## PAGE 466 သော နတ် စိမ်း ၊ အ မနုဿ ၊ ပြိတ္တာ ၊ နတ် များ နှင့် ခက်ခက်ခဲခဲ တွေ့ဆုံ ဟောကြား ၍ သိမ် သ မုတ် ရ ခြင်းဖြစ် ရာ တစ်နိုင်ငံလုံး က အံ့ သြ ရသော ပွဲ လည်း ဖြစ်၏ ။ ထို ပွဲတွင် မြင်းခြံ စွန်းလွန်းဆရာတော် ဘုရား လည်း ဆရာတော် နှင့် အတူ ကြွရောက် သာသနာပြု ရ သည်ဖြစ် ရာ စွန်းလွန်း ဆရာတော်၏ သီလ , သမာဓိ , ပညာ စွမ်း လည်း ဆရာတော် ကဲ့သို့ပင် အံ့မခန်း ကြည်ညိုဖွယ် အတိ ဖြစ်ပါ ပေသည် ။ ရဟန္တာ အရှင်မြတ် ကြီး နှစ်ပါး ၏ တရား အစွမ်း နှင့် အ မနုဿ တို့၏ ကြောက် ခ မန်း ဘေး ရန် မှာ မော်ကွန်း ထိုး လောက် ပါ ပေ ၏ ။ ထို အကြောင်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး အကျဉ်း ချုံး ၍ သာ ပြ ပါ အံ့ ။ ကြောက်စရာ နေ မိန္ဓ ရ နေ မိန္ဓ ရ တောင် သည် သထုံမြို့ မြောက်ဘက် ခြောက် ဖာ လုံ ခန့် ဝေး ၍ ရှေး သထုံမြို့ ရိုး ကျုံး ဟောင်း ၏ အရှေ့မြောက် နှင့် ထိ စပ် လျက်ရှိသော တောင် ဖြစ်၏ ။ အရှေ့မြောက် တောင်တန်း ကြီး နှင့် တစ်ဖက် မျက်နှာ ၌ သာ ထိ စပ် လျက် စေ တီ ကဲ့သို့ မြင့်တက် နေသော တောင် ဖြစ် သည့် အပြင် ကျောင်း ငယ် ကလေးများ ပင် ဆောက် လောက်အောင် ပစ္စ ယံ ကဲ့သို့ အဆင့် ဆင့် မြေ ကွက်လပ် များ ရှိ၏ ။ ကောင် ထိပ် တွင် ပေ တစ်ရာ ခန့် ညီ ညာ သော ' မြေ ပြင် ရှိသည် ။ အ မြင့် ပေ နှစ် ရာကျော် ခန့် ရှိမည် ထင် ရ၏ ။ အုတ်ဂူ နတ် ကွန်း များလည်း ရှိသည် ။ ‘ တော ကြမ်း သည် ’ ဟု ဆို ကာ ထို နေရာသို့ မည်သူမျှ မ ကပ် ရဲ ကြ ။ သထုံမြို့ ပင်စင် ရိက္ခာ တော် ရ မင်းကြီး ဦး ဘိုး စ ၊ အရေး ပိုင် ဦး ကျော် ဒွန်း စ သော မြို့ လူကြီးများ က ပဋိ ပတ္တိ သာသနာပြု ဌာန ကြီး အဖြစ် ပြုလုပ်ရန် တောင်ခြေ ၌ အဆောက်အအုံများ ဆောက် ကြ၏ ။ အ ကျင့် သီလ , သမာဓိ , ပညာ နှင့် ပြည့် စုံ သည်ဟု ယူဆရသော ဆရာတော်ကြီး တစ်ပါး အား ရဟန်း ၊ သီလရှင် ၊ လူ သူ တော် အခြံအရံများ နှင့် တကွ ပ င့် ဆောင် ၍ သီတင်း သုံး စေ ကြသည် ။ တောင် ထိပ် ၌ သိမ် သ မုတ် ရန် ဆက်၍ စီစဉ် ကြ သောအခါ သိမ် အတွက် ကျောက်တိုင် သစ် ဝါး များကို တောင်ပေါ် သို့ တင် ကြ ရာ နံနက် မိုး လင်း လျှင် ထို ကျောက်တိုင် သစ် ဝါး များအားလုံး အလိုလို တောင် အောက် ပြန်ရောက် နေ သ ဖြင့် အံ့အား သင့် ကုန် ကြ၏ ။ ဆရာတော်ကြီး က “ ဒါ အ နှော င့် အယှက် ပေး ရုံ ပါ ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး ” ဟု ဆို ကာ နောက်တစ်ရက် ထို ပစ္စည်းများကို ထပ်၍ တင် စေ ၏ ။ လူ များကို ပါ တောင် ပေါ်၌ ညအိပ် အ စောင့် ထားသည် ။ နံနက် မိုး လင်း လျှင် သစ် ဝါး များ သာမက လူများ ပါ တောင် အောက်သို့ ရောက်နေ သ ဖြင့် ကျောင်း နေ သံဃာ ပရိသတ် အချို့ ပင် တိမ်းရှောင် သွား ကြ၏ ။ မြို့နေ လူ များလည်း မ သွား ရဲ ကြ ။ ဆရာတော်ကြီး လည်း ရုတ်တရက် ပျံလွန်တော်မူ သွား ရသည် ။ တစ်နေ့တွင် ဦး ဘိုး စ နှင့် ဦး ကျော် ဒွန်း တို့ ထို တောင် သို့ သွား၍ ကြည့် ရှု ကြ ရာ “ ကျုပ် ဒီ တောင်မှာ နယ် ဖြစ် နေရတယ် ။ မကြာမီ ခြောက်လ လောက် ရှိရင်တော့ ကျွတ် လွတ် ရမှာပါ ” နဝမ အကြိမ် ## PAGE 467 ဟု လူ မမြင်ရ ဘဲ အသံ တစ်ခု ကြား ရ၏ ။ ပျံလွန် သော ဆရာတော်ကြီး အသံ ဖြစ်နေ သ တတ် ။ ဦး ဘိုး စ တို့လည်း အံ့ သြ လျက် ပြန်လာခဲ့ ကြ ရ၏ ။ ကြိုတင် သိမြင် သော ရဟန္တာ အရှင်မြတ် နှစ်ပါး များသည် သာသနာ စိတ်မကောင်း စိတ် ပြင်း ဖြစ်နေကြ ပြ လှသော ခိုက် ဦး ဘိုး ရသေ့ကြီး စ ၊ ဦး ကျော် ဦး ဒွန်း ခန္တီ စ သထုံ သော မြို့ ရောက်လာ မျက်နှာဖုံး သ ဖြင့် လူကြီး ထို နေ မိန္ဓ ရ တောင် သိမ် သ မုတ် ရေး ကိစ္စကို အပ်နှင်း ကြသည် ။ “ ကျုပ်က ရသေ့ ဆိုတော့ အဆောက်အအုံ လောက်ပဲ တာဝန်ယူ နိုင်မယ် ။ ညောင် လွန် ဆရာတော် နေ ဖက် ပါ ။ ဟာ သူ့ကို ပရိယတ် ပ င့် လျှင် ၊ ပဋိ အောင်မြင် ပတ် ပြည့် ပါ စုံတဲ့ လိမ့် မယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ” ဟု အကြံပေး ဖြစ်တယ် ။ သ အတွင်း ဖြင့် ဦး သိ သံ ဒိုင် အတူ နှင့် - ဦး သံ စုံ တို့ ညောင် လွ န့် တော ရ သို့ လာ ပ င့် ကြ၏ ။ ညောင် လွန် ့ သို့ ရောက်ကြ လျှင် ဆရာတော်၏ လက် ရုံး တ ပ ည့် ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်သူ ဘုန်းကြီး ဦး ဥတ္တ မ က အကျိုးအကြောင်း စဉ်း စား ကာ ဆရာတော် နှင့် တွေ့ ခွင့် မပေးသေး ဘဲ အစစအရာရာ ပို၍ ကောင်းမွန်စေရန် အတွက် အ မိန် ့ တော် ပြန် စာတမ်း တစ်ခုကို ပေးလျက် အ မိန့် တော် ပြန် စေခိုင်း ပြီးလျှင် တောင် စောင့် နတ် များ၏ သဘောတူ မတူ ကို ဦး စွာ အ စမ်း ခိုင်း လိုက် သထုံမြို့ ၏ ။ လူကြီးများ စမ်းသပ် ကြည့် ကြ ရာ ကျေနပ် သည် ကို တွေ့ ရ ကာ မှ ဆရာတော် ကို လာ၍ ပ င့် ကြ၏ ။ ဆရာတော် ကလည်း ချက်ချင်း လက်မခံ သေး ဘဲ တစ်ည ခန့် ဆိုင်းငံ့ စေ ၍ မြို့ စောင့် နတ် ၊ တောင် စောင့် နတ် များ ၊ အစိမ်း သ ရဲ များ အခြေအနေကို ကြည့် ရှု ဆင်ခြင် တော်မူ၏ ။ အပ္ပ နာ မေတ္တာ ပွား ပို တော်မူ၏ ။ အ စောင့် နတ် များ မျှော် လင့် ကြည်ညို ကြောင်း သိ ပြီးမှ လက်ခံ ကြွရောက် တော် မူ သည် ။ ဆရာတော်၏ တိုက် တွင်း တိုက် ပ မှ ၁၁- ပါး နှင့် မိတ္ထီလာမြို့ ရေလယ် ကျောင်း ဆရာတော် အပါအဝင် နှင့် မိတ္ထီလာ စွန်းလွန်းဆရာတော် မှ ငါးပါး ၊ တောင်ငူမှ ( ထို စဉ် တစ်ပါး က ရေလယ် ပေါင်း ၁၇- ကျောင်း၌ ပါး ကြွ သီတင်းသုံး တော် မူ ကြသည် သည် ။ ) ။ ထို သိမ် သ မုတ် ပွဲတွင် “ ❝ စွန်းလွန်းဆရာတော် ပါဝင်ဆောင်ရွက် မှ ပိုမို၍ လွယ်ကူ ချော မော မည့် . အခြေအနေများ လည်း ရှိ တန်ရာ ၏ ” ဟု ယူဆရ သည် ။ စွန်းလွန်းဆရာတော် သည် သထုံ သို့ မ ကြွ မီ နေ မိန္ဓ ရ တောင် အခြေအနေကို ဇာတ်ကြောင်း ပြန်၍ အာရုံ ယူ ကြည့် ရှု တော် မူ နေစဉ် အနီး အ ပါး ရှိ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ဦး စံ တင် က - “ အရှင်ဘုရား ၊ ရှေးက အကြောင်းတွေ ပြန် ကြည့် နေ သလား ၊ ကြွ သာ ကြွ ပါ ၊ အရှင်ဘုရား ပြုလုပ် ထားခဲ့ တာတွေ ပါ ။ တ နင်္ဂ နွေ ထော င့်မှာ မြေ က မူ လေး ရှိ လိမ့် မယ် ။ အဲဒီနေရာက ပရိ ကံ တယ် ပါ ။ အောင်မြင် ပါ လိမ့် မယ် ဘုရား ” ဟု ဝင်၍ လျှောက်ထား ဖူး ၏ ။ ထို စကား များ ကား အလွန် အဓိပ္ပာယ် သွား လှ ပေသည် ။ ထို့ကြောင့် ဘဝ ဟောင်း နဝမ အကြိမ် ## PAGE 468 သံ ယော ဇဉ် သည် ထို ကိစ္စ ၌ စွန်း ပွန်း တော် မ ပါ လျှင် မ ပြီး နိုင်သော အချက် တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေ ရာ ၏ ။ အရူး က ပြောသော အ ကောင်း ၁၂၈၄- ခုနှစ် တပေါင်းလဆန်း တွင် ဆရာတော် နှင့် တကွ အဖွဲ့ဝင် ၁၇- ပါး သည် သီး သန့် မီးရထား တစ် တွဲ ဖြင့် ညောင် လွန် ့ ဘူတာ မှ ကြွ တော် မူ ကြသည် ။ ရေတာရှည် ကပ် ဘူတာ လိုက်ပါ ၌ ခေတ္တ လာ ရပ် ၏ ၍ ။ ရထား လက်တစ်ဖက် ထွက် ကာ နီး ၌ တွင် တောင် ထို တွဲ ဝှေး ပေါ်သို့ နှင့် ကြိုး ထူးဆန်းသော ၊ အခြားတစ်ဖက် ဘုန်းကြီး ၌ ရူး သစ် တစ်ပါး သာ · ပန်း ခက် ကျိုး တစ်ခု နှင့် ခ လောက် တစ်ခု ကိုင်ထား လျက် ဆရာတော်များအား စိမ်းစိမ်း ကြည့် နေစဉ် ရေလယ် ဦး သု ဇာတက “ သီး သန့် တွဲ ဖြစ်သည် ” ဟု ပြော ရာ “ အို .... ပိုင်ပိုင် ” ဆိုပြီး ဇွတ် ဝင် ထိုင် .. ၏ “ ဆရာတော်ကြီး ။ ပါတယ် ၊ စကားတွေ သိပ်များ မနေနဲ့ ” ဟု ပြော ရာ .... “ ဘာ ဆရာတော် တုန်း ” ဟု ထပ် မေး ၏ ။ “ " ညောင် လွန် ဆရာတော်ကြီး ” ဟု ဖြေ ကြား ရာ .... " “ ဘာ ညောင် လဲ ၊ ဗောဓိ ညောင် လား ၊ ညောင် ချဉ် လား ၊ ညောင် ကြပ် လား ၊ အဲ လေ .... ဗောဓိ “ ညောင် ဘာကိစ္စ ပေါ့ ” ကြွ ဟု မှာ ပေါက်ကရ တုန်း ” ဟု ပြောရင်း ထပ် မေး ..... နေ ပြန် သ ဖြင့် စကား မ ဆုံး အောင် ရှိ နေ၏ ။ “ သထုံ ကို သိမ် သ မုတ် ၊ သာသနာပြု သွားမယ် လို ့ " ” ဟု ခပ် တို တို ပြောလိုက်ရာ အရူး ဘုန်းကြီး .. “ က ဪ …… .... . ရှင် မ ဟိန္ဒူ တို့ လို သီဟိုဠ် ကို သာသနာပြု သွားမယ်လို့ ကိုး ။ အဲ ... ဟုတ် ပေါင် ၊ သထုံ ကို “ .. သာသနာပြု အောင် ပ ဓာတ် သွားမယ်လို့ အောင် ပ ဓာတ် ကိုး ၊ သွားကြ ” ဟု ဆို သွားကြ ကာ .... ၊ အောင် ပါ လိမ့် မယ် အောင် ပါ လိမ့် မယ် ” ဟု အော်ဟစ် ပြောဆို လျက် လက် တွင် ပါ သော ခ လောက် နှင့် ပန်း ခက် ကျိုး ကို လှုပ် ပြသည် ။ ပါးစပ်ကလည်း “ ဒီမှာ ကြည့် .... ကြည့် ခ လောက် ခ လောက် ၊ ပန်း ခက် ပန်း ခက် ၊ အ ဆံ မ ပါဘူး ၊ အကျိုး အကျိုး ” ဟု တစ် ဗျစ် တောက် တောက် ပြောဆို ကာ ရှေ့ ဘူတာ အရောက်တွင် ဆင်း သွား လေတော့ ၏ ။ ထို အတိတ်နိမိတ် အ ရ “ အ နှော င့် အယှက် တော့ တွေ့မယ် ၊ မှု စရာ မရှိ ” ဟု အဓိပ္ပာယ် ဖော် ကြ၏ ။ အရူး က ပြောသော အ ကောင်း ဖြစ်သည် ။ လူတစ် လှ ည့် နတ် တစ် လှ ည့် တရားနာ ဆရာတော်များ သထုံမြို့ သို့ ရောက်ကြ လျှင် ခမ်းနား ကြီးကျယ် စွာ ပ င့် ဆောင် ၍ နဝမ အကြိမ်