## PAGE 433 ဝိနည်း အ ကျော် မိုး နံ ကုန်း ဆရာတော် ဘုရား ကြီးသည် ညောင် ရမ်း မြို့ သို့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြင့် ကြွရောက် လာ ၏ ။ ဦး မေဓာဝီ သည် ဝိနည်း တော် လာ ခါး ပန်း ကြိုး နှင့် စပ် ၍ မ ရှင်းလင်းသော အချက်များကို မိုး နံ ကုန်း ဆရာတော်ဘုရားကြီး အား လျှောက်ထား ခွင့် ပန် ၍ မေးမြန်း လေရာ ကျေနပ် လောက်အောင် အဆုံးအဖြတ် များ မှတ်သား ရရှိ သ ဖြင့် ဆရာတော်ဘုရားကြီး ထံ လိုက်ပါ ပညာသင် ယူရန် ဆုံးဖြတ် လိုက်သည် ။ အ ကျင့် သီလ ကို မြတ်နိုး လှသော ဦး မေဓာဝီ အ ဖို ့ ဝိနည်းပိဋက နှင့် အ ကျင့် သီလ အ ရာ၌ ထင်ရှားကျော်ကြားသော မိုး နံ ကုန်း ဆရာတော်ဘုရားကြီး နှင့် ကြုံ ကြိုက် ရ သည်မှာ အ ခွင့် သာ လှ “ ပေ ပညာ ၏ ။ ချွန် လို သူတို့သည် ရှင် သာ ရိ ပု တြာ ထံ ၊ တန်ခိုး ဣဒ္ဓိ ပါဒ် ကျွမ်းကျင် လို သူတို့သည် ရှင် မောဂ္ဂ လာန် ထံ ၊ ခု တင် ပဋိ ပတ် ဖြ ည့် ကျင့် လို သူတို့သည် ရှင် မဟာ ကဿပ ထံသို့ ” ခိုလှုံ မိ လျက် သား ဖြစ်ကြ ရသည် ။ အင်အား ရှိသော ခေတ် နှင့် အင်အားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ကို မှီခို ရ ခြင်းသည် ကံ အကျိုး ရှိ သူတို့အတွက် ဆုတ်ယုတ် ပိုမို၍ သွား စေ အကျိုးစီးပွား တတ်သည် ။ များ ဥပမာ စေ ၏ မီး ။ နှင့် ကံ နည်း လျှပ်စစ် သူတို့အတွက် ကဲ့သို့ တည်း ကား ။ ( ရံ အ ရိ ခါ ပို၍ ယူ ပ ဝါဒ ပင် ကံ ကိုလည်း ထို ဥပမာ နှင့် အတူ သဘော သက်ဝင် သ င့်၏ ။ ) ဦး မေဓာဝီ သည် ရဟန်း ငါး ဝါ အ ရ တွင် နောင် တော်၏ ခွင့် ပြုချက် ကို ယူ၍ ပျော်ဘွယ် မြို့ အရှေ့တောင် နှစ် မိုင် ခန့် ဝေးကွာ သော မိုး နံ့ ကုန်း ရွာ ကျောင်း သို ့ ရွှေ့ပြောင်း သီတင်းသုံး သည် ။ ဝိနည်း အ ကျော် မိုး နံ ကုန်း ဆရာတော် ဤနေရာ၌ မိုး နံ ကုန်း ဆရာတော်ဘုရားကြီး အကြောင်းကို အနည်းငယ် ဖော်ပြရန် လိုအပ် ၏ ။ ရမည်းသင်း မြို့နယ် ( ရွှေ ဒါး ဘူတာ အနီး ပေ ကုန်း ရွာ ကြီး အရှေ့ဘက် ရှိ ) ညောင်ပင် သာ ခေါ် ရွာ ပိုး ကလေး ဇာတိ ဖြစ်သည် ။ ( ယခု ထို ရွာ မရှိတော့ပြီ ။ ) ဦး အင်း နှင့် ဒေါ် ဘုံ ကြီး ( ဒေါ် အေး ) တို့မှ ၁၂ ဝ ၉- ခုနှစ် ဖွား မြင်၏ ။ ပေ ကုန်း ရွာ ဝန်း ကျောင်းတိုက် ဦး ဉာဏ ထံ ပညာ သင်ယူ သည် ။ ရှင် သာ မ ဏေ ဘွဲ့ ရှင် ဇ ယန္တ ။ ရှင် သာ မ ဏေ ဘဝ ဖြင့် ရတနာပုံ နေပြည်တော်သို့ ကြွ ၍ ဒက္ခိ ဏာ ရာ မ ဘုရားကြီး တိုက် ပုဂံ ညောင် ဦး ဆရာတော် ဦး သုတ ထံ ပိဋက သင်သည် ။ ရဟန်း ဝါ ဆယ် ဝါ ကျော်လျှင် အရှေ့ ပြင် စ လင်း တိုက် ၌ ပထမ စာ တော် ချ အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ သီတင်းသုံး ၏ ။ စ ကြာ ဒေဝီ မိဖုရား ကြီး က ကိုးကွယ် ၍ နေ့စဉ် ပွဲတော် ဆွမ်း အုပ် နှင့် ပစ္စည်း လေးပါး ဒကာ ခံယူ သည် ။ သီပေါမင်း လက်ထက်တွင် ငယ် ဆရာ ရင်း ဦး ဉာဏ ထံ ပြန်လည်၍ တစ် ဝါ ဆို၏ ။ နောက် မယ်တော် နှင့် ဆွေမျိုး များရှိရာ ပျော် ရွာ ၊ ပိတောက် ကုန်း ရွာသို့ ကြွရောက် သီတင်းသုံး သည် ။ ကျောင်း လည်း ဆောက် လှူ ကြသည် ။ ထို ကျောင်းတွင် လည်း ခေတ္တ မျှသာ နေ၍ တ ပ ည့် ဖြစ်သူ ဦး ဇော တ အား လွှဲ အပ် ကာ မိုး နံ ကုန်း ရွာသို့ ရွှေ့ပြောင်း သီတင်းသုံး လျက် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 434 စာသင်တိုက် တည်ထောင်သည် ။ ( ဦး ဇော တ လည်း ၁၂၅၅- ခုနှစ်တွင် ပျော် ရွာ အရှေ့ဘက် သို့ တော ရ ထွက် လေ၏ ။ ) မိုး နံ ကုန်း ဆရာတော်ဘုရားကြီး ကား “ မိုး နံ ကုန်း ဂိုဏ်း အုပ် ဆရာတော် ဟု ထင်ရှား ၍ ဝိနည်းပိဋက အ ရာ၌ ကျော်ကြား တော် မူ ခဲ့ ၏ ။ သီလ ကို မြတ်နိုး သော ဆရာ တ ပ ည့် မိုး နံ ကုန်း ဆရာတော်သည် ဦး မေဓာဝီ အား ပထမ တွင် ဥပ ဓိ ရုပ် ကို ကြည့် ၍ “ ကြီး ပွား မည့် သူ ” ဟု ယူဆကာ အထူး အ ရေးပေး တော်မူ၏ ။ မကြာမီ အတွင်း မိမိ ယူဆသည် ထက်ပင် ထူးခြား သည့် ပဉ္စင်း ငယ် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်ရသည် ။ ဦး မေဓာဝီ သည် ရဟန်း သီလ ကို စောင့် စည်း ရာ၌ ဝိနည်း အ ကျော် မိုး နှံ ကုန်း ဆရာတော်ကြီး ချီးကျူး လောက်အောင် လေးစား ရို သေ ၏ ။ သေးငယ်သော “ ဘုရား အာ ပညတ်တော် ပတ် ကို အရေး မူ သော မ မူ လျှင် အာ ပတ် ကြီး ဟူသမျှ လေး သော သေးငယ်သော အာ ပတ် ကိုလည်း အာ ပတ် အရေး ဟူ၍ ကြုံ က မရှိ ။ လုံ နိုင်မည် မဟုတ် ။ ကြီး လေးသည် ကို နိုင် လျှင် သေး ငယ် သည် ကို အလိုလို စောင့် စည်း ပြီး ဖြစ်ရမည် ” ဟု ဦး မေဓာဝီ က တစ် ထစ် ချ ယုံကြည် လျက်ရှိသည် ။ အင်အား နည်း သော ဗီ လုံး ငှက်ငယ် အတွက် မ ပြော ပ လောက် သော နွယ် ကြိုး အ ချည် အ နှောင် ခံရ ခြင်းသည် ကြီးမား ခိုင် ခန့် သော ထိတ် ခတ် တုံး ကြီး သဖွယ် ဖြစ်၍ ထို နေရာ၌ ပင် အ သက်သေ သည်အထိ ရောက်နိုင် ၏ ။ သို့ရာတွင် အား ကောင်းသော ဆင် ပြောင်ကြီး အတွက် ကား ထို နွယ် ကြိုး အနှောင်အဖွဲ့ သည် မှု လောက် သည် မဟုတ်ချေ ။ ( လ ျ ကိ ကော ပ မ သုတ် ၊ ပဏ္ဏာ သ ။ ) ထို ့အတူ အာဒိ ဗြဟ္မ စ ရိ ယ က ( ပထမဆုံး မ ကျင့် လျှင် မ ဖြစ်သော ) သီလ သာသနာ - ဝိနည်း သိက္ခာပုဒ် တော် များသည် ဘုရားရှင်၏ မဟာ ကရုဏာ ၊ သဗ္ဗညုတ ဉာဏ် အပေါ် နှင့် တရား တော်၏ စွမ်းရည် ကို ချီ တုံ ချ တုံ မယုံ တစ်ဝက် ယုံ တစ်ဝက် လေးနက် သော သဒ္ဓါ ဝီရိယ မရှိ သူတို့အတွက် ကြီးမား ခိုင် ခံ့ သော ထိတ် ခတ် တုံး ကြီးများ သဖွယ် ဖြစ်သော်လည်း ဦး မေဓာဝီ အတွက် ပေါ့ပါး လှ ပေသည် ။ တ မင် အော င့် အည်း ၍ စောင့် စည်း နေရခြင်း မရှိသ ဖြင့် ညီလာခံ သဘင် လန်းဆန်း ဝင်သော တက်ကြွ မင်း ပျို ၊ မင်းလွင် သည် ချပ် ဝတ် တန်ဆာ ဒွါ ဒ ရာ ကို အ သာ ပင် ဆင် မြန်း ၍ နေ သကဲ့သို့ တည်း ။ ပိဋက သင်ရိုး ကျေ သော ဦး မေဓာဝီ ရှိသည် မိုး ကိုလည်း နံ ကုန်း မြင်တွေ့ ဆရာတော်သည် ရ သ ဖြင့် သီး ဦး မေဓာဝီ သန့် ကျောင်းတစ်ကျောင်း အနေအထိုင် ပိ ရိ ၌ နေ သေ ဝပ် စေ ရုံ ကာ မျှ မ စာဆိုတော် က လုံ့လ ဝီရိယ အဖြစ် ချီးမြှ င့်၏ ။ ( စာဆိုတော် ဟူသည် စာ အတူ လိုက် သူ များတွင် ဆရာ ချပေး သည့် အတိုင်း အားလုံး ကိုယ်စား ရွတ်ဆို ရ သူ ဖြစ်သည် ။ ထိုသူ မျိုး သည် ကြို ၍ ပို၍ ကြည့် ရှု ထား ရ သ ဖြင့် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 435 ပို၍ စာ တတ် လာ နိုင်သည် ။ ) နေ့ အခါတွင် သမ္ဗန္ဓ စိန္တာ စ သော သဒ္ဒါ ငယ်များ မှ အ စ ဝိနည်း ငါး ကျမ်း ပါဠိ အဋ္ဌကထာ ၊ အဘိဓမ္မာ အဋ္ဌကထာ တို့ကို သင်ကြား ရ၏ ။ ညဘက် ၌ အဘိဓမ္မာ “ အဘိဓမ္မာ ည ဝါ များကို ည ဝါ ” တက် ဟူသည် ရသည် ဘုန်းကြီး ။ စာသင် နည်း တွင် ထူးခြားသော သင်တန်း စာ ဝါ တစ်မျိုး ခြုံငုံ မိ အောင် ဖြစ်သည် မြန်မာ ။ စကားပြေ အဘိဓမ္မာ အဖြစ် ခုနစ် ဆို ရိုး ကျမ်း ကျမ်း လာ များ ရှေးက သရုပ် သ ပင် ကန် ရှိခဲ့ ကြ၏ အနက် ။ ထို အဓိပ္ပာယ် ဆို ရိုး ကျမ်း များကို များကို ခေတ်အဆက်ဆက် ပြုပြင် သင်ကြား ပို ့ ချခဲ့ ကြ ရာ “ အဘိဓမ္မာ မြန်မာ အဋ္ဌကထာ ' ဟု ဆို ရ လောက်အောင် လွယ်ကူ ၍ လေးနက် သော ကျမ်း များ ဖြစ်ကုန်၏ ။ အဘိဓမ္မာ ဝေါဟာရ တစ်လုံး သဘောတရား တစ်ခုကို သုံးသပ် ဝေဖန် ရာ၌ “ အ စစ် ကောက် ၊ အတု ကောက် ၊ ရ သင့် ကောက် ' ဟူ၍ လွှမ်း ၍ ဖြစ်နိုင် သွား သမျှ ပေ အစွမ်းကုန် တော့သည် ။ သရုပ် အဋ္ဌကထာ အဓိပ္ပာယ်ကို ၊ ဋီကာ ပြ ဆိုထား ဆရာတို့ ရာ အဋ္ဌကထာ မ တွေ့မြင် ၊ ခဲ့သော ဋီကာ ဆရာ အသေးစိတ် တို့ကို ပင် ကလေးများ မှ အ စ ဗုဒ္ဓအဘိဓမ္မာ ကို အ ပြည့် စုံ ဆုံး အကျဉ်း ရုံး ၍ အကောင်းဆုံးသော သင်ကြား လေ့လာ နည်း စနစ်သစ် တစ်ခုကို မြန်မာတို့ တီထွင် နိုင်ခဲ့ ကြ၏ ။ ထို အဘိဓမ္မာ ည ဝါ ကို ဆရာ့ ဆီ ၌ သင်ယူ ကြ ရသည် ။ ည ဝါဆို သည့် အတိုင်း ဆရာ ရော တ ပ ည့်များ ပါ ထွန်း ညှိ ထားသော မီး ကို ပင် ငြိမ်း သတ် ၍ ည မှောင် နှင့် မည်းမည်း တွင် သင်ယူ ကြ ရသည် ။ သရုပ် အဓိပ္ပာယ်ကို စဉ်း စား၍ စဉ်း စား၍ ရွတ်ဆို ရ သည်ဖြစ် ရာ ည အမှောင် က ပေးသော ပြန် လျှင် သမာဓိ သုံးပါး သည် လေးပါး နက် တစ် နဲ လှသော တွဲ ဖြည်းဖြည်း အဘိဓမ္မာ မှန်မှန် ဉာဏ် နှင့် ပညာ စဉ်း ကို နှိုး စား ၍ ဉာဏ် ပေး နေ၏ ကို ဆုပ်ကိုင် ဆရာ့ ထံ ကာ က တစ်ပြိုင်နက် ရွတ်ဆို ကြ ရသည် ။ ရဟန်း သာ မ ဏေ ငယ် တို့သည် အဘိဓမ္မာ ကြီး ခုနစ် ကျမ်း ( တစ်ဆ ယ့် နှစ် အုပ် ) ကို ဤ သင်ယူ နည်း ဖြင့် အချိန် တို တို နှင့် လို ရင်း မိ အောင် အ ချော ကိုင် သင်ယူ လေ့လာ ခဲ့ ကြ ရသည် ။ ဘယ်မှာ မှ မရှိသော သင် နည်း စ နည်းများ ကြောင့် မြန်မာ တို့သည် ဗုဒ္ဓ စာပေ ၌ လှုပ် ၍ မရအောင် တော င့် ထား နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည် ။ ဦး မေဓာဝီ သည် ဤ နည်း ဖြင့် သင်ယူ ခဲ့ရာ သုတ် ၊ ဝိနည်း ၊ အဘိဓမ္မာ မည် သည့် ဘာသာ ကျောင်းမှ တွင် ဆင်း မျှ လို ခဲ့သော်လည်း လေ သေး မရှိ ၊ ကျမ်း မိမိ နေသော ရိုး ကျေ ၍ ကျောင်း ပင် နေ ပေါ်သို့ တော့သည် မတက်သေး ။ ည ဝါ တက်ပြီး ၊ ရှေးက ဆရာ ကျက် မှတ် တော့် ထားခဲ့သော ဝိနည်း ငယ်လေး စောင် ၊ အဘိဓာန် စသည်တို့ကို တစ်ည လျှင် နှစ်မျိုး ၊ သုံးမျိုး အ လှ ည့် ပေး၍ လမ်းလျှောက် ရင်း ရွတ် အံ ရသည် ။ အံ ဖန် များ သ ဖြင့် ကလေးဘဝက ရသော သဒ္ဒါ ၊ သင်္ဂြိုဟ် များမှာ နှစ် နှင့် ချီ ၍ မ ရွတ် အံ ဘဲ ထားသော်လည်း မမေ့ တော့ ချေ ။ ကျင့် ဝတ် ပြည့် စုံ သီလ လုံ ည စဉ် - ဆယ် နာရီထိ ရွတ် အံ ပြီးလျှင် ခေတ္တ ရပ်ဆိုင်း ကာ ဆရာတော်ကြီး ထံ သွား၍ ခြေ ဆုပ် လက် နယ် နင်း နှိပ် ပေး၏ ။ တစ်နာရီ ခန့် ကြာ ၍ ဝတ် ဖြ ည့် ပြီးလျှင် ကျန်သော နဝမ အကြိမ်