## PAGE 493 ဆရာတော် သာ မ ပေါ်ပေါက် ခဲ့ လျှင် သထုံမြို့ ၌လည်း ဆရာတော်၏ “ အမှတ် တရား ” မှာ တော်တော် နှင့် အ သား မ ကျ ဘဲ ရှိ၏ ။ ငါးစိမ်းသည် များမှ အ စ ငါး သတ် ရာ၌ ပင် “ ကိုင် တယ် ၊ ထု တယ် ၊ သတ်တယ် ' စ သည် ဖြင့် ပြက် ရယ် ပြောင် လှောင် ၍ မ ဆုံး ရှိခဲ့ ၏ ။ “ သွားတာ လာတာ သိ နေရင် သောတာပန် ဖြစ် သ တဲ့ ၊ ကွေး တာ ဆန် ့ တာ တရား တဲ့ ၊ သောတာပန် သာ ဆိုတယ် ရုပ် အဋ္ဌ ဝီ သ ကို တောင် မ ရေတွက် တတ်ဘူး ” စ သည် ဖြင့် အမျိုးမျိုး အပြစ်တင် ကာ ဘဝင်မကျ ခဲ့ ကြ ပေ ။ အချို့ ဘုန်းတော်ကြီးများ က မူ တရားဟော ရာတွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှုတ်ချ ဟောပြော ခဲ့ ကြ၏ ။ စင်စစ် သာသနာတော် တွင် ရာစုနှစ် အတော်ကြာ အောင် အ ဆက် ပြတ် ခဲ့သော အလုပ် စခန်း ဖြစ်၍ ပြက် ရယ် ပြောင် လှောင် ကြ ၊ ရှုတ်ချ ကြ ၊ ကဲ့ရဲ့ ကြ သည်မှာ အပြစ် မ ဆို သာ တော့ ချေ “ ။ ဂစ္ဆန္တော ဝါ ဂစ္ဆာ မီ တိ ပဇာနာတိ = သွား လျှင်လည်း သွားသည် ဟု သိ ရ၏ ။ ” ဟု တိုက်ရိုက် သတိပဋ္ဌာန် ရှင်းရှင်း ၏ အ တို ကြီး ချုပ် ဟော အဓိပ္ပာယ် ထားသော်လည်း မှာ “ ခန္ဓာကိုယ် သဘော လှုပ်ရှား မ ပေါက် သမျှ နှင့် နိုင်အောင် စိတ်ကူး သမျှ ရှိခဲ့ ကြ သိအောင် ရသည် ။ လုပ် ရသော တရား ” ဖြစ်၍ အလွန် ရိုး တာ လှ ၏ ။ ရိုး တာ သော စကားကို ထပ်၍ ရှင်း ရ ၊ ပွ င့် ရ သည် မှာလည်း အခက် ဆုံး ဖြစ်သည် ။ ထို့ကြောင့် တရား အရိုး ကြီးကို အ ဆန်း ပြန် လုပ်၍ ထုတ်ဖော် ရ သောအခါ အ စဉ် အ အသိ ဖြင့် ပြက် ရယ် ပြောင် လှောင် ကြ သည်မှာ ဓမ္မတာ ပင် ဖြစ်သည် ၊ အပြစ် ဆို ဖွယ်ရာ မ ရှိး ၊ ထို မသိ သူတို့ ကြား ၌ တရား ရိုး ကြီးကို ထုတ်ဖော် ရ သူ သာလျှင် . မည်မျှ သည်း ခံရ၍ မည်မျှ ဇွဲ ကောင်း ရမည် ကို ကိုယ်ချင်းစာ နာ သင့် ကုန် ၏ ။ သာမည သည်းခံခြင်း ၊ သာမည ဇွဲလုံ့လ ဖြင့် ဤ အခြေအနေသို့ ရောက်လာ နိုင်မည် မဟုတ်ချေ ။ ကိုယ် သိ လျှင် ကိုယ့် ဘာသာ ချမ်းသာစွာ နှလုံးသွင်း နေ လို သူတို့ သာ များ ကုန် ရာ ၏ ။ ဆရာတော် ကဲ့သို့ သာသနာအတွက် , မိုက် မဲ သော သတ္တဝါတို့အတွက် အခက်အခဲ မျိုးစုံ ကျော်လွှား ကာ ဆောင်ရွက် နိုင် မည့် သူ ကား အလွန် ရှား ပေ ရာ ၏ ။ ဆရာတော် ကဲ့သို့ မဖြစ်မနေ အ ကျွတ် အ လွတ် ဇွတ် တ ရွတ် တစ် ယူ သန် ထန်ထန် တင်းတင်း ပြင်းပြင်း ပြ ပြ မဆုတ် မ နစ် သော လုံ့လ ဝီရိယ နှင့် သည်းခံခြင်း ရှိသော အာဇာနည် ပုဂ္ဂိုလ် ထူး မျိုး သာ မ ပေါ်ပေါက် ခဲ့ လျှင် သတိပဋ္ဌာန် ဒေသနာ သည် ယနေ့အထိ .. ဘုရားရှိခိုး စာ အဆင့် မှ မြင့်တက် လာ ဦး မည် မဟုတ်ချေ ။ ( သတိပဋ္ဌာန် သာသနာပြု ရာ၌ နိုင်ငံကျော် ဓမ္မကထိက ဦး ပဏ္ဍိ ထွက် ဆရာကြီး ခြင်း ကျော်သည် ဆရာတော်၏ ရဲဘက် တော်ကြီး တစ် ဦး ဖြစ်သည် ။ “ ဝိပဿနာ ဋီကာ ' စ သော ကျမ်း ပေါင်းများစွာ ကို ပြု၍ ယိုးဒယား ပြည် အထိ နယ် လှ ည့် ဟောပြော နိုင် သူ လူ အာာ နည် ကြီး ပင် တည်း ။ ) ## PAGE 494 ငါ့ ကျောင်းမှာ ဘုရားလောင်း မ ရ ဇေ တ ဝန် ကမ္မဋ္ဌာန်း ဌာန ကြီး ၌ အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ ရဟန်းရှင်လူ များ လာရောက် တရား အားထုတ် ကြ ရာ ယောဂီ များအား နေရာ ဌာန ခွဲခြား ထားရှိ သကဲ့သို့ လိုက်နာ ရ မည့် စည်းကမ်းများ လည်း သတ်မှတ်ထား ၏ ။ - ယခုအခါ ထင်ရှားသော ဆရာတော် တစ်ပါး သည် ဆရာ တော့် ထံ ၌ သတိပဌာန် ကို နည်း ခံ ကျင့် သုံး ရာ “ သင်္ခါ ရု ပေက္ခာ ဉာဏ် ‘ အဆင့် ရောက်နေပြီ ဟု ယူဆရ သောအခါ တော်တော် နှင့် တရား မ တက် ၍ အမျိုးမျိုး လှ ည့်ပြီး စစ်ဆေးရာ အဆိုပါ ဘုန်းကြီး က “ တ ပ ည့် တော် ဘုရား ဆု ပန် ထားပါတယ် ဘုရား ၊ ဒီ ဘုရား သာသနာ မှာ သာဝက ဆု မ ယူ လို ပါ ” ဟု လျှောက် သ တတ် ။ ထိုမှ နောက် ကာလတွင် “ တို့ ကျောင်းမှာ ဘုရား ဆု ပန် တဲ့ ယောဂီ ဆိုရင် လက်မခံဘူး ” ဟု ပင် နှုတ် မိန့် ချထား တော် မူ သော ဟူ၏ ။ ( သို့ရာတွင် အဆိုပါ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ကား စစ်မှန်သော ဆု ကြီး ပန် ဖြစ် ဟန် ရှိ ပေ ၏ ။ ) ဘုရား ဆု ပန် ( ဆု ကြီး ပန် ) ဝါဒ မှာ အချို့ နေရာတွင် အလွန် ခေတ်စား လျက်ရှိ ရာ ဆင်ခြင် ဘုရားလောင်း စဉ်း စား မ သင့် နေ ရ ” သော ဆိုသော ပြဿနာ စကား တစ်ရပ် သည် ဖြစ် မှန်းမသိ အလွန် ရ ဖြစ်လျက်ရှိ င့် သီး လှ သ သည် ယောင် ။ “ ငါ့ ရှိသော်လည်း ကျောင်းမှာ ဆက်၍ ဘုရား ဆု စဉ်း ပန် စား သည် ပါ ဆိုရာ၌ သော် အလွန် အလွန် လျော် သိ သော ခက် ၊ မှန်သော်လည်း နက် ရှိုင်း သော အ အ ပြော မွှေ ခက် ဓာတ် သော သဘော စကား များလည်း ဖြစ်၏ ။ ငုပ် ကွယ် နေ တတ်သည် ။ အကြိုက် ပေး၍ အချိန်ဆွဲ ခြင်း သီဟိုဠ် ခေတ် တွင် မဟာ သံဃ ရက္ခိတ ခေါ် မထေရ် ကြီး တစ်ပါး ရှိ၏ ။ ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခု၏ ဦး စီး နာယက ဖြစ်သည် ။ ပျံ တော် မူ ခါနီး အိပ်ရာ ထဲ၌ လဲ လျောင်း ရ သောအခါ “ ရဟန္တာ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြု တော့မည် ” ဟု ကောလာဟလ ဖြစ်၍ ပူဇော် ရန် လူအများ စည်းဝေး လာရောက် ကြ ရာ တ ပ “ ရဟန်း ည့် တစ်ပါး ကိစ္စ ပြီးပါပြီ က - လား ၊ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြု တော့မည် ဟု ကောလာဟလ ဖြစ်ပွား ကာ စည်းဝေး တိုင်ပင် နေ ကြပါသည် ” ဟု လျှောက် ၏ ။ “ မဖြစ်သေး ” ဟု မိန့် တော် မူ ရာ ..... “ တ ပ ည့် တော်တို့ ဂိုဏ်း မှာ ဆရာ အရှင် လို က မှ ရဟန္တာ မ ဖြစ် ဘဲ ပု ထု ဇဉ် ဘဝ နှင့် ပျံလွန် ရ မည်မှာ မ သင့် တော် ပါ ၊ လူအများ နှလုံး မ သာ ဖွယ် ရှိပါသည် ဘုရား ” ဟု လျှောက် သ ဖြင့် .... " “ ကဲ .... … .. ဒါ ဖြင့် ငါ့ ရှင် ၊ ငါ့ကို ထူ မ , ပေးခဲ့ ၊ အခန်း ပြင် ဘက် ခဏ ထွက် ချေ ပါ ” ဟု မိန့် တော် မူ ၍ တရား ကို နှလုံးသွင်း ဆင်ခြင် တော်မူ၏ ။ တ ပ ည့် ဖြစ်သူ တံခါးပိတ် ၍ ၎ ဝ မ အကြိမ် ## PAGE 495 အပြင်သို့ “ ငါ ရောက် ရဟန်း ကာ ကိစ္စ မျှ ပြီးပြီ အချိန်၌ ငါ့ ပင် ရှင် ” လက် ဟု ဖျစ် မိန့် တီး တော်မူ၏ ၍ ပြန်ခေါ် ။ လိုက်သည် ။ ရဟန္တာ ( ဖြစ်ရန် ဝိသုဒ္ဓိမဂ် သီလ အ - ဌ သမာဓိ ကထာ - ပညာ - ၁၊ အားလုံး ၄၅- လာ အ ) ဆင် ဤ သင့် မဟာ ပြည့် သံဃ စုံ လုံလောက် ရက္ခိတ မထေရ် တော် မူ ပြီး ကြီး ဖြစ်၏ ကား ။ အပ္ပမာဒ ( ဝါ ) အမှတ် အ ရာ၌ လွတ် “ ၍ ရဟန်း ဘာ ပြုသည် ကို မျှ မလုပ် မှ အသက် စ ဖူး ” ဟု ၆၀- ပင် အထိ မှတ်တမ်းတင် သတိ မပါဘဲ ရသော ပြုလုပ် မထေရ် မိ သော ကြီး အ ရာ တည်း မရှိ ။ ၊ သို့ ဖူးမြော် စင် လျက် လိုသော ရဟန္တာ စိတ် မ ( ဖြစ်ရသည် အာ သာ ) မှာ ငြိ အခြား တွယ် နေခြင်း ကြောင့် မဟုတ် ကြောင့် ဖြစ်သည် ။ အ ရိ မေတ္တေ ။ ယျ ဘုရားရှင်အား ဟု ဆို ရန် ထို ရှိသော်လည်း စိတ်ကလေး တစ်လုံး မသိ နိုင်သော ခုခံ နေ သည်မှာ အ မွှေ ဓာတ် အရိုး ၊ ခံ မဟုတ် မာရ်နတ် တန်ရာ ၏ ပရိယာယ် ချေ ။ “ ငါ့ ဟာ ကား ငါ ကျယ် ဖူး ချင်လို့ ဝန်း ” လှ ပေ ၏ ။ အ ရိ မေတ္တေ ယျ နှင့် အချိန်ဆွဲ ခံ နေရခြင်း ပင် တည်း ။ အ ရ ဟတ္တ ထို့အတူ မဂ် ဝင် မြန်မာနိုင်ငံမှ ခါနီး တွင် မ ရဟန္တာ ဝင်နိုင် ဘဲ အရှင်မြတ် ရှိနေ ရာ မိတ်ဆွေ ကြီး တစ်ပါး တစ်ပါး လည်း နှင့် အနာ ထို ဂါမ် အချိန်၌ ဖြစ် ပြီးနောက် မည်သို့ စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေကြောင်း “ တု သိ တာ နတ်ပြည် အသေးစိတ် က ဆွေးနွေး အ ရိ မေတ္တေ စိစစ် ယျ ကြည့် အလောင်းတော် ကြ၏ ။ ထို အနာ ဂါမ် နတ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး သား အနီးမှာ က .... သိမ်မွေ့ သွား သွားပြီး စွာ ဖြစ်နေ စိတ် ခဲ့သော ရောက်နေကြောင်း ကိုယ့် စိတ် ကို ” သတိရ အထပ်ထပ် လေရာ ထို စဉ်း အတိုင်း စား ခါမှ ပင် ပြောပြ ပင် ဖြစ် သောအခါ မှန်းမသိ … အောင် အ ရ ဟတ္တ “ အဲဒီ မဂ် စိတ် သို့ ကူး ဟာ မြောက် မမှန်ဘူး နိုင်ကြောင်း ၊ မ ငြိ တွယ် ဖတ်ရှု စေ နဲ ရ ့ ဖူး ဖျက် ၏ ။ ပစ် ထို စကား လိုက် ” သည် ဟု သိမ်မွေ့ သတိပေး လှသော ကာ မှ အ ကျင့် စခန်း၌ များစွာ တန်ဖိုးကြီး မြတ် လှ ပါ ပေ ၏ ။ ( ထို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ပါး ကိုလည်း ထိုသို့ အ ပြော တွေ့ ဆို၍ အကြုံ မည်သူက ဉာဏ် ရှိလျှင် ငယ် ငယ် သည် ၊ သော်လည်း ကြီးသည် အသိ ၊ ဆရာ ကြီး တ တတ်သည် ပ ည့် ဟူသော သာ ။ ) အမြင် ဖြင့် မ ရှု ရာ ။ ယခုအခါ ပွ င့် ရ မည့် ကမ္ဘာ ဘုရားအလောင်း နှင့် ဘုရား လောင်းများ တို့သည် များ စာရင်း ကုန် ချ၍ ၏ ။ ပင် မလွယ် အောင် ရှိ တော့သည် ။ အသိ ၊ အ တဲ့ ငြိ တဲ့ ဖြင့် ကြီး ဘုရား ဆို ရ သော် ဆု ပန် ဂိုဏ်း ကြသည် သမား ။ ဝိဇ္ဇာ တို့သည် ဆိုသော “ သတ္တဝါများ ( မမြင်ရသော ကို ကယ်တင်ရန် ) ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ” ဟူသော လည်း ဘုရား ဆု ပန် ကြီးများ ဟု ဆို ကြ ကုန် ၏ ။ ( လူမျိုး ၊ မဟာယာန အသွင်အပြင် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် နှင့် အမည်ခံ အားလုံးလည်း ထား မှု ကွဲပြား ဘုရားလောင်း ရုံ မျှသာ ဖြစ်၍ တွေချည်း အခြေခံ မှ သာ ပန်းတိုင် ဖြစ်ကြသည် အထိ ။ တစ်ထပ်တည်း တူညီ နေသည်ကို သတိပြုပါ ။ ) မတူ ကြ မိမိတို့ ။ ဟိန္ဒူ ဆု ဗြာဟ္မ ပန် ဏ သော အတ္တ ဘုရား ဝါဒ တန်ခိုး သည် အ ရှင် ဘယ် မဟတ္တမ ဘုရား ဗြဟ္မာ နည်း ဆိုသည်ကို ကြီး၏ အ ခြံ မူ အ ခွဲခြား ရံ ဘုရား မြင် များ ဟန် ဖြစ်နေတတ် ပေသည် ။ နဝမ အကြိမ်