## PAGE 451 ထိုသို့ ပင် မည်သို့ သဘောပေါက် ဆို စေ ၊ ဆရာတော်ကိုယ်တိုင် စေ ခြင်း လည်း ဖြစ်နိုင် စွ န့် စွ ရာ န့် စား သည် စား ။ အဘိ ညာဉ် ရ ရန် ကျင့် ပွား တော် မူ ရာ ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ် ကို မိန့် တော် မူ သည်မှာ ကား အထူး စိတ်ဝင်စားဖွယ် ၊ ကြည်ညို အား ကျ ဖွယ် ကောင်း လှ ပါ ဘိ သည် ။ အနာဂတ်သာသနာ အတွက် အားရစရာ ဗျာဒိတ် လာတဲ့ “ အတိုင်း တို့ များ ၁၄- အဘိ ပါး ညာဉ် သော မရရင် အ ခြင်း နေ အ ရာ ပါ တို့ ရိုး ဖြင့် လားလို့ ဈာန် ကစား အား ခဲ ကာ စိတ် စိတ် တင်း ကို ပြီး ဆုံး ဝိသုဒ္ဓိမဂ် မ မယ်ဆိုပြီး မှာ အား ထုတ်လိုက် ဝင် စားလို့ရတယ် တာ ပထမ ။ ဈာန် အနု က လုံ နေ ဆုံး အ ကာ ဆုံး ရှိသေး နေဝ ၊ သညာ ခြေ နာ တွေ သညာ လက်တွေ ယ တ သယ် န ဈာန် မရတော့ဘူး တိုင်အောင် ။ အနု ပဋိ သွေးကြော လုံ လုံ ဆုံး အောင် လေကြော ( အ ဆုံး တွေ က ပြတ် နေ ထွက်သွား အ ၈ ) မလား တစ်ဖန် လို ့ ပြန်ပြီး တောင် များ ထင်ရတယ် ဝင်စား လိုက်ရင် ။ ဒါနဲ့ လက် ချက်ချင်း လျှော့ လိုက်ရတယ် တိုင်းသူပြည်သား “ ဒါဟာ ။ ဘာ့ များ ပါ ကြောင့် တရား လဲဆိုတော့ စောင့် လာ ခန္ဓာကိုယ် ကြ လို့ ဥတု မခိုင် ရာသီ ခံ့ လို ့ ကောင်းမွန် ဘဲ ။ တကယ်လို လာမယ် ့ မင်း ဆိုရင်တော့ များ ရော ၊ သာသနာ ပ မှာတောင် ရ နိုင်သေး တာ ၊ သာသနာ တွင်းမှာ ဘောက် မ ယ့် မရနိုင် ဘဲ ရှိ ရမှာလဲ အမှန်တကယ် “ ရနိုင်ပါတယ် နောင်အခါ ။ က တာ ဓိ ကာ ရ ( ဆု ယူ တော င့် တ ဖူး သူ ) ဖြစ်ပြီး “ ပါရမီ ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ အဘိ ညာဉ် ' တွေရော ပေါ်ပေါက် ၊ ( ပု ၊ ဒိ သောအခါ ၊ အာ စ မဂ် သော နှင့် ) တ ဝိဇ္ဖာ ပါ ထဲ တစ်ပြိုင်နက် တွေရော အထူး ထဲ မ သ ပွား မာ များ ပတ် ရ တွေရော ဘဲနဲ့ လဲ ၊ ရ နိုင်တယ် ၊ အဲဒီအခါမှာ အဘိ ညာဉ် တွေ ဝိဇ္ဖာ တွေ ရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ပေါ်ပေါက် လာ ဆရာတော်သည် လိမ့် ဦး မယ် ” ထို စကားကို စာ ချ ရင်း ဖြစ်စေ ၊ စကား အ လျဉ်း သင့် တိုင်း ဖြစ်စေ မကြာခဏ ထို မိန့် မိန့် ခွန်း တော်မူ၏ တော် က ။ ပင် ဆရာတော်များ မရှိ သည့် နောက်တွင် “ သာသနာအတွက် ဈာန် အဘိ ညာဉ် ရ ) ရဟန္တာ ဗျာဒိတ် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ စကား ပင် ဖြစ်သည် ပေါ်ပေါက်လာ ။ ယင်းသို့ လိမ့် ဆိုသော် မည် ” ဟူသော ခေတ်သည် ( အနာဂတ် အ များ ထင် သကဲ့သို့ ပို၍ ဆိုးသွမ်း မ လာ ဘဲ ကောင်းမွန် တိုးတက် ကာ သာသနာတော် ထွန်းလင်း လာ မည်မှာ သေချာ “ လှ ခေတ် ပေသည် ကြီး ။ က ဆုတ် ကပ် အန္တ ကြီး ၊ ရာယ် အသက်တွေ အယူဝါဒ က အရှုပ် လဲ တို အ တောင်း ထွေး ၊ တွေ လူတွေကလဲ က လဲ များ လိုက်တာ ဒုစရိုက် ၊ သောင်းကျန်းနေ တရားထူးရဖို့ ဝေး တယ် ကုန်ပြီ ၊ သာသနာ့ ၊ ဈာန် အဘိ ညာဉ် ရတဲ့ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ် ထူး တွေ ပေါ်ပေါက် ဖို့ က နဝမ အကြိမ် ## PAGE 452 သာ ပြီး “ ခက် အတွေး သေးတယ် တတ် ၊ ” စာ စ တတ် သည် သူများ ဖြင့် ထင် က ပြောသော် ရာ ထင် ရာ ဆင်ခြေဆင်လက် ပြောဆို ကြ သေး ၏ ။ ပါ လာ တတ် သ ဖြင့် နား ယောင် ဖွယ် ဖြစ်၏ ။ အ ထင်သည် အမြင် မဟုတ်ချေ အ ။ ကိုး အဋ္ဌကထာ အ ကား များ ဆရာတို့ “ က တာ ဓိ အကြမ်း ကာ ရ ’ ကို စား အ ခွဲတမ်း ဘယ် ချထားသော ခေတ် ၊ အ ဘယ်သူက ခေတ် ငါး မျှ ခေတ် မ ပိတ်ပင် ကိုလည်း မဟ တစ် န့် တား ထစ် နိုင် ချ ချေ မ ။ ယူ ရာ ။ ဈာန် အဘိ အရှင် ညာဉ် မောဂ္ဂ ရ အရိယာ လိ ပုတ္တ တိ သူတော်ကောင်း ဿ ၊ အရှင် နာဂ များ သိန် ၊ ပေါ်ပေါက်လာသော အရှင် အရဟံ ၊ အရှင် ဒိဗ္ဗ ခေတ် စက် စ သော ခေတ် “ ရှင်း ၍ ရပါ ကောင်းကြီး တော့ မလား များ ” မဟုတ် ဟု ပင် ။ ထင် သာသနာ ရသည် ။ တွင်း လောက ၌ ရေးရာ အယူဝါဒ ၌လည်း ရေးရာ ထို့ထက် အရှုပ် ရှုပ် ဆုံး သော များသည် ဖြစ်၏ ခေတ် ။ မရှိတော့ပြီ အင်အားကြီးမားသော ။ ထို ခေတ် ပုဂ္ဂိုလ် ရှုပ် ၊ ခေတ် ထူး ကျပ် ကြီးများ ၊ ခေတ် ကို ပ င့် ဆိုး ဆောင် ကြီးများ ၍ ပေး က ပင် တတ် ပြောင်းပြန် ကြ ကုန် ၏ လှန် ။ လင်း ပစ် နိုင်အောင် ခါနီး တွင် ပို၍ မှောင် တတ်သည် ။ စဉ်း စား၍ “ 6 သူတော်ကောင်း ရသော အ ရာ မဟုတ် က တစ် ။ ဦး ဓမ္မ တ ဗလ လေ ၊ လူယုတ်မာတွေ = တရား အား ကို က မြင် အများကြီး ၍ မ ရ ။ ” တစ်လောကလုံး ဟု ရုပ် ဝတ္ထု အ ရ မှောင် မည်း " “ သော နေ၏ မံ ၊ လောကံ လ , နေ ပ ကား ဘာ တစ်စင်း သေ တိ ၊ အဗ္ဘာ တည်း မုတ္တော ။ ထို ဥပမာ စ စန္ဒိမာ အတိုင်း = ထိုသူ ဘုရားရှင် ကား အ မိုက် ကလည်း တိမ် .... ထု မှ လွတ် ရဟန္တာ ထွက်လာသော ဖြစ်သွားသော လမင်း အ ရှင်များ ကဲ့သို့ အား တစ်လောကလုံး စကား ဘိ သိက် သွန်း ကို အလင်းရောင် တော် မူ လေ့ ရှိသည် ပေးနိုင်သူ ။ ( ဖြစ်ပြီ လောကံ ” = ဟု မိမိ ခန္ဓာငါးပါး ၊ ပင် ရင်း အနက် ။ ) ချမ်းသာ၏ “ အာဇာနည် ” ဟုလည်း ထွက်ပေါ် ဟော ရာ တော်မူ၏ ၊ ရဟန္တာ ။ အရှင်မြတ် တို့ သီတင်းသုံးရာ ဌာန သည် ငြိမ်း အေး ဖြစ်၏ ။ ဆရာတော်၏ သက်တော် ဗျာဒိတ် ထင်ရှား ရှိသော စကား ၊ များ သိ ဤ ယနေ့ တော် မူ ၊ ပင် မြင် လျှင် တော် မှန်ကန် မူ သော စ ပြု နေကြောင်း ဆရာတော်ဘုရားကြီး တွေ့နေရ ပြီ ဖွ များကလည်း င့် ဆို တော် မူ “ နေ ၂၅ ကြ၏ ဝဝ ။ တွင် တစ်ခေတ် ဆန်း လာမည့် ယနေ့ သာသနာ ” ကို ( သဒ္ဓါ သူများအား ) “ မာ ဝေါ ဏီ - ဒို ရာ ဓေ ထ = အ ခွင့် ကောင်းကြီး ကို လက်မ လွတ် ကြ စေ ရာ ” အန္တ ရာယ် များသော အကြားအမြင် ဝိပဿနာ ရှစ်နှစ် ခန့် ဆရာတော်သည် သ မာ ပတ် ကစား ၁၂၇၄- ကာ ခုနှစ်မှ ဗ ဟိဒ္ဓ ၁၂၈၀- အာရုံ များ၌ ပြည့်နှစ် သာ ကျော်လွန် နှစ် မျော တော် သည်အထိ မူ နေ ဟန် ' ခုနစ်နှစ် ရှိသည် ။ ပွား ၍ အား သို့ အင် ကူးပြောင်း လည်း ကုန် ရှု ခန်း ပြန် လျက် ပါ သော်လည်း ပန် ပန်း လွန်း မ ရ ။ အား အ နှစ်နှစ် ကြီး ကာ ခြိုး ရောဂါ ခြံ ခေါင်း ဝေဒနာ ပါး စွာ ဖိ မအိပ် စီး လေ၏ မ နေ ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 453 ဝေဒနာကို ရှု မှတ် ရင်း မ ခံ သာ သော အခါ စိတ်သက်သာရာ ရသော ဗ ဟိဒ္ဓ အာရုံ ( လူ့ပြည် နတ်ပြည် ပု ထု စ ဇဉ် သည် ဘဝ ဖြင့် ကြည့် ဈာန် ရှု နေခြင်း ကစား ) ရခြင်း ၌ လဲ ၊ အကြားအမြင် ၍ လဲ ၍ ကျသွား ပေါက် ဟန် တူသည် ခြင်း များသည် ။ အန္တ ရာယ် များ လှ ၏ ။ ထို့ကြောင့် “ ယောဂီ သည် အာရုံ နိမိတ် ကို မ လိုက်ရ ၊ ဖြစ်ပျက် မှုကို သာ မြင် သည် ထက် မြင်အောင် ရှု ရာ ၏ ။ ” ဝိသုဒ္ဓိမဂ် “ ပု ထု ဇဉ် အတွက် အဋ္ဌကထာ အမြင် နှင့် ဓာတ် မဟာ ( ဋီကာ ဒိဗ္ဗ စက္ခု စု ) တူ သည် ပ ပါ တ အန္တ ခန်း ရာယ် ၌ - များ၏ ။ ဈာန် ရူး ရူး စေ တတ်သည် ဖြစ်၍ ဝိပဿနာ သို့ အား သွန် တက် ရမည် ” ဟု မိန့် မှာ ကြသည် ။ စင်စစ် အကြားအမြင် တို့သည် အ ရိ ယ မဂ် နှင့် မ ထိန်းချုပ် နိုင် ပါ မူ အန္တ ရာယ် များ လှ ၏ ။ ဝိ ပလ္လာ သ မ ကင်း သော ပု ထု ဇဉ် ကို မ ဆိုထား ဘိ ၊ အောက် တန်း အရိယာ တို့ကို ပင် နှော င့် နှေး မှု ဖြစ်စေ နိုင် ပေသည် ။ ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားရှင် က ဒိဗ္ဗ စက္ခု ဧ တ ဒဂ် ရ ရှင် အနု ရုဒ္ဓါ အား အမြင် ဓာတ် နှင့် စပ် ၍ ( ဥပရိ ပဏ္ဏာ သ ဥ ပက္ကိ လေ သ သုတ် ၌ ) အန္တ ရာယ် များ ပုံ ကို အကျယ် ဟော တော် မူ ဖူး ၏ ။ ရှင် အနု ရုဒ္ဓါ သည် ဒိဗ္ဗ စက္ခု ရ လိုက် - ပျောက် လိုက် သမာဓိ မငြိမ် ဖြစ်နေ စဉ် အလောင်းတော် ဘဝ က ဖြစ်စဉ်များ ကို ဟော ပြ ၍ ... “ အတိ နိဇ္ဈာ ယိ တတ္တံ ရူပါနံ စိတ္တ ဿ ဥ ပက္ကိလေသော = ဗ ဟိဒ္ဓ အာရုံ တို့ကို တ စိ မ့် စိ မ့် အလွန်အကျွံ ကြည့် ရှု ငေးမော နေ ခြင်းသည် စိတ်ညစ် ညူး ကြောင်း ပင် တည်း ” ဟု ညွှန် ပြ ကာ အမြင် ပေါက် ၍ အဆင့် ဆင့် ညစ် ညူး မှုများ ရောက် ပုံ ကို ဟော တော် မူ ဖူး ၏ ။ သိမ်မွေ့ သော အ စု အဓိက လေးများ ( အ လ ဂဒ္ဒူ ပ မ သုတ် ၌ ) ကူး မြောက် ပြီးလျှင် ပစ် ခဲ့ရသော ဖောင် ဥပမာ ကဲ့သို့ “ ဓမ္မ ကို ပင် လျှင် ပယ် ရမည် ။ အဓမ္မ ကို မူ ဆို ဖွယ် မရှိ ” သမထ ( သ မာ ပတ် ) ၌ စွဲ ငြိ မှု ၊ ဝိပဿနာ ဉာဏ် ၌ စွဲ ငြိ မှုများကို ပယ် ရန် ဟော တော် မူ သည် ။ ( လ ဋ ကိ ကော ပ မ သုတ် ၌ ) နေဝ သညာ ဈာန် ထိ စွဲ ငြိ မှု နှင့် ( မဟာ တဏှာ သင်္ခ ယ သုတ် ၌ ) ဝိပဿနာဉာဏ် ၌ အနု စား အထိ တွယ်တာ နေ မှုများကို ပယ် ရန် ဟော တော်မူ၏ ။ ထို ငြိ တွယ် မှုများ အားလုံးသည် နိ ကန္တိ ချုပ်ကိုင် ထားသော “ ဓမ္မ ဝိ တက် ခေါ် ဝိ ပဿ နု ပတ္တိ လေ သ များ သာ တည်း ။ ( အံ ၊ ၃၊ ပံ သု ဓော ဝ က သုတ် အ ဖွ င့် ။ ) ထို့ကြောင့် “ အာရုံ နိမိတ် အားလုံးကို နှလုံး မ သွင်း မူ ၍ “ အ နိ မိတ္တ စေ တော သမာဓိ ” ဖြစ်အောင် နေ ရမည် ” ဟု ( မဟာ ဝဂ္ဂ သံယုတ် - အ နိ မိတ္တ ပ ဥ သုတ် ၌ ) ဟော တော် သစ် မူ ခုတ် ပြန်သည် ယောက်ျား ။ သည် သစ်ပင် ကို အလွန် ထက် သော ရဲ ဒင်း ဖြင့် ခုတ် ပိုင်း ရာ ရဲ ဒင်း စာများ လွှာ ကန် တိ က နဲ ပြတ် လွ င့်၍ ပြတ် လွ င့်၍ သွားသောအခါ “ ငါ့ ရဲ ဒင်း တယ် ထက် ပါ က လား ” ဟု ခုတ် လိုက် ကြည့် လိုက် လုပ်နေ လျှင် ခရီး မ တွင် နိုင်ကြောင်း ယင်း အဋ္ဌကထာ ( သံ ၊ ဋ္ဌ ၊၃၊၁၂၉ ) ဆရာ က ဥပမာ ပေးခဲ့ လေသည် ။ အကြိမ်