## PAGE 523 ထို ဗောဓိပက္ခိယတရား တို့တွင် ငုပ် လျက် ဆုတ်ယုတ် ပျက်စီး ၍ သွား တတ် ၏ ။ ထို အထူး ဖြစ်ပေါ် လာသော သြ ဘာ သ ပီတိ စသည်တို့ကို လိုက်၍ လိုက်၍ အာရုံ ပြု နေ သ ဖြင့် စိတ် တုန်လှုပ် ပျံ့ လွ င့် “ ခြင်း ထိုမှ ( ဓမ္မူဒ္ဓစ္စ တစ်ပါး ) လည်း ဖြစ်၍ လည်း ဤကဲ့သို့ ဆုတ်ယုတ် ဝိပဿနာ ပျက်စီး ကို အားထုတ် သွား တတ်သည် ရာတွင် ။ တရား အ ရာ၌ မ လိမ် မာ သော ကြည်ညို သော နတ် တို့သည် ကူ ပံ့ ၍ အာရုံ ကို ထင်မြင် အောင် ပြ တတ် ၏ ။ အနိစ္စ အ သေ ထင် ရုပ် ၊ အရိုးစု အောင် ပျက် တွေ ဖန်ဆင်း ရုပ် တွေ ၍ ဖန်ဆင်း ပြ တတ် ၍ ၏ ။ ပြ သမထ တတ် ၏ ကို ။ အားထုတ် ဒုက္ခ ထင် ရာမှာလည်း အောင် သူ သမထ နာ ရုပ် ၊ အာရုံ နိမိတ် ကို ဖန်ဆင်း ၍ ပြ တတ် ၏ ။ မိမိ မြင် လို ရာ အမျိုးမျိုးသော အာရုံ တို့ကိုလည်း ပြ တတ် “ ၏ ထိုသို့ ။ ပြ ၍ ထင်မြင် ရ သောအခါ မိမိ စိတ် ဉာဏ် ရ င့် သန် ၍ ထင်မြင် ခြင်း မဟုတ် ။ စိတ် ကြောက်ရွံ့ ဉာဏ် မ ထိတ် ရ င့် သန် လ န့် မ လျက် ကြည်လင် နှလုံး ဘဲ သွေး သူတစ်ပါး ပျက် ၍ ပယောဂ သွား တတ် ကြောင့် ၏ ။ စိတ် ထင်မြင် ဉာဏ် ရခြင်း ရ င့် သန် ဖြစ်၍ ၍ အချိန်ကျ ၍ ထင်မြင် မှု မဟုတ် ခြင်း ကြောင့် . မျက် လှ ည့် သည် ဖန်ဆင်း ၍ ပြသော ရွှေ ၊ ငွေ ၊ / ထမင်း မျက် လှ ၊ ည့် ရေ ထမင်း တို့ ကဲ့သို့ ရေ ထို ကို နတ် စားသောက် ပြသော အာရုံ ရသော တို့သည် သူ အား ရှည် ဝ မြင့် ခြင်း စွာ ၊ ရ ၍ ဆာလောင် တည် ၍ မ ကင်း နေ ကုန် ခြင်း ။ မ ဖြစ် ဘိ သကဲ့သို့ ထို နတ် ပြသော အာရုံ နိမိတ် တို့ကို မြင် ၍ ထင် ၍ နေ ငြား သော်လည်း နီဝရဏ “ ကင်း ထို နတ် ခြင်း ပြသော ၊ ဈာန် ၊ အာရုံ မဂ် တရားထူး ကို မ စွ န့် မ ရခြင်း ပယ် ၊ အားရဝမ်းသာ မ ဖြစ် ကုန် ။ ကိစ္စ နှစ်သက် မ ပြီး ကုန် လျက် ။ ကြည့် ရှု ၍ နေ လျှင် ထို နတ် တို့ကလည်း “ ငါတို့ အာရုံ ကို နှစ်သက် သည် ” ဟု ကြည်ညို ချစ်ခင် ၍ အာရုံ နတ် အာ ကို နု တိုး ဘော် ၍ ဖြင့် တိုး ၍ ပေး၏ ထင်မြင် ။ ထည့် အောင် ၏ ပြ ။ ၏ ။ နတ်တို့ မိမိတို့ တတ် တန်ခိုး စွမ်း ပေး နိုင် ဖန် သမျှ ၊ ထည့် တန်ခိုး ဖန် များ ကိုလည်း လျှင် ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည် “ မျက်စိ မြင် ၊ နား ကြား မှော် ပေါက် ၍ သွား တတ် ၏ ။ ဈာန် လမ်း သော ၊ မဂ် လမ်း သို့ မ ရောက်ပြီ ။ နီဝရဏ ကိလေသာ တို့ မ ကင်း ကွာ ပြီ ၊ ဤကဲ့သို့ ပေါက် မှော် ကို “ ‘ ဤကား သမာဓိ - ဈာန် မှော် ” ဟူ၍ လမ်း ၊ မင်္ဂ ခေါ် လမ်း ၏ ။ တို့၌ ဖီ လာ က န့် လ န့် တွေ့ ရသော ချောက် ကမ်းပါး လမ်း ချောက် မှား ကမ်းပါး တို့ တည်း တို့ ။ တည်း ဤကဲ့သို့ ။ ဤကား “ ဤကား အရိယာ ဈာန် တို့ လမ်း သွား ၊ မဂ် ရာ ဈာန် လမ်း မဟုတ် လမ်း ၊ မင်္ဂ ၊ လမ်း လမ်း ကွေ့ လမ်း လမ်း ဖြော မှား င့် လမ်း အ နှော မှန် င့် အယှက် တည်း ' တို့ကို ဟု ဉာဏ် ဆုံး ဖြတ်၍ ပညာ ဖြင့် ထို လွှမ်းမိုး လမ်း ပယ် မတ် ဖျောက် တတ် ၌ ၍ ၊ ဝိပဿနာ တွေ့ သော တင်၍ အထူး လမ်း အ မှန် ထွေ ကို သိနိုင် - လိုက် နိုင်သော ဉာဏ် ကို “ မဂ္ဂါ မဂ္ဂ ဉာဏ ဒဿန ဝိသုဒ္ဓိ ခေါ်ပါသည် ။ ” [ မဂ္ဂ = လမ်း မှန် ၊ အ မဂ္ဂ = လမ်း မှား ကို ၊ ဉာဏ ဒဿန = သိမြင် သော ဉာဏ် ၏ ၊ ဝိသုဒ္ဓိ = စင် ကြယ် ခြင်း ။ " ] ဤနေရာ၌ ဆရာတော်၏ အတွေ့အကြုံ မှာ ရှင်းလင်း ပြတ်သား ပေ ၏ ၊ နတ်တို့ ပြသော အာရုံ နှင့် အနိစ္စ ၊ ဒုက္ခ ထင်မြင် မှုသည် မျက် လှ ည့် ထမင်း စား ရသကဲ့သို့ တကယ် မ ဝ ပုံ ၊ ထို နဝမ အကြိမ် 6 .. ## PAGE 524 အာရုံ ကို လက်ခံ မိ လျှင် ဆက်၍ အကြားအမြင် တန်ခိုး များ ပေး တတ် ပုံ ၊ “ တရား ပေါက် ပြီ ' ဟု ထင် ရသော်လည်း ကိလေသာ မလျော့ သည့် အပြင် အ နှော င့် အယှက် ပင် ဖြစ်ပုံ တို့မှာ လွန်စွာ လေးနက် လှ ကုန် ၏ ။ သို့ရာတွင် ထို အာရုံ များကို ဖန်တီးသူ နှင့် စပ် ၍ “ တရား မသိဘဲ အ ကြည်ညို လွန် သော နတ် ” ဟု ယူဆ သည်မှာ ကား စဉ်း စားစရာ ဖြစ်၏ ။ ( ဒေဝတာ သံယုတ် စ သော ကျမ်း ဂန် တို့ ၌လည်း ) နတ် တို့သည် မိမိတို့ စွမ်း နိုင် သည့် ဘက်က အမှန်တကယ် စောင့် ရှောက် ကူညီ သည် ကို သာ > တွေ့ ရ၏ ၊ မှားနေသော် သာ အမှန် ရောက်အောင် ကူညီ သည် ကို တွေ့ ရ၏ ။ ဈာန် မဂ်ဖိုလ် အ ရာ ဘာဝနာ စခန်း၌ လမ်းချော် လမ်း မှား ၍ ချောက် ကမ်းပါး ကျအောင် ကူညီ သူ ကား သာသနာတော် အား သဒ္ဓါ ကြည်ညို သော နတ် များ အ လျဉ်း မဟုတ်ပါ ကုန် ။ နတ် မိစ္ဆာ တန်ခိုး ရှင် တို့ သာ ဖြစ်သည် ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည် အပ် ကုန် ၏ ။ ဖို ထိုး ရာ၌ ပင် ဓာတ် လုံး ခိုး သူ တန်ခိုး ရှင်များ ရှိ တတ် ကြ ရာ ခိုးယူ ဖျက်ဆီး သူ သည် မိတ်ဆွေ မဟုတ် ၊ ရန် သူ သာလျှင် ဖြစ် ချေ သည် ။ ဂူ အောင်း ဖို ထိုး ၊ မျိုးစေ့ နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဆရာတော် ဦး တိ လောက ကား သက်တော် ငယ် ငယ်ရွယ် ရွယ် နှင့် ပဋိ က ကျေ ၍ ပဋိ ပတ် တွင်လည်း အလွန် မှန်းခြေ ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် ထူး ဖြစ်ပေသည် ။ သို့ရာတွင် ပရိယတ္တိ စာပေ မာန် ၊ အရွယ် မာန် တို့ ကြောင့် ပဋိ ပတ် အလုပ် နှင့် စပ် ၍ လယ်တီ ဆရာတော် ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ထံ ၌ ပင် နည်း ခံ မိ ဟန် မတူ ချေ ။ နှုတ် လွန် နှုတ် ကျူး ရှိ၍ ဆရာတော် က ပင် လိုက်၍ ငယ် ချီး ငယ်ရွယ် မြှောက် ရ ရွယ် ဟန် ရှိ၏ ဉာဏ် ။ “ လည်း ကောင်းကင် ထက်ထက် ပျံ လို ၊ စိတ် ဝီရိယ ' ကလည်း လည်း ထက်ထက် ပြင်း ပြ ဖြင့် ဟန် ရှိသည် သက် စွ ။ န့် ပရိသတ် ကြိုးပမ်း ရာ ကလည်း လမ်းချော် ဝိုင်း အုံ မှု လာ က များ ကြ ရာ နေ လူ ဟန် သူများ တူ နှင့် ပေသည် ဖြတ် နိုင် ။ အရေး သမျှ ဖြတ်ကာ ကောင်း ပို၍ အဟော အပြတ်အသတ် ကောင်း ၍ လုပ် ကော် မူ ရ ဟန် ရှိသည် ။ ( လုပ်ရပ် မမှန် လျှင် ဝီရိယ ပြင်းထန် သလောက် ဒုက္ခရောက် တတ် ကြောင်း ရံ ခါ ရှေ့၌ ဆရာတော်သည် ပြ ခဲ့ပြီ ။ ) အ စာ မ စား ဘဲ ကျင့် ၏ ။ ရံ ခါ သေ ကျ တောင် ရှိ ဂူ ကို ပင် ပိတ် ၍ ( ဂူ အောင်း ၍ ) ကျင့် သည်ဟု ဆိုသည် ။ “ မဇ္ဈိမ ပဋိပဒါ ” မကျသော လုပ်နည်း လုပ် ဟန် များ လုပ် မိ လျက် တိဗက် သား လာ ဖြစ်ရသည် မာ မဟာယာန ။ ဘုန်းကြီးများ အိန္ဒိယ ဆာ ဒူး ဖ ကီး ဘုန်းကြီးများ ဂူ အောင်း ၊ မြေ အောင်း အ ကျင့် ကျင့် လေ့ ရှိကြသည် ။ ၁၈၃၇- ခုနှစ် အိန္ဒိယ လ ဟို မြို့၌ ဟာ ရိ ဒတ် ဖ် ခေါ် ဖ ကီး ဘုန်းကြီး တစ်ပါး မြေ ၌ အ ရက် ၄၀- အောင်း ပြ ခဲ့ ဖူး ၏ ။ ဂူ အ လုံ ပိတ် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ၍ ကျင့် ရာ လည်း ပျံလွန် လွန်ခဲ့သော ရ ဖူး ပြီ ။ “ အ ထိုသို့ နှစ် ၂၀- ကျင့် မှ ခန့် တရားထူး က ဦး မာဃ ရမည် ခေါ်သော ” ဟူသော ဘုန်းကြီး အာရုံ လိမ် တစ်ပါး များ ၄၇၂ ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင် ၊ ## PAGE 525 ဝင်ရောက် ရောယှက် နှော နေ သကဲ့သို့ င့် ယှက် သမာဓိ ခြင်း ခံရ စခန်းတွင် ဟန် တူ လောကီ ပေသည် ။ အခိုက် ကောင်းကင် အ တ န့် ၌ ပိုင်း ရေ ၌ ဒီယို လှိုင်း အသံ များ ရှုပ်ထွေး လှိုင်း များ လှ ပေ စွာ့ “ း သ ခွဲခြား ရက် မျိုးစေ့ ယူ ငင် တ ရန် မာ ခက်ခဲ မျိုးစေ့ လှ များသည် ပေ စွာ ။ ဤ မြေ ၌ စိုက် ၍ ၊ ဤ ရေ ကို သောက် ၍ ၊ ဤ လေ ကို သီး ပင် သောအခါ ရှု ရှိုက် ၍ သ ဤ ရက် အလင်းရောင်ကို မျိုးစေ့ သည် အ ချို ပင် သာ ခံ ယူ၍ သီး ၊ ၍ ရှင်သန် တ မာ မျိုးစေ့ ကြီး ပွား သည် ခဲ့ အ ခါး ကြ ရသော်လည်း သီး ၏ ။ မူလ အ အ သီး ခံ အ စွဲ အ ယူ ( ဒိဋ္ဌိ ဗီဇ ) က ခြားနား သွား စေ ၏ ။ ( ဤ သဘောကို ဧ ကင်္ဂုတ္တရ ၊ ဧက ဓမ္မ ပါဠိ ၊ ဒုတိယ ဝဂ် မျိုးစေ့ ၌ ဟော ပင် မှန်သော်လည်း တော်မူ၏ ။ ) “ ခါး တောက် မြစ် ယှက် ၊ စိုက် ရော ပတ်ဝန်းကျင် ဖက်က ၊ သ ရက် မကောင်း ပင် မင်း ၍ ၊ သီး ချို ကင်း သို့ ” ဟူသော ဒ ဓိ ဝါ ဟ န ဇာတ် လာ သ ရက် ပင် သည် မကောင်းသော အ မိတ်ဆွေများ ခါး သီး · သီး ရ သည် ပြန် ( လေသည် ဤ အလုပ်ကို ။ မိမိ ပင် သန္တာန် လုပ်နေ ၌ ရှိသော စေ ကာ တဏှာ မူ ) အ မာ ချို န ကို ဒိဋ္ဌိ ခါး အ စွဲ နှင့် စေနိုင် ကြ ကုန် ၏ ။ စိတ် အလုပ်များ ရှေး ယခင် ဒေသ အ အနှံ့ စ , မ လူမျိုး ထင် သော အနှံ့ ကာ ၊ လမှစ၍ ဘာသာ ဝါဒ ဤ အ ယနေ့ နှံ ဆင်တူယိုးမှား ကျအောင် အာနာပါန ရှိ နေကြသည် စ ပင် သော . ရည်မှန်းချက် ဤ အာနာပါန မတူ ကြ ကို ၍ ပင် အကြောင်း ထပ်တူထပ်မျှ တရား လုပ်သည် တူ စေ ကာ ဆို မူ စေ အကျိုး ဦး ၊ ‘ ရရှိ နိဋ္ဌ ပုံ ’ မတူညီ ဟူသော နိုင်ကြ ပန်း ပ ဘို ပရိ ဗိုဇ် “ တို့၏ ဗြာဟ္မ ပန်းတိုင် ဏ တို့၏ ကား ပန်းတိုင် သု ဘ ကိ ကား ဏှာ ဗြဟ္မာ့ ၊ အာ ပြည် ဇီဝက ၊ ရသေ့ တို့၏ တို့၏ ပန်းတိုင် ပန်းတိုင် ကား ကား အ သ အာ ညီ ဘဝ ဘ ဿ ၊ ရာ ဤ ၊ သာသနာ ဝင် တို့၏ ပန်းတိုင် ကား အ ရ ဟတ္တ ဖိုလ် ” ဖြစ်ကြောင်း ( မူလ ပဏ္ဏာ သ ၊ စူ ဠ သီဟ နာ ဒ သုတ် လောကီ အ ဖွ င့် ပိုင်း ၌ ) ၌ လိုင်း အတန်ငယ် ခွဲ၍ ပြထားသည် တူညီ ကြသည် ။ ကို ကြည့် ၍ အသိဉာဏ် မ တွေဝေ ကြ ရာ ။ အသိဉာဏ်တွေ မိတ်ဆွေများ ဝေ စေ ၍ အ ချို လည်း ကို ပင် များ အ ခါး ကုန် သီး ၏ ။ စေ နိုင်သော ( ရေ ဒီယို လှိုင်း ကဲ့သို့ မမြင်ရ သည့် ) ဆရာသမား ဆရာတော် ဦး တိ လောကသည် ၁၂၇၆- ခုနှစ် တစ် ခု၌ သဲသဲမဲမဲ ဖို ထိုး ကာ သိဒ္ဓိ လမ်း ကို ပင် ချော် ဆရာကြီး ၍ နင်း တို့၏ နေ ပြန် အာရုံ လေသည် လိုင်း ။ ခွဲ မြန်မာနိုင်ငံ ဖို ဆွဲ သော အ ဘုန်းတော်ကြီးများ လေ့ ကြီး ကား ဗြဟ္မ အတွင်း၌ စ ရိ ယ ၌ အရေးမကြီး မဟာယာန သိဒ္ဓိ လှ သကဲ့သို့ မြောက် နား ယောင် ရော ပါ နေကြ ပြန်သည် ။ ဘုရားရှင်ကို အား နာ စရာ ကောင်း လှ ပါ၏ ။ လက်ညှိုး ဖြင့် နို့ တိုက် ရသော ရသေ့ကြီး ဆရာတော်သည် အကြောင်း တစ်စုံတစ်ခု ကြောင့် ရဟန်းအဖြစ် မှ ရသေ့ ပရိ ဗိုဇ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ ရခြင်း ကူးပြောင်း မဟုတ် တော် ဟူ၍ အနီးကပ် မူ ပြန် ၏ ။ နေ ထို ဖူး အကြောင်းကိုလည်း သော ပျော်ဘွယ် ဆရာ ဝိ သက်ကြီး သဘာ ဂ ( က မိန်းမ ပြောဆိုခဲ့ ) ကြောင့် ဖူး ၏ ။ - နံ ဝ မ အကြိမ်