## PAGE 421 ကြောင် ပန်း တော ရ ဆရာတော် ( ၁၂၂၂ - ၁၂၈၈ ) ကြောင် ပန်း တော ရ ဆရာတော်သည် ကျေးဇူးရှင် လယ်တီ ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ လက် ကလေးဘဝက သပ် မွေး ပင် ငယ် စောင့် တ ပ ည့် ရှောက် ရင်း ကြီး မွေးမြူ တစ်ပါး ခဲ့ရသည် ဖြစ်၏ ။ ။ လယ်တီဆရာတော် စာ ချ ဘုန်းကြီး မုံရွာ ဘု တ လင် သွား ကားလမ်း အနီး ( မုံရွာ မှ ၁၉ မိုင် ) ကျည်း ပင် ချောင်း ရွာ ၌ ငယ် ဖွား မြင်၏ မည် ။ မောင် ၁၂၂၂- သံ ခုနှစ် တူ ၊ အ ၊ သီတင်းကျွတ် ဖ ဦး မြ ၊ အ မိ လဆန်း ဒေါ် လှိုင် သုံးရက် ၊ ၆- ၊ နှစ်သား တ နင်္ဂ နွေ , နေ့ အရွယ် နံနက် ရွာ ဦး ၁၀- ကျောင်း နာရီ ။ ဦး မု နိန္ဒ ထံ ပညာ သင်သည် ။ ၁၄- နှစ်သား တွင် ရှင်ပြု ၏ ။ ဘွဲ့ ရှင် ဣန္ဒ က ၊ သင်ယူ ခိုက် ၁၇- နှစ်သားအရွယ် ဆရာ ဘုန်းတော်ကြီး ထိ ပျံလွန် ရွာ ဦး ကျောင်း၌ တော်မူ၏ ။ ပင် အားကိုးရာမဲ့ ပိဋက အခြေခံ ဖြစ်ကာ ရှင် စာများကို လူ ထွက် ခဲ့ရသည် ကြိုးစား ။ နောက်တစ်နှစ် တက်ကြွ တုန်း အရွယ် ( ၁၂၄၁ ၌ ) မောင် ခမည်းတော် သံ တူ တစ်ယောက် ကြီး ဦး မြ ကွယ်လွန် စိတ်အား ငယ် ရ ပြန်သည် ခဲ့ ရ၏ ၊ ။ လူ သို့ရာတွင် လား မြောက် မိမိ စ လက် ပေါ်၌ ချည်း ပြုစု ရင်း ကွယ်လွန်ခဲ့ ကြ ရသော ဆရာ နှင့် ဖခင်ကြီး တို့ က သေခြင်းတရား ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကို လက်တွေ့ သင် ပြပေး ခဲ့ကြသည် ။ ဘဝ၏ ပွဲ ထို ဦး ထွက် သင်ခန်းစာ သင်ခန်းစာ ကား နု နယ် ဖြစ်၍ သေးသော ပြင်း မောင် ပြ စွာ ငိုကြွေး သံ တူ အတွက် ရင်း ခက်ထန် သေခြင်းတရားကို ကြမ်း ကြုတ် လွန်း များစွာ စွာ ၊ လ န့် ကြောက် သံဝေဂ ပေါက် ၍ “ " သင်း လက်မှ လွတ်မြောက်အောင် ငါ လုပ်မည် ” ဟု ပါရမီ ဗီဇ ရာ က မဲ့ မိခင်ကြီး နှိုး ဆွ ပေးလိုက် အား ခွင့် ၏ ။ တောင်း သို ့ နှင့် ရန် ကို နှုတ် ရင် က ပြန် မထွက် ဝတ် ရန် ဖြစ်နေ၏ ဆုံးဖြတ် ။ လိုက်သည် . နောက် ဇွတ် ။ သို့ရာတွင် မှိတ် တောင်းပန် ခို ကိုး သောအခါ တွင်လည်း မိခင်ကြီး က မ ခွဲ ရက် ဆို၍ စိတ်ပျက် ခဲ့ရသည် ။ ချီ တုံ ချ တုံ ဖြင့် လ , ကုန် ၍ နှစ်ကူး ခဲ့ ၏ ။ ထို အတွင်း ညီ မောင် သာ ပိုက် နှင့် တကွ မိခင်ကြီး အား တောင်ယာ လုပ်ကိုင် ၍ ကျွေးမွေး ပြုစု ကြသည် ။ ထို အလုပ်ကြမ်း များ သည်လည်း မောင် သံ တူ အတွက် ထပ် ဆင့် သံဝေဂ လောကဓံ ဖြစ်စေ ၏ ၏ ။ ဒုက္ခသည် အ ခံရ ခက် သော်လည်း ပါရမီ ဓာတ် ခံ အသိဉာဏ် ရှိ သူတို့အတွက် လာဘ် ဝင် ခြင်း ပင် တည်း ။ အ ကောင်း လာ ရန် အဆိုး ရှေ့က ခံ ။ လောကဓံ မှ လောကုတ္တရာ သို ရှင် လူ ထွက် မောင် သံ တူသည် လယ်တီ လောင်း လျာ ဦး ဉာဏ နှင့် ယခင်က မည်သို့သော အဆက်အသွယ် ရှိသည် မသိ ။ မိခင်ကြီး အား ခွင့် တောင်း မရ၍ စိတ်ပျက် နေရာမှ တစ်နေ့တွင် နဝမ အ ကြိ ## PAGE 422 ဦး ဉာဏ ဦး ရှိရာ ဉာဏ စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး သည် မန္တလေး ညောင်ပင် စံ ကျောင်းတိုက် သာ ချောင် ၌ နေစဉ် သို့ ရောက်လာ ဝါ ပ အခါ ´ ၏ စစ်ကိုင်းတောင် ။ သို့ လာရောက် နေထိုင် လေ့ ရှိသည် ။ ဦး ဉာဏ လည်း မောင် သံ တူ အား ရောက် စ နေ ့ မှာပင် ကို ရင် ဝတ် ပေးလိုက် ၏ ။ မိခင်ကြီး သည် ထိုသတင်းကို ကြား ၍ သားငယ် မောင် သာ ပိုက် နှင့် စစ်ကိုင်းတောင် သို့ လိုက် လာခဲ့သည် ။ သား ကြီး ကို ရင် ကို တွေ့လျှင် အားပါးတရ ဖက် ၍ ငို လေတော့ ၏ ။ " “ အ မေ မုဆိုးမ ကြီးကို ပစ် မ ထားပါ နဲ ့ သား ရယ် ” ဟု ငို ယို ပြောဆို ကာ မုံရွာ သို့ လိုက် ခဲ့ ရန် အတင်းအကြပ် ခေါ် လေ တော့သည် ။ ဦး ဉာဏ ၏ ဟောပြော နှစ် သိ မ့် မှု ကြောင့် မိခင်ကြီး မှာ အကြံ လက် လျှော့ လိုက် ရ၏ ။ သားအမိ လည်း မုံရွာ သို့ အ ပြန် ဦး ဉာဏ လည်း ရှင် ဣန္ဒ က ကို ခေါ် ၍ စံ ကျောင်းတိုက်သို့ ပြန် ကြွ ၏ ၊ ဦး ဉာဏ ကိုယ်တိုင် စာပေ သင်ကြား ပေးသည် ။ ၁၂၄၂- ခုနှစ်တွင် စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး ညောင်ပင် သာ ချောင် ၌ သစ် ဆိ မ့် ဆရာတော်ကြီး ကို ဥ ပဇ္ဈာယ် ပြု၍ ဦး ဉာဏ ဦး စီး ကာ ရှင် ဣန္ဒ က အား ရဟန်းခံ ပေး၏ ။ ( ဝက် ရဲ ရွာ ၌လည်း တစ်ကြိမ် သိမ် ထပ် သေးသည် ။ ) ဦး ဉာဏ မုံရွာ သို့ - ပြန်လည် ကြွ ရာတွင် ဦး ဣန္ဒ က သည် မန္တလေး ဆီး ပန်း နီ ဆရာတော် ထံ ၌ ဆက်လက် စာသင် ရန် ခွင့် ပန် ၍ နေခဲ့သည် ။ ဦး ဣန္ဒ က ကား သီပေါမင်း ပါ စဉ် ငါး ဝါ မျှသာ ရှိသေး ၏ ။ လယ်တီဆရာတော် က လယ်တီ တိုက်ကြီး တည်ပြီး သောအခါ ဦး ဣန္ဒ က အား ပြန်ခေါ် သည် ။ မုံရွာ သို့ ရောက်လျှင် မိမိ လက်ထောက် အဖြစ် ရဟန်း ငယ် ၊ ရှင် ငယ်များ အား စာပေ သင်ကြား ပေးရန် အ မိန့် ရှိရာ - “ ရိုသေစွာ လျှောက် ပါသည် ကျေးဇူးရှင်ကြီး ဘုရား ၊ တ ပ ည့် တော် ငယ် စဉ် က ဆရာ နှင့် ခမည်းတော် ကြီး မိမိ လက် ပေါ်မှာ ပင် ကွယ်လွန်ပြီး က ထဲက သေ မင်း လက် က လွတ် မည့် တရား ကို ရှာ ဖို ့ အမြဲတမ်း စိတ်ကူး ကြံစည် လျက် ရှိပါသည် ။ ကမ္မဋ္ဌာန်း တရား ကို သာ အားထုတ် အစီအမံ အတိုင်း ခွင့် ပြု မဖြစ်ရ စေချင် ပါသည် စေ ကာ မူ ဘုရား လွန်စွာ ” ဟု အား လျှောက်ထား ရ တော် မူ ၍ သာဓု သည် ။ ခေါ် ဆရာတော်သည် တော် မူ လေသည် မိမိ ။ မေတ္တာ ကိုယ်တွေ့ ရန် မ ငွေ့ ၁၂၅၃- ခုနှစ် ၊ န ယုန် လ ပြည့် နေ့ ။ ဦး ဣန္ဒ က တော ရ ဝင် ခါနီး အပြစ် ကြီး ငယ်များ ရှိ က ခွင့် .. “ ပြုရန် မောင် သွားရောက် ဣန္ဒ က ၊ ဒီ အလုပ်လုပ် ကန်တော့ ရာမှာ စဉ် ဆရာတော် အရေးအကြီးဆုံး က - က ခန္တီ ပဲ ။ မှား သည် ဖြစ်စေ မှန် သည် ဖြစ်စေ ၊ ဆိုး သည် ဖြစ်စေ ၊ ကောင်းသည် ဖြစ်စေ သည်းခံ ရမယ်နော် သာသနာတော် ။ သည်းခံခြင်း ကို ` တလောကလုံး အကောင်းဆုံး က တရား အရှုံးပေး ကြီး ကွ ယ့် ရ ၊ ။ ပွ အနစ်နာခံ င့် တော် မူ ပြီး ရတယ် ကြ တဲ့ ဘုရားရှင် လို ့ ထင် ကြ တိုင်း ပေမယ့် ၏ လက်သုံး ဩဝါဒ ကြီး မှာ ။ ဒီ ပဓာန အလုပ် ကြီးကို လုပ်နေရ ပေ တဲ့ ခန္ဓာ ဝန်ကြီး က ရှိနေသေး လေတော့ မ ကင်း နိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ နဲ့ ဆက်ဆံ နေရတယ် ။ အနည်းဆုံး ကပ္ပိယ တစ်ယောက် ရှိ သင့် တဲ့အခါ ရှိ ရ ။ ## PAGE 423 လုပ် ကြတော့ “ အဲ သူတို့ လောက ပြောသမျှ လူသားတွေဟာ ၊ လုပ်သမျှ ၊ ကိုယ့် လောက ကို ကူညီ အမြင်နဲ့ တာ ဖြစ်စေ ပဲ စိတ်ကူး ဦး တော့ ကြ ဝိုင်းပြီး ၊ ပြောကြ ဒုက္ခ ၊ အဲသည် ပေးနေ သလို အခါမှာ ထင်ရတယ် ခန္တီ မရှိရင် ။ ရံ မဖြစ်တော့ဘူး ခါ ပေး လဲ ပေးကြ ” တယ် ။ သူတို့ကတော့ မသိရှာ ကြ ဘူးပေါ့ ။ “ အေး ...... မောင် ဣန္ဒ က လဲ စာ အ တတ် သား ပဲ ၊- တောင် ပို့ ဥပမာ တံခါး ခြောက် ပေါက် ထူထောင် တစ် ပေါက် ပြီး သာ အဋ္ဌ ဖွ င့်ပြီး က လာပ် ´ စိတ် ရုပ် ဝိညာဏ် ရှစ်ပါး ကို ၊ ဝိ သန္ဒိဋ္ဌိ ညာ ဏ က ဓာတ် ဖြစ်အောင် ခြောက်ပါး အထူး ရှု ပုံကတော့ ရှု ရမယ် ။ အာနာပါန အရင် ပြောတဲ့ ကို အတိုင်းပဲ ။ ကဲ ..... ကဲ သွား ပေတော့ ၊ သာဓု .. သာဓု ..... ” ဟု မိန့် တော်မူ၏ ။ လည်း “ ချီး အကြောင်း မြှောက် အားပေး ကိစ္စ ရှိရင် တော် မူ ငါ့ကို လိုက်သည် အကြောင်းကြား ။ ဦး ဣန္ဒ က လိုက် လယ်တီ ၊ လာနိုင် တိုက်ကြီး လာခဲ့ မှ ရတာပေါ့ ထွက်ခွာ ” ခဲ့ ၏ ဟု ။ ကျော် ဝက် ကျည်း ရဲ ပင် တော ချောင်း ကြီး သို့ ရွာ ခြေလျင် မယ် တော်ကြီး ကြွ တော်မူ၏ ထံ ခေတ္တ ။ ထို ဝင်ရောက် တော ကား နှုတ် ကျွန်း ဆက်၍ ပင် များ မုံရွာ အလွန် မှ မိုင် သုံးဆယ် ပေါ ၏ ။ သား ဂူ အဖြစ် ရဲ တိရစ္ဆာန် သီတင်းသုံး ထူ ၏ ပြောသည် ။ စိတ္တု ။ ရောက် တြာ သ စ ဘ တွင် ယ ဘေ လူသုံး ရ ဝ ဖက် ခေါ် ခန့် စိတ်ဓာတ် ရှိ ကျွန်း ပင် ချောက် အ ခေါင်းကြီး ချား ခြင်း ထဲ၌ နှင့် မကောင်းဆိုးဝါး ပွား ပို ့ မှ အေးချမ်း သော သွားတော့ အ ခြောက် ၏ အလှန် ။ မေတ္တာလက်နက် အနံ့ အသံ များ များ ထက်မြက် လှသည် ။ လှ မေတ္တာ ကြောင်း ကို ကြပ် ကိုယ်တွေ ကြပ် ဖိ ၍ . သဘောကျ တော် မူ သွားသည် ။ ( ၁၃၃၅ မေတ္တာ ခုနှစ် ) နှင့် က စပ် ၍ ဖြစ်၏ ဤနေရာ၌ ။ ရန်ကုန်မြို့ ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ် ကျေးဇူးရှင် တစ်ခု မဟာစည် ဖော်ပြ လိုပါသည် ဆရာတော်ဘုရားကြီး ၊ ယမန်နှစ် မ ရိပ်သာ ရ သ ဖြင့် ၌ ယောဂီ မေတ္တာ ဒကာမကြီး ကမ္မဋ္ဌာန်း တစ် ကို ဦး ပေးရ လာရောက် သည် ။ သက်ရှိ တရား အားထုတ် ကျေးဇူးရှင် ၏ ။ ဆရာ သတိပဋ္ဌာန် မိဘများ ပွား မှစ၍ ၍ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ တရား စစ် ခံ လုံး လာ စိတ် သောအခါ ကို စေလွှတ် သတ္တဝါ ဖြန် ့ အ ချိ များကို လျက် “ ပွား ချမ်းသာကြပါစေ ပို၍ ရသော်လည်း ” ဟု စီးပွား ပွား ပြိုင်ဘက် စေသည် ။ ရန် “ ချစ်သူ သူ အိမ်နီးချင်း နှင့် ရန်သူကို ဒကာမ နောက်ဆုံး တစ် ဦး ကို ကျမှ မူ ပို့ မည်သို့မျှ ” ဟု ခိုင်း ပွား ၍ သော်လည်း မရကြောင်း မ ရ ။ ရိုးသားစွာ သို နှင့် ဆရာတော် အစစ်ခံ ၏ က ။ - ဖြစ်၍ " “ သံသရာ သာလျှင် ၌ ဆွေမျိုး အခိုက် မိဘ မ တော် စပ် ဖူး သူ မရှိ ပုံ ၊ အ နေ နီး ၍ ကျေးဇူး ခံ ကျေးဇူး စား ရှိသူများ စသည်တို့ကို ဟော ပြ ၍ အ ထပ်ပြီး တ န့် အား အ ဖြင့် ပွား ရန် ခိုင်း သူ သည် ဖြစ် ။ ရ ပုံ ထို ၊ သူ့ကျေးဇူးကို ယောဂီ သည် သုံးရက် ချည်း ရှု ပြီး ခန့် သည်းခံ ရှိသော ရ အခါ ပုံ ” ဆရာတော်အား “ ဆရာတော်ဘုရား အောက်ပါအတိုင်း ၊ တ ပ ည့် ဝမ်းသာအားရ တော် မ ယခု မေတ္တာ လာရောက် ပွား လို ့ရပါပြီ လျှောက်ထား ။ ရ ရုံ သာ ၏ မဟုတ်ပါ ။ ။ ပထမ ထူးဆန်း က လွန်းလို့ ပို ့ လို ့မရတဲ့ ဆက်ပြီး အိမ်နီးချင်း လျှောက် ပါရစေ ဒကာမ ၊ တ ကို ပ မျက်နှာ ည့် တော် မ လ က စ , ပြည့် တစ်ကိုယ်လုံး အ ဖိတ် နေ့ည မြင်အောင် က မေတ္တာ စေ့ ပွား ရာ စေ့ ကြည့် ပြီး ပို့ ပါတယ် ၊ ပို ရင်း ပို့ ရင်းနဲ့ သူ့ မျက်နှာ ဟာ ပြုံး ရွှင် လာပြီး တ ပ ည့် တော် မ ကို သူ က သို့ မ အကြိမ်