## PAGE 424 တောင်းပန်တယ် တဲ့ ။ “ အ ဒေါ် ရိပ်သာ ။ “ အ မှာ ဒေါ် သွားပြီး ရယ် ၊ ကျွန်မတို့ နေတယ် ဆိုလို ရှေးက ့ ကျွန်မတို့ ပြော မှား ဝမ်းသာလိုက်တာ ဆို မှား တာတွေ သည်းခံပါ ။ ကျွန်မတို့ နော် လဲ ” ရိပ်သာ ဝင်ဖို့ “ ဒီ လောက်နဲ့ အား ခဲ နေပါတယ် တ ပ ည့် တော် ” လို မ ့ မ တ အံ့ ပ သြ ည့် ပါဘူး တော် ။ မ တ လက် ပ ည့် ကို တော် ဆွဲပြီး မ တို့ ပြောပါတယ် ဟာ ခပ် ငယ်ငယ်ထဲက ဘုရား ။ လ မနက် ပြည့် လဲ လ ရောက်ရော ကွယ် နေ ့ ၊ လ တိုင်း ပြည့် ရွှေတိဂုံဘုရား နေ့ ဖြစ်နေလို့ ဘုရား သွားပြီ . ကို ပန်း သွားပါတယ် ရေ ချမ်း ။ ဘုရားပေါ် လှူ လေ့ ရှိပါတယ် လဲ ရောက်ရော ။ ဒါနဲ့ ။ အဲဒီ ထိုင်ရင်း ဒကာမ ထင် က ရ အူ ကြားရတဲ့ ယား ဖား ယား စကား နဲ့ အတိုင်းပဲ ပြေး လာ ၊ တ ပြော ပ ည့် လှာ တော် တော့ မ လက် ငါ့ မေတ္တာ ကို ကိုင်ပြီး အောင်ပြီ ကမ္မဋ္ဌာန်း ဆိုပြီး တ တဲ့ ပ အတိုင်း ည့် တော် မ အင်္ကျီ ဝမ်းသာလိုက်တာ လုံချည် ရော ၊ တဘက် ။ ပိုပြီး အံ့ ရော သြ ၊ စရာ တ ဆင် ကောင်းတာက ထဲ တ ထေ ရာ တရား ထဲ ချွတ် အာရုံ စွပ် ထဲမှာ တူ မြင်ရ နေတာ အံ သြ စရာ “ မေတ္တာ ပဲ ဘုရား ပို ့ တာ ” ဟု ရောက် လျှောက် , မရောက် သည် ” ကို စ ယောဂီ သော ပြဿနာများ များ ပင် ကြား အတွက် သိ ရ၏ ။ ဤ ဖြစ်ရပ် သည် အရေးပါ လှ ပေ ၏ ။ မမြင်ရသော အ နှော င့် အယှက် များ အပေါ်၌ မေတ္တာ သက်ရောက် ဘေး ရန် ပျောက် သည်မှာ ယုံ မှား စရာ မရှိ သင့် ပြီ ။ စိတ် ကို ပိုင် ရင် အားလုံး ပြီး ဦး ဣန္ဒ က ဝက် ရဲ တော ၌ လေးနှစ် ခန့် ကြာသောအခါ ကျည်း ပင် ချောင်း ရွာမှ သား ချင်း များ လာရောက် ဖူးမြော် ကြ ရာ မယ်တော် ပါ မ လာ သ ဖြင့် မေး တော် မူ လျှင် ၁၂၅၆- ခုနှစ် န ထို ယုန် သတင်းသည် လ က ပင် ကွယ်လွန် ဦး ဣန္ဒ က အား ကြောင်း “ လျှောက်ထား သေဘေး ကြီး နှင့် နီးကပ်လာ ကြ၏ ။ ပြီ ။ မသေခင် တစ် မဂ် တစ် ဖိုလ် “ ရအောင် မောင် သာ ပိုက် ကြိုးစား ၊ မင်းတို့ " ဟု လဲ ထပ် မ ငယ် ဆင့် တော့ဘူး သတိ ။ ပေးလိုက် သေ တာ သ က ကဲ့သို မ ဆန်း ့ ဖြစ်သည် ဘူး ။ ခုလို ။ သာသနာ နဲ့ တွေ့ တုန်း မ သေ တဲ့ တရား ကို ရှာ နိုင် မှ တော် ကာ ကျမယ် ။ ခု အခါ နိဗ္ဗာန် ချမ်းသာ ကြီးဟာ မုတ်ဆိတ် ကိုယ်ပိုင် နွား ပျား ထင်ပြီး စွဲ သလို အစာရေစာ မျို လိုက် ရုံ ပဲ ကျွေးမွေး လိုတော့တယ် ကာ မ ။ ခန္ဓာကိုယ် ခိုင်း ရက် ဘဲ ဟာ ယုယ ငှား နေတုန်း နွား ကြီး ပိုင်ရှင် ပါ ကွာ ။ သေ ကိုယ် မင်း က က လာ ယူ တော့မှ နောင်တ ဖြစ်ပြီး မ ကျန်ရစ် ကြ စေ နဲ့ ” ဟု တရား ဆုံး မ ပြီး နောက် မ လာ ကြ စေရန် ပြောဆို ထိုမှ လွှတ် လိုက်သည် နောက် ။ ဆရာ့ အ မိန့် အ ရ စိတ် ဝိညာဉ် ကို အထူး မြင်အောင် ရှု ပွား ၏ ။ ခုနစ်ရက် တွင် တစ်ကြိမ်သာ ဆွမ်းခံကြွ သည် ။ ပြတ်ပြတ်သားသား ကြိုးစား တော် မူ လေသည် ။ မကျန်းမမာ ၁၂၆၂- ဖြစ်လာ ခုနှစ် ၏ နှစ် ။ ဦး တရား အထိ ကား အပြင်းအထန် ထင်သလောက် ကြိုးစား မ ပေါက် ရာ ခန္ဓာကိုယ် နိုင် ။ ထိုအခါ သာ ဒကာ တစ်နေ့ တစ်ယောက် တခြား အား လယ်တီဆရာတော် ထံ လျှောက် လွှာ ပို့ စေလွှတ်ခဲ့ ၏ ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 425 ထို စာ တွင် “ ဆရာ ခိုင်း တဲ့ နာမ် တရား က ဆန်း ကြယ် လွန်း ၍ မ ပိုင် နိုင်အောင် ရှိ ပါ ကြောင်း ” နှင့် ( ဆီး ပန်း နီ နှင့် လယ်တီ တ ပ ည့် ပီပီ ) အောက်ပါ ကဗျာ ကလေးကို ပါ ရေးလိုက်သည် ။ - အသွင် ငယ် တူ ၊ အရင် မူ ဟန် မပျက်ပါ ဘူ ၊ သဘော မှန် ဟော ရန် ခက် ပါ ဘိ ၊ ဉာဏ် ထက် သူ သုံး ။ နာမ် စိတ် အ စဉ် ၊ မှန် ရိပ် လို ဘယ် ခါ တွင်မှ ၊ ဉာဏ် ယှဉ် ကာ သမ္ပ ဇ ည ရယ် နှင့် ၊ ဒဿ နာ ဧ ကန္တ ကို ၊ မြင်ရ မ တုံး ။ ( ဒဿ နာ ဧ ကန္တ - သော တာ ပတ္တိ မဂ် အစစ်အမှန် ။ ) လယ်တီဆရာတော် လည်း “ ဝက် ရဲ တော ထဲက ငါ့ တ ပ ည့် ကြီး ခေါ် တာ သွား ဦး မှ ပဲ ” ဟု ဆို ကာ စာပို့ လာ သူ နှင့် အတူ သပိတ် လွယ်ပြီး ခြေလျင် လိုက်ပါ ကြွ သွား တော်မူ၏ ။ ကဆုန်လ ဖြစ်၍ ရာသီဥတုက ပူ ပြင်း လှသည် ။ ထို ဆရာ တ ပ ည့် ထို တော ၌ ပင် ထိုနှစ် ဝါ ကပ် တော် မူ ကြ၏ ။ ဦး ဣန္ဒ က နေမကောင်း ၍ ဆရာတော်ကိုယ်တိုင် ဆွမ်းခံ ကျွေး တော် မူ သည် ။ “ ဟေ့ .... မောင် ဣန္ဒ က ၊ စိတ် ဟာ မျက် လှ ည့်ပ မာ လွန်စွာ ဆန်း ကြယ် တာ ၊ လောက မှာ အသုံးအဆောင် တွေ ၊ အဆောက်အအုံတွေ မ ဆန်း ကြယ် ဘူးလား ၊ ဒါထက် သတ္တဝါ တွေထဲမှာ တိရစ္ဆာန် တွေဟာ ပိုပြီး ဆန်း ကြယ် တယ် ၊ သဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ၊ အရောင် အ ဆင်း အမျိုးမျိုး ။ အဲဒီ ဆန်း ကြယ် ပါတယ် ဆိုတဲ့ ဟာ တွေ အားလုံး စိတ် ကြောင့် ပဲ ဖြစ်ရတာ ချည်းပဲ ၊ စိတ် က ဖန်ဆင်း ပေးလိုက်တာ ။ ဒါ ကြောင့် စိတ် ဟာ ဆန်း ကြယ် လှပါတယ် ဆိုတဲ့ ဟာ တွေထက် ဆန်း ကြယ် တယ် ။ လောကမှာ အဆန်းကြယ်ဆုံး ပဲ ။ အဲ ’ တစ်လောကလုံး ဟာ သူ ခြယ် လှယ် သလို ခံ နေကြ ရတယ် ။ သူ ပဲ အုပ်စိုး နေတာ မို့ သူ ့ အ လို ကျ ပဲ အကုန် လိုက် နေကြ ရတာ ၊ ဒီ စိတ် တစ်လုံး ကို နိုင်ရင် လောကကြီးမှာ ကိုယ် ဖြစ်ချင်တာ အကုန် ဖြစ်တယ် ၊ ဒီလောက် တန်ခိုးကြီး တယ် ၊ ပိုင် ပ စေ နော် ။ ( ခန္ဓ ဝဂ် ၊ ဒုတိယ ဂ လ ဗဒ္ဓ သုတ် ။ ) “ အ သ ည သတ် ဗြဟ္မာ ကြီးတွေ နာမ် မရှိဘဲ ရုပ် ချည်း သက်သက် နဲ့ ကမ္ဘာ ပေါင်းများစွာ နေနိုင် တာ ၊ အ ရူပ ဗြဟ္မာ ကြီးတွေ ရုပ် မရှိဘဲ နာမ် ချည်း သက်သက် ကမ္ဘာ ပေါင်းများစွာ နေ ရ တာ ဘာ့ ကြောင့် လဲ ၊ အဲသလို ဖြစ်ချင်တဲ့ သူတို့ စိတ် ကြောင့် ဖြစ်ကြ ရတာ ။ စိတ် ဟာ ဘာမဆို လို တိုင်း ဖြစ်စေ နိုင်တယ် ။. ရှင် သာ ရိ ပု တြာ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး က မဟာ ဂေါ သိင်္ဂ သုတ် မှာ “ ရဟန်း ာ စိတ် အ လို ကို မ လိုက် ဘဲ စိတ် ကို သာ မိမိ အ လို ပါ အောင် ကြိုးစားပြီး လောက် လောကုတ္တရာ သ မာ ပတ် နဲ့ နေနိုင် မှ အင်ကြင်း တော ပ မာ သာသနာ တော်ကြီး ကို တ င့် တယ် စေနိုင် သူ ဖြစ်တယ် ' လို့ ဟော ခဲ့တယ် ၊ စိတ် ဟာ လဲ ရေ လို မြောင်း သွယ် ရာ ပါ တာပဲ ၊ အဲ - တစ်ခု တော့ ရှိတယ် ၊ နွားကျောင်းသား ကို သိကြားမင်း က လို တဲ့ ဆု ကြီး ပေးနေ ခါမှ နွား စား ကျက် လောက် တောင်း တာ လို ပါရမီ ဖြစ် ရုံ ၊ တစ် မဂ် တစ် ဖိုလ် ရ ရုံ ဆိုတဲ့ အောက် တန်း စိတ်မ ထားဖို့ လိုတယ် ။ စိတ်ကတော့ အ မြင့် မြတ် ဆုံး အထိ လိုချင်တာ ကို ပေးတော့ မှာ သေချာတယ် ။ မယုံမရှိနဲ့ ။ “ ပုဗ္ဗေ နိ ဝါ သ အဘိ ညာဉ် ရပြီး တစ်သံသရာလုံး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဘဝတွေကို သိချင်ရင် ဘာလုပ် ရသလဲ ၊ သိ စရာတွေ အပေါ်မှာ စိတ် ကို ဦး လှ ည့် ပေး ရုံ ပဲ ။ “ ပုဗ္ဗေ နိ ဝါ သာ ယ စိတ္တံ နဝမ အကြိမ် . ## PAGE 426 အဘိ နိန္ဒာ မေ သိ ” မဟုတ်လား ။ သူ ့ ကို ပိုင် ရင် အလွန် လွယ်တယ် နော် ။ တစ်လောကလုံး မဖြစ်နိုင်တာ ဘာ မှမရှိတော့ဘူး ။ အေး - ဘုရား ကျေးဇူး တွေကတော့ ဆပ် မ ကုန် တော့ဘူး ဟေ့ ” ဟု မကြာခဏ ဟောပြော ပေး တော်မူ၏ ။ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှင့် ပဋိ ပတ် မိတ်ဆွေ ကောင်းကြီး ဖြစ်ရသည် မှာ ဦး ဣန္ဒ က အတွက် ကံကောင်း လေ စွာ့ ။ အ ရ တော် လေ စွာ့ ။ ဦး ဣန္ဒ ကလည်း အကြောင်း အ ပေါင်း အ ခွင့် ကောင်းကြီး ကို ရ နေ မှန်း သိ သည့် အတိုင်း မကျန်းမမာ သည် ကို ပင် ဂရု မ ထား ။ တစ် ဝါတွင်း လုံး မျက်နှာကို သင်း ပိုင် ဖြင့် စည်း ၍ မ ထ တမ်း ရှု မှတ် လေတော့ ၏ ။ ဆရာတော် လည်း ထို တော ၌ တစ် ဝါတွင်း လုံး မအိပ် မ နေ နိ သဇ် ဓုတင် ဆောင် လေသည် ။ ဦး ဣန္ဒ က သည် ထို ဝါတွင်း ၌ ပင် စိတ် ဝိညာဉ် ၏ လှ ည့် စား မှုကြီး ကို ကြောင် ကြောင်ကြီး ထင်မြင် လေ တော့သည် ၊ ရေ မြေ တောတောင် တုံး တိုင် စသည်တို့ အပေါ်၌ ပါ ဖုံးကွယ် သက်ရောက် လျက် ဆန်း ကြယ် သော နာမ် တရား ၏ သတ္တိ ထူး များကို ပင် ဖောက်ထွင်း ၍ မြင်၏ ။ မိမိ တွေ့ မြင် ပုံ ကို ဆရာတော်အား လျှောက်ထား ရာ ဆရာတော် က သာဓု ခေါ် တော် မူ လေသည် ။ ဝါကျွတ် လျှင် ဆရာ တ ပ ည့် ဝင်္က ရဲ တော ကြီးမှ ထွက်ခွာ ၍ ဘု တ လင် မြို့ သို့ ကြွ လာ ကြသည် ။ ထို ၌ ခေတ္တ နား နေ ခိုက် ဆရာတော် က ရောက်လာ သည့် တ ပ ည့် ပရိသတ်တို့ အား ဦး မူ ခဲ့ခြင်း ဣန္ဒ က ဖြစ်ပေ သိမြင် လိမ့် ပုံ ကို မည် ချီးကျူး ။ ဆရာတော် ဟောပြော မုံရွာ တော်မူ၏ ကြွ လျှင် ။ အနာဂတ်အတွက် ဦး ဣန္ဒ ကလည်း ထို လမ်းကြောင်း တော သို့ ပင် ပေး ပြန်ဝင် တော် လေ၏ ။ တုံး နာမ် တိုင် နာမ် မရှိဘူး ရှိတယ် ၁၂၆၅- ခုနှစ်တွင် ဝက် ရဲ တော အနီး ဝက် ရဲ ၊ ကူ တော် ၊ ရွာ မွန် ရွာ တို့၏ အရှေ့ဘက် ကြောင် ပန်း တော ကြီး ထဲ၌ ရွှေ့ပြောင်း သီတင်းသုံး ပြန် ၏ ၊ ဒကာ ဒကာမ များကလည်း ကျောင်း ထိုအခါ မှစ၍ သင်္ခမ်း “ ဆောက် ကြောင် ပန်း လှူ တော ကြသည် ရ ဆရာတော် ။ တစ်စတစ်စ ' ဟု တွင် လေ၏ တရားဟော ၊ ထို ဝက် မှု လည်း ရဲ တော ပြုလုပ် တစ်ဝိုက် လေရာ တွင် ၁၃- နှစ်ကျော် နေ ပြီးနောက် အရပ်ရပ် တော ရ ဌာန များ၌ လှ ည့် လည် သီ တင် သုံး တော် မူ သည် ။ ဝိပဿနာ တရား ဟောကြား ရင်း ဘု တ လင် မြို့ အနောက်တောင် အရပ်၌ ကြောင် ပန်း တော ရ ဌာန ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ တော့ ၏ ။ ကြောင် ပန်း တော ရ မှ ထွက်ခွာ လာ စ အလုံမြို့ အနီး ယာ ကြီး ကုန်း တော ရ ၌ နေထိုင် စဉ် ဦး ထွန်း ဦး ၊ ဦး ထွန်း လှ ဦး ရန် ငြိမ်း စ သော အဘိဓမ္မာ ဆရာ များသည် ကြောင် ပန်း ဆရာတော် ဟော သော တုံး နာမ် တိုင် နာမ် နှင့် စပ် ၍ အငြင်းပွား ကြသည် ။ ထိုအခါ အင်ကြင်း မြိုင် တော ရ ၌ ´ သီတင်းသုံး တော် မူ သော လယ်တီဆရာတော် ဘုရားကြီးအား ထို အကြောင်း လျှောက်ထား ရာ “ အဆုံးအဖြတ် ငါ မ ပေး လို ” ဟု ပယ် တော်မူ၏ ။ တစ်ခါက အလုံမြို့ သူ ကြီး ဦး ချော အား “ ဟေ့ - မောင် ချော ၊ ကြောင် ပန်း ရဲ့ ဉာဏ် : နဝမ အကြိမ်