## PAGE 418
<!-- 432→432 fragments, 30 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
သီလရှင်များ နေထိုင်ရာ ဇရပ် နှင့် ပွ င့် လှ သိမ် ကုန်း ရွာသို့ ကြွ ၏ ။ ဆွမ်း နီ အတန်ငယ် ရ သ ဖြင့်
ကျောင်းသို့ ဟင်း မ ပါ ဆား ပြန်လာ မ ပါ ရာ ဆွမ်း သောက် ကြမ်း နီ ကို ရန် သာ ရေ မရှိသေး ဘုဉ်း ပေးရ ၍ ရေ သည် အိုင် ။ သို့ ငါး ရက် သွားပြီး ခန့် ဤ ရေ ခပ် အတိုင်း ရ ပြန် ဆွမ်း ၏ ။
ချည်း ဘုဉ် ပေးရ ၍ နောက် ကာလတွင် မှ ဆွမ်း ဟင်း ပါ ရသည် ။
အင်ကြင်း မြောင် ဆရာတော် အံ့ဖွယ်များ
၁၅- ရက် ခန့် ရှိလျှင် နှာ သီး ဝ တွင် အာရုံ နိမိတ် ပေါ် လာ၍ မ ဝေ ခွဲ နိုင် သ ဖြင့် အင်ကြင်း
မြောင် ဆရာတော် ထံ သွားရောက် လျှောက်ထား ရသည် ။ ရှေး ကလည်း အင်ကြင်း မြောင်
ဆရာတော် ဟု ကြားဖူး ၏ ။
“ ငါလဲ စာ တတ် သား ပဲ ၊ ငါတို့ နှင့် ဘာ ထူး မှာလဲ ” ဟူသော မာန် ကြောင့် ဆည်း ကပ်
ရ မှန်းမသိ ခဲ့ ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း အလုပ် လုပ်၍ မ ရှင်းလင်းသော အခါ သွားရောက် လျှောက်ထား ရာ မှ
ကြီး မှန်း ငယ် မှန်း သိရ တော့သည် ။ ဆရာတော်ကြီး ထံ နည်း ခံ ၍ ခြောက်လ ခန့် အားထုတ် စဉ်
ရေ အခက်အခဲ ကြောင့် ကမာရွတ် ကုန်း မြေ သို့ ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင် ရ၏ ။ ဒကာ များလည်း
ကျောင်း ကလေး တစ် ကျောင်း ဆောက် လှူ ကြသည် ။ သုံး လေးရက် အ ရ တွင် ထို ကျောင်းကို
မီးလောင် သ ဖြင့် ထပ်၍ ဆောက် လှူ ကြ ပြန်သည် ။ ကျောင်းဆရာ ဦး ရာကျော် ဆိုသူသည်
“ သူ့ စိတ်ကူး နှင့် သူ  ကျောင်း တိုင် အစေ့ မြေ ဖြူ ဖြင့် “ နိဗ္ဗိန္ဒ ၊ နိဗ္ဗိန္ဒ ” ဟု ရေး ခြစ် ထား သ ဖြင့်
် ၁၂၇၅- ခုနှစ်က စ၍ ထို အမည် အတိုင်း ခေါ်ဝေါ် ကြ လေသည် ။
“ ပရိယတ် မာန် ခံ ၍ အင်ကြင်း မြောင် ဆရာတော် ထံ စောစောက မရောက် မိ သည် ကို
နောင်တ ဖြစ် မိ ၏ ။ နီးနီးကပ်ကပ် နေရသော အခါ ကျမှ ဆပ် ၍ မကုန်နိုင် သော ကျေးဇူး ဂုဏ် များ
ရှိသည်ကို တွေ့ရသည် ။ ထို ဆရာတော်ဘုရားကြီး ကား ၂၃- ဝါ အ ရ တွင် ပြည်မြို့ အင်ကြင်း မြောင်
တော ရ ၌ တော ထွက် တော်မူ၏ ။ ဘွဲ့ အရှင် အာ သ ဘ ။ အာနာပါန ကမ္မဋ္ဌာန်း ကို အားထုတ် တော်
မူ သည် ။
ထို ဆရာတော်၏ ဂုဏ်ထူး ငါးခု ကို အောက်ပါအတိုင်း မှတ်သား ထား ၏ ။
၁ ။  ကောင်းကင် မှ လ ဝန်း ကို မိမိနေရာ ကျောင်း ပေါ်သို့ ရောက်အောင် တင် နိုင်ခြင်း ၊
သေတ္တာ သစ်ပင် စ တောတောင် သည် ၌ သော့ တို့ကို မ ခတ် ဖောက်ထွင်း ဘဲ ဂုဏ်တော် ၍ ရွတ် မြင်နိုင် ရုံ မျှ ဖြင့် ခြင်း ဖွ ၊ င့် နိုင် ပိတ် နိုင်ခြင်း ၊
၄ ၃ ။ ။  သူတစ်ပါး တို့ စိတ် အကြံကို သိခြင်း ၊
၅ ။  တ သိခြင်း ပ ည့်များ တို  ့ အား ဖြစ်၏ ကမ္မဋ္ဌာန်း ။  ပေး ရာ၌ မည် သည့် တ ပ ည့် မည် သည့် ဉာဏ် ရပြီ ဟု
အင်ကြင်း မြောင် ဆရာတော် ထံ နည်း ခံ ၍ လေးနှစ် မျှ အကြာ ၁၂၇၈- ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်း
လ ကွယ် နေ့တွင် ဆရာတော် ပျံလွန် တော်မူ၏ ။ ထို တော ရ ၌ ၁၄- နှစ် သီတင်းသုံး တော်
မူ သွားသည် ။ သက်တော် ၅၆- နှစ် ၊ သိက္ခာ ၃၇- ဝါ အ ရ ပျံလွန်တော်မူ သ ဖြင့် အားကိုးရာမဲ့
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 419
<!-- 404→404 fragments, 27 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ဖြစ် ရ၏ ။
လက်မ , ကို ရှာ ( ငယ် ပေး စဉ် သကဲ့သို့ က လက်မ အင်ကြင်း , ပျောက် မြောင် ၍ ငို ဆရာတော်ကြီး ခဲ့ရ သည်မှာ ယခု သည် ကြုံ လယ်တီဆရာတော် လေပြီ ။ မိခင်ကြီး က
ပြည် သို့ ရောက် ခိုက် တ ပ ည့် ဦး သီရိ အား အတူ ခေါ် ၍ သွားခဲ့ ဖူးသည် ။ ကြိုတင် သိမြင် တော် မူ ဟန်
ရှိ၏ ။ လက်မ , တွေ့ လေပြီ ။ ။ စာရေးသူ )
ဆရာ ရှာ ထွက် ခြင်း သို့မဟုတ် တရား စစ် ခံ ခြင်း
ရွှေတိဂုံ ၊ ဦး ရွှေ သူရိယ မော် စ ဓော ဘုရား သော တ များ ပ ည့် ဖူး အဖော် ပြီးလျှင် သုံးပါး သထုံ ၊ ဒကာ သို့ ရထား တစ်ယောက် ဆက် စီး နှင့် ကာ အတူ သာ သ ဆရာ န ပဇ္ဇောတိက ရှာ ထွက်ခဲ့ တိုက် ၏ ။
မင်းကွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီး ထံ တစ်ည တည်းခို ၍ အလုပ် နှင့် စပ် သမျှ လျှောက်ထား
မှတ်သား ခဲ့ရသည် ။
ဒကာ " တစ်ယောက် ထို့နောက် မော သာ လ ခေါ် မြိုင် ၍ ၊ ကျိုက်ထီးရိုး ဖြူး မြို့ သူဌေး ၊ ကျိုက် ဦး သက် ထို ၊ အိမ်၌ ထိုမှ ပဲခူး နှစ် သို့ ည ပြန် တည်းခို လျှင် တ ၏ ပ ။ သေက္ချ ည့်များ နှင့် ခွဲ တောင် ကာ
ဦး စောင့် တိ နေ လောက ရ၏ ။ ထံ ဖို - မှ စုံစမ်း ထွက် လျှင် သွား ရာ တရား ဦး တိ စကား လောက မ အား လျှောက်ထား ရုတ်တရက် မဆွေးနွေးဘဲ မတွေ့ ၍ အာလာပ မေး လျှင် သလ္လာပ ဖို ဝင်၍
စကား မျှ ဖြင့် ပြန် ခဲ့ ၏ ။ သူဌေး ဦး သက် က -
“ ဘာ များ စုံစမ်း သိရှိ ခဲ့ရ ပါသလဲ ” ဟု  လျှောက် ရာ ဖို ရုံ မှ ထွက် ခိုက် ဖြစ်၍ ဘာမျှ
မ စုံစမ်း ခဲ့ကြောင်း အ မိန့် ရှိသည် ။
“ တွေ့ ခဲ တွေ့ မှ လျှောက် ရော ပေါ့ ဘုရား ” ဟု ဆင့် လာ သ ဖြင့် စိတ်ထဲ ရှိ သည့် အမှန်
အတိုင်း - '
“ အို … .. ကမ္မဋ္ဌာန်း ဘုန်းကြီး လုပ်ပြီး ဖိ ဆွဲ နေ မှ ဖြင့် စုံစမ်းဖို့ လို မယ် မထင်ပါဘူး ” ဟု
အ မိန့် ရှိသည် ။
သူဌေးကြီး ဦး သက် အကြံပေး တိုက်တွန်းချက် အ ရ ပျဉ်း မ နား အင်ကြင်း မြိုင်
ကြွရောက် တော ရ ၌ တရားဟော သီတင်းသုံး ခိုက် တော် မူ ကြုံ နေ၍ သော လယ်တီဆရာတော် တစ်ည စောင့် ရ၏ ။ ထို ထံ ည တွင် သွားရောက် အိပ်မက် မြင် သည် မက် ။ ရ ရွှေ သည်မှာ မြို့သို့
မိမိ ဝတ်ထားသော သင်္ကန်း များ ဆွတ် ဆွတ် ဖြူ နေသည်ဟု မြင် မက် ၏ ။ ကပ္ပိယ အား ပြော ရာ
သူ့မှာလည်း ပါးစပ်ထဲမှ ခေါင်း မပါသော ကျီး များ ထွက်လာသည် ကို မြင် မက် ကြောင်း
လျှောက် သည် ။ မ ဝေ ခွဲ နိုင် ၊ ( အ ရိ ယ သဒ္ဒါ ဖြူစင် ခြင်းကို ဟော ၏ ။ )
လယ်တီဆရာတော် သြ ဝါဒ
ဆရာတော်အား မ ရှင်း သော ဒိဋ္ဌိ , ဝိစိကိစ္ဆာ အကြောင်း လျှောက်ထား ရာ စိတ် ကျေနပ်
လောက်အောင် ရှင်းပြ ပေး၏ ၊ ( ဤ စကား အဓိပ္ပာယ် ရှိ လှ ၏ ။ ) လယ်တီဆရာတော် အ ပါး
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 420
<!-- 399→399 fragments, 31 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
တွင် လေး ငါး ရက် ခန့် နေပြီး လယ်တီဆရာတော် နှင့် အတူ မန္တလေးသို့ ခရီးဆက် သည် ။
- ပြန် ခါနီး တွင် လယ်တီဆရာတော် က -
ကလေး “ စွ ကို န့် ရသေး နိဗ္ဗိန္ဒ တို့ တာပေါ့ တော ” ဟု ထဲ ဆို နေတယ် ကာ လက် ဆိုတော့ ဖွဲ့ တစ်ခု . အန္တ ချီးမြှ ရာယ် င့် လိုက် များတယ် ၏ ။ ဆရာတော်ဘုရားကြီး ။ ကဲ - အ ရံ အ တား
ချီးမြှ င့်၍ သာ ယူ ခဲ့ရသည် ။ စိတ်ထဲတွင် မ ပါ လှ ။ ကျောင်း ရောက်လျှင် ဘုရား စင် မှာပင်
အမှတ်တမဲ့ ထား ၏ ။ နောက်တစ်ကြိမ် လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး နှင့် တွေ့ သောအခါ
လယ်တီဆရာတော် က -
“ ကို နိဗ္ဗိန္ဒ တို့ ကျုပ်ကို တောင် မယုံ ဘဲ ကို ဗျ ” ဟု အ မိန့် ရှိ သ ဖြင့် အံ့အား သင့် သွား ၏ ။
“ လယ်တီဆရာတော် သိ သ ကိုး ” ဟု ထပ် ဆင့် ဝမ်းမြောက် ခဲ့ရ ပြန်သည် ။
မန္တလေးမှ စစ်ကိုင်း ဘက်သို့ ကူး ကာ ဃော သိ တ ဝန် ဆရာတော်ဘုရားကြီး ထံ လေး ငါး
ရက် စုံစမ်း လျှောက်ထား ၏ ။ ငယ် ဆရာတော် က ဃော သိ တ ဝန် ဆရာတော် ရဟန်း ကိစ္စ
ပြီး သ ယောင် အ မိန့် ရှိသည်ကို မှတ်သား ရ ဖူး ၏ ။ လက်တွေ့ တွင် ဆို ဆုံးမစကား ထွက် ကြမ်း
နေသည်ကို တွေ့ရ သ ဖြင့် သံသယ မ ရှင်း ဖြစ်ကာ -
ကိုယ် ရယ်လို့ “ ဆရာတော်ဘုရား ရှာ မ တွေ့တော့ ၊ မိမိကိုယ်ကို ဘဲ တ ရွ ရွ ပျက် ဖြစ်စေ နေတာ ၊ သူတစ်ပါးကို ကို မြင်လျှင် ဖြစ်စေ ဘယ်လို ကြည့် ပါ လိုက်သော လဲ ဘုရား ” အခါ ဟု
ဆုံး စမ်း လျှောက်ထား ရာ -
“ ဒီလို မြင် တာကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ ၊ ရုတ်တရက် မ မြင်နိုင် ကြ ဘူး ” ဟု
မိန့် တော် မူ သည် ကို မှတ်သား ခဲ့ ရ၏ ။
ဂန္ဓာ ရုံ ဆရာတော် သြ ဝါဒ
ထို့နောက် မဟာဂန္ဓာရုံ ဆရာတော် ထံ သွားရောက် လျှောက်ထား ရာ ဆရာတော် က -
“ ဒီလိုရှိတယ် ။ တချို့က သမထ နှင့် စား ပစ်ပြီး လုပ်ကြ တာ တွေလဲ ရှိတယ် ” ဟု
အ မိန့် ရှိလျှင် -
" “ ရုပ် က လာပ် အ စဉ် သည် မြစ်ရေ ယဉ် မီး လျှံ အသွင် ကဲ့သို့ ဟု စာ ရှိ သ ဖြင့် ထိုကဲ့သို့ မြင်လျှင်
မည်သို့ ဖြစ် ပါသလဲ ဘုရား ” ဟု ထပ် ဆင့် ၍ လျှောက် မိ သည် ။
“ ဤကဲ့သို့ မြင်လျှင် တော့ ပေါက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ဟု ဆိုရမည် ” ဟု အ မိန့် ရှိသည် ။ ဆက်လက်
စုံစမ်း လို သော်လည်း ဂန္ဓာ ရုံ ဆရာတော် မှာ ထို စဉ် က စကား မ ပြော နိုင်အောင် ကျန်းမာရေး
ချို့တဲ့ နေ သ ဖြင့် ပြည် နိဗ္ဗိန္ဒ သို့ ပြန်ခဲ့သည် ။
၁၃၃၈- ခုနှစ် တပို့တွဲလ ပြည့် ကျော် ၉- ရက် ၊ သောကြာနေ့ နံနက် နှစ်နာရီ ၁၅-
မိနစ် အချိန် ၊ သက်တော် ၉၁- နှစ် ၊ သိက္ခာ တော် ၇၁- ဝါ အ ရ  နိဗ္ဗိန္ဒ ဆရာတော်ကြီး
ဆက်လက် စု တိ ကမ္မ ဇ ရုပ် လေ့လာ ချုပ် ငြိမ်း နိုင်ကြပါစေ တော် မူ လေသည် ။ ( အခြား ကြည်ညိုဖွယ် ၊ အား ကျ ဖွယ် ၊ အံ့ဖွယ်များ ကို
။ )
နံ ဝ မ အကြိမ်
