## PAGE 406
<!-- 415→415 fragments, 32 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
လယ်တီ ။  ။ သုတ မ ယ ဉာဏ် ၊ စိန္တာ မ ယ ဉာဏ် ၊ ဘာဝနာ မ ယ ဉာဏ် သုံးမျိုး ရှိ ရာတွင်
ဘာဝနာ မ ယ ဉာဏ် သဘာဝဓမ္မ အ ဟုတ် အမှန် အ စစ် ကို သိ ရန် မှာ ဒုက္ခ အချက်က
ထိုင် ၍ သာ ကြည့် ရမည် ။ ဒုက္ခ အချက် မ ပိုင် သေး လျှင် သဘာဝဓမ္မ ဘာဝနာ မ ယ ဉာဏ်
အစစ်မဟုတ် သေးကြောင်း သိရ မည် ၊ ဒုက္ခ အချက် ပိုင် အောင် ရှေ့သို့ တိုး ၍ ဗိုလ် ငါးပါး
တူ မျှ အောင် ထား၍ အား ထုတ်ရန် တိုက်တွန်း ပေးရမည် ။
မန္တ လေး မြို့၌ ရှိသော မြင်း ရထား က , သော မြင်း များကို အ စာ ကျွေး သောအခါ
မြက် ခြောက် ကို စဉ်း ၍ ကျွေး ကြသည် ။ မြင်း ကို မျက်မှန် စိမ်း တပ် ၍ ကျွေး သည် ။
မြင်း ၏ စက္ခု ဝိညာဉ် စိတ်သည် မြက် စိမ်း တွေ ထင် ၍ စား ကြသည် ။ မြက် ဖြူ
အ ခြောက် တွေကို အ ဟုတ် တကယ် မြက် စိမ်း ထင် အောင် စက္ခု ဝိညာဉ် စိတ် ကို
မျက်မှန် ပကတိ စိမ်း ကြီး ဇာတိ တပ် ၍ ပေါ်အောင် လိမ် ကျွေး မျက်မှန် ခြင်း မျှသာ စိမ်း ကြီးကို ဖြစ်သည် ချွတ် ။ ကြည့် လိုက် ၊ မြက် စိမ်း တွေ
ကွယ် ပျောက် ၍ ပကတိ ဇာတိ မြက် ဖြူ တွေကို သာ အဖြူ အတိုင်း မြင် လိမ့် မည် ။
ထို  ့အတူ တရား အားထုတ် သော ယောဂီ တို့ ထင်မြင် နေသော ဉာဏ်
ပါး သည် သဘာဝဓမ္မ အစစ်အမှန် ဟုတ် - မဟုတ် ကို ကာ မ ဝိ တက် ပြင်းထန်စွာ
ဖြစ် ပြီးနောက် မိမိတို့ ထင်မြင် နေသော ဝိပဿနာဉာဏ် ၁၀- ပါး ကို ပြန်၍
အားထုတ် ခိုင်း ကြည့် ရမည် ။
သမထ သမာဓိ နှင့် သုတ မ ယ ဉာဏ် ၊ စိန္တာ မ ယ ဉာဏ် တွဲ၍ ‘ ထင် နေသော
မိမိ ဉာဏ် ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ခဲ့ လျှင် အသွင် ရုပ်နာမ် သဏ္ဌာန် ၏ အဖြစ်အပျက်ကို ကြီး ပင် မမြင်ရအောင် ဘာ တစ်ခု မျှ မှောင် ရှာဖွေ ကြီး လို့ အတိ မ ရ သည့် ကျ ပြင် နေ
တတ်သည် ။ သို့အတွက် ဆရာ့ တ ပ ည့် များကို ယခု စမ်း နည်း အတိုင်း စမ်း ကြည့် ရမည် ။
( သဘာဝ အစစ်အမှန် ဖြစ်လျှင် ရုပ်နာမ် အဖြစ်အပျက် မ ပျောက် တော့ ပြီ ဟု
ဆိုလို ၏ ။ အနတ္တဒီပနီ တွင်လည်း ကြည့် ပါ လေ ။ )
( ဂန္ဓာ ရုံ ဆရာတော်၏ ယောဂီ များတွင်လည်း မဂ် ယောင် ဖိုလ် ယောင်
အာ ဝ ဋ နိ မာယာ အ မွှေ ဓာတ်များ ဝင်နေပြီ ဟု လယ်တီဆရာတော် ယူဆ ၍
မိန့် တော် မူ ဟန် ရှိသည် ။ ဆရာတော် ကား အတွေ့အကြုံများ ၍ ဉာဏ် ကြီးမား ပေ စွာ့ ။
ဆည် ကြီး ဆရာတော် မှတ်တမ်းတင် ထားသည် မှာလည်း လေးနက် သော အဓိပ္ပာယ်ကို
ဆောင် လေသည် ။
မဟာဂန္ဓာရုံ ဆရာတော် အကြောင်းကို လက်လှမ်း မှီ သမျှ လေ့လာ ဖတ် ရှ
စွယ်စုံ ရာတွင် တတ် ကျော်ကြား မြောက် သူတို့ သလောက် မှတ်တမ်းတင် မှတ်တမ်းမှတ်ရာ မှ သာ လည်း မရှိ ယုံကြည် ဖြစ်သည် ထိုက် ။ ပရိယတ် ၏ ။ ထူးခြား ၊ ပဋိ ပတ် သည့်
ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ အနီးတွင် နေထိုင် ခွင့် ရသော စွယ်စုံ - ပညာရှင်များ သတိပြု ရ မည့်
အချက် ပင် ဖြစ်သည် ။ သာသနာတော်အတွက် များစွာ အထောက်အကူ ပေးနိုင်သော
အ ခွင့် ကောင်းများ လက်မ လွတ် စေ သင့် ပေ ။ )
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 407
<!-- 442→442 fragments, 33 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
မှန်ကန်သော အာရုံ နိမိတ်
ဆရာတော်၏ တ ပ ည့် မ သီလရှင် ယောဂီ ကြီး တစ် ဦး အကြောင်း နှင့် စပ် ၍ မန္တလေးမြို့
အဘိ ဓမ္မကထိက ဆရာကြီး ဦး သိန်းအောင် မှတ်တမ်းတင် ထားသည်ကို ဖတ် ရ သ ဖြင့်
ဆရာတော်အား ကြည်ညို အား ကျသော စိတ် တက် ရ ပြန်သည် ။
ထို စဉ် က ဟင်္သာ တ မြို့မှ လာရောက် အားထုတ် သော သီလရှင် ဆရာကြီး တစ် ဦး သည်
မဂ္ဂင် ချောင် ၌ နေ၍ သူ ၏သား ရဟန်း မှာ ဓူဝံ ချောင် ၌ နေသည် ။ တစ်နေ့သ၌ သီလရှင်
ဆရာ ကြီးသည် သား ရဟန်း ထံ ရောက်လာပြီး လျှင် -
“ မောင် ပဉ္စင်း ၊ မောင် ပဉ္စင်း ရဲ့ ညီ မောင် ဘ ကြမ်း တစ်ယောက် မနက်က ဓား ခုတ် ခံရတယ် ၊
ညာဘက် မျက်နှာ ရော ၊ ဘယ်ဘက် ဂျို စောင်း နှင့် လက် ပြင် မှာရော ဒဏ်ရာရ လို  ့ ခု
ဟင်္သာ တ ဆေးရုံ တက် နေရတယ် ” ဟု ဟင်္သာ တ မြို့ရှိ သား အကြောင်းကို လျှောက်ထား ရာ -
“ ဒကာမကြီး ဘယ်သူ ပြော သ တုံး ” ဟု သား က ပြန် မေးသည် ။
“ တ ပ ည့် တော် မ ကို ဘယ်သူမှ လာ မ ပြော ပါ ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း ထိုင်ရင်း စိတ်အာရုံ မှာ တွေ့ရ
တယ် ” ဟု လျှောက် လျှင် -
" “ အာ - ဒကာမကြီး စိတ် စွဲ နေလို့ အာရုံ ပေါ်လာတာ ဖြစ်ပါ လိမ့် မယ် ” ဟု ဆို လေသည် ။
“ တ ပ ည့် တော် မ ဒီဘဝ မရောက်ခင် က ထဲက ရှိ ပစ္စည်း အားလုံး မောင် ပဉ္စင်း တို့
ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို အပြတ် ခွဲဝေ ပြီးမှ ပဲ ၊ စွဲ လမ်း ဖို  ့ မရှိပါဘူး ၊ ဘ ကြမ်း ကို လဲ သတိရ
မ နေ ပါဘူး ၊ တ ပ ည့် တော် မ အာရုံ ဟာ မှန် တတ်ပါတယ် ၊ မောင် ပဉ္စင်း ဟာ ခေတ္တ ဒုလ္လဘ သင်္ကန်း
ဝတ် နေ သူ မို့ ဝတ္တရား အတိုင်း ဆောင်ရွက်ဖို့ လာ ပြောတာပဲ ” ဟု သာ လျှောက်ထား ပြီး ပြန်
သွားသည် ။
ထိုသို့ မိမိ အာရုံ ကို မိမိ ယုံကြည်ထား သည်မှာ သာမည အသိ ဖြင့် ယုံ ရန် ခက် ပေသည် ၊
သီလရှင် ဆရာကြီး ကား သူ့ အသိ ကို ကောင်းစွာ ယုံကြည်ကြောင်း ထင်ရှား ပေသည် ။
မယ် တော်ကြီး ပြန်သွား လျှင် သား ဦး ပဉ္စင်း မှာ စဉ်း စား ဆုံးဖြတ်ရန် ခက် နေ၏ ။ ထို
နေ့မှာ ပင် ကြေးနန်း ရောက်လာ သ ဖြင့် ဟင်္သာ တ သို့ လိုက် သွား ရသည် ။ ဆေးရုံ ရောက်၍
ကြည့် တွေ့ ရ သောအခါ လေ၏ ။ နောင် ဒဏ်ရာများ မကြာမီ လည်း မောင် မယ် ဘ တော်ကြီး ကြမ်း ကျန်းမာ ပြောသည် လာ၍ နှင့် တစ်ထပ်တည်း စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး ဖြစ်နေသည် သို့ ဒုလ္လဘ ကို
ရဟန်းခံ ရန် ရောက်လာ ရာ ကျောင်းရှိ ဦး ပဉ္စင်း များ က မယ်တော် သီလရှင် ဆရာကြီး
မြင် သိ ပုံ နှင့် စပ် ၍ ပြောဆို ဆွေးနွေး ကြ၏ ။ ထိုအခါ မောင် ဘ ကြမ်း ဓား ခုတ် ခံရ စဉ် က
သေ လု မျော ပါး ဝေဒနာ ခံစားရ သောအခါ “ မယ် တော်ကြီး ဆုံးမစကား ကို မ နာယူ မိ၍ ဖြစ် ရ
သည် ' ဟု နောင်တ ရ ကာ မယ် တော့် ကျေးဇူးကို သတိရပြီး မယ် တော်ကြီး ထံ စိတ် ရောက်
နေကြောင်း ပြောပြ လေသည် ။
ဆရာကြီး ဦး သိန်းအောင် က စိတ်ဓာတ် ချင်း ဆက်စပ် ထိခိုက် ပုံ ကို ယူဆ လို သ ဖြင့်
သူ၏ သူကိုယ်တိုင် ' ဗုဒ္ဓဝါဒ သိ မှီ သုံး ခဲ့သော လောက ပုံစံ နှင့် တစ်ခုကို သတ္တဝါ ထုတ်ပြ အ စ ဖြစ်ပုံ ခြင်း ဖြစ်ပေသည် ကျမ်း ' တွင် ။ ၁၅- နှစ်သားအရွယ် က
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 408
<!-- 420→420 fragments, 30 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
အကြားအမြင် အ ထင် မ ကြီး သင့်
အဆိုပါ သီလရှင် ကြီး၏ အခြေအနေကို ထောက်၍ လည်း ကမ္မဋ္ဌာန်း နည်းပြ
ဆရာတော်၏ ဂုဏ် ကို ဆင့် ပွား ကြည်ညို နိုင်မည်ဟု ယူဆ ပါ၏ ။ ကျွန်ုပ်တို့ သိစေလို သည်မှာ
“ တကယ် လုပ်လျှင် အ ဟုတ် ဖြစ်သည် ” ဟူသော အချက် ပင် ဖြစ်၏ ။ ထို သီလရှင် ဆရာကြီး ကဲ့သို့
သိမြင် သူတို့ ကား ယခုအခါ အလွန် များသော အရေအတွက် ၌ ရှိ ပေ လိမ့် မည် ။ သို့ရာတွင်
ထို အသိ မျိုး ရှိလျှင် ပင် ရဟန္တာ ဟူ၍ သ မုတ် တတ် ကြသည် မှာလည်း ပဋိ ပတ္တိ သာသနာ ဝင် ၌
အန္တ ရာယ် ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေ ပေသည် ။ ထို အသိ မျိုး သည် အဘိ ညာဉ် ရှေ့ပြေး သာမန် လောကီ
အသိ မျှသာ ဖြစ်နိုင် ၍ ရဟန္တာ မ ဆိုထား ဘိ ၊ သောတာပန် မျှ ပင် ဖြစ်နိုင် ရာ သည် မဟုတ်ချေ ။
အရိယာ ဖြစ်တိုင်း သိချင် မှ သိ၍ ၊ သိတိုင်းလည်း အရိယာ ဖြစ်ချင် မှ ဖြစ်ရာ သည် ။
လောကီ နှင့် လောကုတ္တရာ ကို ခွဲခြား ဝေဖန် နိုင်သော ပရိယတ် ပဋိ ပတ် အခြေခံ မရှိဘဲ လျက်
အ ယူ အ စွဲ မ သည်း အပ် ။ ဝိနည်း သိက္ခာကို ရို သေ စောင့် သိ၍ ပရိယတ် ပဋိ ပတ် စွယ်စုံ
ပုဂ္ဂိုလ် ကျော် သူတော်စင် ကြီး တို့ ကား ဘာမျှ အ ဆန်း တ ကြယ် မဟုတ်သော ထို သည့်
အထင်အမြင် အသိအ ကြား များကို ရေးကြီး ခွင် ကျယ် လုပ်၍ ထုတ်ဖော် ပြောဆို တော် မ မူ ကြ ။
သူတစ်ပါး သိ မည် ကို ပင် စိုး တော် မူ ကြသည် ကို သဘောပေါက် သ င့်၏ ။
ကိုယ်တိုင်ရေး အလုပ်ခွင် မှတ်တမ်း
ဆရာတော်အား အနာ ဂါမ် ကြီး ဟူ၍ သ မုတ် ခဲ့ ကြ၏ ။ ကာ မ ဘုံ က မ လွန် သေး ဟုလည်း
သိမြင် သူများ က ဆိုကြသည် ။ မည်သို့ ဆို စေ ဆရာတော် ကား ဇွဲ ၊ လုံ့လ ကြီးမား လှ ပေ ၏ ။
ပျံ တော် မူ ခါနီး မ မာ မ ကျန်း ရှိ စဉ် ပို၍ ပင် အားထုတ် တော်မူ၏ ။ “ ရဟန္တာ မ ဖြစ်သမျှ ဤ ဂူ မှ
မထွက် တော့ ပြီ ” ဟု ပင် တစ်ဆင့် တက် ကာ သမ္မပ္ပ ဓာန် လုံ့လ ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန် တော် မူ သည် ။
ရောဂါ အခြေအနေမှာ တစ်နေ့ တစ်ခြား ဆိုး ရွား လာ သ ဖြင့် မ ကြည့် ရက် သော တ ပ ည့် ကြီး
များ က ဂူ မှ ထွက်၍ ဆေးဝါးကုသ ခံယူရန် အတန်တန် လျှောက်ထား ကြ၏ ။ လျှောက်ထား
ကြသော်လည်း မ ရ ။ နောက်ဆုံး တ ပ ည့် ကြီးများ က လယ်တီဆရာတော် အား အကြောင်းစုံ
လျှောက် ထား၍ အကူအညီ  တောင်း ကြ ရ၏ ။ လယ်တီဆရာတော် ကိုယ်တိုင် ဂူ ထဲသို့
ကြွ ရောက်၍ ပြော ရာ -
“ တ ပ ည့် တော် အဓိဋ္ဌာန် ရှိနေလို့ ပါ ” ဟု တောင်းပန် လျှောက်ထား ၏ ။ လယ်တီဆရာတော်
လည်း ပါလာသော ကျန်းမာရေး ဦး ပဉ္စင်း များ အခြေအနေများကို ဘက်သို့ လှ ည့်၍ ကြည့် -  ၍ အထပ်ထပ် စဉ်း စား ပြီးနောက် အ သင့်
“ ကဲ - မောင် ပဉ္စင်း တို့ ၊ အပြင် ထမ်း ပ င့် ကြ ၊ အဓိဋ္ဌာန် တာ က ဦး ဥတ္တရ ၊ ဂူ အပြင် ထုတ် တာ က
လယ်တီဆရာတော် ဆရာတော် ပဲ ” ပျံလွန်တော်မူ ဟု ပြောပြောဆိုဆို သည့် နောက် ကျောင်းသို့ နေရာ ရှင်း ပ င့် ကြ ဆောင် သောအခါ စေ ခဲ့ ၏ ။ အမြဲ သုံး သည့်
နဝမ အကြိမ်
