## PAGE 499 လက် ဖျစ် တစ် တွက် တစ် တွက် အချိန်တိုင်း ကုဋေ တစ်သိန်း တစ်သိန်း ကြွေး ထပ်တင် ခံရ တတ်တယ် လျှပ်တစ်ပြက် ” ဟု မိန့် မျှသာ တော် မူ ဖြစ်၍ သည် ဖြစ်၍ ။ ပျောက်ဆုံး ငုပ် ကွယ် သွားပြီဟု ထင် ရသော်လည်း ကောင်းမကောင်း စိတ်ကူး အကြံအစည် များကို စိတ္တာနုပဿနာ ဖြင့် မ ရှု မှတ် နိုင် ပါ က အ စွဲ နာ လျှင် နာ စ သည် သလောက် ကို ပြ ရာ၌ တစ်ချိန်ချိန် “ နွားနို့ တစ် တွင် အကျိုး ညှစ် ခန့် သက်ရောက် ၊ တစ် ရှ တစ် တတ် ရှိုက် ခန့် ပေ ၏ ၊ ။ လက် ထို့ကြောင့် ဖျစ် တစ် လည်း တွက် မေတ္တာအကျိုး ၊ လျှပ် တစ် ပြက် နှစ် တန် ၊ မျက်စိ စိတ်ကူး တစ် မှိတ် အကြံ ခန့် မျှ ” ကို တို့ ပင် ဖြင့် လျှင် တိုင်း သေး တာ ငယ် ဟောပြော သည်ဟု မ တော် မူ အောက်မေ့ သည် ကို ရာ သတိ ။ ဝ စီ ပြု၍ ကံ ကောင်း ၊ ကာယကံ ဆိုး တို့ ကား အာရုံ ဆို ဖွယ် နှင့် မ အာ ရှိပြီ ရမ္မဏိ ။ က ပေါင်း ဆုံ ထိခိုက်မှု ( ဖ ဿ ) ကြောင့် ကောင်း - မကောင်း ခံစားမှု ( ဝေဒနာ ) ဖြစ်ပေါ်လာ ရာ ထို ခံစားမှုကို ရှု မှတ် ပစ် ရသည် ။ . မ ရှု မှတ်မိ ပါ က တဏှာ ပဋ္ဌာန်း သို့ ကူး ၍ အမြင် ဥပါဒါန် ဝီထိ စိတ် ဘဝ အ စဉ် စ အ သည် ရ ဝုဋ္ဌော ဖြင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ၏ အခြား မဲ့ ဇော လည် သို့ အ ကူး တော့ မ ခံရ ၏ ။ ။ ရူပါရုံ စသည်တို့ ဝင်လာ လျှင် ကောင်းမကောင်း စဉ်း စား၍ အရသာ ခံမှု ( ဇော ) မ ဖြစ် မီ သတိ ဖြင့် ရှု မှတ် ပစ် ရ၏ ။ ဇော အဖြစ်သို့ ရောက်လျှင် ဇော ၏ ရိုက်ခတ်မှု အရှိန် အနည်း အ များ အလိုက် ဒိဋ္ဌ ဓမ္မ စ သည် အကျိုးပေး ပေ တော့မည် ။ ပထမ ဇော အခိုက် ၌ ရာ ဂ စိတ် ဖြစ်သည်ဟု သိ လျှင် သိ သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒုတိယ ဇော က နေ၍ သတိ ဖြင့် ရှု မှတ် ဖြတ် ချ ရမည် ။ “ နိုင် နင်း လာပါ လျှင် သတိ ဖြစ်ရသည် က မှ ကြာ သေးသည် ။ ပယ် စွန် နိုင်မှု က မြန် ၏ ဟူ၍ ( သ ဠာ ယ တ န = ဒုက္ခ ဓမ္မ သုတ် ပါဠိ အဋ္ဌကထာ တို့၌ ) ဟောကြား ဖွ င့် ဆို ကုန် ၏ ။ မြင် ကာ ထိုထို မတ္တ သာ သုတ္တန် ရပ် ရမည် ပါဠိတော် ( နာ နု ဗျဉ္စ တို့၌ နဂ္ဂါ “ ဟီ ရူပါရုံ ) ” ဟု စ သည် ဟော ကို တော် မြင်လျှင် မူ သည် အသေးစိတ် မှာလည်း ဤ မ သဘော လိုက်ရ ၊ သာလျှင် မသိ သော်လည်း တည်း ။ အရေးမကြီး ဤကား စာ ။ လို ရုပ်နာမ် ပြော နေခြင်း ဘ ရား ဖြစ်၏ တို့ ဖြစ်ပေါ် ။ ယောဂီ သမျှ ကို ကား သတိ ဆို စာ ဖြင့် အဓိပ္ပာယ် အမြဲတမ်း များကို ကပ်၍ ရှု မှတ် သိမြင် နေ လျှင် ကိစ္စ ပြီးတော့ သည် ။ ပြုစု ခဲ့သော ကျမ်း များ ဆရာတော်သည် ခြောက် ဝါ အ ရ က ဖြစ် ခဲ့သော စိတ်ကူး အကြံကို လက်ခံ မိ ခဲ့ရာ မှ အလွန် အားကိုး နေကြသော ပဋိ ပတ် တ ပ ည့် များကို ပစ် ခွာ ၍ ဂန္ထ ပ လိ ဗော ဓ ( ကျမ်းစာ နှော င့် ယှက် မှု ) ကြီး ဖြစ် ရ လေ၏ ။ သက် ရွယ် တော်လည်း ၅၂- နှစ် ခန့် ရ လေပြီ ။ ၁၂၈၀- ပြည့်နှစ်တွင် ထို ကျမ်း ပုံနှိပ် ရ၏ ။ ရသေ့ကြီး ဦး ခန္တီ က ကြည်ညို ၍ မန္တလေးတောင် ခြေ စန္ဒာမုနိ ကျောက် ဘုရား ချပ် ရေ အတွင်း ၂၈- ချပ် ပဉ္စမ ရှိ၏ သံဂါယနာ ။ ယင်း ကျောက်စာ အဋ္ဌကထာ များ နိဿယ နှင့် အတူ ကိုလည်း ကျောက်စာ ကိုယ်တိုင် ထိုး ထားသည် ရေး တော် ။ “ မ အကြိမ် ## PAGE 500 မူ ရ ပြန်သည် ထို့နောက် ။ သုံး အ တွဲ ရှိ၏ မေး ။ အားလျော်စွာ ( ၁၂၉ ဝ ၊ ၁၂၉၇၊ ၊ အတွေးအမြင် ၁၂၉၈- ပ အားလျော်စွာ - ဒု - တ သုံး အောက်ပါ တွဲပြီး နှစ် ။ ) ကျမ်း များ ကိုလည်း ၁။ ရေးသား တော တော် လေးဆယ် မူ ခဲ့ ၏ ။ အ ဖွ င့် ကျမ်း ၊ ၂။ အာ ရမ္ဘာ ဝိ ဓိ ဝိ ဿဇ္ဇနာ ကျမ်း ၊ ၃။ သန္ဓေ တာ ဝိ ဓိ ဝိ ဿဇ္ဇနာ ကျမ်း ၊ ၄။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် အဋ္ဌကထာ နိဿယ သစ် ၊ ၆။ ၅။ နိဗ္ဗာန် နိဗ္ဗာန ကထာ လမ်းညွှန် ( စကားပြေ ဒေသနာ ) ၊ ၊ ၇။ နိဗ္ဗာန စာတမ်း ၊ ၈။ သတိ ပဋ္ဌာန စာတမ်း ၊ ၉။ သတိ ပစ္စ ယေ ခေါ် ဝိနိစ္ဆယ သ မူ ဟ ၊ ၁၀။ က ထိ န ဝိနိစ္ဆယ ( စကားပြေ ) ၊ ၁၁။ ကထိန် နိဿယ ( မိ လိန္ဒ ကထိန် ခန်း ) ၊ ၁၂။ ဖ လ သ မာ ပတ် , ၁၃။ မဟာသ ဠာ ယ တ နိ က သုတ် နိဿယ ၊ ၁၄။ မူလ ပရိ ယာ ယ သုတ် နိဿယ ၊ ၁၆။ · ၁၅။ ပါ ပဋိ ဒ ညာ ပါ ဒါ တ ရ က ဟ ရ ဝိနိစ္ဆယ ဏ ဝိနိစ္ဆယ ၊ ၊ ၁၇။ သိမ် ခန်း ၊ ၁၈။ ဝိပဿနာ ဉာဏ် စဉ် ကျမ်း ကြီး ၊ ၁၉။ အနု သ ယ ဆိုင်ရာ ၊ ၂၀။ အတိ ရိက် ပြု ပုံ အဆုံးအဖြတ် ၊ ၂၁ ၂၂။ ။ မိ ပေ ဋ လိန္ဒ ကော ပ ဉှာ ပ အဋ္ဌကထာ ဒေသ အဋ္ဌကထာ ၊ ၊ မိ လိန္ဒ ပ ဉှာ အဋ္ဌကထာ ကြောင့် ပြဿနာ ဖြစ် . ဟု အဋ္ဌကထာ ဆရာတော်သည် နှစ် ကျမ်း ကျမ်း ကို သာ ပေါင်းများစွာ အသိအမှတ်ပြု ပြုစု ထားသော်လည်း ပြောဆို လေ့ ရှိသည် “ တို့ ။ ရေး တာ နှစ် ကျမ်း ပဲ ” ၁၃၀၃- မိ ခုနှစ်၌ လိန္ဒ ပ ဉှာ ပြီး သည် အဋ္ဌကထာ ။ စာမျက်နှာ ကို သက်တော် ၅၀၅- မျက်နှာ ၇၀- ပြည့် ရှိ၏ ချိန် ၊ ၁၃၀၀- ၁၃၁၀- ပြည့် ခုနှစ်တွင် နှစ်၌ စ ပုံနှိပ် , ရေး ရာ ၍ “ ကထိန် ပြဿနာ ၊ ဘိက္ခုနီ ပြဿနာ ” များ အငြင်းပွား ကာ စာအုပ်ကို သိမ်းဆည်း ထား ရသော နဝမ အကြိမ် ## PAGE 501 အဖြစ်သို့ ရောက် ခဲ့ရသည် ။ မဟာစည်ဆရာတော် က မူ အကျိုး ထက် အပြစ် သာ ဖြစ်လာ ဖွယ် ရှိ သ ဖြင့် ( သာသနာတော်၌ လည်း အလွန် ကျေးဇူး များ မည်ဟု ယုံကြည် တော် မ မူ သော ကြောင့် လော မသိ ။ ) ထို စဉ် က “ ရိုက် နှိပ်ရန် သဘောမတူ ခဲ့ ' ဟု ကြားသိရ ပေသည် ။ “ " တို့ သေ မှ ရိုက် ရစ် ကြ ” ဟု ဆိုသည်ကို မ နာယူ ဘဲ သဒ္ဓါ လွန် ကာ ရိုက် နှိပ် ကြ သ ဖြင့် မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများ ကြောင့် ဆရာတော် လည်း အလုပ် ပို ခဲ့ ရ၏ ။ • ဆရာတော် ကား မိမိ အမြင်ကို မ လျှော့ ချေ ။ ကထိန် ခန်း သတ်သတ် နိဿယ ကို ပင် ရေးသား ပုံနှိပ် စေ ခဲ့ ၏ ။ ဘိက္ခုနီ ပြဿနာ နှင့် စပ် ၍ မေး လျှောက် သူများအား - “ တို့ က အ လွတ် ရေး တာ မဟုတ်ဘူး ။ “ အနု ဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခူဟိ ဘိက္ခုနိယော ဥပ သမ္ပါ ဒေ တုံ ” စူ ဠ ဝါ ပါဠိတော် နှင့် အဋ္ဌကထာ ကို အားကိုး ပြုပြီး ရေး တာ ။ အဲဒီအ ဖွ င့်မှာ လာတဲ့ အနု ပညတ် သည် ဘုရားရှင် ပညတ်တော် မူ သောအခါ မှစ၍ သာသနာ ငါး ထောင်အတွင်း မ ပျက်စီး နိုင် သ ဖြင့် “ ဧကတော သံဃာ ” ခေါ်တဲ့ ရဟန်း ယောက်ျားများ ဘိက္ခုနီ မဖြစ်အောင် ပဉ္စင်း ခံ ပေး နိုင်တယ်လို့ တို့ က ရေး တာ ။ အရေးကြီးတာက ဘုရားရှင် ခွင့် ပြု တော် မူ သော အနု ပညတ် ပျက် - မပျက် ဘဲ ။ အနု ပညတ် ပျက် လျှင် ဘိက္ခုနီ မ , လုပ် မပေးနိုင်ဘူး ။ အနု ပညတ် မပျက် လို့ လုပ်ပေး နိုင်တယ် မှတ် ရမယ် ” စ သည် ဖြင့် ပါဠိ အဋ္ဌကထာ များကို ရွတ် ကာ ရွတ် ကာ ရှင်းပြ ခဲ့ ဖူး ၏ ။ ကထိန် ပြဿနာ နှင့် စပ် ၍ မူ “ ဣမံ က ထိ န စီဝရံ သံဃ ဿ ဒေ မ ” ဟူသော အ စဉ် အ လာ ၌ “ သံဃ ဿ ” ဟူသော ရည်ညွှန်း ချက် ထည့် ၍ လှူ လျှင် ကထိန် မ မြောက် ကြောင်းကို အကျယ် ဝေဖန် စိစစ် ထား ခြင်းဖြစ်သည် ။ ( အကျယ် ကို “ ကထိန် နိဿယ ” ၌ ကြည့် ပါ ရန် ။ ) ချီးကျူး မ ကုန် သော ဉာဏ် အစွမ်း “ " ပေ ဋ ကော ပ ဒေသ အဋ္ဌကထာ ” ကျမ်း ကို ရေးသားရန် ဆန္ဒ ပြင်း ပြ ခဲ့သည် မှ အ စ ကျမ်း ပြုခြင်း အလုပ် ၌ ဆရာတော်၏ ပဋိ ပတ် ကိစ္စလည်း ငုပ် ကွယ် ခဲ့ ရ၏ ။ ပြဿနာများ ကြောင့် အ လုပ်လည်း ပို ခဲ့ရသည် ။ တ ပ ည့် များလည်း နေမှု ထိုင်မှု မငြိမ် မ ဆိမ် ရှိခဲ့ ကြ ရသည် ။ .. “ မင်းကွန်း ၌ အမြဲ နေထိုင် မည် ” ဆို၍ ၁၂၈၈- ခုနှစ်တွင် ယောဂီ များ က တိုက် ကျောင်း တစ် ဆောင် ဆောက် လှူ ကြ ရ၏ ၊ လူဆိုး များ က အ ထင် တ ကြီး ဝင်ရောက် လုယက် တိုက်ခိုက် ကြ သ ဖြင့် သထုံ သို့ ပြန် ကြွ ရ သည်း သထုံ သို့ ရောက်၍ အတန်ကြာ သောအခါ အနယ်နယ် ရှိ တ ပ ည့်များ ထံ “ ကျောင်း ပြီးပြီ ” ဟု အကြောင်းကြား ကာ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် အဋ္ဌကထာ ကို မင်းကွန်း ၌ ချ ပို့ တော် မူ ပြန်သည် ။ နိဿယ လည်း ရေး ၏ ၊ ၁၂၈၉- ခုနှစ်တွင် သထုံ သို့ ပြန် ကြွ ခဲ့သည် ။ သွား ချီ ပြန် လှ ည့် စာ ကြည့် စာ ချ တရား ပြ ကျမ်း ပြုခြင်း ဖြင့် ဆရာတော်သည် စိတ်ဆန္ဒ ပြင်း ပြ ၍ ဝီရိယ ကြီးတော် မူ တိုင်း အဆုတ် အ ဆိုင်း မရှိ က သိ က အောက် ဖြစ်သော်လည်း မဆုတ် ၊ ပြတ်ပြတ် ကြီး သာ လုပ် တော် မူ လေ့ ရှိ၏ ။ ကျမ်း များစွာ ပြုခြင်း အား ဖြင့် သာသနာတော်၌ မည်မျှ လောက် ကျေးဇူး များ ခဲ့သည် ၊ နဝမ အကြိမ်