## PAGE 484 သာ ဖြစ်ကြကုန်၏ ။ ( စောစောပိုင်းက မူ မာရ်နတ် က လက်ချက် ဦး ဦး သွား၍ လက် ပိုက် ၍ သာ ကြည့် နေ " “ ခဲ့ ဤ ကြ အကြောင်း ရ ကုန် ၏ ။ ) သည် ကံတရား အ ဘယ် တို့၏ အကျိုးအတွက် အစီအမံ ကား ၊ ဤ ဉာဏ် အကျိုး မီ သည် သလောက် ထို အကြောင်း အံ့ ဖွယ်ရှိ ကြောင့် ပေ စွာ ။ ” စ သည် ဖြင့် ( ရှေ့ သွား သူတော်ကောင်း ကြီးများ က ဘဝ နှင့် ရင်း၍ ပြ ခဲ့ကြသည် ကို သာ ) ရှုမြင် နိုင်ကြ လမ်း လွှဲ ပါ လျှင် ပေး ထို တတ်သော အကြောင်းအကျိုး ၊ ထိုးဖောက်၍ များကို တစ်မျိုး ဝင် နှောက် တစ် ဖုံ ဖြစ်အောင် လာ တတ်သော အချိန်ဆွဲ အ ပေး မွှေ ဓာတ် တတ်သော တို့၏ ၊ သင်္ဘော ကို ပေါ လော ကြီး သိမြင် ကြ လေရာ ၏ ။ သို့မှသာ “ လာမည့် ဘေး အဝေးက မြင် ’ နိုင်ကြ ပေ မည် ။ မလှုပ် ချောက် နိုင် ကိုယ်ပိုင် အသိ ပွား များ ဘုန်းကြီး တော် မူ ရာ သတိပဋ္ဌာန် ဦး နာ ရ ဒ သည် တရား အပ္ပမာဒ သည် အလွန် တရား အကျိုးများ ကို သက် စွ န့် ကြောင်း ကြိုးစား ရိပ် စား မ မိ နား ကာ မ “ ရပ် ပါဠိတော် ရှု မှတ် မှာလဲ စမ်း ကြည့် ပွ င့် ပွ မ င့် ယ့် လင်းလင်း သူ တောင် ၊ အဋ္ဌကထာ မရှိခဲ့ ကြ ပါလား ဋီကာ ” ဟု တွေမှာ သာသနာအတွက် လဲ ရှင်းရှင်း ကြီး အားမလိုအားမရ ရှိနေပါ လျက် လက်တွေ့ ဖြစ်နေ မိ ၏ ။ ထိုအချိန်မှစ၍ သတိပဋ္ဌာန် ဟူသည် ဇွတ် သွားလာ နှစ် ကြိုးစား လှုပ်ရှား တော် သမျှ မူ သည် ရုပ် ။ တရား ၏ အမူအရာ အားလုံး နှင့် . စိတ် ( နေရသော နာမ် တရား အလုပ် ) ၏ ပင် တွေး ဖြစ်သည် ကြံ စဉ်း ။ ရှင်းလင်း စား လှုပ်ရှားမှု လွယ်ကူ အားလုံးကို လှ ပေ ၏ ။ - ပထမ မလွတ်တမ်း သွား မှု ကြည့် လာ မှ လှုပ်ရှား ၍ သိသိ မှ ( ရုပ် ပိုင်း ) ကို စောင့် ကြည့် သိမှတ် ရ၏ ။ နောက် ကြံစည် စိတ်ကူး မှု ( နာမ် ပိုင်း ) ကို စောင့် ကြည့် သိမှတ် ရသည် ။ သွား ချင် သော စိတ် က ဦး စွာ ဖြစ်၍ သွားခြင်း ကိရိယာ ( ရုပ် ) ဖြစ် ရ ပုံ ခေါင်း ပြု၍ ပြု၍ လာသော စိတ် ဦး ကလေးများကို ပါ မှတ် သိ ကာ တစ်ရက် ထက် တစ်ရက် မှတ် သိ စိတ်များ ထိုအခါ “ စိပ် တ ၍ င့် စိပ် တယ် ၍ မှတ်စရာများ ချမ်းသာ မြဲ များ သော ၍ ငါ များ ” အ ၍ လာ ထင်သည် တော့သည် အမြင် ။ နှင့် ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွား တော့ ၏ ။ ဝတ်စား တန်ဆာ ၊ ဣ ရိ ယာ ပထ ၊ သန္တ တိ ဃ န ပညတ် အ ဖုံး များ လုံးလုံး ကွာ ကျသွား ဥပမာ ကုန် အား ၏ ဖြင့် ။ အလွန် ပိ ရိ လှသော လူတစ်ယောက် အား လူဆိုး လူကောင်း ခွဲခြား သိ ရန် အားလုံး အမြဲတမ်း တွေ့မြင် နောက် လာမည် ယောင် ခံ ၍ ဖြစ်၏ စုံ ထောက် ။ ထိုအခါ ကြည့် ရှု အ နေ မှ ပြော သာ အ ထိုသူ ထင် နှင့် လုပ်သမျှ မျက်မြင် ၊ ဆက်သွယ် လက်တွေ့ သမျှ တို့ ကွာခြား ကာ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက် ၊ စီရင်ချက် ပေး စွမ်း နိုင်တော့ သည် သာ ။ ပရိသတ် “ နှင့် အသံ နီးကပ် သည် သမာဓိ နေသော ၏ မူလ ရန် သူ ကျောင်း ” ဖြစ် သည့် ကလေး အတိုင်း ၌ ညည်း ဘုန်းကြီး ငွေ့ ကာ သ ဦး မုံး နာ ချပ် ရ ဒ ချောင် သည် ဌာနသို့ လူ သူ ရွေး ပြောင်း သီတင်းသုံး ၏ ။ သုံးနှစ် မျှ အကြာ သက်တော် ၄၀- အရွယ် ၌ ဖုံးကွယ် နေသော နဝမ အကြိမ် ## PAGE 485 အရာကို ဦး စွာ သော ဖွ င့် ဘဝ၏ လှစ် ပြ သကဲ့သို့ အနှစ်သာရကို လည်းကောင်း ရရှိ ၊ သိမြင် အမှောင် တော်မူ၏ တိုက်ခန်း ။ မြေ ၌ ဆီမီး ၌ အ ထွန်း ခိုင် သကဲ့သို့ အ ခန့် စိုက် လည်းကောင်း ထားသော တု ယိမ်းယိုင် ရိုဏ် တိုင် ( တံခါး တိုင် ) သည် အရပ် လေး မျက်နှာ မှ လာသော လေ တို့ ကြောင့် ချောက် ချား လူ နတ် ဗြဟ္မာ ခြင်း တို့၏ မရှိ အသွင်မတူ ပကတိ တည်ငြိမ် အယူဝါဒ သကဲ့သို့ လေ ရုပ်နာမ် ကြမ်း ကြောင့် ဓမ္မ မျှ ဘဝ ရွှေ့ပြောင်း အဓိပ္ပာယ်ကို ယိမ်းယိုင် အ ဘယ် ခြင်း မရှိအောင် သိမြင် တော် မူ လေ၏ ။ ဘူ တံ ဘူ တတော ပဿ တိ = အ ရှိ ကို အရှိအတိုင်း မြင် တော် မူ ပြီ ။ အာ ပေါက် အောင် ဟော သော်လည်း မော ရုံ မျှသာ ကျင့် စဉ် ဂူ ကို ကလေး မိမိကိုယ်တိုင် ချောင် အ ကျင့် လယ်တော ကြံ ၍ “ သန္ဒိဋ္ဌိ ရ ဘုန်းကြီး က ၊ အ ဦး ကာ နာ လိ ရ ဒ က ဂုဏ် သည် ” ကို သတိပဋ္ဌာန် ( အဓိ ဂမ သဒ္ဓါ အပ္ပမာဒ ဖြင့် ) ကာလ လေးမြတ် အတွင်း၌ ယုံကြည် ပင် လာ ထူးဆန်းသော သောအခါ “ ဧဟိ ဘုန်းကြီး ပ ဿိ ဟု က ” ထင် ဂုဏ် နေသူများ ကို ထုတ်ဖော် ရှိခဲ့ ၏ လျက် ။ တစ် ရှိ၏ စ , ။ တစ် သုံးနှစ် စ စုံစမ်း တာ စမ်းသပ် နာယူ ကြည့် ကြ ရာ ဘုန်းကြီး ဦး နာ ရ ဒ တရား မှာ မယုံနိုင်အောင် အ ဆန်း ဖြစ်နေ ခဲ့ ကြ၏ ။ အိပ် ( “ လျောင်း သွား ) - တယ် သွားတယ် မှတ် မှတ် ။ ” ၊ ရပ် ’ ရပ် တယ် မှတ် ၊ ထိုင် - ထိုင် တယ် မှတ် ၊ အိပ် ( လျောင်း ) - သုံးနှစ် ကာလ လွန် သောအခါ စုံစမ်း သူများကို သာမက မိမိ က ဗစ် တရားဟော ရန် အ ခွင့် ရှာ လျက် ရှိ၏ ။ တွေ့သမျှ ထို တရား ကို ပင် ဟောသည် ။ နာ သူ တိုင်း လန် သွား ကြ၏ ။ တရား “ ဆိုတာ မင်းတို့ ဒါပဲ အ မေ ။ ရွတ် မိဘ ရတဲ့ ဘိုးဘွား စာ မဟုတ်ဘူး တွေ ဘုရား ၊ အလုပ် ဝတ် တက် လုပ်ရတဲ့ ရွတ် ဖတ်နေ စာ ၊ ခုနစ်ရက် ခဲ့ကြတဲ့ သတိပဋ္ဌာန် လုပ် ကြည့် ၊ ၀ နိဗ္ဗာန် ကျင့် ကြ ရ နိုင်တယ်လို့ ၊ မယုံ မ ရှိကြ ဘုရား နဲ့ ” ဟု က ထပ် ရဲ ရဲ ကြီး ဆင့် အာမခံချက် အာမခံ ချက်များ ပေး တော် ပေးသော်လည်း မူ တဲ့ တရား ကွ - ယ့် တရားနာ ။ ကြိုးစား သူ နာ များမှာ ကြ ၊ မ ကြားဖူး “ သွားရင် သော တရား သွား မှန်း အ ဆန်း လူတိုင်း ဖြစ် နေ၍ သိတာပေါ့ ရယ် ၊ သူ ခွေးတွေ ရယ် ကြ ဝက်တွေ ၊ လှောင် လဲ သူ သိ လှောင် တာပဲ ” ကြ၏ စ သည် ။ ဖြင့် လည်းကောင်း “ သမထ ၊ ပါ ကွာ ၊ ပညတ် ပါ ကွာ ” စ သည် ဖြင့် လည်းကောင်း ခုခံ ရှုတ်ချ ခြင်းကို ပင် ခံခဲ့ ရ၏ ။ သို့သော် ဦး နာ ရ ဒ ကား လက်မ လျှေင် ချပ် မူ ခဲ့ ၏ ။ “ သို့သော် သူတို့ မိုက် “ တာ အာ မိုက် ပေါက် ကြ အောင် ပ စေ ၊ နား ဟော ရည် ဝ သော်လည်း ပြီးရော ဟော မော ရမှာပဲ ရုံ မျှသာ ” ဟု ရှိ၍ ဇွဲ အား ` ` တစ်နှစ် တင်း တော် သာ ကြာ သွားသော်လည်း တစ် ဦး တစ်လေ မျှ တရား ရှု မှတ် မည့် သူ ပေါ် မ လာ ချေ ၊ တရား ဘုန်းကြီး ကို မည်သူမျှ ဦး နာယူ နာ ရ ဒ ကျင့် သည် ကြံ “ မည့် ပုဂ္ဂိုလ် သူ မ ခင် ပေါ်ပေါက် မှ တရား မင် သ ဖြင့် သည် မိမိ ” ဟု ဆွေမျိုး ယူဆ များရှိရာ ၍ လော ဇာတိ မသိ ရွာသို့ ၊ မိမိ နဝမ အကြိမ် .. ## PAGE 486 တရား ဖြင့် ကျေးဇူးဆပ် ရန် ကြွ တော်မူ၏ ။ “ အစား ကောင်း စား ရ သောအခါ ခင်မင် သူ ကို သတိရ ဇာတိ ရွာသို့ ” သကဲ့သို့ ရောက်လျှင် လည်း ဖြစ်ပေ ကန်ကြီး လိမ့် ကုန်း မည် ရွာ ။ ဉာ ၏ တတ္ထ အရှေ့ဘက် စ ရိ ယာ ကျောက် လည်း ဖြ ပြုတ် ည့် ရာ ကုန်း ရောက် တောတွင်း ပေသည် ၌ ။ ကမ္မဋ္ဌာန်း မန် ကျည်း ကျောင်း စု တစ် တောရကျောင်း ဆောင် ဆောက် ဘုန်းကြီး ၍ သီတင်းသုံး ဦး လက္ခဏ သည် ကလည်း ။ ဆင်ဖြူတော် တစ်စီး ဝင်၍ လာ ဝပ် ဦး သည် နာ ' ရ ဟု ဒ လည်း ကြိုတင် ရောက်သော အိပ်မက် မြင် နေ့မှစ၍ မက် တစ်ယောက် ကြောင်း ရင်းနှီး လာ သူများအား တစ်ယောက် ပြောကြား ၊ ဆယ် ထား ယောက် နှင့် ၏ လာ ။ ဆယ် “ သွား - ယောက် သွားတယ် မလွတ်တမ်း ၊ စား - စား တရား တယ် ချီးမြှ ၊ ဝါး င့် - တော်မူ၏ ဝါး တယ် ။ ၊ မင်းကွန်း မျို - မျို ထက်ပင် တယ် ၊ ဆို့ အခြေ - ဆို့ မ တယ် လှ ဖြစ်ကာ ၊ တို့ - တို့ တယ် ၊ ဆိတ် - ဆိတ် တယ် ” ဟု ပင် ပြောင် လှောင် လာ ကြ ကုန် ၏ ။ “ သူငယ်ချင်း မင်း ဖြစ် ” ဟူ သကဲ့သို့ ရင်းနှီး သူများ အ ကြား ဖြစ်၍ ပို၍ ပင် မညှာမတာ ဝေဖန် လာ ကြ၏ ။ ဦး နာ ရ ဒ ကား စိတ် မပျက် ။ ဆက်၍ ဟော မြဲ ဟော ၏ ၊ ကြာ လျှင် ကျောင်းသို့ ပင် လူ ဝင် လူ ထွက် နည်း လာ တော့သည် ရပ်ရွာ ။ ထဲတွင် နား မ ဆံ့ အောင် ကြားနေ ခဲ့ရသော အလုပ် အ ကျွေး လူ ယုံ တစ်ယောက်က “ ကြာ လျှင် “ " အရှင်ဘုရား ခက် ရ ချေ ရဲ့ ကို ’ ဟု ပြောနေကြတယ် ထင် ၍ လော မသိ ၊ ဒီ တစ်နေ့တွင် ဘုန်းကြီး ဟာ ဦး အ နာ ဆန်း ရ ဒ အား ထွင် - ပြီး သူများ မ ပေး ဟော လား တဲ့ ပေး တရား ရဲ့ ၊ ဟော သူများ လား မ ကျင့် ဟော ရဲ့ တဲ့ ၊ တရား သူများ ကျင့် မ ပြ တဲ့ လား တရား ကျင့် ပြ ရဲ့ လား တဲ့ ” ပြ ဟု ရဲ့ ၊ သူများ လျှောက် မပေးတဲ့ ရာ ဦး နာ တရား ရ ဒ မှာ ပြုံး ၍ ပင် နားထောင် ကာ အောက်ပါအတိုင်း အ မိန့် ရှိ ပြန်သည် ။ သူများ • 66 “ မပေးသေး သူများ မ တဲ့ ဟော တရား သေးတဲ့ ပေးမှ တရား သူများ ကို ဟော မရသေး မှ ၊ သူများ တာ ကို မ ရမယ် နာ ဖူး ။ သေးတဲ့ သူများ တရားနာ မ ကျင့် ရတာပေါ့ သေးတာ ကို ။ ကျင့် မိန့် ဆို မှ သူများ တော် မူ ရသော်လည်း မမြင် သေးတဲ့ တစ် တရားထူး ဝါ ဆိုပြီး ထင်ကြေး ကို သိ မြင်ပြီး မ ပေါက် အကျိုး ဘဲ မင်းကွန်း ထူး ခံစား ရမှာပေါ့ သို့ နောက်ကြောင်း ကွ ယ့် ” ဟု လှ ည့် ပြန် ဦး နာ တော် ရ ဒ မူ ခဲ့ ၏ ရ၏ ဆွေ ။ တော် မျိုး တော် ချွတ် ခန်း ကား သူတို့ ယုံ အောင် ရေ - မီး အစုံ အစုံ လည်း မ ပြ နိုင် ။ သူတို့ မြင် သည် မှာလည်း ဦး သာ ဗျော သာလျှင် ဖြစ်ရာ နာယူ ကျင့် သုံး လိုသူများ မ ရှိသည် မှာ မ ဆန်း လှ ပါ ချေ ။ သတ္တဝါ တို့ ကံ ကား ကြံ ဖန် ၍ လွဲ တတ် ပေသည် ။ တစ် ယူ သန် လုပ်မှ တော် ကာ ကျ ဘုန်းကြီး ဦး နာ ရ ဒ သည် နှစ်နှစ်အတွင်း ကျင့် ကြံ လိုသူများ မတွေ့ရ သည့် အပြင် နာ ပြင်း ကြား ပြ ထက် လိုသူများ သန် စွာ ပင် အ နည်းပါး ခွင့် သာ တိုင်း လှ ဟောပြော သော်လည်း လျက် ဇွဲလုံ့လ ပင် ရှိ၏ ချ ။ တစ်နေ့ တော် မ မူ ။ မဖြစ်မနေ သော် မင်းကွန်း စိတ်ဆန္ဒ ဘက် ၌