## PAGE 526
<!-- 375→375 fragments, 22 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ရှုတ်ချ ခဲ့ကြသည် ထို စဉ် မာ ။ ရ၏ ကဲ့ရဲ့ ပရိယာယ် ဖွယ် ကား ကံတရား ထို မျှသာ တို့၏ မဟုတ်သေး ` ဆန်း ကြယ် ။ ဆရာတော် မှုကို မသိ ၌ မြင်နိုင် ကလေးငယ် သူများ က
( ရည်မွန် မိန်းကလေး လှပသော ) တစ်ယောက် အမျိုးသမီး ကိုလည်း တစ် ဦး သည်လည်း ကျောင်း ပေါက် ဆရာတော် ဝ မှ ကောက်ယူ တရားဟော ရရှိ ပြန်သည် ကြွ ရာ မြို့ရွာ ။. တစ်ခါက တိုင်း သို့
လိုက်ပါ ၍ သူ့ လက် သူ့ ခြေ ဝေ ယျာ ဝစ္စ ပြုသည် ဟု ဆို ပြန် ၏ ။
ဆက်ဆံခြင်း ရသေ့ ဝတ် သုံးမျိုး ခြင်း ၊ ကို ကလေး ပေါင်း၍ ရှိခြင်း အဓိပ္ပာယ် ၊ ဒကာမ တစ်မျိုး က ပြောဆို ပူး ပူး ကပ် သူတို့လည်း ကပ် အ ထင် ရှိခဲ့ ရောက်အောင် ကြ၏ ။
ဖြစ်ပေ တိတ္ထိ တို့ အကွက် ဆင် ၍ ´ စိဉ္စ မာ န  ဘုရား ကျောင်းတော် ဝင်ထွက် ခြင်း မျိုး သာ
ကြောင် ရာ ထင် ၏ ။ ဖြစ်အောင် မာရ်နတ် သည် ထိုသို့ သမီး ပင် ကို လုပ် ထိုး တတ်သည် ပေး၍ မယူဘဲ ။  နေ သူ အား အနည်းဆုံး ယုန် ထင်
ကျောင်း “ အရှင်ဘုရား ပေါက် ၊ ဝ ဒီကလေးကို မှ ကောက်ယူ ဘယ်လို ရရှိသော ကလေး ကျွေးမွေး နှင့် စောင့် စပ် ၍ ရှောက် ဆရာ ပါသလဲ သက်ကြီး ဘုရား က - ” ဟု
မေး ရာ - “ " ဆရာ သက် ၊ ဘုန်းကြီး မှာ လက်ညှိုး ပဲ ရှိတာပေါ့ ၊ ဒါနဲ့ ဒီ အရွယ် ရောက်လာ ခဲ့ တာပဲ ”
ဟူ၍ ( အ ထမင်း မိန် ရှိ ကို သ တတ် ဝါး ။ ပြီးလျှင် လက်ညှိုး ၌ လိမ်း သုတ် ၍ ကလေး အား စို့ စေသည် ဟုလည်း
ဆိုကြသည် နောက် ။ ) ထို ကလေး မ သည် ဆရာတော်အား ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်ကာ သွား ရာ လိုက်ရ ဟန်
တူ မဟုတ်ပါဘူး ၏ ။ မြို့ အုပ် တစ် ဦး နှင့် အိမ်ထောင် ကျသွား သည်ဟု ဆိုကြသည် ။ မာ ရ၏ ပရိယာယ် သည်
ပေသည် “  ။  ” ပြောသော်လည်း “ အမြင် သား ” ဟု ဆို ရ လောက်အောင် အကွက် ဆင် တတ်
မွှေ ချင် မည်သို့ တိုင်း အ ဖြစ်စေ မွှေ ခံနေရ ၊ ဦး ရှာ တိ ပေ ၏ လောက၏ ။ ရဟန်း နောက်ပိုင်း ဘဝမှ ရသေ့ ဘဝ ပြု ရသည် အခြေအနေသည် မှာလည်း မာတုဂါမ အ မွှေ ဓာတ် ကြောင့် တို့
ဖြစ် ဟန် မရှိ ။
တပ် ကြီး ရံ ခါ ဖိ စီး ယောဂီ ကာ ကိုယ့် သည် ဟာ ကိုယ် အကြောင်း အာ ပတ် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြင့် စွပ်စွဲ လျက် မခိုင် လျှောက် လုံ ပါဘဲ လဲ လျက် ချက် အမျိုးမျိုး ကုက္ကုစ္စ မာရ် ဖြင့်
ထိုး ချ နေ တတ်သည် ။ ရဟန်း ယောဂီ တို့ သတိပြုဖွယ် ပင် ။
လ ကမ္ဘာ သွား သူ နှင့် နိဗ္ဗာန် သွား သူ
ဤနေရာ၌ လ ကမ္ဘာ သွား သူ အာကာသ သူရဲကောင်းတို့ အကြောင်းကို အနည်းငယ်
ဖော်ပြပါ ရ စေ ။
လ ကမ္ဘာ သည် လူ့ပြည် နှင့် အလွန် ခြားနား ၏ ။ သွား ရာ ခရီး တစ် လျှောက် လည်း
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 527
<!-- 491→491 fragments, 27 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
အ စ သော နှော င့် အခြေအနေသည် အယှက် များ လှသည် ကမ္ဘာမြေ ။ ကမ္ဘာမြေ ၌ တွေ့ရသည် မှ အပေါ်သို့ နှင့် တက်သွား ပြောင်းပြန် ကြ ရ ဖြစ်နေ၏ သောအခါ ။ ရာသီဥတု အထက်
ခုနစ် မိုင် အထိ သာ ကမ္ဘာမြေ နှင့် အပူ အအေး နှုန်း တစ် သ မတ် တည်း ရှိ၍ မိုင် ၅၀-
အထက်တွင် ဖာရင်ဟိုက် ၁၁၇- ဒီဂရီ ထိ ရှိ သွား ၏ ။ မြင့် လေ ပူ လေ ဖြစ်သည် တဖြည်းဖြည်း ။ မိုင် ၂၅၀-
ခန့် တွင် ၄၁၈- ဒီဂရီ ထိ ပူ နိုင် ၏ ။ ၁၂- မိုင် က လွန် လျှင် ကောင်းကင် ပြင် လည်း
မှောင် အတိ လေထု ကျသွား ၏ ဖိအား ၏ ။ ပြာလဲ့သော သည် ကမ္ဘာမြေ အရောင် နှင့် ဝေး မရှိတော့ပြီ လေ လျော့နည်း ။  လေ ဖြစ်ကာ ကိုယ် တွင်းရှိ
ဖိအား နှင့် ပြင်ပ လေထု ဖိအား တို့ မ မျှတသော ကြောင့် သွေးကြော လေကြော များ ပြတ် ထွက်
သွား နိုင် ၏ ။ မြင့် လေ လေ အားနည်း လေ ဖြစ်၍ ရှူ ရန် လေ ( အောက်စီဂျင် ) ကို ယူဆောင်
သွားကြ ရ၏ ။ ယင်းသို့ ရှု ရန် လေ သာ ပါ မ သွားခဲ့ လျှင် ပေ လေးသောင်း အ မြင့် ၌ လူ သည်
လေး မိနစ် အာကာသ သာ အသက်ရှင် တွင် ( အသံကို နိုင် ၏ ။ သယ်ဆောင် ရန် ကြားခံ ပစ္စည်း မရှိ၍ ) အသံ ဟူ၍ မရှိ ။ “
ပြော၍ ဆွဲငင်အား မ ရ ၊ မ မကြားရ မီ တော့ ။ သ မိုးတိမ် ဖြင့် အလေးချိန် ရာသီဥတု ဟူ၍လည်း နှင့် နေ့ - ည မရှိ ကာလ ။ ကမ္ဘာမြေ ဟူ၍လည်း ၌ တစ် မရှိ ပေါင် ။ ကမ္ဘာမြေ လေး သော ၏
ပစ္စည်း ထို့ကြောင့် သည် မိုင် ရှစ် အာကာ ထောင် အ သ၌ မြင့် ၌ လမ်းလျှောက် တစ် ကိုး ပိုင်း ရာတွင် ခုနစ် ပိုင်း ခြေလှမ်း အောင် စ မမှန် မျှသာ ၊ ညောင်း လေးတော့ ညာ သည် မှုမရှိ ။ ၊
ဇောက်ထိုး မိုး မျှော် ဖြစ်သော်လည်း အ နေ မ ခက် ။ အားလုံးကို ခြုံ ၍ ဆို ရ သော် ကမ္ဘာမြေ ၌ နေသော
လူတို့၏ ဤသို့ အမြင် အပူ အသိ အအေး များအားလုံး ၊ အ လေး အာကာ အ ပေါ့ ၊ အမြင် သ၌ ပြောင်းပြန် အ ကြား များ ဖြစ်ကုန်၏ အားလုံး ။ ကွာခြား နေ သ ဖြင့်
အာကာသ ရက်ပေါင်းများစွာ သွား မည့် ဝင် သူများသည် အောင်း ၍ ဒဏ်ခံနိုင်ရည်ရှိ မြေ ပြင် ၌ အအေးခန်း အောင် လေ့ ၊ အပူ ကျင့် ရခြင်း ခန်း ၊ ကြီးများ အစားအစာ အတွင်း
ကိုလည်း ဇွန်း ၊ ပန်းကန် ဖြင့် စား၍ မ ရ ၊ သွား တိုက် ဆေး ဘူး ကဲ့သို့ ညှစ် ၍ အ စာ ကို လေ့ ကျင့် ပြီး
လပေါင်းများစွာ စား နေရခြင်း ၊ သွေးကြော ပြတ် မတတ် ပြင်းထန် လှုပ် ခါ သော ဒုန်း ပျံ ဒဏ်ကို
ခံနိုင်ရည် ရှိရန် သံ ကမ္ဘာလုံး အတွင်းသို့ ဝင်၍ ရက်ပေါင်းများစွာ အ ထိုး အ လှိ မ့် ခံ စမ်း နေရခြင်း
စ သည် ဖြင့် ဒုက္ခတွေ ကား များ ကုန် ၏ ။ ( ယောဂီ များ အတုယူဖွယ် ။ )
ကမ္ဘာမြေ နှင့် အာကာသ အ စ စ အရာရာ ခြားနား နေခြင်း ကြောင့် လေသူရဲ သည်
ပေ တစ်သောင်း အ မြင့် သို့ ရောက်သွား သောအခါ မြင်ရ သည့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလိုလို
ငြီး ငွေ့ စိတ်ပျက်စရာ ကြီး ဖြစ် န တော့သည် ။ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည် ကိုး စား စိတ်လည်း လျှော့ သွား
၏ အ ။ မြင့် အမှား ပေ တစ်သောင်းငါးထောင် တစ်ခုခု လုပ် မိ သော်လည်း ၊ နှစ်သောင်း ပြင်ရန် ငါး သတိမရ ထောင်တွင် ။ တွေဝေ ကား အရက်သောက် ၍ ၊ ငိုင် ၍ နေ ထား တတ်သည် သူ ကဲ့သို့ ။
က မူး ရှူး ထိုး ဖြစ်လာ ၏ ။ မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီး စိတ်များ အလိုလို ဝင်လာ ပြန် ၏ ။
အမှားများ ကို လုပ် မိ သော်လည်း ကိုယ် လုပ်သမျှ အမှန် ချည်း ထင် နေ တတ်သည် ။ စိတ်တွေ
ဂ ယောင် ချောက် ချား ဖြစ်သွား တတ် ၏ ။ ထို အကြောင်းကို ကြိုတင် သိရှိ ထား ကြ ရသည် ။
အကြိမ်

## PAGE 528
<!-- 430→430 fragments, 28 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ကား အာကာသ သူရဲ များ ကမ္ဘာမြေ ဆွဲ အား မှ ရုန်းကန် ထွက်ခွာ ရသကဲ့သို့ ရှိ ပေတော့ သည် ။
ပု ထု စဉ် တို့  ကြောက် သော တရား
ပု ထု ဇဉ် ( တို့၏ သ ဠာ ( ယ တဏှာ တ န သံယုတ် အရင်း ခံ - ရူပါ သော ရာ အ မ ထင် သုတ် ၊ မာ ၌ ) န အရင်း ဘုရားရှင် ခံ သော ဟော အ ထင် ၊ တော် ဒိဋ္ဌိ မူ သည့် အရင်း အတိုင်း ခံ သော
အ ထင် ) အ ထင် မှန်သမျှ အရိယာ တို့ အမြင် ၌ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားသည် ။
သမာဓိ မြင့် လေ ကွဲပြား လေ ဖြစ်ကာ အသိဉာဏ် မ ရ င့် သေး ပါ လျှင် ထင် စားမှု ၊ မျှော် လင့် မှု ၊
တွယ်တာ မှုကြီး လေ တုန်လှုပ် ချောက် ချား မှုကြီး လေ ဖြစ် ရ တတ်သည် ။
ဝိပဿနာ ထို့ကြောင့် တရား လည်း ဟောကြား သီဟိုဠ် စဉ် ခေတ် လာရောက် က ရဟန်းတစ်ပါး နာယူ သော လက္ခဏာ ဒကာ တစ် ဦး ရေး သုံးပါး တရားနာ တင်၍ ရင်း
ဖြစ်ပျက် ကို မြင် စ သဲ ကမ်းပါး ထိပ် က လိမ့် ကျ သကဲ့သို့ “ ငါ မရှိတော့ဘူး ၊ ငါ့ ဟာ လဲ မရှိတော့
ပါ က လား 9F ' ဟု သဘောပေါက် ကာ  ကြောက်ရွံ့ ထိတ် လ န့် စွာ အိမ်သို့ ထွက်ပြေး သွားခဲ့ ဖူး လေ၏ ။
( ခန္ဓ ဝဂ္ဂ - ဥ ဒါန သုတ် အ ဖွ င့် ၊ )
ထိုသို့ စပ် ကူး မတ် ကူး တွင် အ ထင် နှင့် အမြင် လွဲ တတ် သ ဖြင့် “ ရုပ်နာမ် တို့ သာလျှင်
ဖြစ်ပျက် နေသည် ။ ငါ ၊ ငါ့ ဥစ္စာ မရှိ ” ဟု ငြိ ကပ် တွယ်တာ မှု ကင်း နိုင် သမျှ ကင်း အောင် ,
ကြိုတင်၍ သီလ စ သည် ဖြင့် လေ့ ကျင့် ရှင်းလင်း ထား နှင့် ကြ ရ လေသည် ။
သူတော်ကောင်းတရား သည် ၃၁- ဘုံ ၌ အိုး မ ကွာ အိမ် မ ကွာ နေ လိုသော လူမိုက်တို့
အတွက် ကြောက်စရာကြီး ပင် တည်း ။
အာရုံ ခြောက်ပါး လိုင်း ခွဲများ
သီလ မေတ္တာ စ သည် ဖြင့် လည်းကောင်း ၊ သုတ မ ယ ဉာဏ် ဖြင့် လည်းကောင်း မ ရှင်းလင်း
နိုင် ပါ က ယောဂီ ၏ အသိဉာဏ် သည် ပို၍ ရှုပ်ထွေး လာ တတ် ၏ ။
အာကာသ သို့ တက် သော လေသူရဲ ကဲ့သို့ ကိုယ့် ကို ကိုယ် ပင် မ ယုံကြည်ခြင်း ၊ သီလ ၊
မေတ္တာ စ သော လက်နက် ကိရိယာ ကို အသုံး မ ချ မိ ခြင်း ၊ အား မ ကိုး ရဲ ခြင်း ၊ အဖြေရှာ မရဘဲ
မှိုင် တွေ ချ၍ နေခြင်း ၊ ကိုယ့် ကို ကိုယ် အထင်ကြီး ခြင်း နှင့် လုပ်သမျှ အမှန် ချည်း ထင် ခြင်း ၊
လုပ် မှား သည် ကို ပင် ပြင်ရန် သတိမထား နိုင်ခြင်း စ သည် ဖြင့် စိတ်များ ဂ ယောင် ချောက် ချား ၊
က မူး ရှူး ထိုး ဖြစ်လာ တတ် လေသည် ။
၁။  ဝမ်းသာ မျက်စိ က ခြင်း ထူးခြားသော ၊ တစ်စုံ တစ် ဦး အံ့ဖွယ် ပြုမူ နေသည်ကို သဏ္ဌာန် များကို ကြည့် ရှု မြင်ယောင် ၍ ကြောင်း ၍ ကျိုး ကြောက် ကွင်းဆက် ခြင်း ၊
များကို မြင်ယောင် နေခြင်း ၊ မိမိ အလိုရှိသော ပစ္စည်း ၊ လူ ၊ ယုတ် စွာ အ ဆုံး
န မ အကြိမ်
