရေး နေစဉ် မန္တလေးမြို့ ဘုရားကြီး တိုက် မှ စာသင် ဖက် တိုး ကြောင်ကလေး ဇာတိ ဆရာတော် ဦး ရန်ကုန် ( ဘွဲ့ - ဦး သု ဇာတ ) ကျောင်းသို့ ရောက်လာပြီး “ 66 ဘာ ကျမ်း တွေ ပြု နေ သ တုန်း ” ဟု မေး ရာ - ဦး ရန်ကုန် မှန်း ရုတ်တရက် မ သိ၍ “ ဘယ် ကျောင်း က ဘုန်းကြီး လဲ ” ဟု ပြန် မေးသည် တွင် အပျော် အ ပြက် ပြော တတ်သော ဦး ရန်ကုန် က “ ငါ့ ကျောင်း က ဘုန်းကြီး ပါ ” ဟု ပြော ကာ အာလာပ သလ္လာပ ဆွေးနွေး ကြသည် ။ ဋီကာ နိဿယ မှာ ဒိဋ္ဌိ ဝိသုဒ္ဓိ နာမရူပ ပ ရိဂ္ဂ ဟ အခန်း ရေး နေ ခိုက် ဖြစ်၍ ဦး ရန်ကုန် က တစ်ချပ် ယူ ကြည့် ရာ သမ ယန္တရ ( ဘာသာခြား အယူဝါဒ ) စကားများကို ဖတ် ရလျှင် “ ကျုပ်တို့ ဒီ အဓိပ္ပာယ် မျိုး မ ကျက် စား နိုင် ပေါင် ဗျာ ” ဟု ဆို ကာ ချီးကျူး ပြီး ပေ ကို ချထား ၏ ။ ` ` မန္တ လေး ရောက်၍ စာ ချ သောအခါ “ စစ်ကိုင်း ဘက်မှာ တော် စွာ လျော် စွာ နေကြ သလား အောက်မေ့ ၊ မင်း ကျောင်း ဆရာတော် ဟာ တ က ယ့် ပုဂ္ဂိုလ် ဟေ့ ” ဟု ချီးကျူး လေ သ တတ် ။ ( ယခုအခါ ဋီကာ နိဿယ မူ သစ် တစ်စောင်ကို ကျေးဇူးရှင် မဟာစည်ဆရာတော် ဘုရားကြီး က အိန္ဒိယ ရှေးဟောင်း အယူဝါဒ များ နှင့် တိုက်ဆိုင် ဖြေရှင်း ကာ ရေးသား ရိုက် နှိပ် ထားပြီး ။ ) ၁၂၅၉- ခုနှစ် ၊ တပေါင်းလ တွင် မိုင်း ခိုင်း ဆရာတော် ရောက်လာပြီး “ " စေ တီ ရင်ပြင် ၌ ဖိနပ် စီး အပ် ၊ မ စီး အပ် ” ပြဿနာ နှင့် စပ် ၍ အဆုံးအဖြတ် ပေးရန် ရှိ သ ဖြင့် လှေ သင်း ဆရာတော်၏ အယူအဆကို နှီးနှော ကြည့် ရာ ချက်ချင်းပင် - “ ဝိနည်း အ လို . တံတိုင်း ရှိလျှင် တံတိုင်း အတွင်း ၊ မရှိလျှင် တံတိုင်း ပြု သင့် သော နေရာ အတွင်း မ စီး သင့် ။ သုတ္တန် အ လို စေ တီ ကို မြင် ရာ အထိ မ စီး အပ် ။ အဘိဓမ္မာ အ လို ဘုရားဂုဏ်တော် များကို အာရုံ ပြုသော အခါ ဂါရဝ စိတ် ထား၍ မ စီး ထိုက် ” ဟု လျှောက်ထား သည် ။ တွေ့ စဉ် ထို့ပြင် တစ်ပါးတည်း အောက် ပြည် နဝကမ္မ အောက် အ ရွာ မှု က ရောက် လေးတစ်ခု ခိုက် နာမည်ကျော် ကိုယ်တိုင် အုတ်ဖို လုပ်နေ ခိုက် ဆရာတော်ကြီး ဖြစ်၍ မိမိ နှင့် က ဦး မ ချ ဘဲ နေ သ ဖြင့် ဆရာတော်ကြီး က ရော အနီးရှိ လူများ က ပါ ဝိုင်း ၍ ပြောသော်လည်း ဝိနည်း ပါဠိတော် အ ရ ရှိ မ ခိုး ဘဲ ပြန် ခဲ့ ဖူး ကြောင်းကို ပါ ပြောပြ လျှောက်ထား ရာ မိုင်း ခိုင်း ဆရာတော် က “ ဟုတ် ပါ ပေ ရဲ့ ” ဟု ချီးကျူး ၍ ပြန် ကြွ သွားသည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 392 ပုဂ္ဂိုလ် ကျော် ကျင့် ထုံး အဆုံးအမများ ဟု ပြောဆို ဆရာတော်သည် ပို ့ချသည် စာ သာမက ချ သောအခါ၌ အကြောင်း သာ အားလျော်စွာ “ ,, မည် သည့် ဆရာ ဆုံး မတရား တော့် ဝါဒ ဟောပြော က မည်သို့ သော ” လင်္ကာ အခါ တွင်လည်း သံပေါက် “ ရေး မည် ၍ သည့် ဆုံး မ လေ့ ဆရာတော် ရှိသည် က ။ ကိုယ်တိုင်လည်း မည်သို့ ကျင့် သုံး၍ ယင်းသို့ မည်သို့ ကျင့် ဆုံး ကြံ မ တော်မူ၏ ကြောင်း ။ ၁။ ရတနာ သုံး ဆိုင် ၊ ငုံ ကြာ ခိုင် ၊ ဆုံ ပြိုင် ဝန္ဒ နာ ။ ၃။ ၂။ ပရိ နှစ် ဆီ နိဗ္ဗာန ရ ၊ သ မြတ်ဗုဒ္ဓ ၊ မြတ်ဓမ္မ ၊ မိန့် ၊ မှတ် ထ ကြ ညောင် စဉ် အ စောင်း လာ မှာ ။ ။ ၄။ နိဗ္ဗာန် လို က ၊ သင်္ခါ ရ ၊ နေ့ည မာ ။ ၅။ ပု တြာ မည် ရှိ ၊ ရှင် သာ ရိ ၊ အန္တိ . မိန့် ခဲ့ ရှာ ။ ၆။ ၇။ နိဗ္ဗာန် ဆရာတော် လိုလား ရေ ငုံ ၊ ၊ သဒ္ဓါ ကျင့် အထုံ ပွား ၊ ၊ မ မှာ ခြား ပုံ နေ သင့် သင့် ရာ လှ ပါ ။ ။ ၈။ နိဗ္ဗာန် လို က ၊ လို သမျှ ၊ ကျင့် ကြ ကောင်း ရာ ရာ ။ ၉။ ဝံ သာ အ ရိ ၊ သား မုနိ ၊ ထားရှိ သူ့ အ မှာ ၊ ( အ ရိ ယ ဝံ သ ဆရာ ) ၁၀။ နိဗ္ဗာန် လို က ၊ ကိုယ် ဧက ၊ နေ ထ သင့် လျော် ရာ ။ ၁၁။ ညောင် ကန် ဆရာတော် ၊ ဦး ဗုဓ် ခေါ် ၊ ထုတ်ဖော် မိန့် ခဲ့ရာ ။ ၁၂။ လူ နတ် ဗြဟ္မာ ၊ ကဲ့ရဲ့ မှာ ၊ ဆိတ် စာ မကြောက် ရာ ။ ၁၃။ ဘုရား ကဲ့ရဲ့ ၊ ကြောက် သူ ကွ ယ့် ၊ ရောက် မ ယ့် ' နိဗ္ဗု တာ ၊ ၁၅။ ၁၄။ ငါး စိတ်ဆိုး ခုံ က စိတ်ညစ် ဝိ ၊ မြတ် ဗောဓိ ၊ ကိုယ့် ၊ ဟော ကြောင့် ရှိသည် ဖြစ် ၊ ပယ် အ မှာ လှစ် ၊ သူ တကာ ။ ၁၆။ စိတ်ညစ် ပယ် ချိုး ၊ စိတ်မ ဆိုး ၊ ရောက် ရိုး နိဗ္ဗူ တာ ။ ၁၇။ မန် ကျည်း တော ခေါ် ၊ ဆရာတော် ၊ ထုတ်ဖော် မှတ်စရာ ။ ၁၈။ · . နိဗ္ဗာန်ကို ရည် ၊ ကုတ် နှင့် ကီ ၊ ကြောက် သည် မရှိ ရာ ။ ၁၉။ ၂၀။ ကျင့် နိဗ္ဗာန် ကျော် လို လျှင်း ထွဋ် ၊ ခေါင် သူ့ ၊ အတင်း နှုတ် ၊ တော် ပြောခြင်း ဆောင် ၊ ပယ် သိအောင် ချိုး ပါ ။ မိန် ခဲ့ရာ ။ ၂၁။ ၂၂။ ရွှေ ဟော ရ င့် တိုင်း မာ ရှင် ၊ ပြော ဆရာ တိုင်း ပင် ၊ ချ ၊ င့် မှာ စာ နှိုင်း တွင် ၊ သိစရာ ရေး တိုင်း ။ မယုံ ရာ ။ ၂၃။ နိဗ္ဗာန် လို က ၊ ဝိ ရာ ဂ ၊ မိန့် မှ ယုံ သင့် ပါ ။ ၂၅။ ၂၄။ မြင်း နိဗ္ဗာန် ဝန် လို ဆရာတော် လစ် ၊ မုန်း ၊ အချစ် မိန့် မြွက် ၊ ဆုံး ဖော် ပစ် ၊ ပယ်ချ မြင် ပါ မြော် ။ မှတ်စရာ ။ ၂၇။ ၂၆။ ဝိနည်း နိဗ္ဗာန်ကို မက် ကျော် ၊ လှ ၊ ကိုယ် ဗန်းမော် အသက် က ၊ ၊ ဖော်ပြ ငဲ့ ကွက် မိန့် မပြု ခဲ့ရာ ရာ ။ ။ န ပ မ အကြိမ် ## PAGE 393 ၂၈။ လှေ သင်း မင်း ကျောင်း ၊ နေတ္တိ ကောင်း ၊ သိ ကြောင်း အ စဉ်မှာ ။ ၂၉။ နိဗ္ဗာန် လို က ၊ သည်းခံ ကြ ၊ တွင်း ပ အရာရာ ။ ၃၀။ သုံးပုံ မ ကိုဋ် ၊ တရား မြိုက် ၊ သား နှိုက် ဤ နည်း သာ ? ။ ၃၁။ အ ချုပ် စကား ၊ ဆုံး တရား ၊ သုံး ထား မြဲ မြံ စွာ ။ ၃၂။ အဓိပ္ပာယ် နက် ၊ အသိ ခက် ၊ ထည့် စွက် ဉာဏ် ဝိဇ္ဇာ ၊ ၃၃။ ထိုမှ ကျင့် တစ်ပါး သုံး ဗိုလ် ဆရာတော် လူ ၊ ပြည် မကြာခဏ နိဗ္ဗူ ၊ လွယ်ကူ . ဆုံး မ ရောက်မည် ပြောဆို လေ့ သာ ရှိသော ။ သြ ဝါဒ လက်သုံး စကား များ မှာလည်း မှတ်သားဖွယ် ကောင်း လှ ၏ ။ ထို စကား များ ဖြင့် ဆရာတော်၏ ဇာတိ ရုပ် ၁။ ကိုလည်း သွား ၊ ခန့် ရပ် ၊ မျှော် ထိုင် နိုင်သည် ၊ လျောင်း ။ ဣ ရိ ယာ ပုတ် လေးပါး တို့၌ အကုသိုလ် မဖြစ်ရ ။ ကုသိုလ် တရား သာ ဖြစ်အောင် နှလုံးသွင်း ရမည် ။ ၂။ အကုသိုလ် ဖြစ်သော အချိန်ကာလကို မရှိစေရ ၊ ကုသိုလ် ဓမ္မ ဖြင့် သာ အချိန်ကာလကို ၃။ ကုန် ကောင်း လွန် , မကောင်း စေ ရ မည်း ဖြစ်သော ကံ ဟောင်း ကို မ မျှော် လင့် ရ ။ ကောင်းသော ကံ သစ် ကို ၄။ သာ အကျိုးကို ဖြစ်ပွားအောင် အား မ ထုတ် အားထုတ် ရ ၊ မ ကျင့် ရမည် ရ ။ ။ အကြောင်းကို သာ ဖြော င့် မှန်အောင် ၅။ အားထုတ် အ ကျင့် အတုအယောင် ကျင့် ကြံ ရမည် ကို ။ မဖြစ်စေရ ။ အ ကျင့် အစစ်အမှန်ကို ကျင့် ရမည် ။ ၆။ ကိုယ်၏ အ ကျင့် ကို တစ်ပါး သူ မသိ စေ ရ ၊ ကိုယ့် အ ကျင့် မှန် - မမှန် ကို ကိုယ်တိုင် သိအောင် ဆင်ခြင်ရမည် ၊ ၇။ သူတစ်ပါးကို အား မ ကိုး ရ ။ မိမိကိုယ်ကို သာ အားကိုး ၍ ကျင့် ရမည် ။ ၈။ မိမိ က မ ကျင့် မူ ၍ သူတစ်ပါးအား မ ဆုံး မ ရ ၊ ကိုယ့် ကို ကိုယ် သာ ယဉ် ကျေး အောင် ၉။ သူတစ်ပါး ဆုံးမရမည် ၏ ။ အပြစ်ကို မ ရှု ရ ၊ ကိုယ့် အပြစ်ကို သာ ကိုယ် မြင်အောင် ရှု ၍ အပြစ် လုတ် သူ့ ပစ္စည်း အောင် ကို ပြု မ ရမည် လိုချင် ။ ရ ၊ ကိုယ့် ပစ္စည်း အ စစ် ဖြစ်သော အ ကျင့် တရား ကို သာ ၁၁။ လိုချင်သော ပစ္စည်း ရအောင် သမ္မာ မ ကျင့် ဆန္ဒကို ရ ။ ဖြစ်စေ တရား ရမည် ကောင်း ။ အ စစ် ကို ရအောင် ကျင့် ရမည် ။ ( ဓမ္မဒါယာဒ ။ ) ၁၂။ အပေါင်းအ ဖော် နှင့် - ပျော် ၍ သူများ နှင့် သင့် အောင် မ နေ ရ ၊ ရုပ်နာမ် တရား တို့ နှင့် သုံးသပ် မွေ့ လျော် သင့် တော် အောင် နေ ရမည် ။ ၁၃။ ကြောက် လ န့် အောင် မ နေ ရ ၊ ကြောက် လ န့် မှု မရှိအောင် နေ ရမည် ။ ၁၄။ စာပေ ကျမ်း ဂန် တတ် သိခြင်း မ မှား စေ ရ ၊ တတ် သိခြင်း အမှန် ကျအောင် နဝမ အကြိမ်