## PAGE 448
<!-- 461→461 fragments, 26 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ဈာန် သ မာ ပတ် နှင့် အမြင် ဓာတ် ရခြင်း
တစ်ည ၁၂၇၄- တွင် အရိုး ခုနှစ်မှစ၍ အိုး စေ ဆရာတော်သည် တီ အနီး မြောက်ဘက် သက် စွ ဇရပ် န့် ကြိုးပမ်း ကြီး ပေါ်၌ ရဟန်း မအိပ် တရား မ နေ ကို ရူပ္ပား ရူ ပွား တော်မူ၏ တော် မူ ရာ ။
ဇရပ် သမာဓိ နံရံ မရနိုင်အောင် အပြင်ဘက် မှ တက် လိုက် ဆင်း လိုက် အသံ များ တဝုန်းဝုန်း တ ဒိုင်း ဒိုင်း ဆူညံ နေ၍
ရှိ ရသည် ။
ငါ့ အလုပ် “ ငါ အင်း လုပ်မှ ..... မာရ်နတ် ပဲ ” ဟု အသက် တ ပ ည့် နှင့် တွေပဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ၊ တတ်နိုင်ရင် အပြတ် ငါ့ အသက်ကို စွ န့် လှူပြီး ပင် အားထုတ် သတ် ကြ တော်မူ၏ စေ တော့ ။ ၊
ဦး ဆူညံ ပဉ္စင်း နေသော်လည်း ငယ် အား ကြည့် လျစ်လျူရှု ရှု ခိုင်း ရာ လိုက်သည် ခုနစ် တောင် ။ နံနက် ခန့် ရှည်လျားသော သုံး နာရီ မျက်နှာသစ် မြွေ စိမ်း ကြီးကို တော် ရေ ကပ် တွေ့ ရ၏ လှာ သူ ၊
မကြာမီ ' ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွား တော့သည် ။
( ရှစ်ပါး ဆရာတော်သည် - ကိုး ပါး ) သ မာ ပတ် အာနာပါန ရှစ်ပါး ကို ကို ရ နိုင် နင်း တော် မူ ကျွမ်းကျင် လေသည် ။ လာ တစ်ခုခု သ ဖြင့် နိုင် ရူပ နင်း ဈာန် သွား ၊ အ လျှင် ရူပ ကျန် ဈာန်
ကမ္မဋ္ဌာန်း များကိုလည်း အလိုလို နိုင် နင်း သည် သာ ဖြစ်၏ ။ တစ်နေ့သောအခါ အဘိဓမ္မာ
ဈာန် ခန်း ကို ပို့ချ တော် မူ စဉ် -
“ ငါတို့ တော့ သမာဓိ အား ကောင်း လာ တဲ့အခါ ဘယ် သမထ ၊ ဘယ် က သိုဏ်း
ဖြစ်ဖြစ် နှလုံးသွင်း လိုက်ရင် ချက်ချင်း ထင်မြင် လာ တာပဲ ၊ ယုတ် စွာ အ ဆုံး သစ်ပင် မှာရှိတဲ့
သစ်ရွက်တွေ စိုက် ကြည့် လိုက်ရင် နီ လ က သိုဏ်း ချက်ချင်း ပွား ပြီးသား ဖြစ်နေတယ် ” ဟု
အ မိန့် ရှိ ဖူး ၏ ။
နာနာဘာဝ ဈာန် တို့ကို သ မာ ပတ် ပကတိ ရှစ်ပါး မျက်စိ ကို ဝင်စား ဖြင့် ဖန် မြင်နေ များ ၍ သကဲ့သို့ အဘိ ညာဉ် မ မြင်နေ ရ စေ ကာ ရ၏ မူ ။ မ ဟဂ္ဂုတ် ညောင်လေးပင် သမာဓိ မျှ ဖြင့် မြို့
ခင် တန်း ရွာ သိမ် သ မုတ် ပွဲ သို့ ကြွ တော် မူ စဉ် နံနက် သုံး နာရီ ခန့် ထို ရွာ သုသာန် အနီးသို့
တစ်ပါးတည်း ထွက်၍ တော ရ အရုဏ် ခံ တော် မူ ရာ သ ရဲ တစ္ဆေ များ မရေ မ တွက် နိုင်အောင်
ချောက် လှ န့် သည် ကို မြင် တော် မူ ၍ မေတ္တာ ပွား ပို့ ကာ အာဋာနာဋိယသုတ် ကို ‘ ရွတ် ခါမှ
ဖယ်ရှား သွားကြ သ တတ် ။
ကျောင်း တစ်နေ့တွင် ဖိနပ် ချွတ် ၌ ပြိတ္တာ ဆရာတော်သည် တစ် ဦး လာ၍ ဝတ်ရုံ ပေ ကပ် ကျောင်းကြီး ထိုင်နေ သ ဖြင့် ပေါ်၌ -  တရား ရှု ပွား တော် မူ ရာ
“ သင် - ဘယ်သူလဲ ” ဟု မေး တော် မူ ရာ -
ပျံလွန် ရာ “ နန္ဒိ သီလ ယ ပါ စင် ဘုရား ကြယ် ၊ ” ကယ် သော်လည်း တော် မူ ခန္ဓာကိုယ် ပါ ” ဟု ၌ လျှောက် စွဲ လမ်း သ ၏ ။ ဖြင့် ပထမ ညှိုးနွမ်း တိုက် ပိန် ချုံး ကြပ် စွာ ဘုန်းကြီး စား ရမဲ့ ၊
ဝတ် ရမဲ့ ပြိတ္တာ ဘဝ ရောက် နေရခြင်း ဖြစ်သည် ။ ဒကာ ဒကာမ များအား အလှူအတန်း ပြု စေ ၍
အ မျှဝေ “ ရာ တ ထိုနေ့ ပ ည့် တော် ည မှာပင် အထက် ကိုယ် နတ်ပြည် ရောင် အ သို့ ဆင်း သွား လှပ ရပါ မည် တောက် ဘုရား ပြောင် ” စွာ ဟု ဖြင့် - ရိုသေစွာ ရှိခိုး
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 449
<!-- 418→418 fragments, 27 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
လျှောက် သတ္တဝါ လွှာ ၏ ။ တို့အား ကယ်တင် ရာ၌ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ တရားတော် သည် လွယ်ကူ
ထက်မြက် နှစ်သက် ဝမ်းမြောက် အားကိုး လောက် ပေ စွာ ။
တရား ဖြင့် ရောဂါကို ကာကွယ် ပေးခြင်း
လောက၌ ညောင် လွန် အသိဉာဏ် ဆရာတော်များ ရှိ သူတို့သည် ခေတ် တ ပို၍ ခု၌ အလုပ်လုပ် ကာလ ဝမ်း ကြ ၊ ရ၏ ပ လိပ် ။ ကပ် ၊ ကျောက်ကြီး
စ နှင့် တစ်ခု သော ရောဂါများ တွေ့မြင် ရ ထူ ပုံ ချင်း ပြော မတူ လှသည် သကဲ့သို့ ။ အဆင့် ရောဂါကို ဆင့် ကာကွယ် အား ကောင်းသော ကုသ ကြ ရာ၌ မှန်ဘီလူး အမြင်ချင်း များ ‘ မတူညီ တစ်ခု
နိုင် ပေ ။ ရာသီဥတု ကြောင့် ၊ ပိုး ကြောင့် ၊ ကြွက် သေ ကြောင့် ၊ နတ် စ သည် ဖမ်း စား သော ကြောင့်
စ သည် ဖြင့် ကိုယ် မြင် ရာ ကိုယ် ပြော၍ ကိုယ် သဘောပေါက် သလို ကာကွယ် ကုသ ကြ ကုန် ၏ ။
အ ပြည့် စုံ ဆုံးသော အမြင် အသိ သည် ဗုဒ္ဓဝါဒ ၌ သာ ရှိလေသည် ။
လယ်တီဆရာတော် ကဲ့သို့ပင် ညောင် လွန် ဆရာတော် လည်း ရောဂါများ နှင့် လိုက် တမ်း
ပြေး တမ်း ကစား နေ ရ၏ ။ လူ တို့ အ ကျင့် သီလ အင်အား နည်းပါး ခြင်း ၊ အစာရေစာ ခေါင်း
ပါး ခြင်း စသည်တို့ ကြောင့် အ မနုဿ ရောဂါ ဘေး တို့ များ ကုန် ၏ ။
ရှင် အာနန္ဒာ သည် ဝေ သာ လီ ပြည် ကပ် ဆိုး ရောဂါကြီး ကျရောက် စဉ် ရတနသုတ်
ပရိတ်တော် အင်အား ကောင်းသော ကို တစ်ညလုံး သူတော်ကောင်း ၊ ရွတ် ဖတ် ’ ကြီးများ ကယ်တင် အရေအတွက် တော် မူ သကဲ့သို့ ကလည်း ၊ သီလ နည်းပါး သမာဓိ လှ သေး ပညာ သ ဖြင့်
မသူတော်တွေ များ သလောက် သူ တော် သူ မြတ် တို့၌ အလုပ်များ တော် မူ ကြ ရ၏ ။ “ ရှေ့သို့
စစ် လဲ တိုက် အရပ် ရ ၊ နောက် လေး မျက်နှာ ပြန်၍ ရှိ သူနာပြု ရပ်ရွာ လဲ မြို့နယ် လုပ် ရ များ၌ သကဲ့သို့ ကပ်ရောဂါ ခရီး မ တွင် ကြီး ဘဲ ပြ ရှိကြ န့် ပွား ရ နေစဉ် လေသည် မိမိ ။
ကျောင်းတိုက် နှင့် ဂေါ စ ရ ဂါမ် ရွာများ ဆီသို့ မရေ မ တွက် နိုင်အောင် လာ နေကြသော ဘီလူး များ ၊
ပြိတ္တာများ ကို ကျွဲ အုပ်ကြီး များ ကဲ့သို့ မြင် တော် မူ ရာ ရဟန်းရှင်လူ အားလုံး အား သီလ စောင့် ရန် ၊
မေတ္တာ ပွား ရန် နှိုးဆော် တော် မူ သည် ။ ပရိတ် ကမ္မဝါ များကိုလည်း မွှန် နေအောင် ရွတ် ဖတ်
နာ ကြား စေ ၏ ။ ထို့ကြောင့် ဆရာ တော့် ပတ်ဝန်းကျင် ၌ ကပ်ရောဂါ ကြီးများ မ ဖြစ်ပွားခဲ့ ပေ ။
ဖြစ် စ ပျိုး ရာ ရွာများ ၌လည်း လုံးဝ ငြိမ်း စဲ စေ ခဲ့ ၏ ။ အ မနုဿ များ အုပ်စုလိုက် လှ ည့် ရှောင်
ထွက်သွား ကြ ရာ သွား လမ်း တစ် လျှောက် ရှိ အဝေး ရပ်ရွာ များ၌ ရောဂါ ဖိ စီး ခံ ကြ ရသည် ကိုလည်း
မြင်နေ တော်မူ၏ ။
အဘိ ညာဉ် မ ရ နေ ပါ ရိုး လား
ဆရာတော်သည် တစ်နေ့ တခြား ပိန် ချုံး ကာ အရိုး ပေါ် အ ရေ တင် မ သေ ရုံ ပင် ရှိ တော်
မူ ၏ ။ ရံ ခါ တစ် ဝါတွင်း လုံး စာ ဝါ များကို ရပ်စဲ ကာ အ သေ အ လဲ ရှု ပွား တော် မူ သည် ။ လောကီ
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 450
<!-- 525→525 fragments, 25 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
သမာဓိ ဈာန် ကစားခြင်း မျှ ကို သာ ဖြင့် ရ ၍ တရား အကြားအမြင် မတက်နိုင် ဘဲ ဗ ရှိလေ၏ ဟိဒ္ဓ အာရုံ ။ ၌ အကြားအမြင် သာ စိတ် ညွှတ် အာရုံ ကာ များကို သ မာ ပတ် ခြေ ရာ ရှစ်ပါး ခံ ၍
အဘိ ညာဉ် ( တန်ခိုး အမျိုးမျိုး ) ရ ရန် ဦး လှ ည့် ရှု ပွား တော် မူ ပြန်သည် ။
66 “ က သိုဏ်း ဆယ်ပါး နှင့် အသုဘ ၊ ဗြဟ္မ ဝိဟာရ ဈာန် သ မာ ပတ် တွေ လွယ်လွယ် နှင့်
( ရ ဦး နေ နာယက မှတော့ ) ယခုအခါ က လျှောက်ထား အဘိ ညာဉ် ဖူး ၏ ကော ။ မရနိုင် ဆရာတော် ပေ ဘူးလား က ကိုယ်တွေ့ ” ဟု ယခု နှင့် တိုက် ထင်မြင်ချက်များ အုပ် ဆရာတော် ကို
စိတ်ဝင်စားဖွယ် အောက်ပါအတိုင်း အ မိန့် ရှိ တော် မူ သည် ။
“ အဘိ ညာဉ် ကတော့ ယခုအခါ ပေါက် ရောက်ဖို့  တော်တော် ခဲ ယဉ်း တယ် ဘာ ကြောင့် လဲ
ဆိုရင် သတ္တဝါတွေ တရား မ စောင့် ကြတော့ ဥတု မမှန် ဖောက်ပြန် တယ် ။ ဥတု ဖောက်ပြန် တော့
ဥတု စားသောက် ဇ ရုပ် တွေ မှီ ၊ ဝဲ ဥတု ရတဲ့ အကြောင်း လူတွေမှာ ခံ လဲ တဲ့ အာဟာရ အသီးအနှံ ဇ ရုပ် အာဟာရ တွေ ညံ့ ဖျင်း တွေ ဖောက်ပြန် ၊ ဥတု ဇ ၊ အာဟာရ ညံ့ ဖျင်း လာတယ် ဇ ရုပ် တွေ ။
ညံ့ စိတ်ဓာတ် တော့ တွဲဘက် သမာဓိ ကမ္မ အား ဇ ရုပ် လဲ ကောင်း တွေလဲ မ သင့် ခိုင်မာ သလောက် နိုင်တော့ မကောင်း ဘူးပေါ့ ။ ဘဲ ထို ညံ့ ရုပ် ဖျင်း တွေ လာတယ် ပေါ် မှီ တွယ် ။ ရုပ် နေ တွေ တဲ့ ၊
စိတ်တွေ မခိုင် ဘဲ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ညံ့ ပြီး အား မှာ လာတဲ့ မ ကောင်းခြင်း အတိုင်း ၁၄- ကြောင့် ပါး သန္တာန် သော အ ခြင်း အ စဉ် အ ခေါ်တဲ့ ရာ တို့ ဖြင့် အတ္တ စိတ် ဘော ကို မ ခန္ဓာကိုယ် ဆုံး မ နိုင်ကြ ကြီး လို
သ မာ ပတ် ရှစ်ပါး ကို ရ နေကြ ပေ တဲ့ အဘိ ညာဉ် မ ပေါ်ပေါက် နိုင် ဘဲ ဖြစ်ကြ ရတယ် ”
ဤကား ဆရာတော်၏ ၊ ထင်မြင်ချက် ဖြစ်၏ ။
ဆရာတော် သီတင်းသုံးရာ ဒေသ ၊ ထို ခေတ် ထိုအခါ ကာလ သည် အလွန် ခေါင်း ပါး ၏ ။
ဆရာတော် မိုးခေါင် ၏ ။ အစာရေစာ တွေ့ကြုံ ရသော ဆွံ့ အချိန်အခါ ရှား ၏ ။ ရောဂါ နှင့် အရပ်ဒေသ ဘ ယ များပြား ကို ၏ ။ ကြည့် သိပ္ပံပညာ လျှင် ဆရာတော် လည်း မ တိုးတက် အ မိန့် ရှိ ချက် သေး ။
များ သော်လည်း ဟုတ် မှန် ထို ပေ ခေတ် ရာ ၏ အခါ ။ နှင့် သို့ရာတွင် လုံးဝ ခြားနား ဤ ယခုခေတ် လာ ၏ ။ အ ကား စာ အာဟာရ အချိန် အား များလည်း ဖြင့် မ ခြားနား ကြာ မြင့် လှ လာ ၏ သေး ။
တိုးတက်လာ တိုးတက် ကောင်းမွန် သည် ။ သေသေချာချာ လာ ၏ ။ ကျန်းမာရေး ခေတ် ဆေးဝါး ကို စဉ်း စား ဓာတ် ပါ လျှင် စာ ဆေးဝါး များလည်း ဓာတ် မ နှိုင်း စာ အ ယှဉ် စာ သာ အာဟာရ အောင်
များ တိုးတက် ကြောင်း ထင်ရှား လှ ပေ ၏ ။
သဘော အ များလည်း စာ အာဟာရ ရှိရာ ကို ကံ ထား စိတ် ဘိ ဦး ဥတု ၊ အစားအစာ အာဟာရ မ လေးပါး စား ဘဲ လျက် တွင် ရက် စိတ်သာလျှင် လ များစွာ နေ ပြဌာန်း နိုင်သော ၏ ။
“ စိတ် - စိတ္တဇ ရုပ် သည် သာလျှင် ကျန် တိ ဇ ရုပ် တို့အား ဦး ဆောင် ထိန်းချုပ်ထား နိုင်ကြောင်း ”
အဋ္ဌကထာ ဆရာတော်တို့ ဋီကာ ခေတ်ကာလ တို့ ၌လည်း ၊ ဆရာတော် ဖွ င့် ဆိုကြသည် သီတင်းသုံးရာ ။ ထို့ကြောင့် ဒေသ နှင့် ဆရာတော်၏ ကြည့် သော် မှန်ကန် အယူအဆ ပေ လိမ့် သည် မည် ။
မည်မျှ လောက် အ စာ အာဟာရ ကြမ်း သည် ဆို စေ ၊ တစ်ခါက ဗုဒ္ဓ နှင့် ဗုဒ္ဓ၏ တ ပ ည့်များ
မြင်း စား ဂျုံ ကြမ်း များ စား ရသည် လောက် မ ဆိုး ရွား သေး ချေ ။ အင်အား ရှိသော ခေတ် သို့
မရောက်သေး ခြင်းသည် အဓိက အကြောင်း ဖြစ်သည် ။ ဆရာတော်၏ က တာ ဓိ ကာ ရ ဘဝ ပါရမီ က
နဝမ အကြိမ်
