## PAGE 415 မှတ်ချက် ( အဓိပ္ပာယ် ကောက် ) စကား များ ရေး ထားသော်လည်း “ ပြာ သာဒ် လေး ဆောင် ၊ မှတ်တမ်းများ ထီး ဖြူလေး စင်း ရေး ရသည် ပြီးနောက် ” စ သည် တွင်လည်း ၌ မှတ်ချက် ကိုး တစ်စုံတစ်ရာ နှစ် ခန့် နေထိုင် မ ပါ သွား ရှိ ရသည် ချေ ။ ဆရာတော်သည် ကို တွေ့ ရ လေရာ ထို ဆရာတော်၏ ကြရန် သာ ရှိ ဓမ္မာ ပေ ၏ ။ ဘိ သမ ယ ကို အတိအကျ မ ပြောဆို ဝံ့ သာ ချေ ။ တု ယူ အား ကျ ၍ ကြိုးစား ပြီးစီး သွား ထိုသို့သော လေ ဟန် အာရုံ အာဇာနည် လိမ် များ ဝင် အရှင်မြတ် ခြင်း နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြီး တို့အား ပင် ငယ် လျှင် စဉ် ရဟန်း ကာ လမှစ၍ ကိစ္စ မ မ ပြီး ရိုးသား ပါ သေး သော ဘဲ ဘုရား သင်ခန်းစာ ဆု ပန် ကြီးများ စိတ် ပင် ကြီး နှင့် တည်း အ ။ ဖိ ခံရ ခြင်းမှာ ဆရာတော် ဘဝ နှင့် ရင်း၍ ပေးခဲ့သော ပဓာန ## PAGE 416 အင်ကြင်း မြောင် နှင့် နိဗ္ဗိန္ဒ ဆရာတော် ( ၁၂၂၂ - . ၁၂၇၈ ) ။ ( ၁၂၄၈ - ၁၃၃၈ ) ပြည် မြို့၌ “ တေ ဝိဇ္ဇ ရဟန္တာ ” ဟု ဆို ကြသော အင်ကြင်း မြောင် ဆရာတော်ဘုရားကြီး နှင့် နိဗ္ဗိန္ဒ ဆရာတော် ဘုရားကြီး နှစ်ပါး အကြောင်းကို နိဗ္ဗိန္ဒ ဆရာတော် ရေးသား တော် မူ သော သိက္ခာ နိဗ္ဗိန္ဒ သုံးပါး ဆရာတော်ဘုရားကြီး ပြ ရာ ကျမ်း ' ၌ ဖတ်ရှု ကိုယ်တိုင်ရေး ရ၏ ။ သော အတ္ထုပ္ပတ္တိ နိဒါန်း ဖြစ်၍ အလွန် ခိုင်မာ ပြီး ဆရာတော် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ၊ စစ်ကိုင်း ကောင်း မဟာဂန္ဓာရုံ လှ ပေသည် ဆရာတော်များ ။ ထို နိဒါန်း နှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံ ၌ လယ်တီဆရာတော် လျှောက်ထား ၊ သေ ပုံများကို ကျ တောင် ပါ ဖော်ပြထား ထို မှတ်တမ်း ရာ ပို၍ မှတ်သားဖွယ် ကောက်နုတ်ချက် ကောင်းလှသည် အကျဉ်း မှာ ။ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည် ။ မှတ်တမ်း ပြုစု သော နိဗ္ဗိန္ဒ ဆရာတော်ဘုရားကြီး မှာ သာယာဝတီ ခရိုင် မိုးညို မြို့နယ် ဧရာဝတီမြစ် အနီး မြေ ဇာ ကျွန်း ခေါ် ရွာ ကြီး ၌ ၁၂၄၈- ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၁၀- ရက် မယ်တော် ၊ သောကြာနေ့ များမှာ ဦး နံနက် ကြာ ညို စက် ဒေါ် နာရီ လုံ မ ၈- တို့ နာရီအချိန်တွင် ဖြစ်ကြသည် ။ ဖွား ဆရာတော် မြင် တော်မူ၏ လောင်း ၊ ခမည်းတော် လျာ ၁၀- ၊ နှစ်သား တွင် ဝဲ နာ များ စွဲ ကပ်၍ မည် သည့် ဆေး နှင့် မျှ မ ပျောက် နိုင် ရှိသော အခါ မယ်တော် က အလုပ်များ " “ နင် သည့် တော့ ကြား ကြာရင် က ဆေး နူ လိမ့် လိမ်း မယ် ခိုင်း ၊ အဲဒီတော့မှ ၍ မ ရ သ နင် ဖြင့် - တစ်ယောက်ထဲ ရွာ ပြင် တဲ နှင့် နေ ရမယ် မှတ်ထား ပါရမီ ရှိသော ” ဟု သား မြည် အတွက် တွန် ပြော ကား ဆို၏ ကြီး ၊ တို စွာ စကား သံဝေဂ သည် ဖြစ်ကာ မထူးဆန်းလှ ဘုန်းကြီး သော်လည်း ဖြစ် လိုသော အသိဉာဏ် ဆန္ဒကို နှိုး ဆွ ပေးလိုက် သကဲ့သို့ ရှိ၏ ။ ရှေ့ပြေး နိမိတ် သင်ယူ ခိုက် မြေ ဇာ ညအိပ် ရွာ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် သောအခါ ခြေ ရင်း ၌ ကျောင်းသားဘဝ မီး ထွန်း ထား သကဲ့သို့ နှင့် နေ၍ ဝင်း ဝင်း သင်္ဂြိုဟ် လက် ကို လက် ကြိုးစား မြင်ရ သ ဖြင့် တစ်ခါက မကြာခဏ သော် ထ ညာဘက်လက် ၍ ထ ၍ ရှာ မိ ၏ မ ။ ၌ ကြွက် ရှာ တိုင်း နို့ ပေါက် ပျောက်သွား ၍ မိခင် သည် အား ။ ပြ ရာ နူ တတ်သည် ဆို၍ အိမ် အနီးရှိ နူ နေ သူ ကိုလည်း မြင်တွေ့ နေ ရ သ ဖြင့် သူငယ် မှာ ကြောက် လ န့် နေ၏ ၊ ညအိပ် သောအခါ လက်မ ကို ဆုပ် ၍ အိပ် ၏ ။ တစ်ည သ၌ လက်မ ပျောက်သွား ပြီ ထင် ၍ ထ ငို လေ သ ဖြင့် မိခင်ကြီး က လက်မ , ကို ကိုင် ၍ “ ရှိ သား ပဲ သား ရဲ့ ” ဟု နှစ် သိ မ့် ရသည် ။ ( မည်သူမဆို မွေး သည် မှ သေ သည့် တိုင် စဉ်း စား ပြောဆို လုပ်ကိုင် နေကြသော အကျိုးတရား မှန်သမျှ အကြောင်း နဝမ အကြိမ် ## PAGE 417 ဆက်စပ် ပစ္စည်း မ ကင်း ၏ ။ ။ ဗီဇ ယနေ့ က အလုပ်သည် ပြောသော တရား မနေ့က သဘော အလုပ် များ နှင့် ဖြစ်သည် ဆပ် စပ် ၏ ကို ။ ရှေ့ဘဝ သတိပြု ကြ သည် ရာ ယခု ၏ ။ ) ဘဝ နှင့် သူငယ် ၁၅- နှစ်သား တွင် ကို ရင် ဝတ် ၍ ပရိယတ် စာပေ သင်ကြား ၏ ။ ဘွဲ့ ရှင် သီရိ ။ ရဟန်း ဖြစ်ချင် , တော ထွက် ချင် စိတ်များ မကြာခဏ ဖြစ်သည် ။ သို့ နှင့် ရဟန်း ဖြစ်၍ နှစ် ဝါ ` အ ရ ပခုက္ကူဆရာတော် ဦး ဂန္ဓ သာရ ၊ မန္တလေး ဘုရားကြီး ကျောင်းတိုက် ဦး ဉာဏ ထံ ကြွရောက် ပြန် ၏ ။ လေး စာ သင်သည် ဝါ အ ရ ။ တွင် ထိုအခါ ကိုယ့် စာ ကို ၌ ကိုယ် စိတ် သန် ပြန်သုံးသပ် နေ၍ ဗီဇ ပါ ၍ တော တော ထွက် မထွက် ချင် စိတ် နိုင်သေး ပျောက်သွား စေ ကာ မူ ဓုတင် ကို ကျင့် မည်ဟု ဆုံးဖြတ် လိုက်ရသည် ။ ခြောက် ဝါ အ ရ ပြည်မြို့ ပုထိုး ကြီး ဆရာတော် ထံ ၌ ပရိယတ္တိ သင်ယူ သောအခါ တော အကြံ ထွက်ရန် ကား မ လျှောက် လျှော့ သေး ။ သော်လည်း စိတ်ကူး တွင် မ ရ ။ နေ့ တော အခါ ထွက် စာ ချ ကြည့် ပေး၍ ရာ ညအခါ သပိတ် မှ ပ တရား ရိက္ခ ရာ ထိုင် လွယ် ရသည် စရာ ။ အိတ် များ ပင် မရှိသေး သ ဖြင့် ဝိနည်း တော် နှင့် အပ် အပ် စပ်စပ် ရရှိရန် သပိတ် တစ်ခု ရဖို ့ ပင် ဝန် လေး နေ၏ ။ စိတ်း ဆင်းရဲ နေ၏ ၊ ထိုအခါ ဆွမ်း ဒကာ ဦး သာ ပြော ကောင်းမှု ကြောင့် ပြည့် စုံ သွား၍ အ ပို စာအုပ်စာတမ်း ဆရာတော်အား ပစ္စည်းများ တောင်းပန် လှူ လိုက် ဝန်ချ ၏ ။ ကန်တော့ အချိန် ကား ကာ ၁၂၇၄- နောင်တော် ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း စာ ချ ဘုန်းကြီး အား ရှစ် ရက်နေ့ ညနေ ငါး နာရီခွဲအချိန် ဖြစ်သည် ။ ဘော ရ ဝင် စ အခြေအနေ နောင်တော် ဆရာတော်သည် စာ ချ ဘုန်းကြီး သပိတ် လိုက်၍ ကို လွယ် ပို့ ၍ သည် ပုထိုး ။ ကြီး ညီနောင် တောင်တန်း နှစ်ပါး စကား ပေါ်သို့ တ ထွက်ခွာ ပြောပြော ခဲ့ နှင့် ၏ ။ ။ လာခဲ့ ကြ ရာ ကြက် တင်း တောင် အနီး တွင်း မှောင် စ ပျိုး လေ၏ ။ ရှစ်ရက် လ ကား မှုန်ဝါးဝါး ရှိသည် ။ နောင်တော် ပြန် ကြွ သွားသည် ကား သတိပေးစကား ။ ပြောကြား ဆုံး မ ၍ ကြက် တင်း တောင် အ ရောက် လိုက်ပို့ ပြီး တသက် နှင့် တစ်ကိုယ် မ ခံစား ဖူး သော ကြေ ကွဲ ဝမ် နည်း ခြင်းသည် . ရုတ်တရက် ကောက် ရသကဲ့သို့ ဝင်လာ ရာ ဖြေ ဆည် မ ရ ။ နှလုံး ကွဲ မ တက် ခံစား ရ၏ ။ ( အ မွှေ ဓာတ် ကို သတိပြု နှစ် မိုင် ခန့် ။ ) အတန်ကြာ အကွာ သို့ တောင်တန်းများ စိတ်ဖြေ အား တင်း ကို ၍ ဖြတ်ကျော် ရှေး သူ ဟောင်း လာ ရ၏ တို့ ထုံး ။ တော ကို နှလုံး ရိပ် တောင်ခြေ မူ လျက် ပြည်မြို့ တစ်ခုလုံး နှင့် မှောင် နှင့် မည်းမည်း ရှိလေ၏ ။ အ ရံ သင့် ပိုင်ရှင်မဲ့ တဲ ကျောင်း ပျက် တစ် ဆောင် တွေ့ ရ ၍ ထို ည ထို တဲ ၌ စ တဲ ချ ကာ အာနာပါန ရှု မှတ် တော်မူ၏ ။ ( “ နင် တစ်ယောက်ထဲ ရွာ့ ပြင် တဲ နှင့် နေ ရမယ် နံနက် ' ဆိုသော မိုး လင်း မိခင်ကြီး သောအခါ စကား မျက်နှာသစ် သည် မှန် ရန် ပေ ရေ ပြီ ။ မရှိ၍ ။ စာရေးသူ ရေ ရှာ ရ၏ ) ။ ထို တောင် အ ဆုံး ၌ ရေ အိုင် ငယ် တစ်ခု တွေ့ရ သ ဖြင့် ရေ စစ် ဖြင့် စစ် ၍ သုံး ရသည် ။ ဆွမ်းခံ ချိန် ရောက်လျှင် မ အ