## PAGE 505 ကျီး များကို ကိုယ်တိုင် ပက် ကြဲ ၍ ကျွေး လေ့ ရှိသည် ။ ရန်ကုန်မြို့ ကျန်းမာရေးအတွက် ဆေး ဆရာကြီး နှစ်လ ဆရာ ရှည်ကြာ ကြွယ် က ညနေတိုင်း ဆေး လှူ ရာ သ “ ကြား တို့ ဘာ ရေ ပူပူ ဆေး မှ ဘုဉ်း မ စား ပေး ဘူး လေ့ ” ရှိ၏ ဟု ။ မိန့် တော် မူ သည် ၊ ကွမ်း ကို မူ ကြိုက် လှ ၏ ။ ဆုံ ကို ကိုယ်တိုင် ထောင်း ပြီး စား သည် ။ ဝမ်း ကို ခုနစ်ရက် မှ တစ်ကြိမ် လောက်သာ သွား ရ၏ ။ ဆိတ် ချေး ကဲ့သို့ ရှိသည် ။ အမြဲ လမ်းလျှောက် ၏ ။ အနေအထိုင် နှင့် စပ် ၍ ဆရာတော်သည် အနီးကပ် ပြုစု စောင့် ရှောက် ရန် လျှောက် သည် ကို လက်ခံ လေ့ မရှိ ။ အသက် ၈၀- ကျော် သည့် တိုင်အောင် “ သူတို့ လဲ သူတို့ဟာ သူတို့ လုပ် ၊ တို့ လဲ တို့ ဟာ တို့ လုပ် ” ဟုဆိုကာ ကိုယ်တိုင် သာ လုပ် တော်မူ၏ ။ ထို့ကြောင့် လည်း တစ်ခါ က တိုက် ကျောင်း လှေကား အထက် ဆုံး အ ထစ် မှ အောက်ခြေ အထိ ခြေ ချော် ပြီး လိမ့် ကျ ရာ နာ ဟန် မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် ပြန်ထ ၍ တက် ၏ ။ တစ်ခါက လမ်းလျှောက် ရင်း အား နည်း၍ လဲ ကျသွား ရာ ကူ မ , ထူ သူများကို ဖယ်ရှား လျက် ကိုယ်တိုင် အား ယူ ထ သည် ။ ပျံ တော် မူ ခါနီး မတ်မတ် တစ် နှစ်လောက် သာ ထိုင် တွင်မှ လေ့ ရှိသည် ခါး ကို ။ ချ၍ ထိုင် ၏ ။ ဥဒ္ဓံ ကာ ယံ ပ ဏိ ဓာ ယ ” = အမြဲ တော င့်၍ ကျောင်းတွင်း ၌ သစ်ပင် ခုတ် လှဲ ခြင်း ၊ တံ မြက် လှည်း ခြင်း ၊ စည် စည်ကား ကား မွမ်းမံ ခြယ် လှယ် ခြင်း မှန်သမျှ မကြိုက် ။ အမြဲ ထိုင် လေ့ ရှိသော ကော်ဇော မှာ လက် တစ်လုံး ခန့် ထူ ၍ ကြာ လျှင် ဖုံ များ တက် နေရာ ဖုံ ခါ ပေးသည် ကို ပင် မကြိုက် ၊ ကော်ဇော အသစ် လဲ ၍ ခင်း သည် ကိုလည်း ခွင့် မပြု ။ အနီး အ ပါး ၌ ပုရွက်ဆိတ် ကြောင်း များလည်း တွေ့ ရ တတ်သည် ။ ထို ပုရွက်ဆိတ်များ နှင့် စပ် ၍ စကား ဆန်း တစ်ခု မိန့် သည် ကို ဦး စံ ဝေ က မှတ်သား ၍ သင့် ဘဝ အယ်ဒီတာ ဦး တင်မောင် အား “ ဆရာတော်ကြီးရဲ့ ရှေ့ ကြမ်းပြင် မှာ ပုရွက်ဆိတ်တွေ ပြေး နေကြတာ ပဲ ၊ ဘယ်သူမှ လှည်း ထုတ် မ ပစ် ရဘူး ။ ' အာ ဂန္တု ဧ ည့် သည် တွေ လာမယ်ဆိုလို့ ဒီကောင်တွေ ကို ပြောထား ရတယ် ။ မ ပြောရင် သူတို့ က ဧ ည့် သည် ရယ် လို ့ အလိုက် မသိဘူး ။ ဟို က ဖြတ် သည် က ဖြတ် နဲ့ ” ဟု အ မိန့် ရှိသည်ကို လဲ ကြား ခဲ့ရတယ် ” ဟု ပြောဖူး ၏ ။ လာဘ်လာဘ နှင့် စပ် ၍ ဘာ ကို မျှ ကိုယ်ပိုင် အလှူ မ ခံ ၊ မ ခံ စေ ရ ။ သံ ဃိ က ပိုင် ဘဏ္ဍာ ကျောင်း သီး သန့် ထား ၏ ။ အလွန် အ လို နည်း သည် ။ ကျောင်းတိုက် ကို ပင် ဘုန်းကြီး ပိုင် မ ထား ၊ သာသနာ့ မြေ အဖြစ် သာ သတ်မှတ်၍ ကျောင်းများကို ( ဂဟပတိ ကု ဋိ ) ဒါယကာ ပိုင် ထား ၏ ။ ကျောင်းသား ကို ရင် ( ထိန်းကျောင်း ရ သူ ) မ ထား ။ ဒုလ္လဘ ရဟန်းခံ ၊ ရှင်ပြု ကျောင်း၌ မလုပ်ရ ။ ယောဂီ များအတွက် အလွန် စည်းကမ်း ကြီးသည် ။ အပြစ်ရှိ လျှင် ချက်ချင်း ထွက် ပေး ရ၏ ။ ဝိနည်း ကို အလွန် လေးစား ၏ ။ လေးစား မှ ကြိုက် သည် ။ ဂျပန်ခေတ် တွင်မူ ဆွမ်း ရှိသည် စားပြီး ။ လေ သည် ယာဉ် နှင့် တော လာ လျှင် ထူထပ် ကြောက်ရွံ့ ရာ သို့ နောက် စိတ် ပါ ရှိ ပုံ ရဟန်း ရသည်ဟု ငယ် တစ်ပါး ထို ဦး ပဉ္စင်း နှင့် ထွက်ခွာသွား က ယူဆ ၏ ။ လေ့ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 506 ရဟန္တာ ဟုတ် - မဟုတ် စုံစမ်း ခြင်း ဆရာတော်သည် ၁၃၁၄- ခုနှစ် ( ၈၄- နှစ် ) ပျံလွန် တော် မ မူ မီ နှစ်နှစ် ခန့် က စ၍ စာရေးခြင်း ပဋိ ပတ္တိ အလုပ်ကို မပြုတော့ သာ ။ စူး အခြား စူး စိုက် ဟောပြော စိုက် လုပ် ခြင်း တော်မူ၏ ကိစ္စ များကိုလည်း ။ အာဟာရ လျှော့ ကိုလည်း နိုင် ဆွမ်း သမျှ လျှော့ ကို လျှော့ ကာ ၍ နို ့ နှင့် သစ်သီးများ ၁၃၁၅- ခုနှစ် ကို သို့ သာ ရောက်သောအခါ အား ပြု မှီ ဝဲ သည် သက် ။ ရွယ် တော်လည်း ကြီး ပြီ ဖြစ်၍ ဆရာတော်၏ တရား အခြေအနေကို သိ လို လှ သ ဖြင့် ရန်ကုန် ကမာရွတ် သာသနာ့ မာရ် အောင် ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းတိုက် အောက်ပါအတိုင်း တ ပ ည့် လျှောက်ထား ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်သူ ခဲ့ ဖူး ၏ ဦး ။ မေဓာဝီ ( ထို အမေးအဖြေ ဆရာတော် ကို က ကန္နီ ဆရာတော် ဘုန်းကြီး ဘုရားကြီးအား ဦး ပ ရ မ က မှတ်တမ်းတင် ဦး မေဓာဝီ မေး ထား၍ ။ ဈာပန ။ ဆရာတော်၏ ပွဲ၌ ပုံနှိပ် မျက်မှောက် ဝေငှ သည် ။ ) မှာ လောက ရေးရာ အဖြာဖြာ ရောက် ရာ တင် ရာ တွေ ပြောဆိုနေတာ ကို ကြား ရ တဲ့အခါ ဘယ်လို စိတ်ထား ပါသလဲ ဘုရား ။ ဆရာတော် မေး ။ သဘောကျ ဖြေ ။ ။ ခြင်း ဘယ်လိုမှ ၊ မ ကျခြင်း စိတ်မ ကော ထား ဖြစ် ဘူး ။ ပါသလား ဘုရား ။ ဖြေ ။ ။ ။ မဖြစ်ဘူး သံယုတ္တနိကာယ် ။ ၌ ဓမ္မာ ဒါ သ သုတ် ကို သင်္ဂါ ယ နာ တင် မထေရ် တို့ ထည့် သွင်း ထား ပုံ အကြောင်းပြ ဘယ်လို ဟု သိ လိုပါတယ် ဘုရား ။ ဖြေ ။ ။ မ ဆို တတ် တော့ဘူး ။ မပြောတတ် တော့ဘူး ။ ဓမ္မာ ဒါ သ သုတ် အ ရ မိမိကိုယ်ကို သောတာပန် ဖြစ်လျှင် “ ငါ သောတာပန် ဖြစ်သည် ” ဟု ပြော ခွင့် ပြုသည် မှာ လူ အရိယာ များကို သာ ခွင့် ပြု ပါသလား ၊ သို့မဟုတ် လူ , ရှင် , ရဟန်း အားလုံးကို ခွင့် ပြု ပါသလား ဘုရား ။ ဖြေ ။ ။ လူ , ရှင် , ရဟန်း အားလုံးကို ခွင့် ပြု တော် မူ တယ် ။ မေး ။ ရဟန်းအဖြစ် ဖြင့် ဈာန် မဂ်ဖိုလ် ရကြောင်း ကို - ရိုးသားစွာ ပြောလျှင် အပြစ်မရှိ ၊ အာ ပတ် မ သင့် တဲ့အတွက် ပြောဆို ထိုက် တယ် မဟုတ်ပါလား ဘုရား ။ ဖြေ ။ ။ ပြောဆို ထိုက် တယ် ။ မေး ။ ။ ဆရာတော်ဘုရား ၊ ဗြဟ္မာ ဖြစ်လိုတဲ့ ဆန္ဒ ရှိ ပါ သေး သလား ဘုရား ။ ဖြေ ။ ။ မ ဖြစ် လို ဘူး ။ ။ ရှေး ကတော့ ဖြစ်လိုတဲ့ ဆန္ဒ ရှိခဲ့ ဖူး ပါသလား ဘုရား ။ ဖြေ မေး ။ ။ ဖြစ် သုဒ္ဓါ လို ဝါ ခဲ့ ဖူးတယ် သ ဗြဟ္မာ ။ ဖြစ် ရရင် ကောင်းမယ် မဟုတ်ပါလား ဘုရား ။ ဖြေ ။ ( ထိုအခါ ဆရာတော်ကြီး မှာ ကုလားထိုင် ပေါ်တွင် ပက်လက် ခေါင်း ချ၍ နေ တော် မူ ရာ မှ ပြင်၍ မတ်မတ် ထိုင် တော် မူ လျက် ) သုဒ္ဓါ ဝါ သ ဗြဟ္မာ ဖြစ်ရတာ .. ကောင်း သင့် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 507 သ လောက်တော့ ကောင်း မှာပေါ့ ။ သို့ ပေမယ့် ဒီ ကောင်း တာဟာ အသိ မ စုံ သေး သူတွေ h အတွက် ။ ဆရာတော် ကောင်းတာပဲ နောက် ဘယ်ဘဝ ။ အသိ များ စုံ သူ ဖြစ် အတွက် လို ပါ ဘာမှ သေး သလဲ ကောင်းတာ ဘုရား ။ မရှိတော့ဘူး ။ ဖြေ မေး ။ ။ ။ ။ ဘယ် ဘဝ မရှိတော့ ဘဝမှ မ ဟု ဖြစ် ယူဆပြီး လို ဘူး ။ ဖြစ် ပါသလား ဘုရား ။ ဖြေ ။ ။ ယူဆတယ် ။ ဤကား အထက်ပါ ဈာပန တွင် ဝေငှ သော စာတမ်း အ ရ ဖော်ပြ ခြင်း ဖြစ်ပါသည် ။ ဦး ထုတ်ဖော် မေဓာဝီ ခြင်း က ဤသို့ ၌ အတွင်း မေး ၍ နေ တ ဆရာတော် ပ ည့် ကြီး အချို့က က ဤသို့ နှစ်သက် ဖြေ သည်ဟု ဟန် မတူ ဆိုသော်လည်း ။ စဉ်း စားဖွယ် အကြောင်း ထို အဆိုကို များလည်း ရှိနေ သ လော မသိ ။ မ မာ မ ကျန်း ၍ ပင်ပန်း ကြီး စွာ ရှု မှတ် ခြင်း ပဋိ ပတ် ဆရာတော်သည် အလုပ် ကိုလည်း ၁၃၁၆- ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ခုနှစ် ၊ နှစ် ဦး မှစ၍ လုပ် “ တို့ တော် မူ သေ သည် ခါနီး ။ နှစ် ပြီ ” ဟု လယ် မိန့် လောက် တော် မူ တွင် လေ့ ရှိ၏ “ ။ က ဒီနှစ် ခေါင်း မ လွန် ပင် တော့ဘူး လုပ်ထား ” ဟု ကာ ထပ် အနီး ဆင့် အ မိန့် ပါး ကြား သို့ လာရောက် လာ ပြန် ၏ ။ ဒေါ် လုပ် ကုသ ကျွေး လ ကြသည် စ သော ။ တ ပ ည့်များ အလုပ်ကို ဆရာတော်သည် မူ တစ် နေ ့ ထက် သက်တော် တစ်နေ့ ၈၆- ပို၍ နှစ် ပြင်းထန်စွာ အ ရ အား လည်း ရှု မှတ် အလွန် တော် နည်း မူ သည် လာ ။ ၏ ။ “ တို့ ပဋိ ဒီနှစ် ပတ် မ ကြည့် လွန် နေ တော့ဘူး တတ်သည် ” စကား ကိုလည်း နှင့် အတူ တွေ့ ရသည် မကြာခဏ ။ ထိုအခါ အပေါ်သို့ ရှု မှတ် မှု ဝီရိယ စိုက် ၍ လည်း စိုက် ၍ တိုး တွေ ၍ လာသည် တွေ ကြီး ကို သည် မှ တွေ့ ရဟန်း ရ၏ ။ ငယ် အထူး တစ်ပါး သ ဖြင့် နှင့် လမ်းလျှောက် တွဲ၍ တွဲ၍ လျှောက် ရင်း ရှု မှတ် ရသည် တော် ။ မူ မကြာခဏ ရာ အား တော် အပေါ်သို့ နည်း၍ စိုက် လဲ ကျ ၍ ကြောင် သ လော ၊ ထိုအခါ ကြောင်ကြီး မှ ကြည့် သံဝေဂ နေတတ် ဖြစ်ကာ ပြန်သည် ငါ့ မှာ ဆက်လုပ်ရန် ။ “ နတ် ရထား ရှိသေးသည် များ ဆိုက် လာသည် ဟု သိ ကို တော် ကြည့် မူ သ လော တော် မူ ” ဟု စဉ်း စား ကြ ရသည် ။ မှီခို ပြီး ဇွဲ လျှောက် ခတ် ပြီး နေ လမ်းလျှောက် ရ သ ဖြင့် အား ၍ ရ ရှု မှတ် တော် ရသော်လည်း မူ ဟန် မရှိ ။ ရံ ကိုယ်ပိုင် ခါ သင်း အား ပိုင် ထက် ကို ပင် “ လိပ် တွဲ အား ၍ ’ လိပ် ကို ၍ မ လမ်းလျှောက် , တင် ရာ ဒူး ခေါင်း တော် အထက်သို့ ပင် ရောက်နေ သည် ။ ဆီး များလည်း လွန် နေ သ ဖြင့် နေ ရ၏ ။ ( တောင်ငူ ရင်း ပင် ဦး ပါ ဝိ မှန်းမသိ လာ သ နှင့် တော့ တောင်တွင်း ချေ ၊ တ ပ ည့် ဦး တစ်ပါး တိက္ခာ စာ က ကြမ်းပြင် ရ တို့ နှစ်ပါး ၌ လိုက်၍ က အ သုတ် စ အ ပေ ဆုံ ပြုစု ကြ ရသည် ။ ) ရှု မှတ် မှုမှာ ပို၍ ဇွဲ ခတ် အား တင်း နေ ရ ဟန် ရှိ ပေ ၏ ။ ဒိဋ္ဌ ဓမ္မသုခ ဝိ ဟာ အတွက် သာ ရှု မှတ် ရခြင်း ဟုတ် ဟန် မတူ ချေ ။ နဝမ အကြိမ်