## PAGE 394 သတိ သမ္ပ ဇဉ် ရှိရမည် ။ ၁၅။ စာပေ ကျမ်း ဂန် တတ် သိ ရုံ မျှ နှင့် ရော င့် ရဲ မ နေ ရ ၊ တရား တတ် သိအောင် အားထုတ် ကျင့် ကြံ ရမည် ။ ၁၇။ ၁၆။ သံသရာ ရှည်လျားသော ၌ အသက်ရှည် တဏှာ ရန် ကို ဖြတ်၍ မ လိုအပ် တို ။ သံသရာ သေးသော သက် ပါရမီကို တို ရန် ဆက် သာ လိုအပ်သည် ပေးရမည် ။ ။ ၁၉။ ၁၈ မေ့ အသက် ၍ နေ မပြတ် လျှင် အ ရှင် ဖန် တ လျက်ရှိ လဲ လဲ နေသော သေ ရ လိမ့် အဝိဇ္ဇာ မည် ။ တဏှာ မမေ့ လျှင် ကို သေအောင် နောက်ထပ် သတ် မ သေ ။ ရပြီ အမြဲ ။ သေ ၍ သာ နေသော အ သင်္ခ တ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်အောင် ကပ် ရမည် ။ ၂၀။ သင်္ခါ ရ အလုံးစုံ ၌ စွဲ လမ်း သော ဥပါဒါန် ကို ဖြတ် ၊ သင်္ခါ ရ ဟူသမျှကို စွ န့် လွှတ် နိုင် မှ အနု ပါ ဒိ သေ သ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်မည် ။ တက် သည် တရား မ ရှု မှတ် ဆို သာ ၊ နေ သီလ သူများသည် ၊ သမာဓိ ရှု မှတ် ၊ ပညာ ပွား များ ၊ သဒ္ဓါ တိုင်း ၊ ရှေ့သို့ ဝီရိယ ဖြစ်ကြောင်း ရောက်သည် ဘုရား မဟုတ် စ ။ တိုး သော သူတော်ကောင်း ကြီး တို့၏ ဤသို့သော သြ ဝါဒ များ ၊ ဖြစ်စဉ် ဖြစ်ရပ် အဋ္ဌပ္ပတ် များ ၊ နှလုံး သွင်း ပေးရမည် ပုံများ ။ ၊ တိုး တရား ၊ ရပ် ၊ ဆုတ် ဆောင်ပုဒ် ( ဝိသေသ များ ဖြင့် ၊ လည်း ဌိ တိ ၊ ဟာ မကြာခဏ န ’ ဘာ ဂိ အား ယ ) ဖြ သုံးမျိုး ည့် ဆင်ခြင် ဖြင့် ချိန် ၍ ပေး ထိုး ကြည့် သင့် ရာ သည် ၏ ။ ။ ဆင်တူယိုးမှား အ ကျင့် များကို ပြတ်ပြတ် မိန့် ခြင်း ဟောကြားတော် ဆရာတော်သည် မ မူ ၊ ဆုပေး အလှူအတန်း ၊ ရေစက်ချ များ၌ က အ တရားဟော စ လက္ခဏာ ရ ရေး သောအခါ သုံးပါး ၊ ဇာတ် ဝိပဿနာ နိ ပါတ် တရား ဝတ္ထုများ ကို သာ ကို ဟော တော် မူ လေ့ ရှိ၏ ။ ရင်းနှီးသော ၊ စဉ်း စား ဝေဖန် တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ကို မူ အကျိုး ပျက် မည့် အ ရာ၌ တင်းတင်း ရင် ရင်း မျက်နှာ မ ငဲ့ ဘဲ ဟောကြား လေ့ ရှိသည် ။ ကျောင်းဒကာ ၁၂၇၁- ဦး ခုနှစ်က သက်ရှည် မန္တလေး အား “ မစိုးရိမ် နွား သတ်ပြီး ကျောင်းတိုက် ရေစက်ချ မှ ကြီး ပါ ရေစက်ချပွဲ ဏာ တိ ပါ တ လုပ် အ ကုသိုလ်ကံ သောအခါ မြောက် ဝတ္ထု အဆောက်အအုံ သလား ” ဟု မိန့် ပြည့် စုံ တော်မူ၏ လျှင် ကံ ။ ဝိနည်း မြောက် အ ၏ ။ လို အင်္ဂါ အဘိဓမ္မာ စုံ လျှင် အ ကံ လို စေတနာ မြောက် ၏ စ ။ သုတ္တန် သော တရား အ လို ကိုယ် ကြောင်း ထင်ရှား ကိုလည်း ဖြစ်ပေါ် အကျယ် လျှင် ကံ ဟော မြောက် ပြ တော် ၏ ။ မူ အ သည် ပ ယိ ။ က ဝေါဟာရ မျှ လောက်ကို ပဓာန မပြု သင့် သက်သတ်လွတ် အ ကျင့် ဆရာတော် တစ်ခါက ထံ သက်သတ်လွတ် သက်သတ်လွတ် ဆွမ်း ဘုဉ်း လာ လှူ ပေးသော သော ဒကာ ´ တ တစ် ပ ည့် ဦး ဦး အား အာ အကျယ် စ ရ ကိုယ်တော် ဝေဖန် ဟော နှင့် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 395 ပြ တော် မူ “ ရသေ့ ဖူး ၏ ။ ဖြစ်လျှင် ရသေ့ လို ကျင့် ၊ တိတ္ထိ ဖြစ်လျှင် တိတ္ထိ လို ကျင့် ၊ ဇော်ဂျီ ဖြစ်လျှင် ဇော်ဂျီ ပဋိ ပတ် လို ကြီး ကျင့် တစ်ခု ၊ ရဟန်း လုပ်၍ လုပ်လျှင် မ ကျင့် သင့် ရဟန်း ။ အကျိုးရှိ လို ကျင့် ရိုး ၊ မှန် သက်သတ်လွတ် လျှင် သဗ္ဗညုတ ရွှေ စား ဉာဏ်တော် ခြင်းကို အ ကြီး ကျင့် ဖြင့် သိမြင် “ ခွင့် ဝိနည်းတော်အရ ပြု တော် မူ ခဲ့ရာ ၏ ဆင် ။ ဒေဝဒတ် သား ၊ မြွေ တောင်းဆို သား စ သော သည် အ သား ကို ပင် ကြီး တားမြစ် ဆယ်မျိုး ခဲ့ပြီ နှင့် ။ ရည်မှန်း ၍ သတ် သော အ သား မျိုး မဟုတ်လျှင် အပ် ၏ ။ စား ကောင်း၏ ။ ဘုရား ခွင့် ပြုပြီး ဖြစ်သည် ။ “ “ အဘိဓမ္မာ သုတ္တန် အ အ လို လို အစားအသောက် မည် သည့် အ စာ နှင့် ကို စား စပ် မှ ရှောင် သော မှ ခု ကုသိုလ် တင် သုံးမျိုး ရသည် ခွင့် မ ပြုထား လာ ။ ယောနိသော ၏ ။ မနသိကာရ သင့် တ င့် အောင် စိတ် ကို ပြုပြင် မှ ကုသိုလ် ရ၏ ။ မိစ္ဆာ ၊ ပဋိ ပန္န ၊ အတ္တ ကိ " “ လ ယုတ္တိ မ ထာ ံ နု ယုတ္တာ ယောဂ ဖြင့် လမ်း အ စဉ် ကျင့် သာ ကောင်း ဖြစ်သည် ဟန်ဆောင် ။ သော အလွန် မ ကွဲပြား လွန်း သည့် အ ကျင့် တစ်ခုကို လက်ခံ မိ လျှင် တစ်စတစ်စ လမ်းခွဲ မှန်းမသိ ခွဲ၍ မဇ္ဈိမ ပဋိပဒါ မှ ချွတ် လွဲ တတ်သည် ” ဟု ဟောကြား တော်မူ၏ ။ ( အတ္ထုပ္ပတ္တိ မူရင်း ၌ အထူး ပြည့် စုံ စွာ ဆုံး မ ထားသည် ။ ) ကိုယ့် စိတ် ပဋိ နှင့် ပတ် ကိုယ် ရေး ဟု ရာ၌ အ မမြင်နိုင်သော ထင် ရောက်စေ မှုများ သိမ်းသွင်း သည် မှု ၊ ကြောက် စိတ် စေ စားမှု ဖွယ် ၊ ကောင်းစွာ အာရုံ ။ ဆွဲဆောင်မှု ထို ကိစ္စ ၌ ၊ ဆရာတော် ထို့ကြောင့် ကား ကျယ်ကျယ် သဗ္ဗညုတ ပြ ဉာဏ်တော် န့် ပြ န့် ကြီး မြင် ကြီးကို ပေ မ လိမ့် မည် ကျော်လွန် ။ သင့် သကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံ အသိဉာဏ် ကြီးမားသော သူတော်ကောင်း ပညာရှိ ကြီး တို့၏ စကား ကိုလည်း မ ထေ မဲ့ မြင် မပြု အပ် ။ တရား သဘော ကား နက် ရှိုင်း စွာ ။ “ အ တက္ကာ ဝ စ ရော = ကြံစည် စိတ်ကူး ကောင်း ရုံ မျှ ဖြင့် ဝေဖန် ဖို့ နေနေသာသာ ၊ ရိပ် စား မိ ရုံ မျှ ပင် ချဉ်း ကပ်၍ ရ စ ကောင်းသော အ ရာ မဟုတ် ။ ထင်း ခွေ ရေ ခပ် သော ဘုန်းတော်ကြီး ထူးခြား သည့် သူတော်ကောင်း ကြီး များ၌ နိ ဗဒ္ဓ ( အမြဲ ) ဆောင်သော စရဏ အ ကျင့် ဝတ္တရားများ ရှိ၏ ။ “ ဝတ္တံ အ ပရိ ပူ ရေန္တော သီလံ န ပရိ ပူ ရ တိ = ကျင့် ဝတ် မ ဖြ ည့် သီလ မ ပြည့် ” ဟူ သည့် အတိုင်း ကျင့် ဝတ် များကိုလည်း ကျန်းမာရေး အလိုက် ဆောင် ကြသည် ။ နေ့စဉ် ဝတ် ထား၍ ပြု ကြ၏ ။ မင်း ကျောင်း ဆရာတော်သည် ကျောင်းဝင်း ကြီး အတွင်း၌ သာမက သံဃာများ ဆွမ်းခံကြွ ရာ လမ်း တစ် လျှောက် ခရီး တစ် တိုင် ခန့် ရှိ ရွာ ဝင်ပေါက် အထိ နေ့ တစ်ကြိမ် ည တစ်ကြိမ် လှ ည့် လည် တံ မြက် လှည်း တော်မူ၏ ။ အခြားသူများ လှည်း ပြီး ၍ ဖြစ်စေ ၊ အလိုအလျောက် ဖြစ်စေ အမှိုက် သ ရိုက် ရှင်း နေသော်လည်း လှည်း မြဲ လှည်း တော်မူ၏ ။ “ ကာ ယ ဝေ ယျာ ဝစ္စ ၊ သေ နာ သ န ဝတ် ကုသိုလ် ဇော ဖြစ် သ ဟဲ့ ” ဟုလည်း မိန့် တော် မူ သည် ။ သောက်ရေ ကိုလည်း ဧရာဝတီမြစ် သို့ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 396 ဆင်း ထား ၍ လျှင်လည်း သံဃာများ ထို မ နိုး ရေ များကို မီ လောင်း အိုး လိုက် ထည့် ပြီး ဘုရား ဖြစ်၏ လှူပြီး ။ တ ထပ်၍ ပ ည့်များ ခပ် က ထည့် ဦး အောင် တော် မူ သည် လောင်း ။ ကု ထည့် ဋီ ၊ သုံး ရေ ၊ ဆေး ရေ များလည်း အမြဲ ပင် လောင်း ထည့် သည် ။ ကု ဋီ ၌ သံဃာ အ များ သုံး ပြီးသော က ဝါး နုတ် ကို များကိုလည်း ခွဲစိတ် ၍ သပ် ကိုယ်တော်တိုင် တော်မူ၏ ။ ဆေး ကြော ၍ က နု တံ ကုန် လျှင်လည်း ကိုယ်တော်တိုင် ဆယ်၍ ဆရာတော်သည် ကမ်းနား ၌ ပုံ ထား ဧရာဝတီမြစ် ၏ ။ လိုချင် သူ တွင်း ယူ၍ ရေချိုး ကျန် ဆင်း သမျှ ထင်း တိုင်း . များကို ထင်း များကို ကျောင်း ကိုယ်တိုင် အ ရောက် ကိုယ်တိုင် ထမ်း သယ် ၏ ။ ဆောင်း အခါ၌ ထို ထင်း များကို မီးဖို ၍ ဘုရား လှူ ခြင်း ၊ သံဃာများ ဆွမ်းခံ လမ်း တစ် လျှောက် မီးဖို ခြင်း ၊ ခွေးများ မီး လှုံ ရန် ပင် မီးဖို ပေးခြင်း ပြု တော်မူ၏ ။ သဲ ခင်း ဧရာဝတီမြစ် တော် မူ ရာ လှည်း တွင်းမှ အ စီး တစ်ထောင် သဲ များကိုလည်း ခန့် ရှိ၏ ကိုယ်တော်တိုင် ။ ကျောင်း အနီးအနားရှိ ထမ်း ၍ ကျောင်းဝင်း စေ တီ များတွင်လည်း အ ပြည့် စေ ဆောင်း တိ ယင်္ဂ ဏ ဝတ် များကို ပြု တော် မူ သည် ။ တံ မြက် လှည်း ရုံ ၊ ရေ လှူ ရုံ မျှ မ က ရာသီဥတု အလိုက် အခါတွင် ထင်း မီးဖို ၍ လှူ ခြင်း ၊ နွေ အခါတွင် ရုပ်ပွားတော် ရှေ့၌ ယပ် လေ ခတ် ၍ လှူ ပတ္တမြား ခြင်းများ စေ လည်း တီ တောင်ပေါ် ပြု တော် မူ သို့ သည်မှာ ရေ ပြည့် ထူးခြား အိုး ထမ်း လှ လျက် ပေ ၏ ။ ရေ အလွန် လှူ တော်မူ၏ မြင့် စောက် ။ ရှည်လျား ဝေး လံ လှသော လှသော စောင်း တန်း ကြီး ၌လည်း အသွားအပြန် တံ မြက် လှည်း တော်မူ၏ ။ ရောက် ဖူး သူများ သိ ပေ လိမ့် မည် ။ ‘ လူငယ် လူရွယ် လူ သန် များ ပင် လျှင် လူ ချည်း ကို အထောက် ထောက် နား ၍ အ မော ဆို့ အောင် တက် ရသော တောင် ဖြစ်သည် ။ ခက်ခဲ သည် ဘဝတန်ဖိုး ပင်ပန်း ကို သည် အပြတ် မ ထင် မြင်ပြီး ။ သူ တို့၌ လှူ စရာ ၊ လုပ်စရာတွေ . • ပေါများ လှ ပေ ၏ ။ ရံ ခါ ဒန် ပူ တံ ၊ က နု တံ များကို ကုဋေ ကျော်အောင် ကိုယ်တော်တိုင် သပ် တော်မူ၏ ။ မိမိ တိုက် အတွက်သာမက ၁၂၅၉- ခုနှစ်က မန္တ လေး မြို့ ပေါ်တွင် သံဃာ အများဆုံး ( ၁၆၀၀ ) ရှိသော ဘုရားကြီး တိုက် အတွက် တစ်ပါး လျှင် ဒန် ပူ တစ်ရာ စည်း တစ်စည်း ကျ စီ လှူ တော် မူ ဖူးသည် ။ ရမည် ၊ စရဏ ‘ ငါ ကား ခေါ် မလုပ်နိုင် ကျင့် ဝတ် ” ဟု ဝေ ယူဆ ယျာ ပစ္စ ၍ များကို အား မ ဤကဲ့သို့ လျှော့ ရာ လုပ်နိုင် ။ သဒ္ဓါ ဓိက မှ သာ ၊ ဝီ ဝိဇ္ဇာ ရိ ယာ ဉာဏ် ဓိက ( ၊ ပညာ တရားထူး ဓိက ) ကိုယ့် ဆု နှင့် ကိုယ် လာကြသည် သာ ။ အာနာပါန စ သော တရား အလုပ် ကား သီးခြား လုပ်နေ ရသည် မဟုတ် ။ ထို အလုပ် မျိုး ကို လုပ်ရင်း လုပ်နိုင် ၏ ။ လုပ် ရသည် ။ တစ်ချိန်တည်း အလုပ် နှစ်ခု အကျိုး နှစ်မျိုး ပြီးစီး ၏ ။ လွယ် လွန်း စွာ ။ ခဲ့သော်လည်း ဆရာတော်သည် ပရိယတ် ကျင့် သင်ယူ ဝတ် နှင့် ပို ့ ချ ခု တင် သောအခါ မှစ၍ ပဋိ မ ပတ် လစ်လပ် အလုပ်ကို ရုံ သာ ငယ် ဆောင် စဉ် က ပင် တော်မူ၏ ပြုလုပ် ။ သက်တော် ဝတ် ၊ ပဋိ ပတ် ငါးဆယ် ကို စောက် တွင်းသို့ ချ၍ ဆောင် ရောက်လျှင် တော် မူ သည် ကား ။ ပရိယတ် ဆရာတော်၏ ကို တန် ပုဗ္ဗေ ရုံ သာ စ က ပို့ ချ၍ တ ပုည ဓုတင် တာ စက် နှင့် တကွ သည် နဝမ အကြိမ်