## PAGE 412 သံသရာ မှောင် အိမ် ထဲ၌ ချ မည်ဟု ဆို သကဲ့သို့ အလွန် ထင် လာခြင်း ၊ အ မင်း ကြောက်ရွံ့ ထိုသို့ ထင် ထိတ် လျှင် လ ဘုံ န့် ခြင်း သုံးပါး ပြင်း ၌ ကိုးကွယ် စွာ ဖြစ်သော လဲ ကြောင့် လျောင်း သိမ်းဆည်း ပုန်း အောင်း ၍ မရနိုင် မှီခို ရာ ၊ မရှိ၍ မျက်ရည်တွေ အလွန် လှိုင် လျက် နှစ်နာရီ သုံး နာရီအတွင်း အလွန်အမင်း ကြောက် လှ ၍ ရန်သူကို လိုက်၍ ရေတွက် သည် ရှိသော် အကုသိုလ် ဖ ဿ စ သော သဗ္ဗ စိတ္တ သာ ဓာ ရ ဏ စေတသိက် ၇- ခု ၊ အကုသိုလ် ဝိ တက် စ သော ပ ကိဏ်း စေတသိက် ၅- ခု ၊ မောဟ စ သော အကုသိုလ် စေတသိက် ၁၄- ခု ၊ အ ကုသိုလ်စိတ် ၁၂- ခု ၊ ၎င်း ၃၉- ခု တို့သည် အပါယ် ၄- ဘုံ သံသရာ နှောင် အိမ် ထဲ၌ လား ကြောင်း ဖြစ်သော အကုသိုလ် ရန် သူတွေ ဟု အလွန်အမင်း အထူး မြင် ခြင်း ၊ ကုသိုလ် ဖ ဿ စ သော သဗ္ဗ စိတ္တ သာ ဓာ ရ ဏ စေတသိက် ၇- ခု ၊ ကုသိုလ် ဝိ တက် စ သော ပ ခု ကိဏ်း ၊ ရူပ စေတသိက် ကုသိုလ် ၅- ခု ၆- ၊ ခု အ ၊ ရူပ သဒ္ဓါ ကုသိုလ် စ သော ၄- သော ခု ၊ ၎င်း ဘဏ ၅၄- စေတသိက် ခု တို့သည် ၂၄- ခု သံသရာ ၊ ကာ မ ဝဋ် ကုသိုလ် ဆင်းရဲ ၈- ၌ ကျင် လည် ကြောင်း ဖြစ်သော ကုသိုလ် ရန် သူတွေ ဟု အလွန်အမင်း ထင်မြင် ခြင်း ၊ ထိုသို့ ထင် ပြီးလျှင် ပညာ စေတသိက် ကို အောက်မေ့ ဆင်ခြင် သည် ရှိသော် ၎င်း ပညာ စေတသိက် သည် သံသရာ ဝဋ် ဆင်းရဲ မှ ထွက် မြောက် ကြောင်း ကိုးကွယ် လဲ လျောင်း ပုန်း အောင်း မှီခို ရာ အဆွေ ခင်ပွန်း ကောင်း ဟု အလွန် အ ကျူး ထင်မြင် ခြင်း ၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ၎င်း ပညာ ချမ်းသာစွာ စေတသိက် ကို သက်သာရာ အဆွေ ခင်ပွန်း ရ လေသည် ကောင်း ။ ဟု အလွန် အ ကျူး အထူး ထင် လျှင် ၂၂ ။ ၁၂၆၆- ခုနှစ် ၊ တပို့တွဲလဆန်း ရှစ်ရက် ၊ တ နင်္ဂ နွေ နေ့ ည ခြောက် နာရီ ကျော်ကျော် အချိန်တွင် သစ္စာလေးပါး ကို သိ သည် ။ ငလျင် ၊ နှစ်ကြိမ် လှုပ် ၏ ။ သ ဒ က ဥ ဒါဂါမ် ၊ တ ဤ ဖြစ်၏ ၊ ယ အ ။ ၊ မ ။ စာရေးသူ၏ အ ၊ ဂ အ ၊ ရ အ ။ မှတ်ချက် ( “ ဒုတိယ ။ မဂ္ဂ ) ရ ” ဟု ဆိုလိုသည် ။ ထိုနှစ် တစ်ဆ ယ့် ခြောက်ချက် အိပ်မက် ဆန်း များ ၁ ။ ခြေ ၌ ခြ တက် ၍ ခြ ကို နင်း မိ မည် စိုး သော ကြောင့် ကောင်းကင် မှနေ၍ ခြ ကို ခါ ပစ် ရသည် မြင် မက် ခြင်း ၊ ၂။ . မြစ် ကို အလျားလိုက် ဆန်သော သင်္ဘော စီး ရအောင် လိုက်သော် သင်္ဘော ကို မှီ ရုံ မျှသာ ရှိ၍ မ စီး ရ ဟု မြင် မက် ခြင်း ၊ ( ၎င်း အိပ်မက် အ ရမှာ သူငယ် အဖြစ် ကစ၍ ရဟန်း နှစ်ဆ ယ့် နှစ် ဝါ တိုင်အောင် “ ဘုရား ဆု ပန် ” ၍ နေသည်ကို ၁၂၆၁- ခုနှစ် သို့ ရောက်သောအခါ ၎င်း နှစ် ကဆုန်လ က စ၍ ဝါဆိုလ ပြည့် တိုင် လျှင် သံသရာ ဘေး ကို အလွန် ကြောက် သော ကြောင့် ဘုရား ဆုကို မ ပန် တော့ ၊ ထို ဘုရား ဆုကို မ ပန် နိုင်ခြင်း အကြောင်း ဟု ထင်သည် ။ ) နဝမ အကြိမ် ## PAGE 413 ၃ ။ မြစ် လယ် သို့ ရောက်၍ နေစဉ် မြစ် တစ်ဖက် သို့ လက်ပစ်ကူး မည် လို လို ၊ ဖောင် ဖွဲ့ ၍ တစ်ဖက် ကူး မည် သို့ လို ရောက်သည် လို နေဆဲ လှေငယ် ဟု မြင် မက် တစ်စင်း ခြင်း လာ၍ ၊ ထို လှေငယ် နှင့် စီး လျက် မြစ် ( ၎င်း အိပ်မက် အ ရမှာ ဒုတိယ ဝါဆိုလ ပြည့် ကျော်မှ သာ သာဝက ဆုကို ပန် ၍ ထို သာဝက ဆုကို ပန် ဆင် နိုင်ခြင်း အကြောင်း ဟု ထင်သည် ။ ) ၄ ။ ဘုရားရှင်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖူး တွေ့ရ ၍ ဘုရားရှင် မျက်မှောက် နိဗ္ဗာန် ၅ ။ ရောက်အောင် မစင် စွ န့် ဆဲ “ ဝိပဿနာ ကု ဋီ နှင့် တကွ ကို တစ်ပါး အားထုတ် သို့ ရသည်ဟု ရောက်၍ မစင် မြင် မက် လိမ်း ခြင်း ကပ် ၊ လေ သ လော ဟု ကြည့် လျှင် “ မစင် မ လိမ်း မ ကပ် ' ဟု ဟု မြင် မက် ခြင်း ၊ Gu နွံ ၌ နှစ်ယောက် သောသူ သည် လက်တစ်ဖက် တစ်ချက် ကို ကိုင် ၍ နွံ ထဲမှ တင်သည် ဟု မြင် မက် ခြင်း ၊ ၇ ။ “ အေး သောအခါ ပူ သော ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်း၌ နေ၍ ၊ ပူ သော ကမ္မဋ္ဌာန်း ကို အားထုတ် ရမည် ။ ပူ သောအခါ အေး သော ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်း၌ နေ၍ ၊ အေး သော ကမ္မဋ္ဌာန်း ကို အားထုတ် ရမည် ' ဟု မြင် မက် ခြင်း ၊ Q “ သည် အရောင် သည် အ ဘယ် အရောင် နည်း ” ဟု မေး လျှင် “ မဟာဂန္ဓာရုံ ဘုန်း ကြီး၏ သီလ အရောင် ’ ဟု ဆိုပါသည် ။ “ အ ဘယ် ကျအောင် တောက် သနည်း ” ဟု မေး လျှင် အ က နိဋ္ဌ ဗြဟ္မာ့ ပြည် တိုင်အောင် တောက် ပါ သည်ဟု ဆို၍ မြင် မက် ခြင်း ၊ ၉ ။ နိဗ္ဗာန်ကို တစ် ဝီထိ သာ လို တော့သည် ။ နိဗ္ဗာန်ကို သိ မြင်အောင် ဥပေက္ခာ ဝီထိ ချ ရမည် မြင် မက် ခြင်း ၊ ၁၀ ။ ပုံ - ရုပ်နာမ် ၊ အေး - နိဗ္ဗာန် ၊ ဖေ - စိန္တေ ယျ ၊ မေ - တရား ၊ သား - သံဃာ က အေး နိဗ္ဗာန်ကို အသက် ဇီ လျင်မြန်စွာ ဝိန် မ ရှိသည် ရအောင် ဘုရား ရုပ်နာမ် ဟောကြား ရှိ စဉ် မြတ် သည့် တရား တရား ။ ကို ကြိုးစား ၍ အားထုတ် ၊ ( ၁၂၇၁- ခု ၊ တော်သလင်း လဆန်း သုံးရက် ၊ အင်္ဂါ နေ့ တစ်ကြိမ် မက် သည် ။ ၎င်း လဆန်း ဆယ် ရက် အင်္ဂါ နေ့ တစ်ကြိမ် မက် သည် ။ ) ၁၁ ။ “ ဖ လ တံ အဓိ ဝစနံ ၊ ဧတံ = ဤ သမ္မာဒိဋ္ဌိ သမ္မာ သင်္ကပ္ပ စ သော မဂ္ဂင် ဖောင်ကြီး သည် ။ ဖ လ ဿ အကုသိုလ် တည်းဟူသော မြေ ပြင် အရပ် ဝယ် မ ငြိ ကပ် ငြား ကောင်းကင် သွားသော အ ရ ဟတ္တ ဖိုလ် ၏ ။ အဓိ ဝစနံ = အမည် ပေ တည်း ။ ( ၎င်း လ ဆုတ် ကိုး ရက် ၊ အင်္ဂါ နေ့ည ၊ နာရီ ပြန် တစ်ချက် တီး ကျော် မြင် မက် သည် ။ ) ၁၂ ။ ပူ လှ ချ ည့် ၊ လောင် လှ ချ ည့် ၊ ပူ လှ ချ ည့် ၊ လောင် လှ ချ ည့် ။ သံ ယော ဇဉ် ပြတ် လျှင် း ၏ ( ၎င်း ၊ သံ လ ဆုတ် ယော ဇဉ် နှစ်ရက် ပြတ် လျှင် အင်္ဂါ ဧ နေ့ ၏ ။ မက် သည် ။ ) ၁၃ ။ ၁၂၇၂- ခုနှစ် ၊ ဝါခေါင်လ ဆန်း ခြောက် ရက်နေ့ ၊ ည နှစ်ချက် တီး ကျောက် လောက် မြင် မက် သော အိပ်မက်မှာ – “ တောင်ကြီး တစ်လုံး ၏ နံ ဘေးတွင် မဟာဂန္ဓာရုံ ဘုန်းကြီး နဝမ အကြိမ် ## PAGE 414 အ မဟာဂန္ဓာရုံ မှူး ပြု၍ လမ်း ဘုန်းကြီး ဖောက် ကို ရာ နှိပ်စက် ပေါက် မည့် သောအခါ ရန် သူ နောက် ၎င်း လမ်း က လိုက် အ သွား လာ တောင် ရာ မှီ နံ သောအခါ ပါး တွင် မဟာဂန္ဓာရုံ ဘုန်းကြီး အား ပုတ်ခတ် မည် အ ပြု တွင် မဟာဂန္ဓာရုံ ဘုန်းကြီး က တွက် ၍ ကျ ချလိုက် သောအခါ သ ဖြင့် မဟာဂန္ဓာရုံ ဘယ်အခါမှ ဘုန်း · မတက်နိုင် ကြီး၏ တ ပ သော ည့်များ ချောက်ထဲ က “ အောင်ပြီ သို့ ကျ ၍ အောင်ပြီ သွားသည် ” ဟု ။ ကြွေးကြော် ကြ၏ ။ ၎င်း လမ်း အ ဆုံး တွင် ရေ အ လျဉ် တွေ့ ၍ ရေချိုး ရ ၊ သောက်သုံး ၁၄ ။ ကြ ၎င်း ရ ကုန် ခုနှစ် ၏ ၊ သီတင်းကျွတ်လ ။ ကွယ် နေ့ ၊ မဟာဂန္ဓာရုံ ဘုန်းကြီး သည် တစ်ကိုယ်လုံး ဖွေးဖွေး ဖြူ သော ဆင်ဖြူ စီး လျက် ဆင်ဖြူ ပေါ်က ဘုရား ပေါ်သို့ အရှေ့ မျက်နှာ က တက် လျက် ၎င်း ဘုရား ပေါ်က နေ၍ အောက် ကို ကြည့် သောအခါ ရေတွေ မြင်ရ သည်ဟု မက် ခြင်း ။ ၁၅။ ၎င်း ခုနှစ် ၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း တွင် ရွှေ ပြာ သာဒ် ကြီး လေး ဆောင် ၏ အလယ်က . ပလ္လင် နှင့် တကွ ရွှေ ပြာ သာဒ် ကြီး လေး ဆောင် ရသည်ဟု မြင် မက် ခြင်း ၊ ၁၆ ။ ၎င်း ဤကား လဆန်း မဟာဂန္ဓာရုံ မှာ ထီး ဖြူလေး ဆရာတော်ကိုယ်တိုင် စင်း ရသည်ဟု မြင် ရေးမှတ် မက် ခြင်း ထားခဲ့သော ။ အိပ်မက် နှင့် အဓိပ္ပာယ် ကောက် ပုံများ ဖြစ်၏ ။ အရိယာ ဖြစ်သွားသော ဘုရား ဆု ပန် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မြင် မက် မြတ်စွာဘုရားရှင် တော် မူ ခဲ့သည် ကိုလည်း သည် ဘုရား သတိပြု မ ဖြစ် မီ သင့် က ကုန် ပင် ဘုရား ၏ ( ပဉ္စ ဖြစ် က မည့် အင်္ဂုတ္တရ နိမိတ် ၊ မဟာ ကြီး အိပ်မက် သု ပိ န သုတ် ငါးပါး ) ။ သူ မြတ် လျာ တို့အတွက် ပုဗ္ဗ နိမိတ် အိပ်မက် စသည်တို့ သည် ကြိုတင် ဖြစ် စ မြဲ ။ သို့ရာတွင် တစ်ခု သတိပြု ရ မည်မှာ . လှ ည့် စား သော အာရုံ နိမိတ် လိမ် များ ၊ အိပ်မက် လိမ့် များလည်း ရောင် တော် ပြန် နှင့် ရော ၍ ဝင်ရောက်လာ တတ် ပေသည် ။ အထူး မှတ်သား မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော် ၍ မည်သူ့ကိုမျှ သည် အသိမပေးဘဲ ပြ ဆိုပြီး အာရုံ နှစ်ပေါင်းများစွာ နိမိတ် နှင့် အိပ်မက် ခေါင်း ကြီး အုံး ၁၆- အောက် မျိုး ကို ၌ လျှို့ဝှက် ထားခြင်း ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း စာအုပ် များ၌ ထည့် သွင်း ရိုက် ရစ် ရန် မှာကြား ခြင်း ပြုသည် ကို ထောက် ဆ ကြည့် ပါ လျှင် “ မှန်ကန်သော အာရုံ နိမိတ် ၊ အိပ်မက်များ ဖြစ်သည်ဟု အသိအမှတ် ပြုကြောင်း ယင်းသို့ ထင်ရှား ဆိုသော် လေသည် ဆရာတော်ကိုယ်တိုင် ။ မှတ်တမ်း ပြုခဲ့ သော “ ပထမ မဂ် ရ၏ ” ( ၁၂၆၂ ) ၊ “ ဒုတိယ မဂ် ရ၏ ” ( ၁၂၆၉ ) ဟု တိုက်ရိုက် ရေးသားချက် မျိုး နောက် ကာလတွင် မတွေ့ရ သ ဖြင့် သ က ဒါဂါမ် မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ကား မ မှတ် ယူ သင့် ချေ ။ ထို အာရုံ နိမိတ် အိပ်မက်များ ကို ဖော်ပြ ရာတွင် အချို့ နေရာ၌ ဆရာတော်ကိုယ်တိုင်